วันอาทิตย์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 9 - ข้าเป็นพยาน!!!


      " ชูเฟิง นี่ . . . . . . . "ชูเยว่ ถึงกับพูดไม่ออก


      " ใช่แล้ว หญ้าวิญญานฯ สำหรับปีนี้ " ชูเฟิง ยื่นมือพร้อมนำหญ้าวิญญาณฯใส่มือของ ชูเยว่


      " ข้ารับมันไว้ไม่ได้หรอก นี้เจ้าลืมไปแล้วหรอว่าข้ายังติดค้างหญ้าวิญญาณฯเจ้าอยู่ ? ชูเฟิงผลักหญ้าวิญญาณใส่มือ


      " ชูเฟิง เจ้าไม่ได้ใช่มันเพิ่มพลังวิญญาณฯงั้นหรอ ? ชูเยว่ยังคงปฏิเสธที่จะรับ หญ้าวิญญาณ


      " ข้าก้าวข้ามระดับ 3 แล้วดังนั้นข้าถึงไม่ต้องการมัน ข้าอยากมอบมัน
ให้เจ้า "


      " มันช่วยสามารถช่วยเจ้าได้ ดังนั้นเจ้ารีบนำมันไปใช้เถอะ"




      " ชูเยว่ ข้าเคยบอกว่าจะนำมันมาคืนเป็นสองเท่า เจ้าจะให้ข้าผิดสัญญางั้นหรอ? เจ้ากำลังทำข้าลำบากใจอยู่นะ



      " แต่มันเป็นของเจ้านะ เจ้าไม่ได้ใช้มันแต่เจ้ากลับเอามันมาให้ข้า ข้าจะไม่เอาเปรียบเจ้าหรอ "


     "ชูเยว่ ข้าเข้าใจความใจดีของเจ้า คนในตะกูล นอกจาก พ่อ และ พี่ ชายข้า เจ้านั้นดีกับข้าที่สุด



คนในตะกูลทุกคนต่างผลักไสเขา ให้ออกจาก ตะกูล เมื่อเขาย้ายมายังโรงเรียนก็มีเพียง ชูเยว่ที่คอยดูแลช่วยเหลือ



เมื่อได้ยิน ชูเฟิง พูด ชูเยว่หน้ากลายเป็นสีแดง ความอายปรากฎอยู่บนใบหน้า นางกล่าวเบาๆ



     " ชูเฟิง เจ้าทำแบบนี้มันทำให้ข้ากำลังอายอยุ่นะ . . . . . หญ้าวิญญาณไม่ใช่ข้าที่ให้เจ้า แต่เปนพี่ ชู กูยู เขาขอให้ข้านำมันมาให้เจ้า "



    " พี่ชายข้าหรอ ? ชูเฟิง รู้สึก งง ไปชั่วขณะ


ชู กู่ยู่ เป็นลูกชายของ ชูหยวน และ เป็นพี่ชาย ของ ชูเฟิง



เขาฝึกวิชาอยู่ที่ โรงเรียนหลิงยุน เป็น โรงเรียน #1 ของเขต มังกรฟ้า เขามีพลังวิญญาณ ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ อายุ 17 ปี เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน รุ่นเยาว์ ของตะกูล



ถึงแม้ว่า ชูเฟิง ไม่ได้มีสายเลือดของตะกูล ชู ชู กู่ยู่ ปฏิบัติกับเขาเหมือนน้องชายแท้ๆ ชู กู่ยู่ เป็นอีกคนที่ชูเฟิง รู้สึกรัก และ เคารพ



     " ข้ากลัวว่าเจ้าจะคิดว่าทำให้พี่ชายนั้นลำบาก ข้าจึงไม่บอกเจ้า แต่ตอนนี้ข้าต้องพูดความจริง . . . ." ชู เยว่ หน้าแดง พร้อมกับรู้สึกผิดต่อชูเฟิง



     " ถึงจะมันอย่างงั้น ความจริงก็คือเจ้านั้นดูแลข้ามาตลอด ยังไงข้าก็ต้องขอบคุณเจ้า นี้เป็นการแสดงความรู้สึกในฐานะน้องชายคนหนึ่ง ดังนั้นเจ้ารับมันไว้เถอะ "



    " อีกอย่าง เจ้าก็กำลังจะก้าวสู่ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ ดังนั้น หญ้าวิญญาณ 2 ต้นนี้ จึงจำเป็นสำหรับเจ้า อย่าได้ปฏิเสธอีกเลย " ชูเฟิง พยายามพูดให้นางรับมันไว้


    " ถ้ายังงั้น ข้าก็จะรับมันไว้ แต่ข้าแค่ขอยืมเจ้าก่อนเท่านั้น สักวันค่าจะคืนมันให้เจ้า " ชูเยว่กัดฟัน ข้าขออีกเวลาหน่อย


ความจริงชูเฟิงพูดได้ถูกแล้ว ที่ว่าเธอกำลังจะก้าว สู่ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ มันเป็นขั้นตอนที่สำคัญ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้หญ้าวิญญาณฯ


      " รับได้ซะที " ชู เฟิงยิ้ม


      " ใช่แล้วชูเฟิง พี่ชู กู่ยู่ มีของฝากให้เจ้า " ชเยว่ หยิบจดหมายจากเอวของเธอ



เมื่อชูเฟิงได้รับจดหมาย อารมณ์ของเขาก็เปลี่ยนไป เพราะว่าเขาไม่ได้กลับ ตะกูล เป็นเวลา 5 ปี เขานั้นไม่ได้พบพ่อและพี่ชายของของเลย ชูเฟิงไม่มีน่าที่จะพบพวกเขา



แต่ในเวลา 5 ปีที่ผ่านมา พ่อและพี่เขา เขียนจดหมายหาทุกเดือน ในที่สุดชูเฟิงก็จะได้พบพวกเขา



     "งั้น พอเจ้าอ่านจดหมายเสร็จเจ้าก็ตามข้ามานะ วันนี้เป็นวันดี " ชู เยว่ ดึงแขน ชูเฟิงเข้าห้อง


แต่ประตูปิด ชูเฟิง ก็ต้องขมวดคิ้ว เขาได้ยินเสียงคนมากมาย มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย แต่เจ้าของเสียงเหล่านั้นเป็นคนที่เขาไม่ชอบ


ที่จริง ทันทีที่เปิดประตูออก เค้าก็พบ คนทั้ง 32 คน ทุกคนนั้นเป็นคนที่คุ้นน่าคุ้นตา ทั้งหมดคือสมาชิกของตะกูล ชู ที่เข้ามาเรียนที่โรงเรียนมังกรฟ้า


สำหรับเขา ชูเฟิง สามารถเดาได้ว่าคนพวกนั้นคือใคร มีเพียงไม่กี่คนที่เค้าไม่รุ้จัก เขาจะต้องเป็นสมาชิกใหม่ของพันธมิตร ชู


      " นี้ทุกคนนน!!! ดูสิข้าพาใครมา ชูเยว่ตะโกนอย่างมีความสุข


ทันใดนั้นเหล่าสายตาหันไปยังทิศทางของชูเฟิง สายตาพวกพวกเต็มไปด้วยการดูถูกและเกลี่ยดชัง


      " อ่อ นึกว่าใคร คนที่ทำให้ตะกูลเราตกต่ำนี้เอง " ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินไปหา ชูเฟิง


นั้นคือ ชูเฉิง พี่ชาย ชูเจิน พวกเขาเข้าโรงเรียนมังกรฟ้ามาพร้อม ชูเยว่ พลังวิญญาณอยู่ในระดับ 4 ห้วงวิญญาณ


     " ชูเฟิง รู้มั้ย เจ้าทำอะไรไว้ " ชูเฉิงชี้หน้าชูเฟิง พร้อมจ้องด้วสายตาแข็งก้าว


     " ชูเฉิง เจ้าพูดเรื่องอะไร ? วันนี้เป็นวันสำคัญ ดังนั้นอย่าพูดเรื่องไร้สาระ " ชูเยว่กล่าว


      " แล้ว เจ้าจะทำไม? ข้าจะไม่ให้ใครพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเขา" ชูเฉิง กล่าวใส่ ชูเยว่ แล้วจ้องไปที่ ชูเฟิง   ชูเฟิงเจ้าทำไรไว้ ? เจ้ามีอะไรก็พูดมา"


     " เจ้าเป็นศิษย์ฝ่ายนอกโรงเรียนมังกรฟ้าเป็นเวลา 5 ปี เจ้าทำให้ตะกูล ชู ขายหน้า เจ้ายังมีหน้าเข้าร่วมพันธมิตร ชู อีกหรอ หน้าของเจ้าช่างหนายิ่งนัก "


     " ชูเฺฉิง หุบปาก " ชูเยว่ โมโหแต่ก่อนที่พูดจะพูด ชูเฟิงดึงเพื่อห้ามเธอ


ใบหน้าของ ชูเฟิงยังคงสงบ แล้วยิ้มเบาๆ " เจ้าจะคิดยังไงข้าไม่ สนใจ ข้ามาทวงของที่เดิมพันไว้ในวันนี้
 .


     " เจ้าว่าไงนะ เดิมพัน?" หลังจากได้ยินชูเฟิงพูด หน้าของเฉิงเปลี่ยนสีหน้าทันที


    " ช่างน่าขำ เจ้าคนนอกมาเรียกร้องของเดิมพันกับจากคนตะกูล ชู เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งไหนควรพูดสิ่งไหนไม่ควรพูด



    " ใช่ๆแล้ว ช่างน่าขำ " ในขณะเดียวกัน คนตะกูลชูเริ่มวิจารณ์ ชู เฟิง



ชู เฟิงไม่สนใจคำพูดของผู้คน เขาจึงเดินเข้าไปแล้วกล่าว 


     "เมื่อไม่กี่วัน มีคน มาเดิมพันกับข้า ว่าข้านั้นจะไม่ผ่านการทดสอบเป็นศิษย์ฝ่ายใน ถ้าเขาแพ้ เขาจะมอบหญ้าวิญญาณให้ข้า



     " ชู เซิน , เจ้าไม่ได้ลืมใช่มั้ย ? " ชู เฟิงหยุดต่อหน้าชูเซิน .



ชูเซินนั่งอยู่บนเก้าอี้กำลังกินผลไม้อยู่ในปาก หลังจากได้ยินปากของเขาก็กระตุก น่าซีดในทันที




แน่นอน ชูเซินคงไม่ได้ลืมสิ่งที่เขาพูดในวันนั้น เขากลัวชูเฟิงจะพูดเรื่องนี้ เขาจึงนั่งเงียบๆ ชูเฟิงเริ่มพูดหลังจากที่ข้าได้ของแล้วข้าจะไป



     " ชูเฟิง เจ้ามีหลักฐานอะไร แค่เพียงคำพูดของเจ้าเราต้องเชื่องั้นหรอ ชายหนุ่มข้างๆ ชูเซินพูดขึ้นมา



ชายหญิงส่วนใหญ่เห็นด้วยกับคำพูด แน่นอนว่าเขาไม่เข้าข้าง ชูเฟิง



     " ชูเว่ยกล่าว ถูกต้อง เจ้ามีหลักฐานอะไรหากเจ้าพนันกับชูเซิน เจ้าก็นำหลักฐานออกมาไม่งั้นจะถือว่าเจ้ากล่าวหาชูเซิน "จู่ซูเฉิงตะโกนออกมา เพราะเขาเป็นพี่ของ ชูเซิน 


     " ใช่แล้วๆ เอาหลักฐานออกมา ไปงั้นเจ้าก็ออกไปซะ หลังจากชูเฉิงกล่าวทุกคนก็เริ่มตะโกนน



แม้แต่สมาชิกที่เพิ่งจะเข้าร่วมพันธมิตร ยังสามารถบอกได้เลยว่า ที่ยืนของชูเฟิงแทบจะไม่มี คนอื่นๆก็ต่างพาดูถูกเขา



     " ข้าเป็นพยานให้ ชูเฟิง " ชู เยว่ที่เงียบอยู่นาน จู่ๆก็เริ่มพูด


โปรดติดตามตอนต่อไป