วันพุธที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 1 – ศิษย์นอกสำนัก



…..ในตอนกลางคืน พระจันทร์ที่ส่องสว่าง และท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวและภายในแม่น้ำแห่งดวงดาวนั้น มีกลุ่มแสงทั้ง 9 สี สดใส นั้นเป็นสัญญาณบอกว่าจะมีกายศักสิทธ์ลงมาจุติยังพื้นพิภพ ขณะเดียวกันก็มีการประชุมสุดยอดของนครเมืองที่ยิ่งใหญ่ทั้ง 9 มีผู้อาวุโสเฒ่าสวมชุดสีทองยืนเอามือไขว้หลังมองไปยังท้องฟ้า
ด้านหลังอาวุโสเฒ่าเต็มไปด้วยไพร่พลคนนับหมื่น กำลังคุกเข่า(คอยรับคำสั่ง)




ซู้มมมมม    ↯     




ทันใดนั้น ท้องฟ้ายามค่ำคืนพลันสว่างสว่างไสวราวกับว่าเป็นตอนกลางวัน ก่อนสายฟ้าที่ผ่าลงมา บนแผ่นดินนั้นเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง แผดเสียงดังสนั่นไปทุกพื้นที่ แต่กลับไม่มีร่องรอยของความเสียหายใดๆ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น




ทันทีสิ้นแสงสายฟ้า ความมืดก็ปกคลุมดั่งเช่นปกติ สายตาของผู้อาวุโสเฒ่าเต็มด้วยความตื่นเต้น ร่างกายสั่นระรัว ผู้อาวุโสเฒ่าชี้นิ้วไปยังที่สายฟ้าที่ผ่าลงมาก่อนหน้านี้ ภายในเขตมังกรฟ้า ผู้อาวุโสเฒ่าออกคำสั่งจงไปนำเอาทารกทั้งหมดที่เกิดในค่ำคืนนี้กลับมา




      " รับทราบ!!! "




แสงสะท้อนไปยังเส้นขอบฟ้า และกองกำลังนับหมื่น มุ่งหน้าไปยังเขตมังกรฟ้าพวกเขาต้องทำทุกอย่างเพื่อที่จะหากายศักสิทธ์ให้พบ




5 ปีผ่านไป……




ผู้คนต่างก็จดจำเหตุการณ์ในคืนนั้นได้




ภายในดินแดนมังกรฟ้า หนึ่งใน 9 เขต ท่ามกลางจำนวนโรงเรียนต่างๆโรงเรียนมังกรฟ้าก็ถือเป็นหนึ่งในนั้น




วันนี้ เป็นวันเปิดการรับสมัครลูกศิษย์ของโรงเรียนมังกรฟ้า ผู้คนจำนวนมากรออยู่ด้านนอก และทุกครั้งที่มีการเปิดรับสมัคร  กลุ่มคนที่ทำงานหนักที่สุดก็คือเหล่าศิษย์ภายนอก



ศิษย์ภายนอก มักจะได้รับงานที่ยุ่งยากและเป็นงานที่ไม่ค่อยจะสำคัญ ศิษย์ภายนอกนั้นเป็นตำแหน่งต่ำที่สุดในโรงเรียนมังกรฟ้า และยังดูต้อยต่ำจึงถูกดูหมิ่นจากผู้คนเป็นประจำ




เหตุผลง่ายๆถ้าใครเป็นศิษย์ภายนอก พวกเขาจะใช้ชีวิตอยู่อย่างลำบากและไม่มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ เป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะถูกผู้คนดูหมิ่น




      " นี่เจ้า!!! คิดว่าข้าคนนี้เป็นใคร?  เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดัง พร้อมกับชี้นิ้วไปยังหน้าของชายหนุ่ม "




     " ต้องขออภัยด้วย!!! ท่านมาไม่ทันเวลา โรงเรียนได้ปิดการรับสมัครแล้ว โปรดกลับมาใหม่วันหลัง "




ใบหน้าของเด็กหนุ่ม แสดงถึงจิตวิญญาณที่กล้าหาญและเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น




เด็กหนุ่มผู้นี้นี้มีนามว่า ชูเฟิง อายุ 15 ปี เป็นหนึ่งในหมื่นของศิษย์ภายนอกของโรงเรียนมังกรฟ้า ถึงแม้ซูเฟิงจะเป็นศิษย์ภายนอกแต่เขาดูแตกต่างจากคนอื่นๆเขานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร เขาจึงมิได้รู้สึกเกรงกลัวใดๆ




      " กลับมาใหม่วันพรุ่งนี้หรอ!!! แกคิดว่าข้าเป็นไอโง่หรือไง นี้มันกลางภูเขานะ จะให้ไปพักไหน ? งั้นแกต้องจัดหาที่พักให้ข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะนำเรื่องไปฟ้องอาวุโส… "




ขณะนั้นก็มีเสียงดังเข้ามา… " ชูเฟิงมีปัญหาอะไรงั้นเหรอ " หญิงสาวในชุดสีม่วงเดินตรงเข้ามา สายตาเกรี้ยวกราดจ้องไปยังผู้หญิงที่โวยวาย




ผู้หญิงแสดงสีหน้าที่ซีดเผือดเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว นั้นเป็นเพราะว่า หญิงสาวในชุดสีม่วงนั้นแสดงถึงสัญลักษณ์ของศิษย์ภายใน




ผู้หญิงคนนั้นได้แต่สาปแช่งในใจ เดิมทีเค้าคิดว่าจะใช้สถานะของเธอเพื่อที่จะข่มชายหนุ่มตรงหน้า แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าชายหนุ่มผู้นั้นจะรู้จักกับศิษย์ภายใน




ศิษย์ภายในนั้นต่างจากศิษย์ภายนอกเนื่องจากสถานะของเค้าที่สูงกว่าศิษย์ภายนอก ผู้ที่มาสมัครจะต้องให้ความเคารพ




      " เปล่า!!! ไม่มีอะไร ข้าเพียงแต่อยากจะถามบางอย่างกับเขา " ผู้หญิงคนนั้นกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มที่ไม่เต็มใจนัก




หญิงสาวในชุดม่วงจ้องไปที่ผู้หญิงคนนั้น และกล่าวคำสั้นๆไปซะ




ผู้หญิงนั้นหน้าซีดเผือก เธอรีบเผ่นพรวดออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะนั้นขาเธอก็เกิดซะดุดล้ม




ชูเฟิงส่ายหน้าและกล่าวกับหญิงสาวในชุดม่วงขอบคุณมาก ชูเยว่ 




      " ไม่ต้องสุภาพหรอก ในเมื่อเราเป็นคนในครอบครัว ? "



      " แน่นอน! พวกเรามาจากตะกูล ชู (Chu) ”




ชูเยว่เป็นลูกพี่ลูกน้องชูเฟิง เธอเป็นญาติฝั่งพ่อ เธอแก่กว่าชูเฟิง หนึ่งปี




ชูเยว่ผ่านบททดสอบศิษย์ภายในเมื่อสามปีก่อน แล้วกลายเป็นศิษย์ภายในซึ่งอยู่ใน ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ




ชูเฟิงยิ้มพร้อมกล่าวว่า " เราต้องทำตามกฏของโรงเรียน "




       " ชูเฟิงเจ้าจะไม่เข้าร่วมการสอบในปีนี้เหรอ หรือว่าเจ้ายังไปไม่ถึงระดับ 3 ห้วงวิญญาณ "




ชูเฟิงไม่ตอบพร้อมกับยิ้มออกมาเบาๆ




เป็นเช่นนี้เอง ชูเยว่หยิบถุงใบหนึ่ง ซึ่งอยู่ในกระเป๋าที่ห้อยอยู่ที่เอวแล้ววางลงบนมือชูเฟิงเจ้าใช้นี้ซะบางทีเจ้าอาจเข้าถึงระดับ 3 ห้วงวิญญาณ "




ชูเฟิงเปิดดูภายในถุง  พลังงานที่แข็งแกร่งแผ่ออกมา เป็นประกายแวววับ  มันคือ หญ้าวิญญาณศักสิทธ์ ขนาดเท่านิ้วมืออยู่ภายในถุง




       " ชูเยว่ ของมีค่าเช่นนี้ ข้ารับมันไว้ไม่ได้หรอก "ซูเฟิงพูดพร้อมยื่นถุงคืนให้เธอ




หญ้าวิญญาณศักสิทธ์ เป็นยาครอบจักรวาลสำหรับการฝึกฝนทักษะการต่อสู้ เป็นสิ่งที่มีค่ามาก มันเป็นยาครอบจักรวาล สำหรับคนที่อยู่ในระดับ ห้วงวิญญาณ มันสามารถช่วยเพิ่มความเร็วในการฝึกฝน ทางตะกูลจะส่งหญ้าวิญญาณให้เพียง 1 ชิ้น ต่อปี




ซูเยว่ได้มันมาจากตะกูล แต่เธอกลับให้ซูเฟิง ดังนั้นเขาจึงไม่อาจรับไว้ได้




       " รับไป!! ในเมื่อข้ามอบมันให้เจ้า เจ้าก็ควรรับมันไว้ เจ้าเป็นน้องชายของข้านะ "




      " โอ้ว!! เจ้าใจกว้างขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ "




      " ข้าก็เป็นน้องชายของเจ้า และข้ากำลังจะก้าวไปยัง ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ งั้นเจ้าก็มอบมันมาให้กับข้าสิ "




เด็กชายอีกคนอายุพอๆกับซูเฟิงเดินเข้ามา ทั้งยังสวมชุดศิษย์ภายใน




เขานั้นคือ ชูเซิน มาจากตะกูล ชู เมื่อ 5 ปีที่แล้วเขาเข้าโรงเรียนมาเวลาเดียวกับชูเฟิง อย่างไรก็ตามเขาได้ผ่านการทดสอบเป็นศิษย์ภายในเมื่อ 2 ปีก่อน



       " ชูเซินเจ้ากำลังจะก้าวผ่านระดับ 3 ห้วงวิญญาณ เจ้าสามารถควบคุมพลังวิญญาณ ดังนั้นหญ้าวิญญาณฯจึงไม่จำเป็นสำหรับเจ้า แต่ชูเฟิงเขาไม่สามารถควบคุมพลังวิญญาณดังนั้นหญ้าวิญญาณจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเขา "




       " ใช่!!! เจ้ากล่าวได้ถูกต้องแต่ชูเฟิงไม่ต้องการมันหนิ " ชูเซินส่งเสียงหัวเราะ




      " ใครบอกว่าข้านั้นไม่ต้อง ถึงจะให้หญ้าวิญญาณฯกับเจ้ามันมีแต่เสียของเปล่าๆ "




ชูเซินสีหน้าเปลี่ยนไปทันที




ชูเฟิงส่งเสียงหัวเราะ เขาไม่เคยกลัวชูเซิน " ชูเยว่ข้าจะเข้าร่วมการทดสอบศิษย์ฝ่ายในปีนี้ "




       " ฮ่าๆ ถ้าเจ้าผ่านบททดสอบศิษย์ภายใน ข้ายินดีจะมอบหญ้าวิญญาณฯให้เจ้า " ชูเซินพูดพร้อมแสดงสีหน้าดูถูก




       " จะจริงเหรอ!!! ข้าจะเชื่อคำพูดเจ้าได้ยังไง "




       " ให้ชูเยว่นั้นเป็นพยานกับเจ้า แต่ถ้าเจ้าไม่ผ่านละ? "




       " ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็จะมอบหญ้าวิญญาณฯในปีนี้ให้กับเจ้า ชูเฟิงพูดจบแล้วเดินกลับทำงานของศิษย์ภายนอกต่อ "




       " ชูเซิน พวกเราเป็นคนครอบครัวเดียวกัน เหตุใดเจ้าจึงสร้างความเดือดร้อนให้กับชูเฟิง ? "




       " ครอบครัวงั้นเหรอ? ชูเยว่เจ้าก็รู้ว่าซูเฟิงไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคนในตะกูลเรา หลังจากเขาเข้าโรงเรียนมา 5 ปี แต่เขายังไม่สามารถผ่านบททดสอบ เขานั้นนับเป็นความอับอายของคนในตะกูล "




       " ทุกคนในตะกูลมีใครชอบเขาบ้าง มีเพียงเจ้าที่คอยดูแลมันเป็นอย่างดีอีกทั้งยังมอบหญ้าวิญญาณให้มันอีก " ชูเซินไม่สนใจคำพูดของนาง




       " เจ้ามันโง่เสียจริงๆ!!! " ชูเยว่ได้แต่เก็บความโกรธจ้องมองชูเซินแล้วเดินออกไป




อีกด้านหนึ่ง ชูเซินนั้นรู้สึกมีความสุข หญ้าวิญญาณของเขากว่าจะได้อีกทีในปีหน้า แต่อยู่ดีๆก็เหมือนมีคนมามอบให้ เขาคิดว่าหญ้าวิญญาณของชูเฟิงต้องตกเป็นของเขาแน่นอน




ยามค่ำคืนกลางดึก ในที่พักของศิษย์ภายนอก ทุกคนต่างนอนหลับเนื่องจากความเหนื่อยล้าในวันนี้ มีเพียงห้องเดียวที่มีแสงสว่าง




ชายหนุ่มนั่งอยู่บนเตียงแล้วนำหญ้าวิญญาณออกมาหวังว่ามันจะเพียงพอกับพลังของข้านะ




ซูเฟิงพูดจบเขาก็หลับตาคีบหญ้าวิญญาณไว้ระหว่างนิ้วมือ




ทันใดนั้น พลังวิญญาณภายในหญ้าวิญญาณฯก็เริ่มไหลสู่ร่างกายของชูเฟิงจากมือแปรสภาพเข้าสู่จุดตันเถียน





ในเวลาเดียวกัน ก็มีเสียงเคี้ยวอาหารมาจากจุดตันเถียน ราวกับว่ามันได้รับอาหารภายในจุดที่ใกล้เคียงกับเสียง จะพบว่าส่วนลึกจุดตันเถียนของซูเฟิง มีกลุ่มก้อนพลังงานสายฟ้าอยู่ในจุดนั้น กลุ่มก้อนสายฟ้ามี 9 สี และทุกๆสีมีพลังอันร้ายกาจราวกับเป็นสัตว์ร้าย แผ่รังสีที่น่ากลัวออกมาอยู่ตลอดเวลา….



( จบ ) รออ่านตอนต่อไปปปป