วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559

บทพิเศษ(18+) ตอนที่ 133.5



ผู้อ่านควรมีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากมีอายุต่ำกว่า 18 ควรได้รับคำแนะนำ



พระราชตำหนักมี 5 ชั้น ชูเฟิงค่อยๆเดินขึ้นไป เมื่อเขาเดินขึ้นไปถึงชั้นสอง เขารู้สึกว่าร่างกายของเขามีอย่างผิดปกติ เขารู้สึกร้อนผ่าว และรู้สึกคลื่นแห่งความ " ราคะ " ความชั่วร้ายมาจากสิ่งที่อยู่ใต้สะดือ มันถูกยกขึ้นมา


" บ้าจริง!!! เกิดอะไรขึ้น ? " ชูเฟิงรู้สึกสับสน เขารีบดึงเสื้อของเข้าลงมาครอบคลุมมันไว้ ไม่งั้นถ้ามีใครเห็น แน่นอนเขาจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนโรคจิต


ชูเฟิงก้าวขึ้นไปอย่างช้าๆ เมื่อมาถึงชั้นสาม ส่วนล่างของเขาก็ค่อยๆลุกขึ้นมา ทำให้ชูเฟิงรู้สึกอึดอัดอย่างมาก ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่โตเท่าไหร่แต่เนื่องจากความเป็นผู้ชายที่อยู่ในตัวมันจะตั้งออกมาก็เป็นเรื่องปกติ แต่นี้เป็นครั้งแรกที่เขาควบคุมมันไม่ได้


" ให้ตายสิ นี้มันไม่ตลกแล้วนะ ในงานเลี้ยงมีคนมาใส่อะไรให้ข้าดื่มถึงได้กลายเป็นเช่นนี้ ? "


ชูเฟิง รู้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร ความรู้สึกที่ดูไม่ปกติ ตอนนั้นลำคอและหน้าของเขาค่อยๆแดงขึ้น เลือดในร่างกายของเขากำลังร้อนผ่าวราวกับว่ามีคนมาจุดไฟบนร่างเขา


ที่จริงก็คือไฟ " ราคะ " ความอยาก มันเต็มสมองของชูเฟิง ความปรารถนาที่ต้องการทำสิ่งต่างๆระหว่างชายและหญิง ถ้าไม่ระบายมันออกมา เขาอาจจะบ้าตาย


" ดูเหมือนว่าอาหารของข้าจะไม่สามารถกินสุ่มสี่สุ่มห้าได้สินะ"


ชูเฟิงมีอาการกระวนกระวายเค้าจึงรีบโคจรพลังวิญญาณในร่างกายเพื่อระงับไฟราคะในตัวของเขา ต้องบอกว่าพลังของเค้าสามารถช่วยทำให้มันสงบลงได้หน่อยหนึ่ง


เขารู้สึกว่ายังพอควบคุมมันได้ จากนั้นเขาก็เดินขึ้นบันไดอย่างต่อเนื่อง ยังไงก็ตามเมื่อ ชูเฟิงมาถึงขั้นที่สี่ ก็มีกลิ่นโชยลงมาจากชั้น 5


กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ดูเหมือนว่าจะมีคนจงใจตั้งมันไว้ในนั้น ตอนนี้ชูเฟิงไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป เข้าเริ่มยอมแพ้ให้กลับมัน เมื่อเขาเดินขึ้นไปถึงชั้น 5 ชูเฟิงก็ได้ยินเสียงน้ำกระทบตัวมายังหูของเขา


ตอนนั้น ชูเฟิงตกใจอย่างมาก จิตใต้สำนึกของเขาคิดว่าเป็นไปได้ที่จะปลดปล่อย แม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อเค้าพบว่ามีผู้หญิงกำลังอาบน้ำ


" เป็นไปได้ยังไง !!! "


ตอนนั้น ชูเฟิง พบว่า พลังจิตวิญญาณ(การควบคุมจิตใจ)ของเขาสลายไปอย่างรวดเร็ว ภายในพริบตา เขาสูญเสียการควบคุมเหมือนกับว่าหากเค้าโคจรพลังวิญญาณมันจะถูกดูดจนแห้งโดยฝีมือใครบางคน การฝึกจิตใจเป็นเวลาหลายปีได้หายไปทั้งหมด


ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ บางทีชูเฟิงอาจจะสงบใจ และค้นหาเหตุผลที่ว่าทำไมการควบคุมของเขาถึงหายไป ยังไงก็ตาม ชูเฟิง ต้องหยุดการโคจรพลังวิญญาณของเขา จากนั้นก็มีกลิ่นไอแห่งความอยาก พุ่งเข้ามาใส่เค้าอย่างบ้าคลั่ง จนทำให้ความอยากมันรุนแรงมากกว่าเดิม


ขณะนั้น ความต้องการของเขาเข้ามาที่หัวอยู่ตลอดเวลา ชูเฟิงรู้สึกว่าเขากำลังสูญเสียสติการควบคุม เขาพยายามที่จะออกไปจากสถานที่แห่งนี้ เขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่น่ากลัวกำลังจะเกิดขึ้น


* หรือว่าจะเป็น * ชูเฟิงตกใจอย่างมากจนไปชนกับแจกันลายครามหล่นลง แม้ว่ามันจะไม่แตก แต่ก็ทำให้มีเสียงดัง


" นั้นใคร ? " ก็ตอนนั้น มีเสียงผู้หญิงหวานๆสะดุ้งดังออกมา นางคือ ซูรู่


" อย่าเข้ามา!! " ชูเฟิงตะโกนออกไปด้วยสันชาตญาณ แค่เพียงได้ยินเสียงของซูรู่ เขาแทบจะทนไม่ไหว ใครจะรู้ว่าเค้าจะทำอะไรเมื่อเห็นนางจิ้งจอกอย่างซูรู่

[ ปล : ในตำนานของจีน ปีศาจจิ้งจอกที่แปลงเป็นมนุษย์ จะงดงามอย่างมาก ]


" ชูเฟิง นั้นเจ้าหรอ " หลังจากที่ได้ยินเสียงของ ชูเฟิง ซูรู่ก็โล่งอก หลังจากสิ้นเสียงอาบน้ำ เสียงฝีเท้าเบาๆค่อยๆก้าวออกมา


ตอนนั้น ชูเฟิง พุ่งเข้าไป เมื่อเขาเห็นเรือนร่างที่มีเสน่ห์ภายใต้กลุ่มไอน้ำ เขาไม่สามารถหยุดการเคลื่อนไหวของตัวเองได้ เขาใช้สายตาของเขาไปมองปีศาจจิ้งจอกที่งดงามตนนั้น


ซูรู่ก้าวออกมาจากไอน้ำ นางมีแค่ผ้าขนหนูสีขาวปกปิดเรือนร่างของนาง รูปร่างที่แสนจะเย้ายวนของนางช่างขาวยิ่งนักไม่ว่าจะเป็น ขา แขน หรือร่างกาย


ผมยาวๆของนางที่เปียกน้ำ กระจายไปตามไหล่ไหลลงบนเรือนร่างที่ดูนุ่มนวล และเรียบเนียน ช่างเป็นผิวที่ชวนให้หลงไหลยิ่งนัก ไม่ว่านางจะเป็นจิ้งจอกหรือปีศาจเมื่อเห็นภาพนั้นสติเขาก็หลุดไปทันที


" ชูเฟิงเป็นเจ้าจริงๆ เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? " ถึงแม้ว่าซูรู่จะไม่ได้คาดหวัง อะไรจากชูเฟิง แต่รอยยิ้มมีเสน่ห์ที่เรียกว่างดงามได้ประจักษ์ตรงหน้าของชูเฟิง สุดท้ายสติเขาก็หายไปได้ยินเพียงเสียงที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน


* ปึก *หากเป็นคนอื่น ก็คงยากที่จะควบคุมตัวเอง เมื่อได้เห็นซูรู่ในสภาพนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชูเฟิง ที่ถูกไฟราคะครอบงำ เขากระโดดก้าวแขนขาออก และกระโจนใส่ซูรู่


เมื่อนางเห็นชูเฟิงกระโจนเข้าหานาง ใบหน้าของซูรู่ตกใจอย่างมาก นางรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ นางต้องการที่จะหลบ แต่พบว่าตัวเองไม่มีเรี่ยวแรงอยู่เลย แม้ว่านางจะเห็นว่าชูเฟิง ทำอะไรกับร่างกายของนาง แต่นางก็ไม่สามารถขัดขืนได้เลย


" อ้า ~ ~ ~ "


เสียงร้องดังออกมาจากซูรู่ขณะที่ถูกกดอยู่บนพื้น นางถูกชูเฟิงผลักลงไป ในตอนนั้น ผิวของซูรู่ที่ขาวจั๊วะกลายเป็นสีแดง นางใช้ดวงตาที่แสนจะมีเสน่ห์จ้องมอง ชูเฟิง นางเต็มไปด้วยความตกใจและความกลัว


นางรู้สึกว่า ชูเฟิง ทำบางอย่างกับร่างกายของนาง การเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้ ซูรู่อาจรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น


" ชูเฟิง เจ้าทำอะไรน่ะ ลุกขึ้นไปนะ!!! "


เสียงของนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ซูรู่พยายามพลักชูเฟิงออกไป  แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เพราะนางไม่สามารถใช้พลังได้เลย มือของชูเฟิงลูบเรือนร่างที่แสนนุ่มของนาง มันทำให้ ชูเฟิง มีความอยากที่แข็งแกร่งมากขึ้น



///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



โปรดติดตามตอนต่อไป . . . .