วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559

บทพิเศษ(18+) ตอนที่ 134.5



ดวงตาของ ชูเฟิง จ้องมองเรือนร่างของซูรู่ด้วยความปรารถนาที่รุนแรง เขาเหมือนกับหมาป่าที่หิวโหยเหมือนกับว่ามีอะไรตกถึงท้อง น้ำของเขาไหลเหมือนกับว่าเจอกับเจ้ากระต่ายน้อยสีขาว



ความอยากปรากฏในดวงตาของชูเฟิง บางทีเขาอาจจะทำกับร่างกายของซูรู่รุนแรงกว่าเมื่อก่อน ผ้าเช็ดตัวของซูรู่ถูกดึงออกจากตัว  ทำให้เห็นเรือนร่างที่ขาวเหมือนกับหิมะ  ชูเฟิงได้แต่กลืนน้ำลาย



เข้าก้มหน้าลงไปที่ซอกคอขาวๆที่แสนนุ่มนวล ใบหน้าที่งดงามของนางช่างอยู่ใกล้ยิ่งนักลมหายใจของนางผ่านหูของชูเฟิงอย่างชัดเจน ซูรู่ที่แสนจะมีเสน่ห์มองชูเฟิงด้วยสายตาล่องลอย ตาของนางแสดงให้เห็นถึงความน่าสงสาร คิ้วยาวๆของนางกระตุกลงช้าๆด้วยความสั่นกลัว



ใบหน้าของนางเป็นสีแดง เห็นได้ชัดว่านางไม่สามารถหยุดชูเฟิงได้ ซูรู่ได้แต่เม้มริมผีปาก แดงๆของนาง มันช่างยั่วยวนดึงดูดยิ่งนัก



" ชูเฟิง เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรอ ? ปล่อยข้า . . . . . .อึบบ!!! "



จู่ๆ ชูเฟิงก็เอาปากมาประกบกับนาง ขณะที่ซูรู่พยายามจะพูด



" อืม ~ ~ ~ "



มันเป็นครั้งแรกในชีวิตของนาง  ที่ซูรู่เคยได้รับประสบการณ์เช่นนี้ นางไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ร่างกายของซูรู่รู้สึกอ่อนเพลียและสูญเสียความสามารถที่จะขัดขืน นางไม่เหลือเรี่ยวแรงได้ตอนนอนอยู่บนพื้น



ในเวลาเดียวกัน ชูเฟิง ก็จูบกับซูรู่ มือของเขาทั้งสองประกบกัน ผ้าที่อยู่บนร่างกายของซูรู่ไม่เหลือเลยสักชิ้น ตอนนี้เรือนร่างของนางทั้งหมดถูกเผยออกมาให้เห็น  ขณะที่ชูเฟิงค่อยๆเล้าโลมนาง



ในตอนนั้น ซูรู่ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เนื่องจากนางไร้เรี่ยวแรง นางยอมให้ชูเฟิงทำสิ่งที่เขาปรารถนากับร่างกายของนาง จนกว่าชูเฟิงจะพอใจ



" โอ้ย!!!บ้าจริง!!! ใครทำแบบนี้กับเรา "



และแล้วซูรู่ก็เห็นความเฉลียวใจว่าเป็นฝีมือของ ซูเฮิน ที่ทำเช่นนี้ เค้าเป็นคนที่มีอิทธิพลดังนั้นจึงหายาเช่นนี้ได้ไม่ยากเพื่อให้พลังของนางถูกจำกัด ใครควรทำอะไรเค้าไม่รู้เลยหรือไง ยังไงก็ตาม คนทั่วๆไปคงไม่มีทางทำเช่นนี้กับนางได้เป็นแน่ ในเมือง วิหคเพลิง แห่งนี้



" กลิ่นนี้มัน " ตอนนั้น ซูรู่ได้กลิ่นแปลกๆมาจากห้องน้ำมันเป็นกลิ่นเตาหอมที่ค่อนข้างคุ้นเคย จากนั้นเธอก็เข้าใจ แต่เํธอแทบไม่อยากจะเชื่อ



ยานี้มันเป็นกลิ่นชนิดพิเศษ สามารถ จำกัด พลังวิญญาณได้ เป็นสิ่งที่มีค่าอย่างมาก นั้นเป็นสมบัติของพ่อของนาง ซู เฮิน



" ทำไมท่านพ่อกับชูเฟิงถึงทำเช่นนี้ ? " ตอนนั้น ซูรู่ รู้สึกสับสน นางคิดไม่ถึงว่าจะเป็นฝีมือของพ่อนางที่ทำร้ายนาง แต่เขาทำไปคงมีเหตุผลบางอย่าง นอกจากพ่อแล้ว ไม่มีคนอื่นในตะกูล ซู จะสามารถวางยาชนิดพิเศษเช่นนี้ในห้องของนางได้



" อ่า ~~~~~~ "



ยังไงก็ตาม ช่วงเวลานั้น ใบหน้าของซูรู่เปลี่ยนไปอย่างมาก นางรู้สึกเจ็บมากจนแทบจะขาดใจ เพราะนางรู้สึกถึงของมาอย่างที่สอดเข้ามาในตัวของนาง มันเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดสำหรับผู้หญิง เลือดของนางค่อยๆไหลออกมา พรมจรรย์ของนางถูกชูเฟิงพรากไป



" ชูเฟิง ไอ้เจ้าสารเลว!!! ข้าจะฆ่าเจ้า!!! "



ซูรู่พยายามดิ้นรนเพื่อผลักชูเฟิงออก แต่นางรู้สึกว่า บนร่างกายของนางหนักเหมือนภูเขา โดยที่นางไม่สามารถเคลื่อนที่ไปไหนได้เลยหากนางขยับนางจะรู้สึกเจ็บอย่างมาก ชูเฟิงมองใบหน้าของซูรู่ที่เจ็บปวด แต่เขาก็ไม่สามารถจะหยุดตัวเองได้


อืม - - "



ชูเฟิง บีบขมับของตัวเองเนื่องจากความปวดหัว และค่อยๆลืมตา ขณะที่เขาอยู่ในอาการงุนงง เขามีรอยยิ้มที่มุมปากเพราะเค้าจำได้ว่าเมื่อคืนเขาได้ฝันถึงสิ่งที่งดงาม จนเขาแทบไม่อยากจะตื่น จากความฝัน มันให้ร่างกายของเค้ารู้สึกผ่อนคลาย แม้ว่าจะลืมรายละเอียดไปส่วนหนึ่ง แต่มันยังยากที่จะลืมเรื่องทั้งหมด



" ซูรู่!!! แต่เมื่อ ชูเฟิงเห็นซูรู่ที่นอนเปลือยเปล่า ข้างๆเขาและมีร่องรอยคราบเลือดบนพื้น เขาจึงทบทวน



ประกอบกลับเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำ ชูเฟิงทำอะไรไม่ถูกคนที่เขาชอบก็คือ ซูเหม่ย น้องสาวของ ซูรู่




เด๋วค่อยเครียกันยาว!!! อย่าซีเรียจคับเรื่องนี้ฮาเร็มตรึม พระเอกหลายเมีย 




////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////