วันเสาร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 19 - ข้าคือความยุติธรรม

    " รีบไสหัวไป แล้วจะไว้ชีวิตพวกเจ้า "


เขาจ่อดาบไปที่ ชูเกาและคนอื่นๆ เจตนาฆ่าผ่านน้ำเสียงของเค้า


เมื่อเขารู้ว่าจะถูกฆ่า คนอื่นๆ ตัวสั่น บางคนก็เริ่มวิ่งหนี


ถึงแม้ว่า ชูซุย จะเป็นเจ้านาย แม้ตะกูลจะต่อว่า มันไม่ง่ายสำหรับการตัดสินใจของพวกเขาเพราะมันเอาชีวิตของพวกเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง


     " พวกเจ้า . . . . . . . " ชูซุย  พูดไรไม่ออกเค้าไม่คิดว่า ข้ารับใช้ของเขาจะทิ้งเขาไป ทั้งๆที่โตด้วยกันมา ตลอดเวลาคอยอยู่ข้างกายคอยรับใช้


นางอยากที่จะต่อว่า แต่นางก็ไม่มีหนทาง เพราะรู้ว่าพวกเขาทำเพื่อรักษาชีวิต


ในโรงเรียนมังกรฟ้า นางไม่มีอำนาจใดๆ นางจึงไม่อาจขัดขืนพวกนี้ได้ นางคิดว่าตัวนางต้องมีมลทินก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้นางไม่อยากที่จะตาย


* พลวดด* .


ขณะที่ ชูซุย หมดหวัง ก็มีเงาดำๆกระโดดออกมาจากป่า เหมือนกับ สัตว์ประหลาด ตอนนั้นหน้านางเต็มไปด้วยความประหลาดใจ


* * ปั้ง ปั้ง ปั้ง


หลังจากที่เขาถึงพื้น เค้าเข้าไปโจมตี คนพวกนั้นอย่างรวดเร็ว จิตสังหารออกมารอบตัวเขา และพุ่งเข้าหา สมาชิก ดาบ ทมิฬ


* ฟึ๊บบบบ* . . .


เมื่อทั้งสามคนเห็นเช่นนั้น พวกเค้าเปลี่ยนท่าทางทันที พวกเขากระโดดขึ้นเพื่อหลบ


ทั้งสามมองไปยังคนที่โจมตี ทันใดนั้นเค้าต้องประหลาดใจเพราะคนๆนั้นยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม


แต่คนที่ประหลาดใจที่สุดคือ ชูซุย " นางคงไม่คิดว่า คนที่เคยต่อว่า ดูถูกเหยียดหยาม จะเข้ามายืนต่อหน้าเทอ ขณะที่คนที่นางไว้ใจกลับวิ่งหนีไป


     " เจ้าเป็นใคร ? เจ้ากล้าขัดขวางพวกข้างั้นหรอ " สมาชิกดาบทมิฬ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ตะโกนถาม ชูเฟิง


     " พวกเจ้าไม่ค่าพอที่จะรู้ขื่อข้า ข้ามาเพื่อความยุติธรรม " ชูเฟิงพูด ขณะที่ยิ้มไป


     " ความยุติธรรม ฮ่าๆๆ!!!" ชายคนหนึ่ง ขยับดาบในมือของเขาฟาด เข้าใส่ ชูเฟิง


เมื่อเห็นการโจมตีแบบนั้น ชูเฟิง ใช้ฝ่ามือของเขาผลักการโจมตีออกไป


หลังจากที่ เค้าหลบการโจมตี เขาวิ่งเข้าไปหาชายคนหนึ่งแล้วใช้ ฝ่ามือ ลวงตา สวนกลับ


     " นี้เจ้า อยากตาย มากใช่ไม๊ "


เมื่อพวกเค้า เห็น ชูเฟิงตอบโต้ สมาชิกอีก สองคน ดึงดาบออกมา แล้วโจมตีใส่ชูเฟิง ชูเฟิงรู้สึกว่าเพลงดาบมันแปลกๆ


* เพร้ง* .


ชูเฟิง ไม่หลบ การโจมตี แต่เขาเปลี่ยนการโจมตีของทั้งด้วย ฝ่ามือ ลวงตา ให้ดาบทั้งสามปะทะกันเอง


* เคร้งแคร๊งเคร้ง *


ดาบทั้งสาม เปล่งเสียงออกมา ทั้ง 4 คน กระโดดถอยหลังออกมา   ชูเฟิงนั้นรู้สึกมึนๆ หลังจากการปะทะ ชูเฟิงขมวดขึ้น สีน่าของเขาเริ่มแย่ลงๆ


เขารู้ว่าทั้งสามคนมีพลังในระดับ 5 ห้วงวิญญาณ ตอนที่สู้กันเขาก็ยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด


สมาชิก ดาบทมิฬทั้งสามขมวดคิ้วเข้าหากัน เขารู้ว่าชูเฟิงมีพลังแค่ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ


ขนาดพวกเขาทั้งสามลงมือพร้อมกันยังทำอะไรกับ พลังระดับ 4 ห้วงวิญญาณไม่ได้ แสดงว่าเด็กคนนี้ไม่สามารถประมาทได้เลย


      " เจ้าเป็นแค่คนนอก อาจยังไม่รู้จักพันธมิตร ดาบทมิฬ ดังนั้นข้าจะปล่อยเจ้าไป"


     " ใช่แล้ว พวกข้าเห็นว่าเจ้ามีความสามารถ หากเจ้าพูดรู้เรื่อง เราสามารถพาเจ้า เข้าพันธมิตรดาบทมิฬได้ รับรองได้ว่าอนาคตเจ้าต้องสดใสอย่างแน่นนอน " เมื่อเห็น ว่าการที่ลงมือกับ ชูเฟิง นั้นไม่ง่าย เขาจึงคิดที่จะดึงชูเฟิงมาเป็นพวกตัวเอง


ชูเฟิงยังคงนิ่งเฉย แต่หลังจากที่ ชูซุย ได้ยินคำพูดเหล่านั้นมันทำให้นางวิตกเป็นอย่างมาก


นางกับชูเฟิง กับเหตุการณ์ต่างๆในอดีตไม่มีเหตุผลที่ ชูเฟิงจะมาช่วยนาง ทั้งในตอนนี้พันธมิตร ดาบทมิฬยังเปิดโอกาสให้ชูเฟิง นางจึงคิดว่าชูเฟิงคงร่วมมือกับพวกนั้น


     " เข้าร่วมพันธมิตรดาบทมิฬ ? มันจะดีกว่านะถ้าหากเปลี่ยนชือไปเรียก พันธมิตรเดรัจฉาน สวะอย่างพวกแกจะให้ข้าเข้าร่วมพันธมิตรงั้นหรอ น่าขำ ฮ่าๆๆๆ " ชูเฟิงหัวเราะเยาะ พร้อมถุยน้ำลาย


     " พวกเจ้าอยากให้ข้าเป็นพวกงั้นหรอ  ต้องมาดูกันก่อนว่าเจ้าสามารถทำได้ไม๊ " หลังจากได้ยินคำพูดของชูเฟิงพวกเขารู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก พวกเขาจึงเริ่มโจมตีใส่ชูเฟิง


เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งสามเอาจริง ชูเฟิงต้องใช้สมาธิในการต่อสู้ครั้งนี้อย่างมาก


      " เจ้ามัวมองอะไรอยู่ ? เจ้าอยากตายอยู่นี้งั้นหรอ ข้าต้านพวกมันไว้ได้ไม่นาน"


ชูเฟิง มองจ้องไปที่ ชูซุย ขณะที่ร่างกายของเขากำลังต่อสู้กับทั้งสาม ฝ่ามือนับไม่ถ้วนของชูเฟิง โจมตีใส่ทั้งสาม


      " นั้น ฝ่ามือ ลวงตา ระวังตัวด้วย!!! "


หนึ่งในพวกเขารู้จัก วิชา ของชูเฟิง ขณะนั้น ชูเฟิงต้องผงะ รูปแบบของดาบเปลี่ยนไป ไอเย็นเพิ่มขึ้นรอบๆดาบ ทั้งสามคนใช้วิชาเดียวกัน ล้อมรอบ ชูเฟิง


      " ชู เฟิง . . . . . . . "


อย่างนางเห็น ชูเฟิงรับมือ กับคนมีพลัง ในระดับ 5 ห้วงวิญญาณ 3 คน ชูซุยไม่รู้จะทำยังไง นางไม่รู้ว่าทำไม ชูเฟิง ถึงมาเสี่ยงชีวิตเพื่อนาง มันอาจจะทำให้เขาตายเลยก็ได้


     " ยังไม่รีบไปอีก " หลังจากเห็น ชูซุยลังเล ชูเฟิงจึงตะโกนออกมา


     " คุณหนู รีบไปกันเถอะ " ขณะนั้น คนรับใช้ในตะกูลมาลากตัวของนางเข้าไปในป่า


     " ปล่อยข้าสิ!!! " ชูซุย ตะโกนออกมา มันทำให้คนรับใช้ รู้ว่าทำไม


เมื่อเห็น ชูเฟิงที่ถูก สมาชิก ดาบทมิฬล้อมรอบ นางทำใจลำบากที่จะหนีเอาตัวรอด ชูซุยกัดฟันตัวเอง 


     " ออกไปซะ!!! " ชู เฟิงจ้องพร้อมตะโกน


ชูซุยไม่มีพลังพอที่จะช่วยเหลือ นางจึงได้แต่ยืนสั่น น้ำตาไหลออกมา จากนั้นนางก็พูด " ขอบคุณมาก " และนางก็หนีกลับเข้าไปไหนป่า


     " ไอบ้านี้ กล้าขัดขวางความสุขของข้า ข้าจะฆ่าเจ้า "


ไออ้วนตรงหน้า ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ตอนนี้เป้าหมายของพวกเค้าคือการฆ่า ชูเฟิง


     " มาดูกันว่าพวกเจ้าจะเก่งซักแค่ไหน!!!


ใบหน้า ของชูเฟิงเต็มไปด้วย ความกดดัน ทั้งสามคนมีฝีมือมากกว่าเขาจริงๆ ทั้งสามคน ไม่ได้เก่งมากมายสักเท่าไหร่ แต่มันเป็นเพราะทักษะดาบของพวกเขา ทักษะสามารถแสดงผลต่อเมื่อมีอาวุธ ทั้งยังมีตั้ง 3 คน ชูเฟิงจึงรับมือพวกเขาได้ลำบาก


แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือ ชูเฟิงไม่อยากเปิดเผย วิชา สายฟ้าสามผสานของเขา เขาจึงตัดสินใจที่จะถอยออกมาจากการต่อสู้


* พรึบบ * .


จากนั้น ชูเฟิง แกล้งขยับตัว แล้วกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ สายฟ้าโผล่ออกมารอบๆตัวเขา


     " เจ้าพวก สวะ อยากจะฆ่างั้นหรอ" หลังจากที่กระโดดหนี ชูเฟิงยิ้ม แล้วพูดเหน็บแนมพวกเขา จากนั้นก็หายไปในป่า เหมือนลิง 


    " พวกเราจะตามไปไม๊ ? "


เมื่อเห็น ชูเฟิงหนี ทั้งสามคนปรึกษากัน แล้วก็รีบตามชูเฟิงไป


แต่พวกเขาก็ยังไม่อยากประมาท ชูเฟิง แต่พวกเค้าจำเป็นตั้งใช้พลังทั้งหมดในการไล่ล่า ชูเฟิง เนื่องจากระยะห่างของพวกเค้า


((( ขอบอกว่า ฮาเร็ม เรื่องนี้ ใหญ่มาก มีฉากเลือดท่วมเตียงด้วย 18+ )))


โปรดติดตามตอนต่อไปน่ะ ... . . . . . . . . .