วันเสาร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 20 - สุสาน พันกระดูก


" บ้าจริง!!! เจ้าหมอนั้นมันเป็นลิงหรือไง ถึงเร็วขนาดนั้น"


" หายากจริงๆ ที่เด็กอายุแค่นั้นจะแข็งแกร่งขนาดนี้ อีกทั้งสามารถหลบหนีพวกเราได้ เขาต้องเก่งมากแน่ๆ "


" ใช่แล้วล่ะ นี้เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นคนใช้ ฝ่ามือ ลวงตา ได้ถึงระดับนี้ ถ้าหากปล่อยเขาไป วันหน้าเราอาจจะรับมือเขาไม่ไหวเป็นแน่ "


" เพราะงั้นอย่าให้เขาหนีรอดไปได้ ไม่ฉะนั้นเราได้เจอปัญหาใหญ่ไม่จบไม่สิ้น!!!"


ทั้งสาม รู้ถึงพลังของชูเฟิง พวกเค้าหวั่นเกรงเป็นอย่างมาก ในที่สุดพวกเขาก็ตกลงที่จะฆ่า ชูเฟิง ในภูเขายาแห่งนี้



" ด้วยความเร็วของทั้งสาม ตามชูเฟิงมาติดๆ "

ในขณะเดียวกัน ชูเฟิง ก็ลำบากใจเนื่องจากฝีมือของพวกเขาทั้งสาม ถ้าเป็นคนที่มีพลังในระดับเดียวกัน 3 คน คงไม่ยากที่จะกำจัด มันทำให้เค้ารู้สึกเหนื่อยขึ้นมานิดหน่อย


แต่โชคยังดี ที่ ชูเฟิง มีพลังในตันเถียนไม่สิ้นสุด เขาเชื่อว่าถ้ายังคงวิ่งหนี อีกหน่อยพวกเขาจะต้องเหนื่อย และหยุดตาม
ยังไงก็ตาม เมื่อนึกถึงปัญหาที่จะตามมาในอนาคต หลังจากออกจากภูเขา เขาอาจจะต้องรับมือกับพันธมิตร ดาบทมิฬ ทั้งหมด


นั้นคือเหตุผล ที่ชูเฟิงลังเล ว่า จะ ฆ่า หรือ ไม่ฆ่า " ถ้าหากจำเป็นต้องฆ่า เขาจะใช้ วิชา สายฟ้าสามผสาน เพราะ ถ้าหากทั้งสามตาย ก็จะไม่สามารถไปบอกใครได้ ((( เริ่มฉลาดขึ้นมาหน่อย พระเอก)))


แต่หลังจากที่คิดไปคิดมา การฆ่าคน ที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน ผิดกฏอย่างมาก หากถูกจับได้ ตะกูลอาจได้รับผลกระทบด้วยเช่นกัน


* * อืมมม


ในตอนนั้น มีแสงสีขาว ปรากฏรอบตัวเค้า มันทำให้เค้าประหลาดใจอย่างมาก


ท้องฟ้าก็มืดแล้ว จะมีแสงปรากฏได้ไง นี้มันผิดปกติไปแล้ว


" นี่ . . . . . . . "


แสงนั้นเริ่มสว่างขึ้นๆ เหมือนกับแดดตอนกลางวัน ชูเฟิงได้แต่ยืนอึ้ง เนื่องจากมีกองกระดูกรายล้อมตัวเค้า


พื้นที่ที่กว้างใหญ่มีกระดูกสีขาวเต็มพืนป่า กว้างสุดลุกหูลุกตา


กระดูกเหล่านั้นมีจำนวนมากเป็นพิเศษ ไม่เพียงแต่จำนวน กระดูกเหล่านี้สีขาวสะอาด เหมือนกับ หยกขาว กระดูกทุกชิ้นมีอ่อร่าห่อหุ้ม


ชูเฟิงหายใจไม่ออก รู้สึกถึงความกดดันจาก กองกระดูก ในที่สุดร่างกายของเขาก็ไม่อาจต่อต้าน อ่อร่าพวกนั้นได้


" นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ "


ชูเฟิงประหลาดใจอย่างมาก มันคงไม่ใช่กระดูกของคนธรรมดาทั่วไป หมายความว่า กระดูกนี้คงจะเป็น ผู้เชียวชาญ ระดับ ปรมาจารย์


หลังจากที่สิ้นอายุขัย กระดูกของเขายังไม่ย่อยสลาย ทั้งยังมีพลังสามารถทำร้ายคนได้อีก


มีบางอย่างที่ ชูเฟิงไม่อาจเข้าใจได้ ไม่ใช่กระดูกผู้เชี่ยวชาญ เพียงคนเดียว มันจะต้องเป็นของคนจำนวนมากแน่ๆ พื้นที่ตรงนี้คงเป็นพื้นที่ต้องห้าม ที่อาวุโสเตือน แต่ทำไมล่ะ พวกเขาไม่ได้สะกดมันไว้หรอ ?


นอกจาก ความประหลาดใจ ชูเฟิงก็เริ่มตื่นตระหนก เขารู้สึก เย็นว๊าบไปถึงกระดูกสันหลัง แน่นอน เพราะเขามีอายุเพียง 15 ปี ต้องมาเจอเหตุการณ์เช่นนี้ธรรมดาที่จะรู้สึกกลัว


" คือว่า . . . "


ทันใดนั้น ชูเฟิง ก็ตาสว่าง เขาพบเงาคนเดินมาไกลๆ จากกองกระดูกสีขาว


เขาเห็นไม่ค่อยชัด ลักษณะเขาคล้ายคนแก่ ชายชราผู้นั้นมีผิวเหมือนหิมะ สวมชุดน้ำเงิน มีเครื่องหมายของ กระจกแปดทิศ ชายชราสะบัดมือข้างขวาของเขา


ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาค่อยๆเดินเข้ามาทาง ชูเฟิง


แต่ที่ต้องตกใจ คือ ผิวของชายชรามันเหมือน หยก ร่างกายของเขาเรืองแสง อ่อส่าที่แสนจะประหลาด ดังกับว่า เขาเป็น เซียนลงมาบนโลก


" อาวุโส คนนั้นคือ. . . . . . . ผู้เฝ้า สุสานพันกระดูกในตำนาน!!! "


ตอนนั้น ทั้งสามคนก็วิ่งเข้ามา ทันใดนั้นพวกเค้าต้องหยุดการโจมตี ชูเฟิง ใบหน้าพวกเค้าเต็มไปด้วยความตกใจ


หากเทียบกับ ชูเฟิง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วย ความกลัว เขียนไว้อย่างชัดเจน


" ที่นี่ คือ สุสานพันกระดูก ? มีได้ยินชื่อ สถานที่ ชูเฟิงรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก


" ไอเด็กเวร แกหลอกเรามาตายใช่ไม๊ ถึงวิ่งมาในที่แบบนี้ ที่นี้เป็นพื้นที่อันตราย สุสานพันกระดูก!!!" ชายคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


" พื้นที่อันตราย "


" ใช่แล้ว มันเป็นพื่นที่หวงห้าม ของภูเขายาวิญญาณ"


" จาก ตำนาน เหมือนว่า สุสานพันกระดูกจะปรากฏให้คนเห็นไม่กี่ครั้ง "


" นี้มัน หายนะ ชัดๆ จากตำนานกล่าวว่าหากผู้ใด ล่วงล้ำเข้ามา จะไม่มีชีวิตรอดกลับไป ถึงรอดไปได้ก็จะกลายเป็นบ้า "


" ข้าไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะน่ากลัวขนาดนี้ เราเข้ามาพื้นที่สุสานพันกระดูกแล้ว!!! "


หลังจากที่อีกสองคนได้ยิน เห็นได้ชัดว่าเค้ากลัวยิ่งกว่าเดิม


" ข้าอยากถามท่านหน่อย ที่นี้คือ สุสานพันกระดูกจริงใช่ไม๊ ? " ชูเฟิงถามชายชราลึกลับ


แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงร่างกายของชายชรา แต่มองจาก ภายนอกสามารถบอกได้เลย ว่าเค้าไม่ธรรมดา ไม่ต้องสังสัย เค้านั้นเคยเป็นอาวุโสคนสำคัญของโรงเรียนมังกรฟ้า


แต่ที่ แปลกก็คือ คนแก่จ้องเขาแต่กลับไม่ยอมพูด ได้แต่ยืนยิ้มให้กับเขา


" นี้ เจ้าพูดกับใคร ? "


" บ้าเอ๊ย เจ้าคิดจะหลอกให้พวกข้ากลัวงั้นหรอ


แต่สิ่งที่คาดไม่ถึง หลังจากที่ ชูเฟิง ถามชายชรา ใบหน้าของ ทั้งสามคนถึงกับซีดเซียว


" พวกเจ้าไม่เห็นหรอว่าข้ากำลังคุยกับ คนๆนี้ " ชูเฟิงชี้ไปยังทางชายชราลึกลับที่ยืนอยู่ใกล้ๆ


" มีใครที่ไหน ? เจ้ามันสารเลว กล้าหลอกเรา อยากตายมากใช่ไม๊ . . . ." ชายคนหนึ่งนำดาบออกมา เพื่อที่จะโจมตีชูเฟิง


" อย่าพึ่งไปยุ่งกับเขา มีบางอย่างแปลกๆ เราต้องรีบหนีออกจากที่นี่ แต่ก่อนที่ชายคนนั้นจะโจมตีอีกสองคนขว้าเค้าไว้ และลากออกไปยังทางที่เข้ามา


* * วีววี๊วววี๊


ในเวลานั้นมีเสียง แสบแก้วหูดังออกมาทุกทิศทาง เสียงของมันฟังดูน่ากลัวมาก เหมือนเสียงกรีดร้องของคนตายนับไม่ถ้วน


ชูเฟิงตกใจอย่างมาก เขามองเห็นกระดูกสีขาวรอบตัวเขา เปล่งกลุ่มควันสีเขียวลอยขึ้นมา แต่ที่น่าแปลกเสียงมันออกมาจากควัน


แต่ที่ทำให้เขาไม่สบายใจคือการที่มัน ลอยมาหา ชูเฟิงและคนอื่นๆ . . . . . . . . . .




โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . 



( จะมีใครรอดตายยยบ้าง )