วันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 21 - การเปลี่ยนแปลง



" วิ่งเร็วเข้า "


เมื่อเห็นว่าสถานกาณ์ไม่ค่อยดี สมาชิกดาบทมิฬ หาทางที่จะเอาตัวรอด


* * จี๊จจี๊จจจี๊



การวิ่งของพวกเขาช่างไร้ความหมาย เมื่อกลุ่มควันลอยตามพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว


" ชิส์ ! ! "


พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่เคยพบมาก่อน  พวกเค้าทั้งสามคว้าดาบด้านหลังออกมา แต่ไม่สามรถทำอะไรควันพวกนั้นได้เลย จากในควันก็ปกคลุมทั่วตัวพวกเค้าทั้งสาม


" อ้าาา ~~~~~ "


ทันนั้น สีหน้าของทั้งสามซีดเสียว พวกเค้าปล่อยดาบลงพื้นพร้อมกับทิ้งตัวควันนั้นทำให้พวกเค้าร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด


ชูเฟิงมองดูพวกเขา เห็นสีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนจาก สีขาว ไปเขียว ไปชมพู และม่วง ทั้งสามดิ้นรนรอบๆพื้น บอกได้เลยว่าพวกเขาทรมารอย่างมาก


หลังจากพี่พวกเขาร้องไห้ ต่อมา พวกเขาทั้งสามก็สิ้นลมหายใจ แต่สักพักพวกเขาก็ลุกขึ้นมา เดินกระโผลกกระเผลก มันเป็นการตายที่ประหลาดมาก


ใบหน้าของพวกเขาปูดบวด เลือดไหลออกจากทวารทั้ง 5 แม้แต่ผมของพวกเค้ายังเต็มไปด้วยเลือด


* * จี๊จจี๊จจี๊


ชูเฟิง เห็นวควันแปลกๆนั้นน่ากลัวอย่างมาก


หลังจากที่พวกเขาตายอย่างทรมาน ควันที่ปกคุลมพวกเขาก็ลอยออกมา จากนั้นมันก็เริ่มเข้ามาทางด้าน ชูเฟิง


" ช่วยด้วย!!! "


ชููเฟิง กลัวอย่างมาก เขามองไปยังทาง ชายชรา เขาเห็นว่าควันนั้นไม่เข้าใกล้ ชายชราคนนั้นเลย อาจเป็นไปได้ว่า ควันพวกนั้นกลัว ชายชรา


ชูเฟิง ร้องขอความช่วยเหลือจากเขา ขณะนั้น ควันก็พุ่งเข้ามาหา ชูเฟิงอย่างรวดเร็ว


" ข้าตายแน่!!! "


เมื่อเห็นสถาการณ์ไม่ค่อยดี ชูเฟิง วิ่งตรงไปยังที่ชายชรายืนอยู่ เพื่อรักษาชีวิต ยังไงก็ตาม ควันเหล่านั้นเร็วมาก


หลังจากวิ่งได้เพียงไม่กี่ก้าว ชูเฟิง รู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในหัวของเขาทำให้หัวของเขาเหมือนกับว่าจะระเบิด


" อ๊า ~ ~ ~ ~ "


ความเจ็บปวดค่อยๆเพิ่มขึ้นเลื่อยๆ ร่างกายของเขาไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดนี้ได้


สถานการณ์เช่นนี้ ชูเฟิงไม่มีทางขัดขืนได้เลย เค้าล้มลงกับพื้น พร้อมกับกลิ้งไปกลิ้งมา  ชูเฟิงร้องด้วยความเจ็บปวด


เขามองดู ชายชรา แต่ ชายชราไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย จากนั้นรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าเค้าก็ค่อยๆลดลงเหมือนดูจะผิดหวัง


" อ่า ~~~~~ "


ในตอนนั้น ก็มี ตราประทับสีขาวปรากฏออกมารอบๆตัวของ ชูเฟิง จากนั้นกลุ่มควันก็กระเด็นออกไป


หลังจากที่ชูเฟิง คำรามออกมา เค้าก็หมดสติไป แต่ตราประทับสีขาวยังคงหมุนรอบๆตัวของเค้า


ตราประทับยังคอยปกป้องชูเฟิง ควันเหล่านั้น ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้ ชูเฟิง เป็นไปได้ว่าควันเหล่านั้นกลัว


" หืม ? "


ทันใดนั้น สีหน้าของชายชรา ก็เปลี่ยนไป เค้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ทันใดนั้นเค้าก็กระสบัดแขน พัดควันรอบๆให้กระจาย จากนั้นควันก็กลับเข้ากองกระดูกสีขาว


หลังจากที่ควันหายไป ตราประทับก็ค่อยๆกลับเข้าไปในร่างของ ชูเฟิง 


" หลังจากที่ข้ารอคอยมานาน ในที่สุดข้าก็เจอคนที่ เหมาะสม . ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง . . . ." ร่างของชายชรา ลอยขึ้นไปบนอากาศ แล้วเข้าไปหา ชูเฟิง


หลังจากนั้น เขาเอานิ้วไปวางที่หน้าอกของชูเฟิง แสงประหลาดรอยออกมาจากนิ้ว ทันใดนั้นมันก็หายเข้าไปที่หน้าอกของ ชูเฟิง


แสงที่เข้าไปยังร่างกายของ ชูเฟิงนั้น ไม่ได้ ทำร้ายเขาแต่อย่างใด เสื้อผ้าเค้ายังดูปกติ จากนั้นหน้าอกของเค้าก็เริ่มส่องแสง


ชายชรา จ้องมอง ชูเฟิง อย่างเงียบๆ รอจนกระทั้งแสงหายไปจากหน้าอกของ ชูเฟิง จากนั้นชายชราก็ค่อยๆหลับตา


ทันใดนั้น ชายชรา ทำหน้าเคร้งคลึม ออร่าสีเขียวหมุนอยู่รอบๆตัวของเขา และขยายออกเหมือน พายุ ปกคลุมทั่วทั้งป่า

แต่ที่หน้าแปลกใจ คือ ออร่าเหล่านั้นไม่ได้ลอยขึ้นไปบนอากาศ แต่มันกลับหายลงไปในดิน พร้อมกับกองกระดูก


ชูเฟิงยังคงหมดสติ แต่ สมาชิกทั้ง สามของดาบทมิฬ ได้ตายหมดแล้ว


จากนั้นก็มีสายลมพัดเบาผ่านหน้าเค้า ทำให้ ชูเฟิง รู้สึกตัว จากนั้นเค้าก็ค่อยๆลืมตา


" นี้มันเกิดอะไรขึ้น ? ข้าฝันไปงั้นหรอ ? "


ชูเฟิงลุกขึ้นนั่ง เค้าพยายามมองรอบๆ จากนั้นก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เค้ารู้ว่าเหตุการณ์เมื่อกี้ ไม่ใช่ฝัน


" แย่ล่ะสิ "


เมื่อ ชูเฟิง เห็น สมาชิกของ ดาบทมิฬ นอนตายอยู่บนพิ้น เค้าก็พยายามนึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้
เพราะอะไรเค้าถึงรอดมาได้


" ภูเขานี้มันเป็น ภูเขาไว้เก็บ ยา งั้นหรอ ทำไมถึงได้น่ากลัวอย่างงี้ ?"


" สุสานพันกระดูกโผล่มาจากไหน!!! แล้วชายชราลึกลับคนนั้นเค้าเป็นใคร ? "


ชูเฟิง ประหลาดใจกับเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น


* * ฟรึ๊บ ฟรึ๊บ ฟรึ๊บ


แต่ในตอนนั้น ก็มีเสียงฝีเท้า ชูเฟิงรู้ว่ามีคนกำลังมา


เนื่องจากการตายของ ทั้งสาม ชูเฟิงมองไปรอบๆ และรีบหนีเข้าไปในป่า


เพราะเนื่องจากเค้าไม่รู้จะอธิบายยังไง กับการตายของทั้ง สาม อีกทั้งใครจะเชื่อสิ่งที่เค้าพูด


เขาไม่สามารถบอกได้ว่า เค้าพบกับ สุสานพันกระดูก และ ทั้งสามถูกควันฆ่าตาย แต่ ตัวของเขาไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ???


เขาต้องได้รับโทษ ตามกฏของโรงเรียนมังกรฟ้า อย่างแน่นอน การหนีคือหนทางที่ดีที่สุดในตอนนี้


ชูเฟิง รู้สึกว่าร่างกายแตกต่างจากเมื่อก่อน เขารู้สึกถึง หญ้านภา ที่ล่องหนอยู่ ทั้งๆที่เค้าไม่สามารถ รับรู้ถึงตัวตนของมันก่อนหน้านี้


" หรือว่าข้าจะดูดพลังจากภูเขายาวิญญาณเข้าไป ถึงทำให้รู้สึกได้แบบนี้ "


ชูเฟิงยังคงพยายามหาสาเหตุ ว่าทำไมประสาทสัมผัสเค้าถึงเฉียบคม จู่ๆเขาก็หยุดวิ่ง ทันใดนั้นตาของเขาก็สว่างขึ้น ความประหลาดใจปรากฏบนใบหน้า


เขาสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ที่เคลื่อนไหว แปลกๆอยู่ไม่ไกลจากเค้า ทันใดนั้นเค้าก็สัมผัสถึงตัวตนของหญ้านภา
หนีไม่รอดแน่!!!!


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . 


โปรดติดตามตอนต่อไป ........