วันอังคารที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 27 - อักขระลึกลับ


    " ชูเยว่ ดูเหมือนว่าเจ้าจะเก็บยาได้เยอะทีเดียว!!! " ชูเว่ยและกลุ่มของเขาค่อยๆเดินเข้ามา



     " นี้ . . . . . พวกเจ้าไปล่า หญ้านภางั้นหรอ ถึงได้มามากมายเช่นนี้ " ชูเว่ยและคนอื่นๆต่างตกใจอย่างมากเมื่อเห็น หญ้าวิญญาณนภา ที่อยู่ในมือของ ชูเยว่ 




หญ้าวิญญาณนภา เทียบเท่ากับ ยารากวิญญาณ 20 ต้น แต่นี้นางกับได้มาถึง 13 ต้น " เจ้าไปล่ามันมาได้ยังไง "



     " ข้าไม่ได้เป็นคนล่าเอง แต่เป็นชูเฟิงที่ให้ข้ามา " ชูเยว่ กล่าว แล้วนางก็เอา หญ้าวิญญาณนภา ยัดลงในถุงข้างเอว



เมื่อทุกคนได้ยิน ต่างพากันอิจฉา ยิ่งเป็น ชูเฟิง ที่แสนจะต้อยต่ำคนนั้น มันทำให้พวกเค้าอยู่ไม่เป็นสุข



      " ชูเฟิง ไอ้บ้านั้นคงอยากโอ้อวดว่าตัวเองรวยสิท่า ทั้งๆที่เป็น ขอทานแท้ๆ  ช่างน่าขำสิ้นดี "



     " ชูเยว่เจ้าบอกว่า ชูเฟิงเป็นคนให้มาหรอ งั้นก็แสดงว่า . . . ."



ชูเว่ยและคนอื่นๆต่างมองหน้ากัน เมื่อนึกถึงชูเฟิง ที่แบกยาไว้เต็มถุง



      " ชูเว่ย ชูเยว่!!! ชูเฟิงเขา . . . . . . ."



ตอนนั้น ชูซุย และคนอื่นๆต่างรีบวิ่งมาหนาตาตื่น



      " ชูซุย เกิดอะไรขึ้น ? ชูเฟิงมันรังแกเจ้างั้นหรอ "



เท่าที่เห็น ชูซุย เหมือนโดนรังแก เสื้อผ้ายับเยินและ ขาของชูเกาก็บาดเจ็บ ทุกคนต่างมุงล้อมพวกเค้า พวกเค้าคิดว่าชูเฟิงเป็นคนทำเรื่องนี้



เมื่อ ชูซุยอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด



      " เค้าต่อสู้เพื่อช่วยข้าจากคนที่มีพลังวิญญาณ ระดับ 5  สาม คน ป่านนี้เค้าคงพิการ หรือไม่ก็ตายไปแล้ว แน่ๆ ข้าจะทำยังไงดี " ชูซุยกล่าวอย่างกระวนกระวาย



แต่ที่พวกเขาเจอกับ ชูเฟิง ตัวของเขาไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน แถมยังดูสดชื่นมีชีวิตชีวาซะอีก มันดูเหมือนคนได้รับบาดเจ็บมาที่ไหนกัน



แล้วมันหมายความว่าไง ? ชูเฟิง สามารถเอาชนะคนสามคนที่มีพลัง ระดับ 5 งั้นหรอ หรือ ว่าเค้าหนีรอดออกมาได้



ชูเฟิงแข็งแกร่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ซึ่งตอนนั้นพวกเค้าแทบไม่อยากจะเชื่อ 



      " ชูเยว่ บอกข้าที ว่าชูเฟิงปลอดภัย " ชูซุยถามด้วยใบหน้าที่เศร้าโศก



ชูเยว่พยักหน้าและกล่าว " ใช่ ชูเฟิงปลอดภัย เราเพิ่งเจอกับเค้าเมื่อกี้ " 



      " โชคดีจริงๆ ที่ชูเฟิง ปลอดภัย . . . . . .ฮื้อฮื้อ(ร้องไห้เสียงสะอึ้น). . . . ." หน้าของนางในตอนนั้น มีความสุขอย่างมาก ชูซุยกระโดดเข้าไปกอดชูเยว่และร้องไห้



      " ชูเยว่ ข้าทำผิดกับเค้าไว้มาก พวกเราทำผิดต่อชูเฟิง . . . . . . ชูเฟิงไม่ใช่ศัตรูของเรา แต่เค้าเป็นคนในตะกูล ชู ถ้าไม่ใช่ ชูเฟิง เข้ามาช่วย ข้าคงจะ . . . . . . . . . . . . ." [ T/N เสียตัว ]



ตอนนั้น ชูเยว่มีความสุขอยากมาก ในที่สุด ชูซุย ก็เข้าใจชูเฟิง



      " ดูเหมือนว่าเราจะทำผิดต่อ ชูเฟิง จริงๆ!! " ชูเว่ยถอนหายใจ ใบหน้าเค้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด หลังจากเหตุการณ์นี้ ทุกคนคงมองชูเฟิงเปลี่ยนไป



เมื่อ ศิษย์ทั้งหมดออกจากภูเขา อาวุโสต่างเข้าไปตรวจสอบด้านในของภูเขา ยาวิญญาณ



ตอนนั้น ซูรู่ และ อาวุโสคนอื่นๆ ตามรวมตัวกัน พวกเขามองดูศพของทั้ง 3 คน



พวกเค้าไม่สามารถพูดอะไรได้ในตอนนี้



เพราะข้างๆ ศพพวกนั้น มีชายชราสวมชุดคลุมสีขาวกำลังตรวจสอบอยู่ คนๆนั้นเป็นบุคคลสำคัญของโรงเรียนมังกรฟ้า อาวุโสทุกคนต่างเกรงใจ



เสื้อคลุมสีขาวหมายถึงบุคคลที่สำคัญ ลวดลายของมันแปลกๆ เป็นอักขระแบบพิเศษ เสื้อคลุมสีขาวยาวปกคลุมทั้งตัว อีกทั้งยังปิดบังใบหน้า



      " หลังจากที่หายไปนาน ในที่สุดเขาก็มาปรากฏตัว "ชายชราสวมชุดคลุมสีขาวกล่าว 



      " ผู้เฒ่า จูเก่อ ท่านกำลังจะบอกว่า . . . . .เป็นฝีมือของสุสานพันกระดูกงั้นหรอ " ซูรู่ถามขึ้นมา



      " ทำไมพวกเค้าถึงมาอยู่ที่ สุสานพันกระดูก "



      " พวกอาวุโสฝ่ายใน มัวทำอะไรกันอยู่ เจ้าจะบอกข้าเมื่อไหร่ว่าสุสานพันกระดูกปรากฏ เจ้ารู้ไม๊ว่าหากช้าเพียงนิดเดียว จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ? "



      " เห็นรึยังมันเกิดอะไรขึ้น พวกเจ้าทั้งหมดมันไม่ได้ความ ทำไมข้าถึงเก็บพวกเจ้าไว้ " หลังจากที่ ซูรู่ ถามชายชราชุดขาว เค้าก็โกรธอย่างมาก 



     " เฮ้อ!!! " หลังจาก ที่เค้าสบัดมือ ความโกรธเค้าก็ค่อยๆ ลดลง



เมื่อเห็นว่าเค้าเริ่มสงบ ทุกคนต่างผ่อนคลาย เหมือนกับว่าได้หายใจสักที ที่ซูรู่ถามนั้นไม่มีใครคิดที่จะกล้าถามชายชรา 



      " ไอ้แก่ ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร ? สุสานพันกระดูก เหมือนเป็นภาพลวงตา เป็นรูปแบบฯอำนาจพลังวิญญาณที่สะกดไว้ ไม่สามารถตรวจจับหามันได้ หากจะเจอมัน ก็ต้องรอให้มันปรากฏขึ้นมาเอง " ซูรู่พูดขณะที่โมโห



     " เจ้าใจเย็นๆหน่อย มันจะทำให้เราลำบากตอนที่ยังอยู่โรงเรียนมังกรฟ้านะ ไม่ใช่แค่พวกเรา แม้แต่อาวุโส หลักยังเคารพเขา เราอย่าทำให้เค้าโกรธเลย " โอวหยาง ห้าม ซูรู่ เพราะเค้ากลัวว่า ซูรู่ จะไปล่วงเกิน ผู้เฒ่า ชุดขาว 



     " ข้ารู้ว่า เค้ามาที่โรงเรียนมังกรฟ้าทำไม เป้าหมายของเค้าคือการ หาสมบัติของสุสานพันกระูดก นั้นและที่ทำให้เค้าโมโหเมื่อพลาดโอกาส" ซูรู่พูด อย่างรับไม่ได้



     " จะบอกว่า สุสานพันกระดูกมีสมบัติอยู่จริงๆงั้นหรอ มันเป็นแค่ข่าวลือ เจ้าเห็นไม๊ว่ามีคนตายดังนั้นคงจะรู้แล้วว่ามันมีจริง หรือ ข่าวลือ "



สุสานพันกระดูกเป็นพื้นที่อันตราย ทุกคนต่างรู้สึกกังวล ถ้าหาก ผู้เฒ่า จูเก่อต้องการหามันให้พบ เพื่อทำลาย และ เอาสมบัติ



     " จะหามันไม่ได้นะ !!! " ซูรู่กัดริมฝีปากของเธอ



โอวหยาง เริ่มจะเอานางไม่อยู่ จึงหลอกชวนนางคุยเรื่องอื่น " ใช่่แล้ว ชายหนุ่มที่ เจ้าชวนเข้าร่วมพันธมิตรปีก ล่ะ "



     " อ้า นั้นและที่ทำให้ข้าหงุดหงิด ข้าได้ยินว่า ซูเหม่ยไปชวนเค้าแล้ว เขายังคงปฏิเสธคำเชิญอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า " ซูรู่ถอนหายใจขณะพูดถึง ชูเฟิง



     " โห!!" ขนาด โอวหยาง ยังสับสน เค้ายิ้มและพูดว่า "เจ้าเด็กนี้น่าสนใจดีนะ "



เมื่อชูเฟิงกลับมาถึงที่พัก สิ่งแรกที่เค้าอยากทำก็คือการอาบน้ำให้สบายตัว ขณะที่เค้าถอดเสื้อออก หน้าของเขาตกใจอย่างมาก [ กระจู๋ตูไปไหน!!! )



     " นี่ . . . . . . . . . . . . . . มัน"



เขามองหน้าอกของตัวเอง ชูเฟิง จ้องสัญลักษณ์แปลกๆบนตัวเค้า น่าของเค้าตกใจเป็นอย่างมาก



เพราะบนหน้าอก มีลวดลายแปลกๆ โผล่ออกมา มันเหมือนรูปแบบ อักขระที่สับซ้อนหลายๆอย่าง



อักขระนั้นเหมือนมีชีวิต พวกมันวิ่งรอบๆบนผิวหนัง ของชูเฟิง มันดูน่ากลัวและประหลาดอย่างมาก 



ชูเฟิง พยายามใช้มือ ลูปเอามันออก แต่ไม่รู้ว่ามันเข้าไปอยู่ในผิวหนังของเค้าได้ยังไง มันไม่มีทางเอาออกได้เลย 



เมื่อเห็น อักขระลึกลับ วิ่งบนผิวหนังของเขาเหมือนกับปลาที่ว่ายในน้ำ ชูเฟิง ได้แต่ ถอนหายใจเพราะทำอะไรไม่ได้



     " ดูเหมือนว่าข้า จะกำจัดคำสาปของสุสานพันกระดูกไม่ได้สินะ "


ชูเฟิงยิ้มอย่่างโล่งอก คิดซะว่าเป็นของที่ระลึกจากสุสาน ที่เกือบเอาชีวิตเค้า ไม่ว่าจะดีหรือร้ายอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เลยได้แต่ปล่อยไปตามยถากรรม



เค้าเลิกคิดเกี่ยวกับมัน ทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทันใดนั้นเค้าก็กระโดดลงอ่างอาบน้ำ และเพลิดเพลินกับชีวิตเค้าในตอนนี้
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
A : ผู้เฒ่าลึกลับคนนั้น คือใครกันแน่ ??? เขามีพลังอำนาจมากแค่ไหน แล้วทำไมเค้าถึงวนเวียนอยู่ในสุสานพันกระดูก แล้วเหตุใดเค้าดึงได้สนใจชูเฟิง 


โปรดติดตามตอนต่อไป