วันอังคารที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 28 - เปลี่ยนทัศนคติ


เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เค้าเก็บตัวอยู่ในห้องเพื่อฝึก สายฟ้า สามผสาน รูปแบบที่ สาม ทั้งยังเพิ่มพลังจาก ยาวิญญาณ



จำนวนยาที่มีมากมายในตอนแรก ตอนนี้แทบจะเหลือ แต่โชคยังดีที่ตันเถียนของเค้าได้ดูดซับพลังวิิญญาณไว้ได้พอสมควร อีกทั้งยังเหลือ ลูกแก้ววิญญาณ เหลืออยู่



การจะล่ายานั้นทำได้แค่ปีละครั้ง ลูกแก้ววิญญาณมีคุณภาพสูงสุด หากเค้าใช้มัน ซูเหม่ย นางจะจัดการกับชูเฟิง ยังไง? แต่ตอนนี้เค้าจำเป็น ต้องพัฒนาพลังวิญญาณ




เนื่องจาก การประชุมในตะกูล ใกล้เข้ามาถึง ตอนนั้นมีชายหญิง 3 คน เดินมาอยู่หน้าห้องของชูเฟิง



      " ชูเยว่ ชูซุย และชูเว่ย ? "พวกเค้ามากันทำไม



ชูเฟิงรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ เมื่อเจอคนทั้ง 3 หากเป็นชูเยว่มาหาก็ดูปกติ แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ ชูซุย ชูเว่ย
ก็มาด้วย



      " ชูเฟิง เรามาชวนเจ้ากลับตะกูล เรากลับไปด้วยกันนะ " ชูเยว่ยิ้มและกล่าว



      " โอ้ " ชูเฟิงมอง ชูเว่ย ชูซุย ด้วยความลังเล



      " ชูเฟิง กลับไปด้วยกันนะ ทุกคนต่างรอเจ้าอยู่ " ชูซุย กล่าวด้วยความจริงใจ ที่ผ่านมานางรู้สึกเสียใจอย่างมาก



      " ชูเฟิง คนเราก็มีการเข้าใจผิดกันบ้าง แต่ยังไง เรายังยังเป็นครอบครัวเดียวกัน ข้าหวังมาเจ้าไม่ถือสา เรื่องอดีต " ชูเว่ยหัวเราะ พร้อมยอมรับผิด ในสิ่งที่ผ่านมา



      " ไม่เป็นไร " ชูเฟิงตอบ หลังจากคิดอยู่พักหนึ่ง



หากชูเฟิงเป็นคนใจแคบ เค้าคงไม่เข้าไปช่วย ชูซุย ในวันนั้น ไม่ว่ายังไงก็ตาม  การกลับบ้าน พร้อมกันก็ไม้ได้ เลวร้ายอะไร ชูเฟิง เดินคุยกับ ชูเยว่ ตามทาง



เมื่อพวกเค้าเดินมาถึงหน้าประตู โรงเรียนมังกรฟ้า สมาชิกในตะกูลต่างยืนรอ ชูเฟิง มองหน้าพวกเขา แต่พวกเขาไม่ได้มีท่าทีเหมือน เมื่อก่อน พวกเค้าต่างรู้สึกชื่นชมและรู้สึกละอาย อย่างมาก



แม้ไม่มีใครสามารถ ยืนยัน เรื่องที่ฆ่า อสูรร้าย 40 ตัว แต่มีความเป็นไปได้ที่ชูเฟิง จะเป็นคนๆนั้น แม้แต่พันธมิตรปีกมังกรก็ยังอยากได้ตัวเค้า ต่อไปใครจะกล้าขัดใจเค้าอีก


ชูเฟิง ไม่ได้ติดมากเกี่ยวกับท่าทีของพวกเค้าที่เปลี่ยนแปลง ในใจชูเฟิง รู้สึกเหมือนถูกเติมเต็ม ในที่สุดก็มีคนเห็นเค้าเป็นคนในครอบครัว



แต่เค้า ไม่รู้ว่าทำ ทุกคนถึงได้เปลี่ยนทัศนคติ ต่อเค้าได้เร็วขนาดนี้ โลกมันก็เป็นแบบนี้แหละ หากแข็งแกร่งกว่าก็จะถูกยกย่อง ถูกชื่นชม หากอ่อนแอก็จะถูกรังแก



เมื่อพวกเค้าออกมาถึงกลาง เขต มังกรฟ้า พวกเค้าเห็นเมืองเล็กๆ ตั้งอยู่บนเขา นั้นและคือสถานที่ตั้ง ของตะกูล ชู พวกเค้าควบคุมทรัพยากรณ์และที่ดินโดยรอบ หลายสิบกิโล



ทางผ่านประตูด้านหน้า จะมีการเก็บภาษี ทันใดนั้นก็มีม้าวิ่งมาอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มกับหญิงสาวหลายคนกระโดดลงจากม้า อย่างดีอกดีใจ พวกเค้าทั้งหมดมาถึงบ้านแล้ว



      " นั้น!!! พวกนายน้อยทั้งหลายกลับมากันแล้ว "



      " เสื้อคลุมสีม่วง นั้นเป็นสัญลักษณ์ของศิษย์ฝ่ายในของโรงเรียนมังกรฟ้าใช่ไม๊ ? พวกเค้าไม่ทำให้ตะกูลผิดหวังจริงๆ ช่างน่าประทับใจยิ่งนัก



      " ใช่แล้ว พรสวรรค์คือสิ่งจำเป็นสำหรับหนทางการต่อสู้ เจ้าเมืองตะวันออก ใช้สมบัติมากมาย เพื่อให้ลูกหลานเค้าได้เข้าเรียนที่ โรงเรียนมังกรฟ้า หลังจากฝึกมา 10 ปี พวกเค้ายังคงติดอยู่แค่ระดับ 1 เทียบไม่ได้กับนายน้อยทั้งหลายของตะกูลชู "



      " แต่ที่ข้าเคยได้ยินมา มีเด็กคนหนึ่ง ที่ชื่อชูเฟิง ยังติดอยู่ฝ่ายนอก ดังนั้นเค้าจึงไม่กล้ากลับมายังตะกูล เป็นเวลาหลายปี "



      " เจ้ายังไม่รู้เรื่อง ถึงแม้ว่าเค้าจะมี แซ่ ชู แต่เค้าไม่ได้เป็นคนในตะกูลชู แต่อย่างใด เค้าถูก ชูหยวน เก็บมาเลี้ยง ดังนั้นก็คงไม่แปลกที่เค้าจะอ่อนแอกว่าคนอื่นๆ "



     " ชู่วว เจ้าอย่าได้พูดส่งเดจ หากชูหยวนได้ยินเข้า จะเป็นเรื่องเอานะ "



การมาถึงของชูเฟิงและคนอื่นๆ มีคนที่มายืนรอ ต่างพากันชื่นชม เหมือนกับเป็นคนสำคัญ



     " นายน้อย พวกท่านกลับมาแล้ว "



หลังจากเข้าไปถึงลานกว้าง คนรับใช้ต่างพากันมาห้อมล้อม พวกเขา พวกเค้าเป็นที่สนใจอย่างมาก



พวกเขาแต่ละคนมีพลังแตกต่างกัน แต่ละคนนั้น มาจากโรงเรียนอื่นๆ ไม่ได้มีเพียงโรงเรียนมังกรฟ้าเพียงที่เดว  แต่ที่เป็นจุดสนใจ ก็คือ ชูเว่ย กับ ชูเฟิง



      " โอ้ นั้นชูเฟิง ? ในที่สุดก็เข้าฝ่ายในโรงเรียนมังกรฟ้าได้แล้ว ? "



ทันใดนั้น ก็มีคนเดินเข้ามา เค้าอาจเรียกได้ว่าเป็น หนุ่มหล่อ

 .

เขาชื่อว่า ชู ซุน เขาเป็นลูกศิษย์ของ #2 โรงเรียนพันลม เขามีอายุ 18 ปี  พลังของเขาอยู่ ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ ซึ่งพอๆกับ สมาชิกส่วนใหญ่ในตะกูล เขาเกลียดชูเฟิงมาตั้งแต่เด็ก



ชูเฟิงยิ้ม และกล่าวว่า "  ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าเข้าฝ่ายในของโรงเรียนพันลม ตอนอายุ 15 ใข่ไม๊ ? "



      " ถูกต้อง แต่หลังจากนั้น ข้าก็เข้าสู่ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ ในเวลาเพียง สามปี เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถเทียบกับข้าได้งั้นหรอ "



      " ฮ่าๆ ข้าเข้าโรงเรียนพันลม ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ แต่สามารถเข้าไปถึงระดับ 5 แค่อายุ 18 ปี เห็นความสามารถในการฝึกของข้ารึยัง ส่วนเจ้าล่ะมีดีแค่ไหน "




      " นี้เจ้ากำลังล้อเลียนข้างั้นหรอ? เจ้าอยากเจ็บตัวใช่ไม๊ " ใบหน้าของชูซุนเคร้งครึม เค้าหมดความอดทนแล้ว จึงคิดจะสั่งสอนให้ชูเฟิงราบจำ



       " เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้าหรอก " ชูเฟิงพูดอย่างเหยียดหยาม และเดินเข้าไปหา ชู ซุน



       " บัดซบ!!! ฝีมือไม่เท่าไหร่กับกล้าอวดดีเช่นนี้ ? หากไม่มีงานแข่งขันของตะกูล ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตาย" ชูซุนมองชูเฟิง ด้วยความโมโห



       " ชู ซุน ข้าขอแนะนำเจ้าว่า อย่าไปทำให้ชูเฟิงโกรธจะดีกว่า " ตอนนั้น ชูเฉิง กับ ชูเซินก็เดินมา



       " พวกเจ้าหมายความว่าไง ? เจ้าคิดว่าข้าไม่สามารถเอาชนะมันได้งั้นหรอ ? ชู ซุนโกรธมากกว่าเดิม



เมื่อเห็นเค้ายังดื้อรั้น ชูเฉิงกับชูเซินต่างไม่สนใจเขา และมุ่งหน้ากลับที่พักของตัวเอง



        " ขยะสองตัวนั้น อ่อนแอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ " ชู ซุนจ้องพวกเค้าทั้งสองด้วยสีหน้าดูถูก



      " ทั้งสองพูดถูกแล้ว ข้าก็อยากแนะนำเจ้านะ เพราะว่าข้าหวังดี ยังไงข้าก็เป็นพี่เจ้า ชูเฟิงไม่ได้อ่อนแออย่างที่เจ้าคิด" ตอนนั้น ชูเว่ยตบไหล่ของ ชูซุน แล้วกระชิบบอก เรื่องราวต่างๆ



หากเจ้าไม่เชื่อไปถาม ชูเยว่ ชูซุย ชูเกาแม้แต่คนอื่นๆ ชูเฟิงซ่อนความลับไว้มากมาย ข้าอยากเตือนเจ้าด้วยความหวังดี



     " คนโรงเรียนมังกรฟ้า เป็นบ้าไปหมดแล้วหรอ? ทำไมพวกเค้าถึงดูขี้ขลาดกัน "




    " เมื่อชูซุนคลาดสายตา ชูเว่ยก็หายไปในทันที




     " ทำไมทุกคนถึงได้พูดเหมือนกันหมด  ทั้งชูเว่ย ทั้งสองพี่น้อง เฉิง เซิน มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ขณะนั้นคนที่อยู่ข้างหลัง ชูซุน ต่างพากันสับสน




พวกเค้านึกยังไงก็นึกไม่ออก ทำไมชูเว่ยและคนอื่นๆ ถึงญาติดีกับชูเฟิงได้ เมื่อปีที่แล้ว พวกเค้ายังไม่ถูกกันอยู่เลย มีอะไรเกิดขึ้นในโรงเรียนมังกรฟ้า ตั้งแต่ชูเฟิงเข้าฝ่ายใน ท่าทีของพวกเค้าก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ?




//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป......