วันอังคารที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 29 - การพบกันของพ่อลูก


ในที่พักของ ตะกูล ชู มีชายวัยกลางคนและชายหนุ่มนั่งคุยกันอยู่




ชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีขาว หน้าตาหล่อเหล่า ผิวพรรณดูมีสง่า ราศี "



ชายหนุ่มคือไม่ใช่ใครที่ไหน เค้าคือพี่ชาย ของ ชูเฟิง ลูกศิษย์ของโรงเรียนหลิงหยุน # 1 ในเขต มังกรฟ้า ชู กู่ยู่



ส่วนชายวัยกลางคน นั่งอยู่ กับ ชู กู่ยู่ นั้นก็คือ พ่อของชูเฟิง " ชูหยวน "



* . ~ * ทั้งสองกำลังคุยกัน ประตูถูกปิดไว้อย่างมิดชิด ทันใดก็มีเสียงเปิดเข้ามา 



" ใครกันช่างกล้าเข้ามา โดยไม่ขออนุญาติ "



ขณะที่เขากำลังมีความสุขที่ได้พบกับลูกชาย ใครกันช่างกล้าเข้ามา โดยไม่ได้รับอนุญาติ ชูหยวน ตบโต๊ะอย่างแรงพร้อมตะโกน ด้วยความเกรี้ยวกราด แต่เมื่อประตูถูกเปิดออก มีเงาคนเดินเข้ามา จากที่ ชูหยวน กำลังโกรธทันใดนั้นก็ตาค้าง


" คารวะ ท่านพ่อ ท่านพี่!!! " ชูเฟิง เดินเข้าไปที่ห้องโถง ทั้งสองคนสนิทกับชูเฟิงมาก


" เจ้ามาแล้วหรอน้องชาย " ชู กู่ยู่ มีความสุขมาก ที่ได้พบ ชูเฟิง เขาเดินเข้ามากอดชูเฟิง น้องชายข้าดีใจที่เจ้ากลับมา ข้ากับพ่อคิดถึงเจ้ามาก "


" ข้าก็คิดถึงท่านเช่นกัน " ชูเฟิง กอด ชู กู่ยู่ ไว้แน่น
( เอ่ออ ชูเฟิงคงไม่ใช่นะ )


" ข้าไม่ได้เจอเจ้ามา 5 ปีแล้ว ดูเหมือนเจ้าจะโตเป็นหนุ่มหล่อ แล้วนะ ข้าเกือบจำเจ้าไม่ได้แนะ " ชู กู่ยู่มองน้องชายเค้า อย่างมีความสุข


" แต่ข้าก็ยังไม่โตเท่าท่านอยู่ดี " ชูเฟิงพูด พร้อมกับหัวเราะ


" เจ้ายังโตได้อีก หากผ่านไปอีกไม่กี่ปี รับรองเจ้าต้องโตกว่าข้าแน่นอน " ชู กู่ยู่พูดพร้อมกับเอามือลูบหัว ชูเฟิง


" นี้เจ้าไม่คิดจะทักทายข้าบ้างเลยหรอ " ชูหยวน เดินเข้าไปหา ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข ถึงแม้ว่า ชูเฟิงจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเค้า ในใจ ของ ชูหยวน เห็น ชูเฟิงเป็นลูกแท้ๆ เหมือนกับ กู่ยู่


เมื่อเห็น ชูเฟิง สวมชุดคลุมสีม่วง ชูหยวนจึงถาม " เจ้าเป็นศิษย์ฝ่ายในแล้วหรอ ? "


" ใช่ " ชูเฟิงยิ้มพร้อมกับพยักหน้า



" ดีมาก!!! ชูเฟิงลูกข้า ก็ทำได้ไม่เลวหนิ  " ชูหยวนหัวเราะเสียงดัง เค้าดีใจอย่างมาก


ทั้งสามคน ไม่ได้เจอกันมา 5 ปี สิ่งที่อยากจะพูดมีมากมายไม่รู้จบ พวกเขาคุยกันอยู่ครึ่งวัน โดยไม่กินข้าวกินน้ำ


" นายท่าน ชูหยวน ผู้นำตะกูลให้เรียก นายน้อย กู่ยู่ ไปหา " เมื่อตอนบ่าย มีคนวิ่งมาแจ้งข่าวยังที่พักอาศัย


หัวหน้า จ้าว ที่เป็นหัวหน้าองครักษ์ของตะกูล ชู ถึงแม้เค้าจะไม่ใช่คนจาก ตะกูล เค้าก็มีตำแหน่งไม่ธรรมดา ตอนนั้น ชูเฟิง พี่ชาย และ พ่อของเค้าเดินออกไปต้อนรับ


" องครักษ์ จ้าว ท่านทราบไม๊ว่าเค้าจะเรียกเราไปทำอะไรที่นั้น ? ชูหยวนถามอย่างสุภาพ


" คงเป็นเรื่องการประชุม สมาชิกทั้งหมดของตะกูล ชู ข้าเพียงมาแจ้งข่าว หัวหน้าจ้าวกล่าวด้วยรอยยิ้ม


" งั้นหรอ ยู่ เอ๋อ เฟิง เอ๋อ เราไปกันเถอะ " ชูหยวน มองชู กู่ยู่ และ ชูเฟิง บอกให้เค้าเตรียมตัวไปลานประชุมของตะกูล


[ ปล : " เอ๋อ " หมายถึงการเรียกบุตรของตน เช่น ลูกเฟิง ลูกยู่ อะไรประมาณนั้น ]


" นายท่าน ชูหยวน ผู้นำ เรียกท่านกับนายน้อย กู่ยู่ " ขณะที่พวกเค้ากำลังจะไป ก็ถูกหัวหน้า จ้าว หยุดไว้


" นี้มันเรื่องอะไรกัน ? " เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชู กู่ยู่ โกรธอย่างมาก


" เฮ้อ . . . . . " หัวหน้าจ้าว ยิ้มเบาๆ และกล่าว " นี้คือคำสั่งของท่านผู้นำ ข้ามีเพียงหน้าที่มาส่งข่าว


ในตอนนั้น ไม่ใช่ แค่ ชู กู่ยู่ ที่โกรธ แม้แต่ใบหน้าของ ชูหยวน ก็เรื่มจะหงุดหงิด ในเมื่อเป็นการประชุมของตะกูล ทำไมถึงไปไม่ได้ ชูเฟิงเริ่มที่จะเข้าใจ 


" ท่านพ่อ ท่านพี่ ท่านทั้งสองรีบไปเถอะ อย่าทำให้ท่านปู่ต้องโกรธ " ตอนนั้น ชูเฟิงพูดพร้อมขณะที่ยิ้มให้ทั้งสอง ตลอดเวลาที่อยู่ในตะกูล เขาก็โดนปฏิบัติ แบบนี้เรื่อยมา เค้าคงชินกับเหตุการณ์แบบนี้ไปซะแล้ว


เมื่อเห็น ชูเฟิง พูดมาแบบนั้น มันยิ่งทำให้ ชูหยวน รู้สึกเหมือนใจจะขาด เขาบอกกับชูเฟิงว่าเค้าช่างเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง ขณะที่ลูบไหล่ของชูเฟิง


" ลูกเฟิง ข้ารับรองได่ว่าหากถึงการประชุมครั้งต่อไป ข้าจะพาเจ้าไปให้ได้" หลังจากที่พูดจบ เขาและกูยู่ ก็เดินไปยัง ลานประชุม


" พลังวิญญาณระดับ 9 ห้วงวิญญาณ " ชูเฟิงมอง ชูหยวนด้วยความชื่นชม เค้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพลัง จากตัวของชูหยวน


ชูเฟิงรู้ดีว่า คนในตะกูลทั้งหมด ในรุ่นเก่า ไม่มีใครมีพลังเกิน ระดับ 9 ห้วงวิญญาณ ดังนั้นสำหรับผู้ที่ลง สมัครตำแหน่ง ผู้นำ ชูหยวนเป็นคนที่โอกาส มากที่สุด


ระดับ 9 ห้วงวิญญาณ หากทะลวงพลังวิญญาณอีกเพียง ระดับ เดียว ก็สามารถ เข้า สู่ขั้น " กำเนิดวิญญาณ "


พลังวิญญาณระดับ กำเนิดนั้น สามารถดึงแหล่งกำเนิดพลังออกมาใช้ได้


มันเป็นพลังที่อยู่เหนือพลังกาย เป็นระดับ พลังวิญญาณที่สมบูรณ์ มีเพียงคนเดียวในตะกูลที่เข้าถึงระดับ 1 กำเนิดวิญญาณ นั้นคือ ผู้นำคนปัจจุบัน " ชู หยวนป้า "


ชูหยวนมีพลังระดับ 9 ห้วงวิญญาณ ในวัยนี้ ระยะห่างจากความสำเร็จอยู่อีกไม่ไกล ดังนั้น ชูเฟิง รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก


" นายท่านชูหยวน ได้ยินอะไรหรือป่าว "


ตอนนั้นมีเสียงตะโกนดังเข้ามา ชายตัวใหญ่ วิ่งมาด้วยความตื่นตระหนก


" ลุงจาง มันเกิดอะไรขึ้น ? " ชูเฟิง รู้จักคนๆนั้น เขาเป็นคนรับใช้ของตะกูล ชู


" . . . . . . . ท่านคือ นายน้อย ชูเฟิง ? ลุงจางมองชูเฟิง เค้าแทบไม่อยากจะเชื่อ


เมื่อก่อนชูเฟิง ออกจากบ้าน ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ แล้วนี้ผ่านไป 5 ปี เป็นธรรมดาที่ ลุงจางจะจำเค้าไม่ได้


" ใช่ ข้าเอง " ชูเฟิงยิ้มพร้อมพยักหน้า


" นายน้อยชูเฟิง มีสัตว์อสูรปรากฏอยู่ที่เหมืองแร่หลังภูเขา ลุง จางพูดอย่างร้อนรน


" สัตว์อสูร " ชูเฟิง ตลึงทันที เขารีบวิ่งออกไปยังหลังภูเขาทันที ไม่แม้แต่จะหยุดคิด


เหมืองแร่หลังภูเขา เป็นของ ตะกูลชู และยังเป็นแหล่งทำรายได้ที่สำคัญของตะกูล คนงานที่ทำงานในนั้นส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านธรรมดา จึงไม่มีใครสามารถต่อสู้กับสัตว์อสูรได้


สัตว์อสูร ชูเฟิงเคยสู้กับมันมาก่อน เป็นมันสัตว์ร้าย ระดับ 1 หากมันเข้าไปในเหมือง ชูเฟิงอาจจะไม่สามารถช่วยคนงานทั้งหมดไว้ได้ 


หลังจากที่ ชูเฟิง มองซ้ายมองขวา เขาก็ยิ้มออกมา พร้อมรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ


" ลุงจาง ขอบคุณที่ยอมร่วมมือ เค้าย้ายมือไปที่กระเป๋า แล้วโยน เงินให้กับ ลุงจาง


" ฮ่าๆ ข้าค่าทำตามคำสั่ง" ลุงจางเอาเงินและกล่าวว่า " คุณชาย ชูซุน สัตว์อสูรดูเหมือนว่าจะมาถึงด้านหลังภูเขา ตอนนี้ได้เวลาที่มันจะต้องเจ็บตัวแล้ว ?


" เจ้าห้ามบอกใครเรื่องนี้นะ  "


" คุณชาย ชูซุน นี้ช่างเป็นแผนที่โหดยิ่งนัก ดูเหมือนว่าสัตว์ร้ายจะมารวมตัวกันมากขึ้น มากขึ้น แล้วสิ ข้าว่ามันชักไม่ดีและ รีบไปกันดีกว่า " ลุง จาง ยืนมองอย่างกังวลเรื่องของสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณใกล้เหมือง


" มีอะไรที่จะต้องกลัว ?  เจ้านั้นมันแข็งแกร่ง,มีพลังวิญญาณเกินระดับ 3 แล้ว ไม่งั้นเค้าคงเข้าฝ่ายในโรงเรียนมังกรฟ้าไม่ได้หรอก เราปล่อยให้สัตว์อสูรดูแลเค้าดีกว่า หากมันสู้ไม่ได้ก็ปล่อยให่มันตายและดีแล้ว "


เหตุผลที่ทำก็เพื่อความสะใจ ที่จะได้เห็นชูเฟิงเจ็บปวด หากเจ้าเป็นห่วงมันมาก เจ้าก็เข้าไปช่วยมันสิ ? ชูซุนกล่าวกับ ลุง จาง


" แต่คุณชาย ชูซุน หากเค้าเป็นอะไรขึ้นมา แล้ว ชูหยวนสืบหาเรื่องราว ข้ากลัวว่าเค้าจะเอาเรื่องนะสิ " ลุง จาง ยังคงกังวล


" ก็ได้ งั้นเราไปดูกัน " หลังจากได้ยิน ลุงจาง พูด ชูซุนจึงตะหนักขึ้นมาได้ หากชูเฟิงตายจริงๆ ความสัมพันธ์กับชูหยวน คงจะไม่ค่อยดี


ชูซุน มาถึงด้านหลังภูเขา และเดินเข้ามายังด้านเหมือง เค้าเห็นว่า ชูเฟิงและคนงาน ถูกสัตว์อสูร ฝูงใหญ่ล้อมรอบๆตัว




...................................................................................................................................................................

โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .