วันพุธที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 32 - ข้ายอมแพ้!!!



" ชู เฟิง ข้าจะฆ่าเจ้า!!! "



เมื่อ ชูซุน หันมาเจอ ชูเฟิง เหมือนกับชนวนระเบิดที่จุดไฟ ความโกรธเค้าปะทุออกมาทันที



เค้ากระจายแรงดันวิญญาณ!!! ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ เค้ากำหมัดแน่น เตรียมจะปลิดชีพ ชูเฟิงในหมัดเดียว



" ใครกล้าแตะต้อง น้องชายข้า!!! "



ก่อนที่ ชูซุน จะเค้าไปจู่โจม เค้าได้ยินเสียงตะโกน อย่างเกรี้ยวกราด เข้ามาในหูของเค้า พร้อมกับลมกระซากผ่านหน้าของเค้า ทำให้เค้าเกือบทรุดลงบนพื้น



" ชู กู่ยู่!!! "



ชูซุน มองหาด้วยความตกใจ ชายรูปงามคนนั้น คือ พี่ชายชูเฟิง ชู กู่ยู่



วินาทีนั้น ไฟแค้นของชูซุนจึงดับลง ชูซุนไม่กล้าที่จะมีปัญหากับ ชู กู่ยู่ เพราะเขาเป็นที่ยอมรับของคนในกะตูลว่าเป็น # 1 ของคน รุ่นเยาว์ ดังนั้น มันก็ช่วยไม่ได้



" ชูซุน ข้าจะบอกเจ้าไว้ หากเจ้ากล้าเเตะต้องน้องชายข้า ข้าจะฆ่าเจ้า " ชู กู่ยู่ จ้องชูซุน และเตือน



" หัวใจของ ชูเฟิงตอนนั้นเต็มไปด้วยความสุข เหตุการณ์แบบนี้เหมือนกับตอนที่เค้าเป็นเด็ก เมื่อเค้าถูกเด็กๆคนอื่นรังแก พี่ชายเค้าเป็นคนแรกที่เข้ามาปกป้องอยู่เสมอ ในสายตาเค้าพี่ชายเป็นคนน่านับถืออย่างมาก 



" เอ๋ๆ ท่าทางเช่นนั้นมัน!!! ผ่านไปไม่กี่ปี ดูพวกเจ้าทั้งสอง จะผยองมากขึ้้นเลยนะ "



ทันใดนั้นมมีแหลม แซกเข้ามา เมื่อเค้าหันหน้าไปมอง เห็นคนในตะกูลหลายคนเดินเข้ามา แต่คนที่เดินนำหน้า เป็นหนุ่มชุดขาว ใบหน้าเคร้งครึม



เมื่อเค้า เห็นคนๆนั้น ชูเฟิง และ ชู กู่ยู่ หน้าตาเปลี่ยนไปอย่างมาก ความโกรธ ปะทุ ขึ้นในจิตใจของพวกเขา



แม้ว่าเค้าจะไม่ได้กลับมาตะกูลหลายปี ชูเฟิง จำลักษณะท่าทางเค้าได้ไม่ลืม เขาเป็นคนที่ทำล้ายชูเฟิงจนขยับตัวไม่ได้เป็นเดือน ทั้งยังทำล้ายพี่ชายเค้า และเยาะเย้ยเค้าต่อหน้าผู้ คน ชู หงเฟย



" ชู หงเฟย!!! นึกว่าเจ้าจะไม่โผล่หัวออกมา ในที่สุดก็ได้เวลาที่จะใช้หนี้เก่าให้เจ้าแล้ว!!! " ชู กู่ยู่ กล่าวด้วยความโกรธ เค้าจ้องหน้าอย่างไม่กระพริบตา



" อ้า อยู่โรงเรียน หลิงหยุน 2 - 3 ปี มันไม่ได้ทำให้เจ้าฉลาดขึ้นเลย เจ้ามันยังเป็นคนน่าสมเพชเหมือนเดิม เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นที่ 1 อยู่งั้นหรอ เจ้าคิดจริงๆหรอว่าจะเอาชนะข้าได้ ? " ชู หงเฟย จ้อง ชูกู่ยู่ พร้อมกับสบประมาท


" เด๋วเจ้าก็ได้รู้ว่าข้าเป็น # 1 คน รุ่นเยาว์ของตะกูล หรือไม่ " เสียงของชู กู่ยู่ ฟังดูเยือกเย็น เสียงของเค้าดูเหมือนเก็บเอาความโกรธไว้ในใจ รอเวลาที่จะระเบิด



" ไม่เลวๆ แล้วเจ้าล่ะ ชูเฟิง พลังวิญญาณไปถึงไหน ข้าได้ยินว่าเจ้าอยู่ฝ่ายนอกตั้ง 5 ปีแนะ แถมยังเป็นโรงเรียนมังกรฟ้า # 2 นั้นอีก!!! ? " ชู หงเฟย พูดพร้อมมองมาที่ ชูเฟิง



" เจ้านี้มัน โง่จริงๆ อยู่สถานที่แบบนั้นตั้ง 5 ปี? แม้ว่าเจ้าจะไม่มีสายเลือด ตะกูล ชู แต่เจ้ายังคงใช้ แซ่ของ ตะกูล ชู เจ้าไม่รู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพชที่ทำให้ตะกูลเราต้องขายหน้าบ้างเลยหรอ"



" ข้าอยากจะเตือน พวกเจ้าทั้งคู่ หวังว่าเราคงไม่ได้พบกันในการประลอง ไม่งั้นข้าจะตีเจ้าจนกว่าพวกเจ้าจะไม่กล้าคลานกลับมาเหมือนเมื่อ 7 ปีก่อน "



" และข้าจะบอกพวกเจ้าว่า ตำแหน่ง ผู้นำของตะกูล จะต้องตกเป็นพ่อของข้า ชู หนานชาน " เพราะเขาได้ลูกที่ดีเช่นข้า ชู หงเฟย!!! "



หลังจากที่เค้าพูดเสร็จ ชู หงเฟยพาคนอื่นๆไปลงทะเบียนแข่งขัน



ชู กู่ยู่ เดิมต้องการจะเถียงกลับไป แต่เขารู้สึกว่ามีใครกระตุกเสื้อคลุมของเค้าไว้ เมื่อเค้าหันกลับไปมอง ก็พบ ว่าเป็น ชูเฟิง



" ท่านพี่่ เราไม่ต้องพูดอะไรกับคนแบบนั้นให้เปลืองน้ำลาย เรารอจัดการให้มันไปกองกับพื้นในการประลอง น่าจะดีกว่า " ชูเฟิงพูดอย่างใจเย็น



" ชู กู่ยู่ มองมาที่ ชูเฟิง และได้แต่เหม่อลอย ความรู้สึกว่าชูเฟิงเปลี่ยนไปปกคลุมในจิตใจของเขา เขารู้สึกว่า น้องชายเขาช่างแตกต่างไม่เหมือนกับคนเก่า เหมือนกับคนที่เค้าไม่รู้จักกันมาก่อน ดูเหมือนว่าชูเฟิงจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน



หลังจากที่ ชู หยวนบ้า พูดเปิดพิธีการประลอง คนรุ่นเยาว์ของตะกูลชู เตรียมตัวเข้าสู่การประลอง



เมื่อเริ่มการประลอง ชูเฟิง กระโดดขึ้นไปบนเวที ในทันที ทันใดนั้นทุกคนพูดกันให้สนั่น



" นั้นมัน ชูเฟิงหนิ? ไม่ใช่ว่าเค้า ยังเป็นศิษย์ฝ่ายนอกของโรงเรียนมังกรฟ้า  ? หลังจากติดฝ่ายนอก 5 ปี ในที่สุดเค้าก็เข้าฝ่ายในได้ในปีนี้



" ต่อให้เค้าเข้าฝ่ายใน เค้าก็ยังเป็นแค่ ขยะอยู่ดี กล้าดียังไงถึงเอาตัวเองมาเข้าร่วมการแข่งขัน ? เค้าไม่รุ้จิงหรอว่า การแข่งขันต้องสู้กันรุนแรงขนาดไหน "


" ไม่ดีหรือไง? จะได้สั่งสอนมัน และ ทำให้ชูหยวนได้รู้ไปเลยว่า ลูกชายของเขา มันเป็นแค่ขยะ หรือ ไม่



คนส่วนใหญ่ มาจากตะกูล และไม่ค่อยชอบขี้หน้า ชูเฟิง เพราะเค้าทำให้ ตะกูลชู ตกต่ำ เพียงเพราะแค่ว่า ชูหยวนคอยออกหน้า



" ชูเฟิง นี้เจ้า!!! " ขณะที่ก้าวขึ้นไปบนเวทีการประลอง



ชูเฟิง ถึงกับเงียบเมื่อเค้าหันไปเห็น คนที่อยู่ใกล้ๆ มันคือศัตรูเก่า ชูเซิน



แต่เมื่อเทียบกับหน้าของ ชูเฟิง หน้าของ ชูเซิน ถึงกับบิดเบี้ยว มุมปากของเขากระตุก ได้แต่สาปแช่งความโชคร้ายของตัวเอง เค้าต้องเจอกับ ชูเฟิง ในรอบแรก



" ชู เซิน ถ้าจำไม่ผิด ข้าว่าเจ้านั้นเข้าสู่ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ เมื่อ 2 วันก่อน ดูเหมือนว่า ชูเฟิงจะดวงซวยแล้วสินะ "



สมาชิกคนในตะกูลไม่ทราบถึงเหตุการณ์ขณะที่อยู่โรงเรียน พวกเขาเห็น ชูเซิน กับ ชูเฟิงจะได้สู้กัน เขาแอบยินดีกันอย่างมาก เพราะคิดว่า ชูเซิน จะสั่งสอนให้ ชูเฟิง ได้รู้สึก



เจ้าชูเซินไม่ค่อยชอบ ขี้หน้า ชูเฟิง มาตั้งแต่เด็กแล้วหนิ ข้าคิดว่าเค้าต้องไม่ยั้งมือแน่นอน พวกเขาต่างคาดหวังที่จะได้เห็น ชูเฟิง ถูกทุบตีอย่างทารุณ ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกน



" ข้ายอมแพ้ ! ! ! "



แต่ก่อนที่ ชูเซิน จะขึ้นบนเวที เค้ารีบยกมือขวา และตะโกนออกมาด้วยเสียงทั้งหมด ข้ายอมแพ้!!!



" ชูเซิน เจ้าบ้าไปแล้วหรอ เจ้านั้นมันพูดเรื่องอะไร การต่อสู้ยังไม่ทันเริ่มเลย แต่มันดันยอมแพ้ ? เสียงตะโกนด่ามาจากบริเวณใกล้เคียง นั้นคือพ่อของ ชูเซิน



สายตาจ้องของบิดาเขา ทำให้ น่าของชูเซินดูไม่ได้ ท้ายที่สุดได้แต่กัดฟันแล้วหันหลังกลับจากเวทีการประลอง



" อะไร. . . .นี้มันอะไรกันเนี่ย "



เมื่อเห็นแบบนั้น ทุกคนต่างตกใจที่จะยอมรับ ? สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้พบบ่อยๆ ในการประลองของตะกูล แต่ที่สำคัญ คู่ ต่อสู้ของ ชูเซิน เป็นแค่ ชูเฟิง ?



มันเป็นไปได้ยังไง ? ชูเซินมันโง่ไปแล้วหรอ หรือสมองของมันมีปัญหา ? นี้มันเกิดอะไรขึ้น ?



สมาชิกทุกคนในตะกูล ต่างพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าทำไม ชูเซินถึงยอมแพ้ การกระทำของเขาทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจไม่น้อย



แม้แต่ ชู หยวนบ้า ก็ยัง งง กับการกระทำของ ชูเซิน ได้แต่ขมวดคิ้ว บอกได้เลยว่าหน้าของเขากำลัง สับสน


" ชู เฟิงชนะการประลองในรอบนี้!!!



แต่ไม่ว่ายังไง ชูเฟิง ก็ได้รับชัยชนะ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจ ชูเฟิงก็เป็นคนแรกที่รับได้ชัยชนะในการประลอง



หลังจากจบรอบแรก ชูเฟิง ยังคงยืนอยู่บนเวที  ผู้แข่งขัน คนต่อไป คือ น่าชูเฟิงตอนนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม




คนๆนั้นคือ ชูเฉิงพี่ของชูเซิน




ตอนนั้น หน้าของชูเฉิงซีด ปากเขียว เขาได้แต่บ่นในใจ " ทำไมเราสองพี่น้องถึงซวยแบบนี้ ที่ต้องมาเจอกับเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้!! "




แม้ว่าเขาจะไม่อยากจะยอมรับ แต่พลังแตกต่างกันเกินไป เค้าไม่ต้องการที่จะขายหน้าบนเวที และ ต้องเจ็บตัว หลังจากที่เค้าคิดไปคิดมาก็ได้ข้อสรุป



" ข้ายอมแพ้ ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! "


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

โปรดติดตามตอนต่อไป .......