วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 33 - ชูเฟิง ปะทะ ชูซุน


" บ้าเอ๊ย ! ! ! นี้มันเรื่องอะไร "




ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนในตะกูล แม้แต่คนนอกที่ไม่รู้จัก ชูเฟิง ก็ยังสับสนเป็นอย่างมาก



" เจ้าหนุ่มนั้นเป็นใคร ? ถึงทำให้ฝ่ายตรงข้าม ยอมแพ้ได้อย่างต่อเนื่อง "




" ไม่รู้สิ แต่ดูจากเสื้อผ้าของเค้าหน้าจะเป็นลูกศิษย์ของโรงเรียนมังกรฟ้า ข้าคิดว่าเค้าไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน "



" ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้ ไม่แม้แต่จะลงมือ แต่คู่ต่อสู้กลับกลัวไปเอง อยากเห็นจริงๆหากเค้าต่อสู้จะเป็นยังไง "



คนบางส่วน ให้ความสนใจไปที่ ชูเฟิง พวกเขาต่างค่อนข้างที่จะประทับใจ



" ฮ่าๆๆๆ ทำไมพวกท่านถึงขึ้นอย่างงั้นละ นั้นมันขยะของตะกูลชู นะ " ชายคนหนึ่งกล่าว โดยไม่พอใจชูเฟิงอย่างมาก



" โอ้ ท่านรู้จักเด็กหนุ่มคนนั้น ? " คนตัวใหญ่ถาม



" แน่นอนข้ารู้จัก เพราะข้าเป็นคนตะกูล ชู และรู้ว่า เด็กหนุ่มคนนั้น เป็นคนไร้ประโยชน์ "



" เจ้าเด็กนั้น ต้องติดสินบนให้ชูเซินและชูเฉิงแล้วขู่พวกเค้า ข้ารับรองได้เลยว่าเค้าจะแพ้ในรอบต่อไป " ชายตะกูล ชู กล่าวด้วยความมั่นใจ



" ่ท่านคิดว่าไงบ้าง เกี่ยวกับเด็กหนุ่มคนนั้น ? ความคิดข้าคงไม่ผิด แต่เจ้าโตเป็นผู้ใหญ่กลับทำตัวเป็นเด็ก ? ชายคนตัวใหญ่ ยิ้มและกล่าว



" อะไร ? ท่านกำลังจะบอกว่าข้าใส่ร้ายเค้างั้นหรอ ที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริง " ชายตะกูล ชู โกรธมาก



ชายตัวใหญ่ เอาเงินออกมา " ถ้างั้น ข้าจะพนันกับท่าน ถ้าเป็นอย่างที่ท่านกล่าว ถ้าหากเด็กหนุ่มนั้นแพ้รอบต่อไปเงินเหล่านี้จะเป็นของท่าน แต่ถ้าท่านไม่กล้าก็ไม่เป็นไร



" ทำไมจะไม่กล้า ข้านะสิกลัวว่าท่านจะเอาเงินมาทิ้งเปล่าๆ  " ชายตะกูลชู เอาเงินออกมาอย่างรวดเร็ว



" งั้นตกลง " ในตอนนั้น เต็มไปด้วยเสียงตะโกน จากลานประลอง



เมื่อพวกเค้ามองไปยังเวทีประลอง ต่างตกตะลึง ยิ่งเป็น ชายตะกูล ชู เขาตกใจอย่างมาก " บนเวที ชูเฟิง เป็นฝ่ายชนะ ส่วนคนที่ยอมแพ้ คือ ชูเกา



" ให้ตายสิ ท่านนี้โชคร้ายจัง " ชายตะกูล ชู ถึงกับพูดไม่ออก ภายในใจเค้าสับสนอย่างมาก



" ฮ่าๆ ขอโทษนะข้าขอเงินไปก่อน " ชายตัวใหญ่เอามือไปหยิบเงินจากมือชายตะกูล ชู ด้วยรอยยิ้ม



เหมือนกับเขาเอาเงินทิ้งลงแม่น้ำ ชายตะกูลชู รู้สึกเจ็บใจอย่างมากและกล่าวออกไป " ท่านกล้าพนันอีกครั้งไม๊ ครั้งนี้ข้าจะเดิมพัน 3 ตำลึงเงิน



" ทำไมข้าถึงจะไม่กล้าล่ะ " ชายตัวใหญ่ รีบตอบอย่างรวดเร็ว



" ข้า ก็ขอพนันด้วย ข้าว่าเด็กหนุ่มคนนั้นต้องชนะ "



" ข้าด้วยคน ข้าพนันว่าเด็กหนุ่มจะชนะ!!! ในขณะนั้น มีคนต่างๆเข้าร่วมพนันด้วย



" มา มา มา มา ทุกคนมา มีใครอีก ? เขารับพนันทั้งหมด!!! ชายตะกูลชู ตกใจและวิ่งเข้าไปเอากระเป๋าเงินของเขาทั้งหมดออกมา เค้าเทเงินออกมาทั้งหมด ในนั้นมีหลายสิบตำลึงเงิน



จากที่ทุกคนสังเกตุ มีผู้แพ้ให้กับเค้าอย่างต่อเนื่อง ทั้ง ชูเฉิง ชูเซิน และ ชูเกา



ไม่ต้องพูดถึง หน้าของคนในตะกูล แต่ละคนหน้าตาเหมือนไร้วิญญาณเพราะมันไม่น่าเชื่อ คนมากมายเริ่มซักถาม ว่าชูเฟิงนั้นเป็นใคร



พวกเค้ารู้จักแต่ชื่อ ของ ชู กู่ยู่ และ ชู หงเฟย มีแค่ สองคนเท่านั้นที่เป็นอัจฉริยะ เพราะเขาเป็นศิษย์โรงเรียนหลิงหยุน # 1 ทั้งคู่ แล้ว ชูเฟิง โผล่มาจากไหน



ทุกในตะกูลต่างตอบไม่ได้เพราะไม่มีใครรู้เรื่องพลังของเค้า ดังนั้นพวกเขาต้องการรวบรวมข้อมูล จากการต่อสู่ของ ชูเฟิง ทุกคนต่างไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น



ขณะที่ ชูเฟิง กำลังเบื่อ มีหญิงสาว เดินขึ้นมาบนเวที เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็น ชูซุย



ชูซุยยิ้มอย่างอ่อนหวานและกล่าว " ชูเฟิง ขอแสดงความยินดีในชัยชนะครั้งที่ 4 ของเจ้า "



" ชูซุย เจ้าอย่าพูดเล่น . . . . . " ชูเฟิงหัวเราะอย่างแห้งๆ เจ้ากล่าวผิดแล้ว ข้าชนะเพียงแค่ 3 ครั้ง ไม่ใช่ 4 ครั้ง นี้ชูซุย หรือว่าเจ้า . . . .



ชูซุยยิ้มพร้อมกับแลบลิ้น ขณะที่มองสีหน้าของ ชูเฟิงที่กำลัง งง เธอตะโกนบอกคนแก่ข้างล่างเวที ว่า " ข้าขอยอมแพ้ " 



" ห๊าาา ~ ~ ~ "



ในตอนนั้น ทั้งรอบๆลานประลองถึงกับต้องอึ้ง แม้แต่ เด็กรุ่นเยว์ในตะกูลชู ก็ยังตกตะลึง สายตาพวกเขามองมาที่ชูเฟิง ด้วยความตกใจ



พวกเขาต่างเต็มไปด้วยความอยากรู้ พวกเขาไม่เข้าใจกลับสิ่งที่เกิดขึ้น



แต่คนที่มาจากโรงเรียนมังกรฟ้า ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเค้ารู้สึกว่า โชคดี ที่ไม่ต้องเจอกลับ ชูเฟิง



" ฮ่า ๆ ๆ ขอบคุณท่านมาก "



" ท่านคงจำคำพูดของตัวเองได้นะ ”



" ท่านนี้เป็นคนดีที่สุดที่ข้าเคยเห็น !



ขณะนั้น รอบๆชายคนตัวใหญ่ เต็มไปด้วยฝูงคน คนส่วนใหญ่เข้าไปหา ชายตะกูล ชู และเอาเงินในมือของเค้า อย่างไม่ไว้หน้า หน้าของเค้าเหมือนกับคนตาย (ซีด)



ชายตะกูชู แทบอยากจะร้องไห้ เมื่อมองไปยังกระเป๋าที่ว่างเปล่าของเค้า เค้ารู้สึกเหมือนถูกหลอก



ทำไมทุกคนที่มาจากโรงเรียนมังกรฟ้า ถึงยอมแพ้ให้กับชูเฟิง ? แน่นอนมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่เค้าไม่คิดว่า ชูเฟิง จะทำให้พวกเขายอมรับอย่างเชื่อฟัง



* ปั้ง *



" อ๊ะ ! "



บนลานประลองอื่น ชูเยว่ ล้มลงบนเวที อาวุโสให้ประกาศผลการต่อสู้ ชูเยว่ได้รับบาดเจ็บหนัก



" ชูเยว่ เหมือนว่าพวกโรงเรียนมังกรฟ้าจะไม่ได้ความ เรื่องทักษะการต่อสู้ถึงได้กระจอกเช่นนี้ " ชูซุนเดินลงจากเวที พร้อมกับเยาะเย้ย ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า



" ชูซุน เพราะพลังวิญญาณของเจ้าอยู่เหนือกว่าข้า ถ้าหากข้าอยู่ ระดับ 5 แล้วละก้ คงไม่แพ้แก่เจ้า " ชูเยว่ กล่าวด้วยความขมขื่น



" ถูกต้อง พลังวิญญาณข้าสูงกว่าเจ้า และความสามารถของข้าด้วย " ชูซุนยิ้มอย่างเย็นชาและกล่าว



" เจ้า . . . . ." ชูเยว่กัดฟันแน่และเก็บความแค้นไว้ในใจ เธออยู่ใน ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ และถ้าหากการประลองเริ่มช้ากว่านี้อีกนิด เธอก็จะไปสู่ ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ แต่ถ้าหากเธอยังแพ้ เธออาจจะยอมรับ



ทันใดนั้นมีเสียงดังขึ้น " ชูซุน ถ้าจำไม่ผิด อายุเจ้ามากกว่า ชูเยว่ ปีหนึ่งหนิ ในฐานะเจ้าเป็นรุ่นพี่กับรังแกรุ่นน้อง เจ้าภูมิใจแล้วไงหรอ ?



เมื่อ ชูเยว่ หันไปมอง นางปลื้มใจอย่างมาก เมื่อเห็น ชูเฟิง เดินเข้ามา



" ชูเฟิง รอบต่อไปของข้า คือเจ้าสินะ " เมื่อเห็น ชูเฟิง ชูซุนมีความสุขอย่างมาก เพราะคนที่เขาอยากจะสั่งสอนมากที่สุด คือ ชูเฟิง



ชูเฟิงยิ้มเบาๆแล้วกล่าว " เจ้ากลัวเหรอ ? เจ้าสามารถหนีไปได้นะหากว่ากลัว "



" ฮ่าๆๆๆ ถ้าข้าหนีไปก็ไม่ได้ฆ่าเจ้านะสิ  เมื่อวานนี้เจ้าทำไว้แสบมากนะ " ชูซุนกล่าวอย่างเย็นชาพร้อมกระโดดขึ้นเวที และชี้นิ้วไปที่ ชูเฟิง และกล่าว " ขึ้นมาสิ "



" ชู เฟิง เจ้ามั่นใจหรือป่าว ? ชูเยว่ถามอย่างกังวล เพราะนางรู้สึกว่า ชูซุน ต้องการทำร้ายชูเฟิงอย่างมาก



" ไม่ต้องเป็นห่วง ข้าอยากจะสั่งสอนคนแบบเขามานานแล้ว " ชูเฟิงยิ้มและเดินขึ้นไปบน เวที



แต่ตอนนั้น ชูเยว่ ดึงแขนของชูเฟิงไว้แล้วถามเบาๆ " ชูเฟิง เจ้าเป็นคนแรกที่ผ่านการสอบศิษย์ฝ่ายในใช่ไม๊ ? "



ชูเฟิงลังเลนิดหน่อย แต่เห็นสายตาของ ชูเยว่ ที่เป็นกังวล เค้าไม่อาจจะโกหกนางได้ เค้าจึงพยักหน้าของเขา และกระโดดขึ้นบนเวที



ตอนนั้น ชูเยว่ ก็ยืนตัวแข็ง ดวงตาคู่สวยของนางหยุดนิ่ง หัวใจนางเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ



ถึงแม้ว่าเธอจะรู้คำตอบอยู่แล้ว เธอยังรู้สึกแปลกใจอยู่ดี หลังจากที่ ชูเฟิง ยืนยัน



เธอยกหัวของเธอไปมอง ชูซุน ที่กำลังมั่นใจว่าตัวเองจะชนะ มุมปากของเขายิ้มอย่างมีความสุข ด้วยเหตุผลบางอย่าง นางรู้สึกสงสาร ชูซุน อย่างมาก



...............................................................................................................................



โปรดติดตามตอนต่อไป  . . . .