วันศุกร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่่ 36 - ข้ายอมรับคำท้า



" หงเฟย เจ้ามั่นใจมั้ย ? " ชู หยวนป้า มองชู หงเฟย ที่นั่งอยู่ข้างๆ



" ท่านปู่ ข้าสามารถจัดการมันได้ใน 10 กระบวนท่า " ชู หงเฟยกล่าวอย่างมั่นใจ



" ดีมาก งั้นจะไปสั่งสอนให้พวกมันรู้จักพลังคนรุ่นเยาว์ของตะกูล ชู ซะ " ชู หยวนป้า ยิ้มด้วยความพอใจ



" ครับท่านปู่!! ชู หงเฟย กระโดด ตีลังกาขึ้นบนเวทีอย่างสวยงาม



" ขยะ ตะกูลสู่ มาดูซิว่าเจ้าจะทนข้าถึง 10 กระบวนท่าไม๊ " ชู หงเฟย โจมตีด้วยวิชาหมัดอย่างรวดเร็ว เข้าใส่ " สู่ เทียนยี่ "



ยังไงก็ตาม" สู่ เทียนยี่ "ไม่หลบแม้แต่ก้าวเดียว สายตาเค้าดูถูก ชู หงเฟย อย่างมาก เมื่อ "ชู หงเฟย" เข้ามาใกล้ เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วยกมือฝาดใส่


* ปั้ง *



ด้วยพลังฝ่ามือที่ฝาดใส่ เลือดกระเด็นจากมุมปากของ ชู หงเฟย ( ตอนแรกทำตัวเหมือนเสือตอนนี้การเป็น แมวไปซะแล้ว ) เค้ากระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศแล้วตกลงพื้น



ห๊าา เค้าใช้เพียงฝ่ามือเดียว!!!



คนที่เป็น # 1 รุ่นเยาว์ของตะกูล ชู ที่อยู่ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ ไม่ได้แม้แต่จะสัมผัส ชายหนุ่มตะกูล สู่ ช่างหน้าผิดหวังจริงๆ



" ช่างน่าประทับใจจริงๆ เด็กหนุ่มที่ชื่อ ชู เทียนยี่ มีพลังระดับ 7 ห้วงวิญญาณ "



" ถึงระดับนี้ได้ด้วยอายุแค่นี้ เขาเป็นอัจฉริยะแน่นอน!!!"



ในตอนนั้น พื้นที่รอบๆ ต่างตกใจในพลังของชายหนุ่ม สู่ เทียนยี่ สามารถเอาชนะ ชู หงเฟย ด้วยการใช้เพียง ฝ่ามือเดียว เค้าช่างแข็งแกร่งจริงๆ



" ทำไม บุตรชายของ สู่ เจียง ถึงมีความสามารถเช่นนี้ ? "



 ชู หยวนป้า หน้าซีดมุมปากของเค้ากระตุก ขนาด ชู หงเฟยยังได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยการโจมตีในครั้งเดียว ทุกคนในตะกูลชู รุ่นเยาว์ไม่มีใครเก่งไปกว่าเค้าอีกแล้ว



ดังนั้นมันถึงทำให้ หน้าของ ชู หยวนป้า ซีด แต่เค้าจะทำอะไรได้ ? เขาไม่ได้ตำหนิหลานชายของเค้าว่าไร้ความสามารถ ? หลังจากนี้จะมีใครกล้าออกมาสู้



" ฮ่า ฮ่า ฮ๋า คนรุ่นเยาว์ตะกูล ชู มีดีแค่นี้เอง "



สู่ เจียง หัวเราะและมองไปที่ กลุ่มคนจากตะกูล สู่ และ สู่ เทียนยี่



" มีใคร ในตะกูล ชู ที่ต้องการจะสู้กับข้า " เค้ายังคงยืนอยู่บนเวที และจ้องไปที่ คนรุ่นเยาว์ของตะกูล ชูด้วยความดูถูก



ในตอนนั้น ถึงแม้ว่าทุกคนในตะกูลชูจะโกรธเขามาก แต่ไม่มีใครกล้ารับคำท้าของเขา เพราะว่าพวกเค้ารู้ว่าไม่สามารถเอาชนะ สู่ เทียนยี่ ได้ ดังนั้นไม่แปลกที่พวกเค้าจะไม่เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง



" ช่างมัน เทียนยี่ คนรุ่นเยาว์ ตะกูลชูไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้ ปล่อยพวกเค้าไปเถอะ " สู่ เจียงหัวเราะและกล่าวอย่างเยาะเย้ย



" อืม " พวกเขาช่างขี้ขลาดยิ่งนัก สู่ เทียนยี่ กล่าวและกำลังจะเดินกลับไปหา สู่ เจียง



" ข้ายอมรับคำท้า "



ในตอนนั้น เสียงดังก็ตะโกนเข้ามา พร้อมกับกระโดดขึ้นบนเวที



" ชู เฟิง!! " เห็นคนที่อยู่บนเวที ทุกคนต่างตกใจ



" ลูกเฟิง กลับมาก " ชูหยวนรีบตะโกนห้าม เพราะเขากลัวว่า ชูเฟิง จะเป็นเหมือนกับ ชู หงเฟย



น่าขายหน้ายิ่งนัก " ใบหน้าของ ชู หยวนป้า เป็นสีเขียวด้วยความโกรธ เขารู้สึกว่าการกระทำของ ชูเฟิง จะทำให้ตะกูลชู ขายหน้า ยิ่งขึ้น



" เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถชนะข้าได้ ? สู่ เทียนยี่ มอง ชูเฟิง ด้วยคำเยาะเย้ย



" เด๋วเจ้าก็จะได้รู้ " ชูเฟิง ยิ้มและกล่าว



" ดี " สู่ เทียนยี่ กระโดดขึ้นบนเวทีทันที แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เขาก็มาถึงหน้า ของชูเฟิง เขาคิดจะใช้ฝ่ามือฝาดใส่ชูเฟิง  ชูเฟิงคงต้องแพ้อย่างอนาถเช่นเดียวกับ ชู หงเฟย



ในตอนนั้น บางคนตะกูลชู หันหน้ามองและส่ายหัว พวกเขาไม่ได้รู้เป็นห่วง ชูเฟิง  แม้แต่น้อย แต่เขากลัวว่า ชูเฟิง จะทำให้ตะกูลชูต้องขายหน้ายิ่งกว่าเก่า



ทุกๆคนต่างคิดว่า ชูเฟิง จะแพ้อย่างแน่นอน ตอนนั้นร่างของชูเฟิงก็เอียงลงข้างๆ เขาสามารถหลบการโจมตีของ สู่ เทียนยี่. หลังจากนั้น ชูเฟิงก็ฟาดฝ่ามือไปที่หน้าของ สู่ เทียนยี่



" เจ้านี่ . . . . ." ชูเฟิง รวดเร็วยิ่งนัก ตอนนั้น สู่ เทียนยี่ ตกใจอย่างมาก เค้าเอาแขนสองข้างขึ้นมาทันทีเพื่อป้องกันการโจมตีของ ชูเฟิง



แค่เมื่อแขนของ สู่ เทียนยี่ ยกขึ้นมา ฝ่ามือชูเฟิงก็หายไป



" นั้นมัน ทักษะลวงตา " สู่ เทียนยี่ สามารถสัมผัสถึงฝ่ามือของเขา แต่ว่ามันสายไปแล้ว เพราะชูเฟิง ใช้ฝ่ามือ ลวงตา โจมตีใส่หน้าอกของ สู่ เทียนยี่


* ปั้ง *


* * ปั๊ก ปั๊ก ป๊ก


ฝ่ามือที่โจมตีโดน สู่ เทียนยี่ คอยถอยกลับไปหลายก้าว พลังที่รุนแรงทำให้เค้าเกือบตกเวที



" ดูนั้น ชูเฟิงโจมตีถูก สู่ เทียนยี่ "



" ทักษะที่เค้าโจมตี หรือว่าเค้าจะมีพลังวิญญาณระดับ 7 ห้วงวิญญาณ



ทุกคนต่างตกอยู่ในความประหลาดใจและไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่ ตะกูล ชู ที่เกลียดชูเฟิง ก็ยังตาค้าง พร้อมกลับความช็อคอยู่บนใบหน้า



คนที่ตบ ชู หงเฟย แพ้ไปในทีเดียว แต่ ชูเฟิงกลับหลบการโจมตีของ และสวนกลับใส่ สู่ เทียนยี่ แบบนี้ก็หมายความว่า ชูเฟิง แข็งแกร่ง กว่า ชู หงเฟย งั้นสิ



ไม่ต้องพูดถึง สีหน้าของ ชู หยวนป้า ที่กำลังโกรธ เค้าให้ความสนใจกับชูเฟิงพร้อมกับความตื่นเต้น



" ทำได้ไม่เลว ข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่ "



* ปั้งง * สู่ เทียนยี่ ก้าวไปอยู่ต่อหน้าของชูเฟิง อีกครั้งหนึ่ง ภายในพริบตา



แขนทั้งสองข้าง ระดมหมัดผ่านอากาศ เหมือนกับพายุพัดอยู่บนแขนของเขา



" ทักษะยุทธ ระดับ 3 "



ผู้คนต่างตกใจอย่ามาก พวกเค้าสามารถบอกว่าเลยว่า สู่ เทียนยี่ ใช้ทักษะ ระดับ 3 เค้าคิดว่า ชู เฟิง ไม่สามารถป้องกันการโจมตีที่รุนแรงแบบนี้ได้แน่




" มันถึงเวลาของเจ้าแล้ว "



ทุกคนต่างไม่เคยคิดว่า ชูเฟิง จะไม่ถอยจากการโจมตีที่รุนแรง ของ สู่ เทียนยี่ เค้าปล่อยหมัดทั้งสองข้างระดมใส่ชูเฟิง



ตอนนั้น ชูเฟิงก็ใช้ฝ่ามือ ระดมใส่ หมัดของ สู่ เทียนยี่ ราวกับว่าเค้ามีแขนอยู่หลายข้าง ช่างเป็นวิชาที่ ร้ายกาจจริงๆ



* * หมัดกับฝ่ามือจำนวนมากปะทะกัน ปั้งๆ ปั้งๆๆ ปั้งๆๆๆ ไม่มีใครรู้ว่าฝ่ายใดได้เปรียบ



~ ~ * * โว้วว สุโค่ยยย



ในวินาทีนั้น ผู้คนต่างตื่นเต้น ชูเฟิง สามารถใช้ทักษะ ระดับ 3 ได้



เค้าใชัทักษะต่อสู้ ระดับ 3 ซึ่งเท่ากับ วิชาหมัด ของ สู่ เทียนยี่ ทั้งๆที่เค้ามีพลังวิญญาณอยู่ในระดับ 6 แต่สามารถสู้กับ คนที่อยู่ในระดับ 7



" นี้ . . . . . . ชูเฟิง กำลังใช้ทักษะนั้นงั้นหรอ หลังจากที่ดูมานาน ชูเว่ยก็เข้าใจ ความตกใจบนใบหน้าของเค้า กลายเป็น ความชื่นชม



" เว่ย เอ๋อ สิ่งที่ชูเฟิงใช้ คือวิชา ? เสียงของชายชราดังขึ้นข้างๆเขา เมื่อเค้าหันไปก็พบกับ ชูหยวนป้า



ความตกใจอยู่เต็มใบหน้าของ ชูหยวนป้า เค้ามองที่ ชูเฟิง สายตาของเค้าเต็มไปด้วยความอยากรู้



////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


โปรดติดตามตอนต่อไป