วันศุกร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่่ 36 - ข้ายอมรับคำท้า


   " หงเฟย เจ้ามั่นใจมั้ย ? " ชู หยวนป้า มองชู หงเฟย ที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะที่กระซิบถาม



   " ท่านปู่ ข้าสามารถจัดการมันได้ใน 10 กระบวนท่า " ชู หงเฟยกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ



   " ดีมาก งั้นจะไปสั่งสอนให้พวกมันรู้จักพลังคนรุ่นเยาว์ของตะกูล ชู ซะ " ชู หยวนป้า ยิ้มพร้อมกับพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ



   " ขอรับท่านปู่!! ชู หงเฟย กระโดด ตีลังกาขึ้นบนเวทีอย่างสวยงาม



   " ขยะ ตะกูลสู่ มาดูซิว่าเจ้าจะทนได้ถึง 10 กระบวนท่าไม๊ " ชู หงเฟย โจมตีด้วยเพลงหมัดอย่างรวดเร็ว เข้าใส่ สู่ เทียนยี่



ยังไงก็ตาม สู่ เทียนยี่ ไม่ได้หลบแม้แต่ก้าวเดียว สายตาของเค้าแฝงไปด้วยการดูถูก ชู หงเฟย อย่างเห็นได้ชัด เมื่อ ชู หงเฟย เข้ามาใกล้ เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วยกมือขึ้น ซัดใส่



* ปั้ง *



ด้วยพลังของฝ่ามือที่ซัดเข้าใส่ ทำให้เลือดกระเด็นจากมุมปากของ ชู หงเฟย ขณะที่ร่างเขากระเด็นสู่พื้น ก่อนหน้านี้เขามีท่าทางราวกับพยัคฆ์ร้าย แต่บัดนี้ได้การเป็น แมว ไปซะแล้ว



   "บ้าน่า เค้าเพียงแค่ซัดฝ่ามือเดียวเท่านั้น!!! "



คนที่เป็น # 1 รุ่นเยาว์ของตะกูล ชู ที่อยู่ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ ไม่ได้แม้แต่จะสัมผัส ชายหนุ่มจากตะกูล สู่ เลยสักนิด นี้ช่างหน้าผิดหวังจริงๆ



    " ช่างน่าประทับใจจริงๆ เด็กหนุ่มที่ชื่อ สู่ เทียนยี่ ที่แท้ก็พลังระดับ 7 ห้วงวิญญาณ "



    " มาได้ถึงระดับนี้ ได้ด้วยอายุเท่านี้ เขาต้องเป็นอัจฉริยะแน่นอน!!!"



ในตอนนั้น พื้นที่รอบๆ ต่างตกใจในพลังของชายหนุ่ม สู่ เทียนยี่ สามารถเอาชนะ ชู หงเฟย ด้วยการใช้เพียงแค่ ฝ่ามือเดียว นับว่าแข็งแกร่งอย่างมาก



    " ทำไม บุตรชายของ สู่ เจียง ถึงมีความสามารถเช่นนี้ ? "



 ชู หยวนป้า หน้าซีดมุมปากของเค้ากระตุก ขนาด ชู หงเฟยยังได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยการโจมตีในครั้งเดียว ทุกคนในตะกูลชู รุ่นเยาว์ไม่มีใครเก่งไปกว่าเค้าอีกแล้ว



ดังนั้นมันถึงทำให้ หน้าของ ชู หยวนป้า ซีดเซียว แต่เค้าจะทำอะไรได้ ? เขาไม่ได้ตำหนิหลานชายของเค้าว่าไร้ความสามารถ แล้วต่อจากนี้ยังจะมีใครกล้าออกไปสู้



    " ฮ่า ฮ่า ฮ๋า คนรุ่นเยาว์ตะกูล ชู มีดีแค่นี้เอง "



สู่ เจียง หัวเราะและมองไปที่ กลุ่มคนจากตะกูล สู่ และ สู่ เทียนยี่



    " มีใคร ในตะกูล ชู ที่ต้องการจะสู้กับข้าอีกไม๊ " เค้ายังคงยืนอยู่บนเวที และจ้องไปที่ คนรุ่นเยาว์ของตะกูล ชู ด้วยความดูถูก



ในตอนนั้น ถึงแม้ว่าทุกคนในตะกูลชูจะโกรธเขามาก แต่ไม่มีใครกล้ารับคำท้าของเขา เพราะว่าพวกเค้ารู้ว่าไม่สามารถเอาชนะ สู่ เทียนยี่ ได้ ดังนั้นไม่แปลกที่พวกเค้าจะไม่เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง



   " ช่างมัน เทียนยี่ คนรุ่นเยาว์ของ ตะกูลชู คงไม่ใครสามารถเอาชนะเจ้าได้ ดังนั้น เราควรละเว้นพวกเค้า คิดเสียว่าเอาบุญ " สู่ เจียง หัวเราะ ขณะที่กล่าวเหยียดหยาม



    " อืม!!! คนพวกนี้ช่างขี้ขลาดยิ่งนัก " สู่ เทียนยี่ กล่าวและกำลังจะเดินกลับไปหา สู่ เจียง



   " ข้าขอรับคำท้า "



ในตอนนั้น จู่ๆก็มีเสียงดังก็ตะโกนเข้ามา พร้อมกับร่างของใครบางคนที่กระโดดขึ้นมาบนเวทีประลอง



   " ชู เฟิง!! " เมื่อเห็นคนที่อยู่บนเวที ทุกคนต่างตกใจ



   " ลูกเฟิง กลับมาก! " ชูหยวนรีบตะโกนห้าม เพราะเขากลัวว่า ชูเฟิง จะมีสภาพเดียวกับ ชู หงเฟย



   " ยังทำให้ข้าขายหน้าไม่พอหรือไง! " ใบหน้าของ ชู หยวนป้า เป็นสีเขียวคล้ำด้วยความโกรธ เขารู้สึกว่าการกระทำของ ชูเฟิง จะทำให้ตะกูลชู ขายหน้า ยิ่งขึ้น



   " เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถชนะข้าได้ งั้นหรอ? " สู่ เทียนยี่ มอง ชูเฟิง ด้วยสายตาที่ดูแคลน



   " เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้ " ชูเฟิง กล่าวด้วยรอยยิ้ม



    " ดี!!! " สู่ เทียนยี่ กระโดดขึ้นบนเวทีทันที แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เขาก็มาถึงหน้า ของชูเฟิง เขาคิดจะใช้ฝ่ามือฝาดใส่ชูเฟิง  ชูเฟิงคงต้องแพ้อย่างอนาถเช่นเดียวกับ ชู หงเฟย



ในตอนนั้น บางคนตะกูลชู หันหน้ามองและส่ายหัว พวกเขาไม่ได้รู้เป็นห่วง ชูเฟิง  แม้แต่น้อย แต่เขากลัวว่า ชูเฟิง จะทำให้ตะกูลชูต้องขายหน้ายิ่งกว่าเก่า



ทุกๆคนต่างคิดว่า ชูเฟิง จะต้องแพ้อย่างแน่นอน แต่เวลาอยู่ๆร่างของชูเฟิงก็เบี่ยงเบนไปมา นั้นเพราะเขาสามารถหลบการโจมตีของ สู่ เทียนยี่.ได้ ต่อจากนั้น ชูเฟิง ก็ได้ซัดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของ สู่ เทียนยี่



    " เจ้านี่ . . . . ." ชูเฟิง รวดเร็วยิ่งนัก ตอนนั้น สู่ เทียนยี่ ตกใจอย่างมาก เค้ารีบยกแขนสองข้างขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตีของ ชูเฟิง ที่กำลังจะถึงใบหน้า



แต่เมื่อแขนของ สู่ เทียนยี่ ยกขึ้นมา ฝ่ามือชูเฟิงก็หายไป



    " นี้มัน!! ทักษะลวงตา!! " สู่ เทียนยี่ สามารถสัมผัสถึงฝ่ามือของเขา แต่ว่ามันสายไปแล้ว เพราะชูเฟิง ใช้ฝ่ามือ ลวงตา โจมตีใส่หน้าอกของ สู่ เทียนยี่



   * ปั้ง *



* ปั๊ก ปั๊ก ป๊ก *



ฝ่ามือที่โจมตีโดน สู่ เทียนยี่ ทำให้เขาถอยหลังไปหลายก้าว พลังที่รุนแรงทำให้เค้าเกือบจะตกจากเวที



    " ดูนั้น ชูเฟิงโจมตี สู่ เทียนยี่ โดนด้วย!"



     " หรือว่าเค้าจะมีพลังวิญญาณระดับ 7 ห้วงวิญญาณ ?!"



ทุกคนต่างตกอยู่ในความประหลาดใจและไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่ ตะกูล ชู ที่เกลียดชูเฟิง ก็ยังตาค้าง พร้อมกลับความช็อคอยู่บนใบหน้า



คนที่ตบ ชู หงเฟย ให้แพ้ไปในฝ่ามือเดียว กลับโดน ชูเฟิง หลบการโจมตีได้ ไม่ใช่แค่นั้น เขายังโจมตีสวนกลับใส่ สู่ เทียนยี่ นี้ย่อมหมายความว่า ชูเฟิง แข็งแกร่ง กว่า ชู หงเฟย



ไม่ต้องพูดถึง สีหน้าของ ชู หยวนป้า เพราะเวลานี้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธพลันหายไป ราวกับไม่เคยเกิดขึ้น เวลานี้เขาได้ให้ความสนใจกับชูเฟิง ขณะที่แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น



    " ทำได้ไม่เลวหนิ แต่ข้าจะไม่ยอมปล่อยเจ้าไว้แน่ "



* ปั้งง * สู่ เทียนยี่ ก้าวไปอยู่ต่อหน้าของชูเฟิง อีกครั้งหนึ่ง ภายในพริบตา



แขนทั้งสองข้าง ระดมหมัดผ่านอากาศ เหมือนกับพายุพัดอยู่บนแขนของเขา



    " ทักษะยุทธ ระดับ 3 "



ผู้คนต่างตกใจอย่ามาก พวกเค้าสามารถบอกว่าเลยว่า สู่ เทียนยี่ ใช้ทักษะ ระดับ 3 เค้าคิดว่า ชู เฟิง ไม่สามารถป้องกันการโจมตีที่รุนแรงแบบนี้ได้อย่างแน่นอน




" มันถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว "



ทุกคนต่างไม่เคยคิดว่า ชูเฟิง จะไม่ถอยจากการโจมตีที่รุนแรง ของ สู่ เทียนยี่ ที่ระดมหมัดทั้งสองข้างใส่ชูเฟิง



ในเวลานั้น ชูเฟิง เองก็ใช้ฝ่ามือ ระดมใส่ หมัดของ สู่ เทียนยี่ ราวกับว่าเค้ามีแขนเป็นพันๆ แสดงว่านี่เป็นวิชาที่ ร้ายกาจอย่างมาก



หมัดกับฝ่ามือจำนวนมากปะทะกันเกิดเสียง * ปั้งๆ ปั้งๆๆ ปั้งๆๆๆ * อย่างต่อเนื่อง ในเวลานี้ความเร็วจากการปะทะ ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าฝ่ายใดได้เปรียบ



* *  โอ้วววว * *



ในวินาทีนั้น ผู้คนต่างตื่นเต้น เพราะ ชูเฟิง เองก็สามารถใช้ทักษะ ระดับ 3 ได้



เค้าใชัทักษะต่อสู้ ระดับ 3 ซึ่งอยู่ระดับเดียวกับ วิชาหมัด ของ สู่ เทียนยี่ ทั้งๆที่เค้ามีพลังวิญญาณอยู่ในระดับ 6 แต่สามารถสู้กับ คนที่อยู่ในระดับ 7 ได้



    " นี้ . . . . . . ชูเฟิง กำลังใช้ทักษะนั้นงั้นหรอ " หลังจากที่มองมานานในที่สุด ชู เว่ยก็เข้าใจ ความตกใจบนใบหน้าของเค้า กลายเป็น ความชื่นชม



    " เว่ย เอ๋อ วิชาที่ชูเฟิงใช้ มันคือวิชา ? " จู่ๆเสียงของชายชราก็ดังขึ้นมาข้างๆเขา เมื่อเค้าหันไป ก็พบว่าเป็น ชู หยวนป้า



ช่วงเวลานี้ความตกใจมันปรากฏอยู่เต็มใบหน้าของ ชู หยวนป้า สายตาเค้ามองไปที่ ชูเฟิง เต็มไปด้วยความอยากรู้



////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


โปรดติดตามตอนต่อไป