วันศุกร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 37 - ทุกคนต่างตกตะลึง


ชู หยวนป้าที่มีพลังวิญญาณขั้น กำเนิดวิญญาณ รู้แต่ว่าชูเฟิงใช้ทักษะระดับ 3 ได้ แต่มันเป็นทักษะเหนือ กว่าทักษะที่ สู่ เทียนยี่ ใช้มาก



ทุกคนต่างตกตะลึง จากประสบการณ์ที่ผ่านมา หากทักษะมีระดับสูง ความยากในการฝึกก็จะมากเช่นเดียวกัน แต่ชูเฟิงต้องเข้าใจมันอย่างท่องแท้ ถึงสามารถฝึกมันได้สำเร็จ และมีประสิทธิภาพขนาดนี้



   " ท่านปู่ ถ้าข้าจำไม่ผิด ทักษะที่ชูเฟิงใช้เป็นทักษะขั้นสูง ศิษย์ทั้งหมดของฝ่ายในโรงเรียนมังกรฟ้า แทบจะไม่มีใครที่จะฝึกมันได้สำเร็จ นั้นก็คือวิชา ฝ่ามือ ลวงตา " ชู เว่ยกล่าวอย่างจริงจัง



    " อะไรนะ ? ศิษย์ฝ่ายในทั้งหมดก็ยังยากที่จะฝึกได้สำเร็จ ไม่เคยคิดเลยว่า เด็กคนนี้จะมีสามารถขนาดนี้ " ชู หยวนป้า สูดลมหายใจดังเฮือก




    " ท่านปู่ เค้าไม่ได้มีแค่ทักษะนี้ ตอนงานทดสอบเข้าเป็นศิษย์ฝ่ายใน เค้ายังต่อสู้ กับ สัตว์อสูร 40 ตัว ด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพัง ทั้งยังสามารถฆ่าพวกมันทั้งหมดได้ เขาจึงเป็นคนแรกที่ผ่านและได้รับรางวัลไป



    " เราทุกคนต่างคิดว่าคนคนนั้นคือ ชูเฟิง" ชูเว่ย ยังคงเล่าเรื่องราวให้ ชู หยวนป้า ฟัง



เมื่อได้ยินสิ่งที่ ชู เว่ยเล่า หน้าของ ชู หยวนป้า ตกใจอย่างมากจนพูดไม่ออก เขาหันไปมองดูชูเฟิง แต่สายตาของเค้าตอนนี้เต็มไปด้วยความชื่นชม



จู่ๆเค้าก็ฉุกคิดในใจขึ้นมาว่า บางที ชูเฟิงอาจสามารถกู้หน้าให้กับตะกูล ชู ก็เป็นได้



ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคิดว่า ศักดิ์ศรีของตะกูล ชู จะต้องอาศัยเด็กคนนี้กู้หน้าคืน ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ใช่คนในตะกูลชู แต่ตอนนี้เค้าก็รู้ว่าชูเฟิงเป็นความหวังเดียวของพวกเขา


* . * .


แต่ว่ามันยากมากที่จะหาคนที่มีพลังเท่ากับชูเฟิง และ สู่ เทียนยี่  คนดูไม่สามารถบอกได้ว่าใครจะชนะ ตอนนั้นหน้าของ สู่ เทียนยี่ ก็มืดมน



ความแข็งแกร่งของเค้า ไม่ทำให้ชูเฟิง รู้สึกกดดัน ทันใดทักษะของเค้าก็กับคืนสู่สภาพปกติ



เขาหายใจอย่างลำบาก หลังจากการโจมตีต่อเนื่อง แต่หน้าของ ชูเฟิง ยังดูปกติ ถ้าเขาไม่รีบจัดการชูเฟิงให้เสร็จ เค้าจะต้อง เหนื่อย อย่างแน่นอน



" หรือว่า ผู้ชายคนนี้พยายามถ่วงเวลาในการต่อสู้เพื่อให้เราหมดแรง " สู่ เทียนยี่ รู้สึกมีบางผิดปกติและพูดกับตัวเองว่า " ดูเหมือนว่า ข้าต้องทำให้จบเร็วที่สุด



เมื่อเค้าคิดเสร็จ เค้าไม่รอช้า เขาเปลี่ยนทักษะของเค้าเป็นพลังวิญญาณไม่มีที่สิ้นสุด ออกมาจากร่างกาย บรรยากาศรอบๆเปลี่ยนไปทันที



ชู เฟิงรู้สึกว่า พื้นเวที สั่นขึ้นอย่างรุนแรงหลังจากเค้าปล่อยพลังวิญญาณ   หมัดของสู่ เทียนยี่ แปล่งแสงสีเงินและขาว ปกคลุมรอบๆหมัดของเค้า  ดูกับราวว่ามันเป็นเหล็ก ขณะเดียวกันมันก็พุ่งเข้ามาใส่ ชูเฟิง



" ทักษะ ระดับ 4 !!! "



สู่ เทียนยี่ ระเบิดพลังออกมา ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก แม้แต่ใบหน้าของ ชูหยวนที่เพิ่งจะสงบก็ยังเปลี่ยน



ทักษะ ระดับ 4 ไม่ใช่ว่าเป็นศิษย์ธรรมดาทั่วไปจะสามารถฝึกได้ มีแต่คนที่มีอำนาจเท่านั้นที่จะได้รับมันมา บางทีคนที่นี้อาจจะไม่มีใครใช้ทักษะ ระดับ 4 แม้แต่ ชูหยวนป้า ก็ยังไม่มี



เหตุผลนั้นง่ายมาก คนที่ฝึกทักษะระดับ 4 แน่นอนต้องเป็นคนสำคัญของโรงเรียน และความสำเร็จในอนาคตคนๆนั้น ก็จะไม่ถูกจำกัด ในสถานที่เล็กๆ แบบนี้



นอกจากนี้ ไม่เพียง แต่ทักษะระดับ 4 ที่ได้รับมาอย่างยากลำบาก พลังในการฝึกของเขาต้องน่ากลัวอย่างมาก หากไม่เข้าใจทักษะ การฝึกก็จะล้มเหลว ดังนั้นการที่ สู่ เทียนยี่ สามารถใช้ทักษะระดับ 4 ได้มันทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงอย่างมาก



ถึงแม้ว่าเขาจะยังใช้มันได้ไม่สมบูรณ์ แต่การที่ใช้ทักษะระดับ 4 ได้ขนาดนี้ ก็ถือว่าเป็น อัจฉริยะ  อย่างมาก



ชูเฟิง แพ้แน่ ในตอนนั้นเสียงของคนนับไม่ถ้วนที่คิดเช่นนี้ ทำได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเยียมแล้ว ตัวเขานั้นไม่ได้อ่อนแอ แต่คู่ต่อสู้เค้าเก่งเกินไป



ทุกคนต่างก็พูด  ชูเฟิงอายุยังน้อย แต่มีพลังถึงระดับ 6 ห้วงวิญญาณ ทั้งยังสามารถทำให้ สู่ เทียนยี่ นำความสามารถทั้งหมดออกมาใช้ ถ้าเค้าอายุเท่ากับ สู่ เทียนอี้ บางทีอาจจะไม่จบแบบนี้


ทุกคนต่างรู้สึกว่า ชูเฟิงจะต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่คงไม่มีใครหัวเราะเยาะเค้า เพราะในความคิดของพวกเค้า ชูเฟิง ก็เป็นอัจฉริยะคนหนึ่งเช่นกัน



* * ฟึ๊บบบบ



ในตอนนั้น ชู เฟิง ก็เปลี่ยนทักษะของเขา เขาหยุดฝ่ามือที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาทั้งหมด แล้วนำพลังไปยังจุดที่ใช้การมองเพื่อหลบการโจมของ สู่ เทียนยี่



* พรึบบ ~ *


หลังจากนั้น ร่างการของเค้ามีลมพัดอย่างรุนแรงพร้อมกับประกายสายฟ้า ปกคลุมรอบๆตัว พลังที่ระเบิดออกมาแข็งแกร่งกว่าเมื่อเทียบกับการระเบิดพลัง ของ สู่ เทียนยี่ ก่อนหน้านี้



" นี่มัน . . . . . . . "



" โอ้สวรรค์ นี้มันทักษะ ระดับ 4!!! ชูเฟิงก็สามารถใช้ทักษะ ระดับ 4 ได้!! "



คนที่ตกใจมากที่สุดคือ สู่ เทียนยี่ ชูเฟิง ทำให้เค้าแทบจะขาดสติ



ตอนอายุ 15 พลังวิญญาณอยู่ในระดับ 6 ห้วงวิญญาณ และยังสามารถใช้ทักษะ ระดับ 4 ได้อีก เขาเป็นแค่เด็กนะ



แต่ มันก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เค้าอายุน้อยกว่า สู่ เทียนยี่



* * พรึ๊บบบ



ชูเฟิงกระซากขาตัวเองพุ้งเค้าไปเหมือนกับสายฟ้า ที่ฝ่าอย่างรวดเร็ว ใส่ สู่ เทียนยี่



" บัดซบ " สู่ เทียนอี้ ไม่รอช้า เขารีบเอามือขึ้นมาขัดขวางการโจมตี เพราะเค้ารู้สึกถึงอันตราย



*  *  เค้าไม่เคยคิดว่า ชู เฟิง จะใช้ขาของเค้าโจมตีเหมือนกับแส้ ชู เฟิงเปลี่ยนมุมการโจมตีไปที่เอวของ สู่ เทียนยี้ แล้วทำให้เค้าคิดว่าจะโจมตีที่ขา



* ปั้ง *



ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจน สู่ เทียนอี้ ไม่สามารถตอบสนองได้ทัน ขาของ ชูเฟิง เตะไปที่เอวของเขาทันใดนั้นมีเสียงเหมือนกระดูกหัก สู่ เทียนอี้ กระเด็นตกบนเวที



" หยุด ! " สู่ เจียงและ คนอื่นๆในตะกูล สู่ ตกใจอย่างมากพวกเขารีบเข้าไปสนับสนุน



" อย่าเพิ่งขยับข้า! " จู่ๆ สู่ เทียนอี้ ก็ส่งเสียงตะโกนและกล่าวด้วยใบหน้าที่เจ็บปวด กระดูกเอวข้า หัก



" อะไร ? "



" โฮ ~ "



ทั่วทุกพื่นที่เกิดเสียงดังสนั่น สู่ เทียนยี คนที่เป็นศิษย์ของโรงเรียนชั้นนำ และมีพลังวิญญาณอยุ่ในระดับ 7 ห้วงวิญญาณ แต่เค้ากลับแพ้เด็กที่อายุน้อยกว่า 2 ปี และยังอยู่แค่ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ



* เฮ้เฮ้ ~ ~ ~ *



จู่ๆ คนที่ดูการประลองทั้งหมดลุกขึ้นยืนและปรบมือเหมือนกับเสียงฟ้าร้อง ขณะที่บางคนตะโกน เรียกชื่อ ชูเฟิง ชูเฟิง ชูเฟิง



พวกเขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ คนที่มีอายุ 15 ปีมีพลังวิญญาณระดับ 6 ห้วงวิญญาณ ใช้ทักษะ ระดับ 4 และยังเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีพลังระดับ 7 ห้วงวิญญาณ  เค้าไม่ใช่อัจฉริยะแล้วแบบนี้ แต่เค้าเป็นสัตว์ประหลาด



เป็นการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม แม้การแข่งขันจะจบลงไม่นาน แต่มันทำให้ทุกคนรู้สึกว่าการมาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวที่มา  พวกเค้าทุกคนต่างตื่นเต้น



" ปีศาจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ปรากฏตัวในตะกูลชูแล้ว ดูเหมือนว่าเราต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีไว้กับตะกูลชูในอนาคต "



บางคนก็เริ่มตัดสินใจว่าจะติดต่อคบค้าสมาคมกับตะกูลชูให้มากขึ้นกว่าเดิม ไม่มีเหตุผลอื่นไปมากกว่าความสามารถที่เหมือนกับปีศาจของ ชูเฟิง



ความสำเร็จของตะกูล ชู ในตอนนี้ คงไม่มีปัญหาในอนาคต  หากพวกเค้าต้องการที่ยิ่งใหญ่


ดังนั้น หลายคนเห็นโอกาสและรู้สึกว่าตราบใดที่พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับตะกูล ชู ภายภาคหน้าเค้าอาจจะได้พึ่งพลังอันมหาศาล และไม่ต้องเป็นศัตรูกับตะกูล ชู อีกด้วย


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


โปรดติดตามตอนต่อไป