วันอาทิตย์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 40 - ข้าคือคนรักของ ซู่เหม่ย


" ไปให้พ้นหน้าข้า ถ้าพวกเจ้ากล้าขวางทางข้า ข้าจะฆ่าพวกเจ้า " ขณะที่ ชูเฟิงกำลังยุ่งในการเลือกภารกิจ เค้าได้ยินเสียงแหลมของผู้หญิง



" ซูเหม่ย ? "




เมื่อได้ยินเสียงของนางช่วยไม่ได้ที่ ชูเฟิงจะตกใจ เมื่อเจอนางทีไรนางมักจะเข้าไปยุ่งกับปัญหามาเสมอ ดังนั้นเค้าจึงรีบเดินไปยังทิศทางของเสียง



เมื่อเค้าเข้าไปใกล้ๆ ก็พบว่าเป็น ซู่เหม่ย จริงๆ แต่นางถูกสมาชิก ดาบทมิฬ ล้อมอยู่เป็นฝูง



พวกเค้าไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายพลังวิญญาณดังนั้นชูเฟิงจังทราบว่าคนส่วนใหญ่อยู่ในระดับ 5 ห้วงวิญญาณ แต่มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ



ชายหนุ่มสูง ขาว คิ้วหนา น่าตาดี ตากลมโต อาจกล่าวได้ว่าเขารูปงามเลยทีเดียว ปัจจุบันเค้ายืนอยู่หน้าของ ซูเหม่ย  เค้ายิ้มให้กับนาง พร้อมกลับพรรคพวกของเค้าที่กำลังแกล้งซูเหม่ยต่อหน้าผู้คนมากมาย



เป็นเพราะสถานะพิเศษของนาง จึงเป็นที่หมายตาของชายหนุ่มทั้งหลาย ทำให้ซูเหม่ยลำคาญเป็นอย่างมาก นางจึงมักจะหาทางเลี่ยงเป็นประจำ



ชูเฟิง ตั้งใจจะไปช่วยนาง แต่เค้าก็รู้ว่าพลังของซูเหม่ย เข้าสู่ระดับ 7 ห้วงวิญญาณ หากนางลงมือ คนพวกนั้นไม่ได้ตายดีแน่ๆ



แต่เห็นได้ชัดว่า ซูเหม่ยยังไม่อยากเปิดเผยความสามารถของตัวเอง ได้แต่อดทนไว้นางจึงไม่ลงมือ เมื่อ ชูเฟิง สังเกตุเห็นเค้าจึงนึกสนุกขึ้นมา ทั้งหัวเราะในใจ ดูสิว่านางจะทนได้นานแค่่ไหน



" แม่นาง ซูเหม่ย ข้า เจี้ยนเฉิน ท่านจะให้โอกาสข้าได้หรือไม่ ? "



" จากศิษย์ฝ่ายในทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง สถานะ ความแข่งแกร่ง ลักษณะรูปร่าง คงไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าข้า เจี้ยนเฉิน อีกแล้ว "



ชายหนุ่ม เจี้ยนเฉินสารภาพความรู้สึกกับ แม่นาง ซูเหม่ย ทั้งยังจ้องมองเลือนร่างของนาง พร้อมกับ เลียริมฝีปากของเค้าเอง



" เจ้า . . . . . " ซูเหม่ยในตอนนั้นใกล้จะหมดความอดทน เพราะสิ่งที่เธอรับไม่ได้มากที่สุด คือ การถูกคนดูหมิ่น



ขณะที่นางเกือบจะระเบิด นางหันไปเจอร่างของชายหนุ่มที่คุ้นเคย ยืนอยู่ในกลุ่มคน พร้อมกับยืนหัวเราะสะใจ นางเก็บความโกรธทันทีพร้อมกับทำท่าทางเขิลอายพร้อมพูดกับเจี้ยนเฉินว่า " จริงๆข้ามีคนรักอยู่แล้ว "



" อะไรนะ ? ใครเป็นคนรักของเจ้ากัน ? เมื่อเจี้ยนเฉิน ได้ยินคำพูดของ ซูเหม่ย เค้าระเบิกความโกรธออกมาทันที



ซูเหม่ยยิ้มอย่างสะใจ และมองไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ในฝูงคน และใช้โทนเสียงที่ฟังดูจะอบอุ่นว่า " ที่รัก ทำไมถึงยืนเฉยล่ะมีคนรังแกข้าอยู่นะ ? และคนที่นางมองก็ไม่ใช่ใคร นั้นคือ ชูเฟิง นั้นเอง



" บ้าเอ๊ย ! ! !" ชูเฟิงได้แต่บ่นในใจ เค้าคิดว่านางจะไม่เห็นเค้าซะอีก ซู่เหม่ยนางหลอก เจี้ยนเฉิน เพื่อใช้เค้าเป็นโล่ !



ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่พอใจ แต่ด้วยความเป็น ผู้ชายจะวิ่งหนีได้ยังไง ขณะนั้นเค้าทำน่าเคร้งครึม คนรอบๆตัวเค้าก็เริ่มถอยออก ? เมื่อเกิดเหตุการณ์ เช่นนี้ช่วยไม่ได้ที่จะต้องพาซูเหม่ยออกไป



" ที่รัก ข้าเพิ่งมาถึง ไหนคนที่รังแกเจ้า ข้าจะสั่งสอนมันเอง " ชูเฟิงแกล้งแสดงละคร เค้าเดินออกมาจากฝูงคนพร้อมกับยิ้มให้นาง จากการกระทำของเค้า ทุกคนตกใจอย่างมาก



เขาสะบัดมือออกอย่างรวดเร็ว ลมกระจายพัดเข้าหา ซูเหม่ย ทันทีซูเหม่ยก็เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเค้า



ฉากที่ทำให้ทุกคนเบิกตากว้าง ปากค้าง บางคนลูกตาแทบจะทะลักออกมาเพราะว่าไม่อยากจะเชื่อ



ซูเหม่ย นางเป็นอัจฉริยะที่ทุกคนในฝ่ายในต่างรูู้จักอีกทั้งความงามที่เป็นที่เลื่องลือ แม้ว่าคนไม่มากที่จะได้เห็นนาง แต่คนที่เห็นต่างหลงไหลในความงามของนาง



หลายคนเปรียบเธอเป็นดั่งเทพธิดาในสายพวกเขา ผู้ที่มีความสามารถเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้าไปสารภาพกับ ซูเหม่ย หนึ่งในนั้นก็มี เจี้ยนเฉิน



" เจ้า . . . . . ." นางถูกชูเฟิงจีบต่อหน้าคนมากมาย ซูเหม่ยโกรธลูกตาแทบจะเป็นไฟ



แต่หลังจากคิดไปคิดมา นางเป็นหาเรื่องใส่ตัวเอง นางไม่ได้พลักแขนชูเฟิงออกแต่อย่างใด ใบหน้านางเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข และยังอยู่ในอ้อมแขนของ ชูเฟิง


ตอนนั้น ชูเฟิงรู้สึกได้ถึงความนุ่มนวลที่แขนไปสัมผัสกับท้องของนาง เมื่อเค้ารู้สักว่ามันสบายเค้าจึงกอดนางแน่่น  เค้ารู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก



" บัดซบ เจ้าเป็นใครกัน ? !!! .



เมื่อเขาเห็นเทพธิดาของเค้าถูกโอบกอดต่อหน้า เจี้ยนเฉิน รู้สึกโกรธมากที่มีคนมาทำร้ายจิตใจของเขา จิตสังหารพรุ่งออกจากร่างของเจี้ยนเฉิน



" ข้าจะเป็นใครล่ะ ? ข้าก็เป็นคนรักของ ซูเหม่ย ไง" ชูเฟิงดึงร่างชูเหม่ยพร้อมกอดนางไว้ที่หน้าอกและกล่าวอย่างภูมิใจ



" ไอบ้านี้ . . . . . " ซูเหม่ย ได้แต่สาปแช่งในใจ ทุกคนสามารถ บอกได้เลยว่า ชูเฟิง มีความหมายกับ ซูเหม่ย อย่างมากเนื่องจากความรักที่พวกเค้าแสดงออก ( มันใช่ที่ไหนล่ะ )



" ให้ตายเถอะ ข้าจะฆ่าเจ้า " ในที่สุด เจี้ยนเฉินก็ระเบิด เค้าดึงดาบออกจากหลังของเขาและทางใส่ ชูเฟิง



" คุณค่ะ จัดการเค้าเลย "



สิ่งที่ทำให้ ชูเฟิง ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อซูเหม่ยพูดพร้อมกับพลักเค้าออก พลังที่นางใช้ทำให้ชูเฟิงพุ่งเข้าไปหาดาบของ เจี้ยนเฉิน นางเพียงต้องการใช้ประโยชน์จาก ชูเฟิง พร้อมกับแก้แค้นเค้าไปในตัว



แต่คนที่ชูเฟิงกำลังเผชิญหน้า เค้าอยู่ในระดับ 6 ห้วงวิญญาณ ชูเฟิงจะสามารถเป็นคู่ต่อได้งั้นหรอ อย่าบอกนะว่าเค้าก็ระดับ 6



* ปั้งงง *




ชูเฟิงหลบการโจมตีของ เจี้ยนเฉินไปด้านข้าง หลังจากนั้น เค้าก็ยกขาฟาดใส่ เจี้ยนเฉิน สภาพของเขาน่าสงสารอย่างมาก



" เจ้าหนู เจ้าอยากตายใช่ไม๊ . . . " พันธมิตร ดาบทมิฬที่ยืนอยู่เป็นฝูง ชักดาบจากด้านหลัง ฟาดใส่ ชูเฟิง อย่างไร้ความปราณี



ชูเฟิง จะจัดการฝ่ายตรงข้ามยังไง ? ภายในพริบตา คนจากพันธมิตรดาบทมิฬที่มาเป็นฝูง ถูกชูเฟิง ตี กลิ้งลงบนพื้นทั้งหมด ตามจมูกมีเลือดไหล ตามร่างมีแต่ลอยฟกช้ำดำเขียว และร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด



* ปั๊ก * ชูเฟิงเหยียบบนร่างของเจี้ยนเฉินพร้อมกล่าวอย่างจริงจัง " ถ้าหากเจ้ายังกล้ามายุ่งกับคนรักของข้าอีก ข้าจะเลาะฟันทั้งหมดของเจ้าออกซะ "



หลังจากนั้น ชูเฟิง ก็เดินไปหา ซู่เหม่ย ขณะที่หัวเราะและดึงนางมากอดโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง จากนั้นเค้าก็พูดว่า " เราไปหาที่นั้งกันเถอะที่รัก " แล้วเค้าก็พานางไปยังที่พักของเค้า



ผู้ชายคนนี้เป็นใคร ? เข้าถึงกล้าทำกับซูเหม่ยแบบนั้น . . . . . "



เมื่อเห็นฉากตรงหน้า ขณะที่พวกเค้ากำลังเดินไป ในเวลาเดียวกันผู้คนต่างคิดว่า ตัวเองอกหัก



ขณะที่พวกเขาเดิน ชูเฟิง ไม่อยากจะปล่อยนางไปไหน เค้ากอดซูเหม่ยไว้แน่น ขณะที่ซูเหม่ยใช้สายตาจ้องอย่างเหยียดหยาม มือเล็กๆของนางหยิกไปที่แขนของชูเฟิง



สิ่งที่ ชูเฟิง คิดคือ " ข้าต้องทนกับความเจ็บปวดให้ได้ เพราะว่านางใช้ประโยชน์จากข้า ดังนั้น จะไม่ให้ข้าเอาคืนเลยหรือไง " นี้และที่เจ้าต้องชดใช้หลังจากใช้ข้าเป็นโล่



" ไอ้บ้า พอเลย !!!



ขณะที่พวกเค้าใกล้ถึงที่พัก ของชูเฟิง ซูเหม่ย พลัก ชูเฟิงกระเด็นออกด้วยความรวดเร็ว ซูเหม่ยจ้องพร้อมกับตะหวาด



" ไอ้บ้า "



ชูเฟิง ตกใจอย่างมากเพราะเค้าไม่เคยนึกว่านางจะมีความ เร็วและแรงขนาดนี้



หรือว่านางจะเข้าสู่ระดับ 8 ห้วงวิญญาณ!!!


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

โปรดติดตามตอนต่อไป


ช่วงนี้คนแปลกำลังยุ่งๆครับ แต่จะพยายามแปลให้ไวๆ