วันอาทิตย์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 43 - เทพสังหาร



" ฮ่าๆ สองสาวงามของข้า ดูสิว่าเจ้าจะทนได้อีกทานสักแค่ไหน "



" ในห้องของพันธมิตร หลิว มีชายอ้วนเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย มีหูขนาดใหญ่ สภาพเหมือนหมู นอนอยู่บนเตียง ขณะที่มองไปที่ ชูเยว่ และ ชูซุย



เขาเป็นหัวหน้าของพันธมิตร หลิว " เป็นที่เรื่องลือว่าโรคจิต หลิวมั้ง




" อืม ~ ~ ~ "



ชูเยว่ และ ชูซุย ถูกมัดมือกับเท้าไว้บนหัวเตียง ปากพวกนางถูกมัดเอาไว้ สายตาของพวกนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นางต่างพยายามดิ้นรนขัดขืน



นอกจาก ไอ้อ้วน ยังมีชายอีก 2 คน ยืนเฝ้าภายในห้อง ทั้งสองคนเป็นผู้ใช้พลังระดับ 7 นับว่าเป็นคนที่แกร่งที่สุดใน พันธมิตรหลิว



สำหรับเหตุผลที่จำเป็นต้องมีพวกเค้า ช่างน่าหัวเราะนัก มันเป็นเพราะ หลิวมั่ง อ่อนแออย่างมาก อย่างเค้าไม่มีทางที่จะแตะต้องตัว ชูเยว่ และ ชูซุย ได้เลย



ดังนั้น เค้าไม่มีทางเลือก จึงให้ทั้งสองคนมัดชูเยว่ และ ชูซุย ไว้กับเตียงเพื่อให้หลิวมั่งทำอะไรได้ง่าย



พวกเค้าทั้งสองยังไม่ได้ทำอะไรในตอนนี้ ส่วนใหญ่พวกเค้าจะได้ลิ้มรสนางทั้งสองก็ต่อเมื่อ หลิวมั่ง พอใจแล้ว



ดังนั้น พวกเค้าพวกเค้าจึงไม่คิดที่จะไปไหน พวกอยากที่จะดูฉากที่แม่นางทั้งสอง ถูกหลิวมั่ง กระทำการจนเสร็จ จากนั้นก็เป็นตาของพวกเค้า



" อ้าา ~ ~ ~ "



ในช่วงเวลานั้น มีเสียง ร้องอย่างเจ็บปวดมาจากด้านนอก เสียงดังขึ้นๆ หลายต่อหลายครั้ง



มันทำให้หลิวมั่ง หงุดหงิด เป็นอย่างมาก เค้ากล่าวว่า พวกเจ้าทั้ง 2 ไปดู และไปบอกพวกมันว่าหยุดร้องได้แล้วมันทำลายอารมณ์ของข้า



เมื่อได้ยินคำสั่งของ หลิวมั่ง แม้ว่าพวกเค้าจะไม่เต็มใจที่จะไป แต่เพื่อหยุดผู้บุกรุก พันธมิตร หลิวเค้าจึงต้องไป



แต่เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้อง พวกเขาได้ยินเสียงตุบตับๆดังขึ้น ด้านประตูใหญ่ของตำหนักมีบางคนกำลังลอยอยู่กลางอากาศ



" นี่ . . . . . . . "



คนที่ลอยอยู่กลางตำหนักใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด พวกเค้าจำคนๆนั้นไม่ได้เลย แต่บนเสื้อผ้าบอกได้เลยว่าเค้าเป็นคนของ พันธมิตรหลิว เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านั้นเป็นคนของพันธมิตรตน พวกเขาตกใจอย่างมาก



" บ้า "



ขณะที่พวกเขาเห็นคนของตัวเองถูกทำร้ายเช่นนั้น สองคนนั้นโกรธอย่างมาก แม้ว่าหลิวมั่งจะเป็นหัวหน้าของพันธมิตรหลิว แต่ความเป็นจริงเค้าทั้งสองเสมือนคนดูแลพันธมิตรทั้งหมด



แต่เมื่อพวกเขา กำลังเดินเข้าไป ฉากในลานตำหนักทำให้พวกเค้าทั้งคู่ถึงกับตะลึง



ในตอนนั้น กลางตำหนักมีสาวก จำนวนมากพันธมิตรหลิวนอนอยู่ที่พื้นเลือดท่วมตัวกระจายอยู่เต็มพื้น สภาพถูกทำลายอย่างน่ากลัว คนที่ยังได้สติต่างกลิ้งอยู่บนพื้นพร้อมกับร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด



ชูเฟิงคว้าคอเสื้อของคนๆหนึ่งขึ้นมา ถึงแม้ว่าเค้าคนนั้นจะร้องขอชีวิตแล้วก็ตาม เค้าก็มิได้หยุด เค้ารัวหมัดใส่อย่างไร้ความปราณี จนทำให้ได้ยินเสียงกระดูกแตกกระดูกหัก กระดูกซี่โครงชายคนนั้นแตกเป็นเสี่ยงๆ



หลังจากที่ร้องด้วยความเจ็บปวด เขาก็หมดสติไป ชูเฟิงก็โยนเค้าทิ้งเหมือน ขยะชิ้นหนึ่ง และเค้าก็พุ่งหาคนต่อไป



ดังนั้นคนนับร้อยที่ วิ่งหาใส่ชูเฟิง ตอนนี้ถูกเค้าทำลายจนแทบจะไม่เหลือ



เวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่ ตั้งแต่ที่เริ่มจนจบ นั้นทำให้คนที่ยืนดูต่างตกตะลึง



ไงเจ้าหนุ่ม ? เจ้าเหมือนกับเทพสังหารจริงๆ



" นั่น พวกแกเป็นใคร ? "



ทันที ประตูใหญ่ของตำหนักถูกเปิด มีคนตะโกนดังออกมา เมื่อทุกคนมองเข้าไปต่างต้องตกใจ



คนทั้งหมดสัมผัสได้ถึงอ่อร่าของพวกเค้าทั้งส่องที่ปล่อยออกมามันคือพลัง ระดับ 7 ห้วงวิญญาณ พวกเขารู้ว่าคนที่แกร่งที่สุดในพันธมิตร หลิว ออกมาแล้ว



ที่ ชูเฟิงเค้าอัดไปเป็นแค่พวกทหารกุ้ง ทหารปู แต่เขายังต้องมาเผชิญกับผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงอีกตั้งสองคน ทุกคนต่างอยากที่จะเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากชูเฟิง ปะทะ กับพวกเค้าทั้ง สอง


[ ปล : ทหารกุ้ง ทหารปู ] = ไร้ประโยชน์


" เจ้าคิดว่าข้าเป็นใคร " ชูเฟิงค่อยๆหันไป แล้วใช้สายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารจ้องพวกเค้าทั้งสอง



" คนๆนี้ . . . "



เมื่อพวกเขาเห็นใบหน้าที่เย็นชาของชูเฟิง ที่เต็มไปด้วยเจตนาที่จะฆ่า ร่างกายของพวกเขาไม่สามารถขยับได้ ด้วยความตกใจพวกเค้าถอยออกมาหนึ่งก้าว ความกลัวเข้าสู่ในจิตใจของพวกเขา



" พรึบบบ ~ "



ในตอนนั้น ชูเฟิง ก็พุ่งเข้าไปโจมตี เค้าเหมือนกับคันศรที่ยิงออกจากคันธนู เค้าพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็วราวกับว่าเป็นสายฟ้าที่พุ่งหา พื้นดิน ภายในพริบตาเค้าก็มาถึงด้านหน้าของทั้ง สอง คน



ก่อนที่ทั้งสองจะรู้สึกตัวว่าถูกโจมตี พวกเขารู้สึกเพียงว่า เหมือนมีการเคลื่อนไหวที่เหมือนกับฟ้าผ่ามาตรงหน้าของพวกเขา ทันใดนั้นพวกเค้าก็รู้สึกว่าถูกโจมตี เลือดเต็มหน้าอกพวกเค้า จากนั้นก็มีเลือดพุ่งออกมา พวกเค้าล้มลงบนพื้นโดยไร้ซึ่งอำนาจใดๆ



" สวรรค์ นี้มันคือ ทักษะระดับ 4 ! ! ! ! ! ! ! ! "



" มันเป็นไปได้ยังไง ที่คนๆนี้จะสามารถใช้ทักษะระดับ 4 ได้ "



" ข้ารู้ ข้ารู้ เค้าเป็นคนแรกที่ผ่านการสอบในปีนี้ การสอบเข้าฝ่ายใน เค้าเป็นคนที่ฆ่าสัตว์อสูร 40 ตัว อย่างโหดเหี้ยม "



" มันไปได้ยังไงกัน การสอบลูกศิษย์ฝ่ายในผ่านไปแค่ไม่กี่เดือน แล้วเขาจะสามารถใช้ทักษะระดับ 4 ได้รวดเร็วขนาดนี้เลยหรอ !!! "



" ไม่เพียง แต่ออร่าของเขาที่อยู่ระดับ 6 ห้วงวิญญาณ เป็นไปได้ยังไงที่เค้าสามารถชนะทั้งสองคนที่อยู่ในระดับ 7 ห้วงวิญญานภายในพริบตา ? ทั้งยังมีทักษะระดับ 4 อีก น่ากลัวจริงๆชายคนนี้ "



ผู้คนที่ยืนดูต่างตกตะลึง ต่างพากันตั้งคำถาม ชูเฟิงสามารถเอาชนะคนนับร้อย ทั้งยังแสดงพลังและความโหดเหี้ยมของเค้าให้คนได้ประจักษ์อีก



เค้าเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อจริงๆ ใครที่หาเรื่องเค้าก็สมควรได้รับแบบนี้ แต่เค้าสามารถทำได้ขนาดนี้จะเป็น อัจฉริยะเกินไปแล้ว!!!



" โง่จริงๆ ทำไมคนทั่วไปอย่างเราถึงไม่เข้าใจโลกของอัจฉริยะ ? "



ซูเหม่ยมองฝูงคนที่คุยกันอย่างหน้าตาตื่น แล้วหันกลับมาดูที่ชูเฟิง ทันใดนั้นเธอก็พบว่า ชูเฟิงหายตัวเข้าไปในห้องตำหนักแล้ว



" บ้าจริง!! คนๆนี้จะก่อเรื่อไปถึงไหน " เมื่อเห็นว่าเค้าหายไป ซูเหม่ยรีบวิ่งตามไปทันที



" ที่รัก พวกเจ้ารอข้าอยู่ใช่ไหม ข้าจะเล่นกับพวกเจ้าให้สนุกไปเลย "



กลับมาที่ห้องของ หลิวมั่ง เค้าเริ่มถอดเสื้อผ้าของเค้าเปิดเผยร่างกายอันน่ารังเกียจหาที่ใดเปรียบไม่ได้ของเขา



ดวงตาเค้าจ้อง ชูเยว่ ชูซุย อย่างหื่นกระหาย ที่ถูกมัดอยู่บยเตียง เขาพูดพร้อมกับเลียริมฝีปาก อย่างใจจดใจจ่อ เขาลูบมือของเค้าและกำลังจะกระโดดลงบนตัวของนางทั้งสอง



* ปั้งงง * ในตอนนั้นมีเสียงดังถีบประตูเข้ามา เมื่อเขาหันกลับไปมอง ใบหน้าของหลิวมั่ง เปลี่ยนไปทันที ดวงตาของเค้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว



เพราะหลังจากที่ประตูห้องเปิดออก ตอนนั้นก็มีคนพุ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว ความเร็วระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่เค้าจะสามารถหลบได้



* * บู้มมมม



" อ้า "


เมื่อสิ้นเสียงหลิวมั่งก็กระเด็นไปแล้วล้มลง เค้ากระเด็นไปชนกับมุมห้องจนเกิดรอยแตกรอบๆ ในขณะที่เค้ากำลังจะปิดตา เพราะหน้ามืด ร่างกายของเค้าเต็มไปด้วยเศษไม้เนื่องจากความแรงที่ไปปะทะ 



เค้าหันไปมองคนชายคนนั้นที่อยู่ในห้อง คนๆนั้นยืนอยู่ต่อเขาขณะที่จ้องมองเค้า



ถึงแม้ว่าร่างนั้นจะเป็นของ เด็กหนุ่ม แต่รอบๆตัวเค้าเปล่งจิตสังหารออกมามันทำให้เค้ากลัวอย่างมาก โดยเฉพาะตาของเค้าเต็มไปด้วยเส้นเลือด ตอนนี้เค้าดูเหมือนกับ ปีศาจ


///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



โปรดติดตามตอนต่อไป