วันอาทิตย์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 44 - หายนะมาเยือน



" เจ้า. . . . เจ้า. . . . . เจ้าเป็นใคร ? " หลิวมั่ง ตกใจกลัวสุดขีด!!! เขาพยายามหาทางที่จะหนี แต่เค้าติดอยู่ที่มุมของผนังห้อง ซึ่งไม่มีทางให้เค้าหนีได้เลย



* พรึบบ * ชูเฟิงไม่พูดพ่ำทำเพลง เค้าพุ่งเข้าไปคว้า น้องชาย ของหลิวมั่ง มือของเค้าเหมือนกรงเล็บที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ



" เจ้าบอกมาซะ ว่าเจ้าทำอะไรผู้หญิงสองคนนี้ ? " ชูเฟิง ยิ้ม แบบแหยงๆให้กับหลิวมั่ง



ก่อนที่หลิวมั่งจะตอบกลับ เขาเห็น รอยยิ้มบนหน้าชูเฟิง เค้าจึงคิดว่าคงมีโอกาสที่จะรอด หากเค้าเปลี่ยนท่าทางของเค้าในตอนนี้ เค้าจึงรีบตะโกนเสียงดัง



" ทำไมเจ้าถึงกล้าทำเช่นนี้  ? เจ้ารู้ไม๊ข้าเป็นใคร ? ถ้าเจ้ายังกล้าแตะต้องข้าอีกละก็ ข้าจะฆ่าเจ้าซะ !!! "



" ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเจ้าเลย แต่นับจากนี้ก็ไม่แน่ หากเจ้าไม่ไปยุ่งกลับนางสองคน เจ้าคงไม่ต้องลงเอยแบบนี้ " หลังจากชูเฟิงพูดเสร็จ เค้าก็บีบมือของเค้าอย่างแรง



" ชูเฟิง หยุด!!! " ในตอนนั้น ซูเหม่ย พยายามวิ่งเข้ามาห้าม ด้วยการตะโกนเพื่อให้เค้าหยุด การโจมตี



แต่มันสายไปซะแล้ว เสียงแตกดังโป๊ะดังไปทั่วห้อง เลือดสาดเต็มมือของ ชูเฟิง



" อ้า ~~~~~~~ " ( คงจะจุกหน้าดู )



หลิวมั่ง ร้องเหมือนหมูที่กำลังจะตาย  มือทั้งสองของเค้ากุมเป้าพร้อมกับกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้น ความเจ็บปวดทำให้เค้าหมดสติไปอย่างรวดเร็ว



" ชูเฟิง เจ้าต้องเจอกับหายนะ !!! เห็นฉากนี้ แม้แต่ ซู่เหม่ย ก็ไม่สามารถที่จะสงบได้



" หายนะ ? เขาบังอาจมาแตะต้องคนในตะกูลข้า เขานั้นแหละที่ต้องเจอกับหายนะ "



" โชคดีที่มันยังไม่ได้ทำอะไรกับ ชูเยว่ ไม่งั้นข้าคงจะไม่ทำลายอวัยวะเพศของมันเพียงอย่างเดียว ข้ายังเจ้าเอาชีวิตมันอีกด้วย ชูเฟิงพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหา ชูเยว่และชูซุยอย่างรวดเร็ว



" แล้วก็ ~~~~~ "



เมื่อ ชูเฟิงแก้เชือกให้ ชูเยว่และชูซุย ทั้งสองคนก็กระโดดเข้ามากอดชูเฟิงในทันที พวกนางต่างร้องห่มร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้น



ถ้า ชูเฟิง มาช้ากว่านี้อีกเพียงนิดเดียว ความบริสุทธิ์ของนางทั้งสองคงถูกหลิวมั่งทำลาย



หลังจากเหตุการณ์ที่ ชูเฟิง บุกมาช่วยตะกูลชู โดยทำลายพันธมิตรหลิว หลายร้อยคนด้วยตัวคนเดียว เหตุการณ์นี้ต่างเป็นข่าวดังในฝ่ายใน



ชื่อ ของชูเฟิง ต่างแพร่กระจายไปทั้วทั้งฝ่ายใน แต่คนไม่รู้ว่า ชูเฟิงจะอยู่รอดถึงพรุ่งนี้หรือไม่



ไม่เพียงแต่ ชูเฟิง จะตั้งตัวเป็นศัตรูกับพันธมิตรหลิว เค้ายังเป็นศัตรูกับตะกูลหลิว อีกด้วย



ซึ่งเรื่องนี้ ปู่ของหลิวมั่ง คงไม่มีทางปล่อยไปเฉยๆแน่ ? การมาถึงของหายนะ ซึ่ง ชูเฟิงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้



แน่นอน หลังจากที่หลิว เฉิงเจินได้ยินข่าว ที่พักของชูเฟิงก็ถูกคนจำนวนมากล้อม



แต่พวกเค้านั้นไม่ใช่คนธรรมดาๆทั่วไป พวกเค้ายังเป็นอาวุโสตำแหน่งต่างๆในฝ่ายใน ทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญของเมืองและคนที่มาจากแผนก ลงทัณฑ์



ซึ่งอาวุโสเหล่านั้น ชูเฟิง ไม่สามารถต่อต้านพวกเขาได้เลย ได้แต่ยอมให้พวกเขานำตัวไป



" ชูเฟิง ถูกจับไปแล้ว หลิว เฉินเจินคงไม่ปล่อยให้เค้ามีชีวิตรอดแน่ๆ "



" เฮ้อ น่าเสียดาย อัจฉริยะที่หาได้ยากเช่นเค้า กลับต้องมีจุดจบเช่นนี้ เค้าไม่น่าไปยุ่งกับคนพวกนั้นเลย "



ในตอนนั้น ต่างมีคนมารวมตัวกันด้านนอก ของที่พัก ชูเฟิง คนเหล่านั้น เดินตาม ชูเฟิง ที่โดนจับไป เมื่อพวกเค้าเห็นชูเฟิงถูกนำไปฝ่าย ลงทัณฑ์ ทุกคนต่างสงสาร ชูเฟิง



แต่พวกเขาไม่ได้สังเกตุเห็น ซู่เหม่ย ที่วนเวียนอยู่บริเวณนั้น ในทันทีที่อาวุโสโผล่ออกมา เธอก็ทำเนียนมองซ้ายมองขวา



มีอาวุโสหลายฝ่ายมาจัดการ นอกจากตำหนัก ฝ่ายลงทัณฑ์ ยังมี ฝ่ายจัดภารกิจ เป็นสถานที่สำคัญมากในตำหนัก



ในกลุ่มอาวุโส ในตำหนัก มีอาวุโสจำนวนหลายพันคนอยู่ที่นั้น บริเวณนั้นมีอาวุโสจำนวนมากรวมตัวกันอยู่" ซู่รู่ " ก็เป็นฝ่ายบริหารของที่นั้น



" อะไรนะ ? เจ้าบอกว่า ชูเฟิงทำลายอวัยวะเพศหลิวมั่ง ? "



ซูเหม่ยเข้ามาในตำหนัก อาวุโส พร้อมกับอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ ซู่รู่ ฟัง ใบหน้าที่งดงามของนางเต็มไปด้วยความตกใจ



" ใช่แล้ว ท่านจะต้องช่วย ชูเฟิง ไม่งั้นเค้าต้องตายแน่ๆ " ซูเหม่ยขอร้อง ซู่รู่และกล่าว



" เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น หลิว เฉินเจิน คงทรมานเค้าอย่างแสนสาหัสก่อนที่จะฆ่าเค้า หากถูกฆ่าตายในทันทีก็คงจะดี "



" อ่านั้นสิ ชูเฟิง เค้าใจร้อนเกินไป ข้าไม่สามารถช่วยเค้าได้หรอก " ซู่รู่ถอนหายใจ พร้อมกับพูดอย่างผิดหวัง  ( นี้เจ๊จะปล่อยให้สามีเจ๊ ตายจริงๆหรอ!!! )



" ท่านจะปล่อยให้อัจฉริยะ แบบชูเฟิง ถูกฆ่าตายงั้นหรอ ท่านก็รู้ว่าหากช่วยเค้าไว้วันข้างหน้าตะกูล ซู่ ของเราจะได้รับประโยชน์มากมาย หากสามารถดึงตัวเค้าไว้กับเรา " ซูเหม่ยกังวลเป็นอย่างมาก



" ก็จริงที่ ชูเฟิงเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยาก แน่นอนหากเค้าพัฒนาจะเป็นประโยชน์ต่อตะกูล ซู่ ของเรา  แต่มันก็ยังไม่คุ้มที่จะเป็น ปรปักษ์กับ หลิว เฉินเจิน "ซู่รู่ส่ายหน้า




" แต่เค้าเป็นคนที่มี อำนาจพลังวิญญาณนะ!!! นานแค่ไหน ที่ตะกูลซู่เราจะหาคนแบบเขาได้ เขายังไม่คุ้มค่าพอที่ท่านจะช่วยเค้างั้นหรอ " ซู่เหม่ยพูดพร้อมกับใส่อารมณ์



" เจ้าพูดเรื่องอะไร ? พูดอีกครั้งได้ไม๊ ? " ได้ยินคำพูดเหล่านั้น สีหน้าของซู่รู่เปลี่ยนไปทันที



" ข้าบอกว่าเขายังไม่คุ้มค่าพอที่ท่านจะช่วยเค้างั้นหรอ "



" ไม่ใช่ประโยคก่อนหน้านี้”



" เขาเป็นคนที่มีอำนาจพลังวิญญาณ!!! "



" ศิษย์น้อง เป็นความจริงงั้นหรอ ที่ชูเฟิงมีอำนาจพลังวิญญาณ ? เจ้ารู้ได้ยังไง ? ตอนนั้น ซู่รู่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น และคว้าไหล่ของซูเหม่ยพร้อมตะโกนถาม



" ข้าเห็นมากับตา นี้ท่านไม่รู้งั้นหรอ " ซูเหม่ยตะลึงเพราะเห็นการเปลี่ยนแปลงของซู่รู่



" เจ้าเห็นมันหรอ ? เจ้าไม่ได้หลอกข้าใช่ไม๊ ? "



ดูเหมือนว่า ซู่รู่ จะไม่รู้ว่าชูเฟิงมีอำนาจพลังวิญญาณ ซูเหม่ยจึงเล่าเรื่องทุกอย่างในเหตุการณ์การล่าโอสถให้ซู่รู่ฟัง



" ถ้าเรื่องที่เจ้าพูดมาเป็นเรื่องจริงล่ะก็ ดูเหมือนว่าเค้าจะมีอำนาจพลังวิญญาณอยู่จริงๆ!!! " ซู่รู่ค่อยๆหลับตา และสูดลมหายใจ หลังจากนั้น นางก็รู้ว่าการช่วยชูเฟิงออกมานับว่าคุ้มค่าอย่างยิ่งเมื่อนางใจเย็นลงนางลืมตาและกล่าวว่า " ชูเฟิง จะต้องปลอดภัย!!! "



การลงโทษฝ่าย ลงทัณฑ์จะเป็นคนจัดการ ความผิดต่างๆ และเค้าจะจับนักโทษไว้ที่พื้นที่คุมขัง คนที่ถูกขังส่วนใหญ่จะเป็นคนที่มาจากเมือง มังกรฟ้า นักโทษที่ถูกขังไม่สามารถหนีไปได้ง่ายๆ 



ในตอนนั้น ชูเฟิงถูกล่ามด้วยโซ่เหล็ก และถูกแขวนไว้กลางอากาศ ในคุกที่เค้าถูกขังอยู่เป็นคุกที่เข้มงวดมากที่สุดในการลงโทษทั้งหมดถูกทำมาจากเหล็ก



หน้าห้องขังมี อาวุโสเฝ้าอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนหัวหน้าคือชายแก่ผมขาวมีเคราแพะ



ตาแก่นั้นมีคิ้วเหมือนดาบและเคราสีขาว สายตาที่ดุดัน สามารถบอกได้ว่าเค้าเป็นคนที่ ดุร้าย เขาเป็นหัวหน้าแผนก การลงทัณฑ์ ปู่ของหลิวมั่ง หลิว เฉิงเจิน 



ในตอนนั้น หลิว เฉิงเจิน หลับตา และถามคนรักษาของหลิวมั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ว่า " อาการบาดเจ็บของ มั่ง เอ๋อ สามารถรักษาให้หายได้ไม๊ "  



" ครับ อาการบาดเจ็บของคุณชายสามารถรักษาได้ แต่ข้ากลัวว่าส่วนนั้นของคุณชายจะไม่สามารถงอกออก . . . . . ."



" บัดซบ!!! " หลิว เฉิงเจินลุกขึ้นยืน เก้าอี้ที่เค้านั่งอยู่แตกกระจาย เขาชีไปที่ผู้เฒ่าถัดจากเค้าและกล่าวว่า " ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ต้องรักษา มั่งเอ๋อ ให้หายให้ได้ "



" ได้ ได้ ได้ ได้ ข้าจะทำสุดความสามารถ " ชายแก่ถอยหลังด้วยความกลัว เค้าหันไปมองซ้ายมองขวา



ตอนนั้น หลิว เฉิงเจิน จ้องไปที่ ชูเฟิง ด้วยความอาฆาต และพูดว่า



" ตัดไอ้จู๋ของมัน ควักลูกตา ตัดหู จมูก ลิ้น และสับแขนขาของมันซะ "



" ครับ !!! " เมื่อได้ยินคำสั่ง หลิว เฉิงเจิน อาวุโสที่ยืนอยู่ด้านหลังเค้าหยิบอุปกรณ์และค่อยๆเดินเข้าไปหา ชูเฟิง



สีหน้าที่น่ากลัวปรากฏอยู่บนใบหน้าของพวกเขา ราวกับว่าพวกเขาจะสับ ชูเฟิง เป็นหมื่นๆชิ้น ทั้งๆที่พวกเค้าก็คิดจะทำเช่นนั้น 


* ปึ้งงง * เสียงดังสนั่น คุกที่ทำจากเหล็กหนา พังลงในทันที จากนั้นพวกเค้าก็พบกับสาวงามที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าของประตู ซู่รู่!!!

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . .