วันจันทร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 45 - ซู่รู่ จอมเผด็จการ



ซู่รู่ ปรากฏในชุดขาว น่านางเรียวดั่งจิ้งจอก เห็นได้ชัดว่านางแตกต่างจากคนทั่วๆไป



เมื่อซู่รู่มาปรากฏ การแสดงของเหล่าอาวุโสต่างทำน่าเครียด



คุกเหล็กที่ไว้ขัง นักโทษ ฉกรรจ์ ไม่มีผู้ใดกล้าบุกรุกเข้ามา แต่ซุูรู่กับกระทำเหมือนมันเป็นเรื่องง่ายๆ



" แม่นาง ซูรู่ ช่างเป็นแขกที่พบได้ยากจริงๆ ข้าสงสัยว่าท่านมีธุรอันใดที่แผนก ลงทัณฑ์ ของข้า "



ถึงแม้ว่าเค้าจะรู้ว่า ซู่รู่ไม่ได้มาดี แต่เนื่องจากเบื้องหลังของนางแม้แต่หลิว เฉิงเจินก็ต้องยิ้มต้อนรับเธอ



" แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ท่านสามารถช่วยข้าได้หรือไม่ " ซู่รู่ส่งรอยยิ้มที่แสนจะมีเสน่ห์แฝงไปด้วยเลศนัย อาวุโสจำนวนมากต่างยากที่จะรับมือนาง



" ถ้ามีเรื่องอันใดโปรดบอกมาเถิด ข้าจะทำให้สุดความสามารถ " หลิว เฉิงเจินยิ้มและกล่าว



" ข้าต้องการให้ท่านปล่อยชูเฟิงไป " ซูรู่ ยิ้มเบาๆและกล่าวว่า



กับคำพูดนั้น ไม่เพียงแต่คนอื่นๆ แม้แต่หลิว เฉิงเจิน ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม กลับเปลี่ยนแปลงในทันที



" ซู่รู่ ท่านพูดเรื่องบ้าอะไร ? ท่านรู้ไม๊ว่า ชูเฟิงก่อเรื่อง ? " หลิว เฉิงเจินซีเรียสเป็นอย่างมาก



" ไม่ว่าเขาจะทำอะไรไว้ ยังไงวันนี้ข้าก็จะพาเค้าออกไป " ซู่รู่ทำหน้าจริงจัง



" ข้าจะไม่พูดเรื่องนี้เป็นครั้งที่สอง ต่อให้พระเจ้ามาเอง ข้าก็ไม่คิดจะปล่อย ชูเฟิง ไป " หลิว เฉิงเจินโบกมือของเค้าให้คนจัดการกับ ชูเฟิง โดยไม่สนใจ ซู่รู่



" ท่านซู่รู่โปรดหลีกทาง " อาวุโสหลายคนยิ้มให้ซู่รู่พร้อมบอกให้นาง ถอยไป



" อ้า ! "



แต่ก่อนที่พวกเค้าจะเข้ามาถึง ซู่รู่ ก็ปล่อยแรงดันวิญญาณออกจากร่างของนาง เหมือนกับพายุที่หมุนรอบๆตัว เข้าปะทะกับคุกเหล็ก



เมื่อแรงดันวิญญาณถูกปล่อยออกมา อาวุโสจำนวนมาก กลิ้งลงกับพื้นพร้อมกับกระอักเลือด แม้แต่หลิว เฉิงเจินยังยืนลำบาก



ในตอนนั้น ซู่รู่ ก็พุ่งเข้าไป ผมยาวสีดำของนางสะบัดขึ้น ลง ชุดคลุมยาวสีขาวปลิวไสวราวกับว่านางเป็นเทพธิดาบินลงมา เมื่อนางถึงพื้นนางใช้สายตาจ้องอย่างเย็นชา



" ข้าจะไม่พูดซ้ำ เจ้าจงปล่อย ซูเฟิง ซะไม่ว่าเจ้าจะยินดีหรือไม่ "



" ซู่รู่  วันนี้ข้าจะไม่ยอมเจ้า!!! "



หลิว เฉิงเจินโกรธอย่างมาก เค้าปล่อยแรงดันวิญญาณระเบิดออกมาปกคลุม คุกเหล็ก



* ปั้งงงง * เสียงดังก้อง



ตอนนั้น ชูเฟิงได้ยินเสียงในหูของเค้า ดังมาจากทุกทิศทุกทาง เค้าพบว่า คุกเหล็กที่แข็งแกร่งกับสั่นอย่างรุนแรง มันไม่สามารถต้านทานแรงดันวิญญาณจากพวกเค้าทั้งสองได้



ภายใต้แรงดันวิญญานนี้ แม้แต่ระดับ กำเนิดวิญญาณ ก็ยังทนแทบไม่ไหว พวกเค้าจับหัวตะโกนด้วยความเจ็บปวด



แต่ ชูเฟิง ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เนื่องจากกลิ่นอายที่อบอุ่นปกคลุมรอบตัวเค้า เห็นได้ชัดว่า ซู่รู่กำลังปกป้องเขา



" หลิว เฉิงเจิน ไม่ใช่ว่าข้าดูถูกท่านนะ แต่ตอนนี้ท่านยังไม่สามารถสู้กับข้าได้ "



จู่ๆ ซู่รู่ก็ก้าวไปข้างหน้า เมื่อเท้าของนางสัมผัสกับพื้น พื้นที่นางเหยียบก็เกิดรอยแตกร้าวค่อยๆขยายออก นางพุ่งไปด้วยความรวดเร๋ว ภายในพริบตานางก็มาถึงตัว หลิว เฉิงเจิน


*  บู้ม  *


" อ้า ! "


หลิว เฉิงเจิน กระเด็นไปติดกับกับผนังเหล็ก ปากของเค้ากระอักเลือดออกมา



" เจ้า . . . .เจ้าทำไมถึงทำเช่นนี้ เจ้ายังเป็นอาวุโสฝ่ายในอยู่หรือไม่ ? " หลิว เฉิงเจินจ้องซู่รู่อย่างนิ่งเฉยภายในดวงตาเค้าบอกได้เลยว่าเค้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เนื่องจากความแข็งแกร่งของนางเกินกว่าที่เค้าคิดไว้



" มีหลายเรื่องที่เจ้าไม่ควรถาม " ซู่รู่เหยียหยัน หลิว เฉิงเจินอย่างรวดเร็ว และ รีบสะบัดมือไปทิศนางของชูเฟิง



เป็นไงบ้าง ชูเฟิง!!! โซ่ เหล็กในมือชูเฟิงถูกตัด เมื่อเค้าถูกปล่อยตัวทันทีเค้าก็ล่วงลงที่พื้น



แม้ว่า ชูเฟิง จะไม่รู้เหตุผลว่า ซู่รู่ทำไมถึงมาช่วยเค้า แต่เห็นได้ชัดว่านาง อยู่ข้างเค้าในตอนนี้ และนางเป็นคนเดียวที่รับรองความปลอดภัยของเค้าได้ในเวลานี้



ชูเฟิง มองรอยแตกที่พื้น และสูดลมหายใจเข้าไปอย่างแรง คุกเหล็กทั้งหมดที่แน่นหนา ซู่รู่ยังสามารถทำลายได้ ซู่รู่นางแข็งแกร่งขนาดไหนกัน!!!



ชูเฟิง ไม่ได้รับบาดเจ็บมากมายเท่าไหร่เค้ามองไปที่น่าของซู่รู่ที่ยืนยิ้มให้กับเค้า ทันใดนั้นนางก็คว้ามือของ ชูเฟิงและดึงเค้าออกไป



เมื่อชูเฟิงอยู่ใกล้ๆนาง เค้าก็พบว่า ซู่รู่เป็นคนที่สวยอย่างมาก แม้ว่าน่านางจะไม่อ่อนหวานเหมือนซู่เหม่ยแต่ก็ไม่ได้แย่นัก แต่ซูเหม่ยยังเด็กนัก ดังนั้นนางนี้และที่เหมาะที่จะทำ . . . . . . 



ทั้งร่างกายของนางดูเป็นผู้ใหญ่ ทั้งทรวดทรงองค์เอวที่แสนจะมีเสน่ห์ในแบบผู้ใหญ่ ยิ่งกลิ่นกายของนางที่แสนจะยั่วยวน



* อ้าาา ฟินนน * 



ทันทีที่ ชูเฟิง ตกลงไปภายใต้กลิ่นหอมของนาง " ซู่รู้ก็หยุด และมองกลับมาที่ หลิว เฉิงเจิน และกล่าวกับเขาว่า



" อย่าได้แม้แต่จะคิด ที่จะโจมตีตะกูล ชู ไม่ว่าใครก็ตาม "



" ถ้าเกิดเจ้ายังกล้าลงมือ ไม่ใช่แค่เจ้า กับหลานเจ้าที่จะเดือดร้อน ข้าจะลบตะกูลหลิวของเจ้าออกจาก เมืองมังกรฟ้า !!!



" ซู่รู่ เจ้าอย่าได้บีบขั้นข้า ถ้าเจ้าจะเป็นศัตรูกับข้าก็จะไม่มีใครจะได้ประโยชน์ " หลิว เฉิงเจินจ้องพร้อมตะโกนด้วยความโกรธ



" โอ้ ถ้างั้นเจ้าก็ลองดูสิที่ข้าพูดไปข้าจะทำจริงไม๊ ข้าสามารถมาพบเจ้าได้ทุกเมื่อ " ซูรู่พูดพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนจะเย็นชา เมื่อนางพูดจบนางก็พา ชูเฟิงออกจาก คุกเหล็ก ของ หลิว เฉิงเจิน



หลังจากที่ซู่รู่ออกไป หลิว เฉิงเจิน ก็ทำหน้าเหมือนกับลูกบอลที่ไม่ได้เป่าลม ( เหี่ยว ) และมองที่พื้นด้วยความว่างเปล่า



หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็ยิ้มพร้อมกับน้ำตา เมื่อเค้านึกไปถึงตะกูลหลิวเมื่อก่อน แต่ตอนนี้กับต้องยอมก้มหัวให้กับ ตะกูล ซู่ ตอนนี้เค้าก็เหมือนกับมดตัวน้อยๆตัวหนึ่ง ไม่มีศักดิ์ศรีใดๆหลงเหลือ



วันนี้เค้าต้องยอมกล้ำกลืนน้ำลายของตัวเอง เขาเหมือนถูกตอกตะปู จากคำพูดของ ซูรู่เค้าไม่สามารถลงมือทำการใดๆได้ เพราะ . . . . . . . เค้าไม่ต้องการให้ตะกูลของเค้าถูกทำลายจนหมดสิ้น



ตำหนัก ของอาวุโส " ซู่รู่ กำลังชงชา . . . .



ชูเฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้พร้อมกับเอาขาไคว่ห้างและกระดิกๆ เข้าจ้อง ซู่รู่ แต่สายตาเค้ามองไปที่ลูกกลมๆที่แสนจะเรียบเนียนด้านล่าง และขาของนางที่เรียวยาว ขาว เนียน ความรู้สึกที่ชั่วร้ายถูกซ่อนไว้ใต้กางเกงของเค้า



" เห้อ ถ้านางเป็นผู้หญิงของข้านะ ชูเฟิงได้แต่ถอนหายใจ คนที่สามารถจับต้องร่างกายที่งดงามเช่นนี้ช่างโชคดีจริงๆ!!!



กับความคิดดังกล่าว ถ้าหากนางต้องเปลื้องผ้าคงจะเผยให้เห็นผิวขาวของนางและทรวดทรงของนางที่แสนจะเพอร์เฟค ชูเฟิงคิดว่าคนที่ได้นางไปครอบครองนับว่าโชคดียิ่ง



แต่เค้าก็รู้ว่าทำได้แค่คิด เพราะว่าซู่รู่ไม่ใช่หญิงธรรมดาๆทั่วไป นางเปรียบเสมือน เทพธิดาของสาวกจำนวนมาก แม้แต่ศิษย์หลักก็ยังหลงไหลในความงามของนางและไล่ตามขายขนมจีบให้กับนาง



แต่จนมาถึงบัดนี้ ยังไม่มีใครที่สามารถชนะใจนางได้  ดังนั้น นางจึงไม่สนใจคนธรรมดาๆทั่วไป นางยังไม่เห็นว่าใครที่เหมาะสมกับนาง


//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

หลังจากที่ชูเฟิงคิดไปคิดมา คงแต่มีต้อง ทุบ แล้วลากเท่านั้น เค้าไม่รอช้า  ระหว่างที่ ซูรู่กำลังชงชา
เค้าเข้าไปด้านหลังพร้อมกับ ไม้ในมือจากนั้นเค้าก็ , , , , , ,
( อันนี้คนแปล จินตนาการเอาเองครับ)

โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .