วันเสาร์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 54 - ขอทานบ้า



ความกดดันรุนแรงเหมือนกับคลื่นขนาดใหญ่โหมกระหน่ำ คลื่นนั้นพัดใส่เค้าโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด



อำนาจพลังวิญญาณนั้นบดขยี้ร่างกายของเค้าจนอวัยวะภายในและกระดูกแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ชูเฟิง อยากจะตะโกนออกมาเพราะความเจ็บปวด



แต่เค้าไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้เลย เหมือนกับว่าเสียงของเค้าถูกพรากเอาไปต่อหน้าพลังอำนาจที่ล้นหลาม เค้าไม่มีแรงแม้แต่จะขัดขืน



" เป็นเจ้า ! ! ! ! ! ! ! ! "



ในตอนนั้น ขอทานตะโกนออกมาด้วยความกลัว แต่สิ่งที่เค้ากลัวคืออะไรบาง เค้าไม่เพียงแค่ปล่อยมือออกจากคอชูเฟิงเค้าถึงกับผงะถอยออกจนติดกับมุมของกำแพง เค้าหันหน้าก้มหัวไปมุดอยู่มุมกำแพงด้วยความสั่นกลัว



ในตอนที่เค้าทำร้ายชูเฟิง ขอทานมีท่าทีเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเค้าเห็นหน้าของชูเฟิงมันยิ่งทำให้เค้ากลัว หลังจากนั้นเค้าใช้แขนของเค้ากุมศีรษะขณะที่ตัวยังสั่น



เมื่อชูเฟิงเห็นเช่นนั้น เค้าก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเหตุการณ์ที่เผชิญอยู่ ชูเฟิงจึงตัดสินใจหันไปมองขอทานเค้าพบกับเงาดำๆที่อยู่ใกล้ตัวขอทาน เหมือนกับว่า ขอทานคนนั้นกำลังพูดกับเขาอยู่ ในตอนนั้นเค้ารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ หลังจากรวบรวมความคิดเค้าหันไปมองขอทานและถาม " เจ้ารู้จักข้าหรอ "



" อย่าเข้ามาข้าขอร้องท่านล่ะ ได้โปรดยกโทษให้ข้าเถิด หากท่านต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าก็จะทำ ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย ข้ายังไม่อยากตาย!!! "



แต่ในขณะที่ชูเฟิงจะเข้าไปถาม ขอทานก็ตะโกนออกมา พร้อมกับแกว่งแขนของเขาไปมา จนทำให้เกิดการปะทะกับลมที่รุนแรง ชูเฟิงจึงเอามือกันหน้าไว้....เมื่อเค้าเอามือลง ขอทานคนนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องลอย



ในตอนนั้นชูเฟิงทำอะไรไม่ถูก เค้าตกใจอย่างมาก ในใจของเค้าคิดถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น เห็นได้ชัดว่าขอทานบ้าคนนั้นเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณ พลังมหาศาลของเขาไม่สามารถคาดเดาได้เลย ว่าเค้าเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณในระดับไหน



แต่ที่น่าตกใจที่สุดก็คือ ขอทานคนนั้นเหมือนกับว่าจะรู้จักชูเฟิงอีกทั้งยังหวาดกลัวเค้า แม้ว่าเค้าจะไม่รู้สาเหตุที่เขาทำไมถึงหวาดกลัวชูเฟิง แต่ชูเฟิงรู้สึกว่าขอทานนั้นอาจจะรู้ตัวตนที่แท้จริงของเค้า



เรื่องราวของตัวเค้า ชูหยวนพ่อของชูเฟิงไม่เคยพูดถึงมันมาก่อน อีกอย่างชูเฟิงก็ไม่เคยถาม เค้ารู้แต่ว่า่พ่อแม่จริงๆของเค้าได้ทิ้งเค้าไป ดังนั้นเค้าจึงคิดว่าไม่มีเหตุผลที่จะต้องค้นหาพ่อแม่แท้ๆของเค้า



" แต่ในตอนที่เค้าได้พบกับขอทาน ทำให้เค้าเปลี่ยนความคิดไปโดยสิ้นเชิง ทำไมขอทานที่มือฝีมือขนาดนั้นถึงกลายเป็นบ้าเค้าคงจะไม่ได้ถูกธาตุไฟเข้าแทรกใช่ไม๊ ? แล้วขอทานคนนั้นมีความสัมพันธ์ยังไงกับเค้า ? และใครคือพ่อแม่ที่แท้จริงของเค้า? หรือว่าหลายปีก่อน จะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับพ่อแม่ของเค้า ? "



ชูเฟิงมีความถามมากมายอยู่ในหัว สายตาของชูเฟิงเหมือนกับกระแสน้ำที่ล่องลอยไปโดยไม่มีจุดสิ้นสุด สิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้เค้าสงสัยตัวตนของเค้า แต่ไม่ใช้เรื่องง่ายๆที่เค้าจะหาคำตอบทั้งหมดได้



" เฮ้ย ข้าตามหาเจ้าอยู่ตั้งนาน แล้วเจ้ามาทำอะไรอยู่ที่นี้ ? " ในตอนนั้นมีเสียงหวานดังออกมาตามสายลม เมื่อเค้าหันไปมองก็พบกับ ซูเหม่ย ที่กำลังยืนอยู่หน้าทางเข้าตรอก นี้เจ้ารีบตามข้ามาเร็วเข้า



 เมื่อชูเฟิงพบนางเค้าจึงรีบเปลี่ยนอารมณ์ ชูเฟิงยิ้มพร้อมกับถาม " เกิดอะไรขึ้น ? "



" ตำแหน่งของสุสานถูกประกาศแล้ว ตอนนี้ ผู้คนจำนวนมากรีบมุ่งหน้าไปที่นั้น พวกเราก็ต้องรีบไปเหมือนกัน ไม่งั้นเราจะไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง " ซูเหม่ย พูดด้วยความร้อนรนทันใดนั้นนางก็เข้ามาลากชูเฟิงไปทันที



ซูเหม่ย นางบอกเพียงว่าแผนที่ของสุสานถูกประกาศแล้ว แต่ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นผู้ประกาศแผนที่ที่ระบุตำแหน่งสุสาน เค้ามั่นใจได้เลยว่าคนที่ขายแผนที่สุสาน คงได้กำไรมหาศาล



ทุกคนที่มีฝีมือต่างมารวมตัวกันอยู่ที่ทะเลทรายสุสานจำนวนนับไม่ถ้วน ทุกคนต่างใช้ความเร็วเท่าที่ใช้ได้มุ่งหน้าเข้าไปยังสุสาน ขณะเดียวกันก็มีกลิ่นไอพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง ปะทะกัน ส่วนใหญ่เป็นคนจากโรงเรียนมังกรฟ้าและโรงเรียนพันลม



ชูเฟิงรู้สึกว่ามันเป็นโอกาสดีของพวกเค้า โชคดีที่พวกเค้าเชื่อซูเหม่ยที่ไม่ได้สวมชุดของโรงเรียนมังกรฟ้า ความแข็งแกร่งของพวกเค้าที่ปะทะกัน พวกเค้าจับตาไปที่โรงเรียนพันลมที่น่าจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ



" ดูนั้นสิ คนพวกนั้นคือศิษย์หลักโรงเรียนมังกรฟ้าของพวกเรา




" ทำไมพวกเค้าถึงมัวแต่สู้กันอยู่ นี้ยังไม่ทันได้เข้าไปในสุสานเลย ถ้าหากเจอสมบัติ พวกเค้าคงจะไม่เปลี่ยนพื้นให้เป็นทะเลเลือดเลยหรอ ? "



ในทะเลทราย ชูเฟิงและพรรคพวกเห็นศิษย์มังกรฟ้าปะทะกับคนจำนวนมากจากโรงเรียนพันลม



ศิษย์โรงเรียนมังกรฟ้าสวมชุดคลุมสีฟ้าที่บ่งบอกว่าพวกเค้าคือศิษย์หลัก แม้ว่าคนจากโรงเรียนพันลมจะมีมากกว่าแต่พวกเค้าเป็นแค่ศิษย์ฝ่ายใน



ศิษย์หลักส่วนใหญ่อยู่ในระดับ 8 ห้วงวิญญาณ ทั้งยังฝึกทักษะลับ และยังมีทักษะระดับ 4 อีก ดังนั้นการเผชิญหน้ากับคนจำนวนมากจึงไม่เป็นปัญหา เมื่อเวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่ ศิษย์จากโรงเรียนพันลมจำนวนมากก็พ่ายแพ้ คนทีอยู่บริเวณนั้นต่างตกใจ



" ฮ่าๆ คิดผิดแล้วที่มาสู้กับโรงเรียนมังกรฟ้า ด้วยศิษย์ไร้ประโยชน์เหล่านั้นหากส่งอาวุโสมาคงได้เรื่องมากกว่านี้ " เมื่อพวกเค้าเห็นศิษย์โรงเรียนมังกรฟ้าของตนได้รับชัยชนะ มันทำให้เค้ารู้สึกดีไปด้วย



" อย่าเข้าไปยุ่งล่ะไม่ใช่เรื่องของพวกเรา รีบๆไปกันเถอะเสียเวลา !!! " ซูเหม่ย ที่มักจะร่าเริงดื้อรั้นอยู่ตลอดแต่วันนี้นางมีพฤติกรรมตรงกันข้าม นางไม่แม้แต่จะหยุดมอง แต่นางกับเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น



ทันในนั้นก็มีเสียงศิษย์หลักจากโรงเรียนมังกรฟ้าตะโกนเรียก " ซูเหม่ย "



เมื่อมีเสียงเรียก ซูเหม่ย ไม่มีความคิดที่หยุดแม้แต่น้อย นางยิ่งเร่งความเร็วขึ้นไปอีก ทันในนั้นเขาก็วิ่งมาหยุดที่ด้านหน้าของซูเหม่ย



" เป็นเจ้าจริงๆ ศิษย์น้อง ซูเหม่ย ทำไมเจ้าถึงไม่หันมาหาข้าล่ะข้ากำลังเรียกเจ้าอยู่นะ " ศิษย์หลัก ยิ้มและพูด



" อ้าว ศิษย์พี่ โจว ? บังเอิญจังที่เจอกันที่นี่ " ซูเหม่ยแสดงละคร แล้วกล่าว



" แหม๋ ไม่ต้องทำตัวห่างเหินกันก็ได้ เจ้าเรียกข้าว่า พี่ จื่อหยวน เถอะข้ายินดี " ศิษย์หลักพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูไม่ซื่อบนหน้าของเขา ในเวลาเดียวกัน ตาของเค้าก็จ้องมองไปยังเรือนร่างของซูเหม่ย



ในตอนนั้นคนจากพันธมิตรปีกฯต่างสาปแช่ง พวกเค้าสามารถบอกได้เลยว่าเค้าอยากจะได้ตัวของซูเหม่ย



ถ้าเป็นผู้อื่นล่ะก็พันธมิตรปีกฯคงขัดขวางเขา บางทีอาจจะลงมือสั่งสอนเขาด้วยซ้ำ ไม่เพียงแต่เขาเป็นศิษย์จากโรงเรียนเดียวกัน เค้ายังเป็นศิษย์หลักอีก ตามกฏแล้วจะไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ดังนั้นพันธมิตรปีกฯจึงต้องยอมอยู่เฉยๆ



ศิษย์หลักเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างมาก พวกเขาเปรียบเหมือนมังกรในหมู่คนจำนวนมาก ตำแหน่งในโรงเรียนของพวกเค้าก็ไม่ธรรมดา โดยปกติแล้ว หากศิษย์ฝ่ายในเจอศิษย์หลัก พวกเค้าจะต้อง คารวะ โดยไม่มีการขัดขืน



" ซูเหม่ย เจ้าก็มาหาสุสานของผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้ใช่ไม๊ ? ดูจากเสื้อผ้าของเจ้า เหมือนว่าเจ้ากลัวที่จะเจอปัญหาสินะ แต่เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก หากเจ้ามากับข้า ข้ารับรองได้ว่าจะไม่มีใครกล้ามารังแกเจ้า "



ขณะที่เขาพูด ศิษย์หลักยิ้มพร้อมกับพยายามเอามือสกปรกของเค้าโอบกอดซูเหม่ย มือของชายคนนี้เข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาเกือบจะทำให้ซูเหม่ยไม่มีโอกาสได้หลบ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเเต๊ะอั๋งซูเหม่ย ( บัดซบ )


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป. . . . .

ทายสิว่าตอนต่อไปศิษย์หลักผู้นี้จะเจอกับอะไร ?