วันพฤหัสบดีที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 67 - ผู้ส่งเสริม



* พรึบ * ทันใดนั้น ร่างของเจี้ยนเฟิงอี้เกิดประกายแสงจากนั้นเขาก็หายไป



เมื่อเขาโผล่มา ก็มาอยู่ตรงหน้าของชูเฟิง หมัดที่รุนแรงถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาไม่สนใจชูเฟิงและพยายามโจมตี



แต่เขานั้นประมาทชูเฟิง เขาคิดว่าหมัดของเขาจะเอาชนะ ชูเฟิงได้ไม่ยาก แต่เขาไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของฝ่ามือชูเฟิง เขาเหมือนไม่เห็นชูเฟิงอยู่ในสายตา



มุมปากของชูเฟิงโค้งขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับก้าวไปข้างหน้า จากนั้นเค้าก็เหวี่ยงแขนขวาต่อยออกไป



สองกำปั้นกำลังเข้าปะทะกันกลางอากาศ ความเร็วและความแรงทำให้อากาศเกิดการเผาไหม้กระจายออก



" หยุด!!! "



ขณะที่หมัดทั้งสองจะปะทะกัน ก็มีคนปรากฏต่อหน้าเขาทั้งคู่  ฝ่ามือที่แข็งแกร่งจับแขนของทั้งสอง เค้ากำข้อมือของชูเฟิง และ เจี้ยนเฟิงอี้ ไว้แน่น เพื่อให้ทั้ง 2 คนหยุดการโจมตี



" อาณาจักรกำเนิดวิญญาณ ? " พลังที่สัมผัสแขนของ ชูเฟิง ทำให้เค้ารู้ เมื่อเค้าเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็พบกับคนที่ยืนอยู่เวทีศิลา หอฝึกฝน



แต่ ณ ตอนนั้น อาวุโสมองหน้าของ ชูเฟิง ภายในดวงตาของเขา เต็มไปด้วยความประหลาดใจ



หลังจากที่เค้าหยุดหมัดทั้งสอง เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ชูเฟิง มีพลังที่แข็งแกร่งกว่า เจี่ยนเฟิงอวี้. . .อีกทั้งยังมีกลิ่นอายพลังวิญญาณระดับ 7 ห้วงวิญญาณในขณะที่เจี้ยนเฟิงอวี้มีกลิ่นอายของระดับ 9 ห้วงวิญญาณ



" นี้มันเกิดอะไรขึ้น ? ทำไมข้าถึงรู้สึกว่า พลังวิญญาณมันกลับตาลปัตเช่นนี้ ? "



ในตอนนั้น ก็มีเสียงที่ฟังดูมีอายุดังมากจากหอคอยฝึกฝน ชายชราผมสีดำก้าวออกมาจากในนั้น ดูเหมือนว่าเค้าจะเป็นผู้อาวุโสจากหอคอยฝึกฝน ตำแหน่งของเขาดูเหมือนจะสูงกว่าอาวุโสวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา



" พี่หวัง ศิษย์ทั้งสองกำลังจะต่อสู้กันอยู่ที่นี่ " อาวุโสวัยกลางคนคารวะพร้อมกับรายงาน



" โห " อาวุโสหวังมองเจี้ยนเฟิงอวี้แล้วกลับมามองชูเฟิงและต่อว่าอย่างเคร่งขรึม " ทำไมถึงได้มาสู้กันที่นี่ พวกเจ้าไม่รู้หรอว่าที่นี่คือที่ไหน ? เจ้ายังเห็นกฏของโรงเรียนอยู่ในสายตาอยู่หรือเปล่า "



" ท่านอาวุโส ท่านไม่เห็นหรอว่าเขาเข้ามาทำร้ายข้าก่อน ข้าทำไปเพื่อปกป้องตัวเอง ข้าทำผิดงั้นหรอ ? " ชูเฟิงกล่าวอย่างผิดหวัง



ได้ยินคำพูดเหล่านั้น อาวุโสหวังก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าลูกศิษย์จะกล้าคุยเช่นนี้กับเขา แต่ถึงอย่างั้น เขาก็ยังหันไปมองเจี้ยนเฟิงอวี้และถามด้วยน้ำเสียงที่แสนจะอ่อนโยน " เฟิงอวี้ ท่านโจมตีเค้าก่อนจริงหรอ "



" ข้า . . . " ตอนนั้น เจี้ยนเฟิงอวี้ไม่รู้จะพูดยังไง เขาเป็นคนผิดอย่างแน่นอน ต่อหน้าสายตาที่นับไม่ถ้วนที่เห็นฉากเมื่อกี้ ยากที่เค้าจะปฏิเสธ



" งั้นหรอ อย่าให้มีคราวหน้าอีก ในฐานะที่ท่านเป็นตัวแทนของหอคอย ศิษย์หลักในอนาคต อย่าได้ลืมสถานะของท่าน เข้าใจไม๊ ? " ( หมั่นไส้มันไม๊คับ คนอ่าน  )



" ข้าทราบแล้ว "




" งั้นดี เจ้าไม่เคยมาที่หอฝึกฝนหนิ วันนี้เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? "



" อาวุโสหวัง ข้ามาที่นี้วันนี้เพื่อมาศึกษาความลึกลับของหอคอยฝึกฝน "



" ท่านกำลังจะกลายเป็นศิษย์หลักในอีกไม่กี่วัน แต่ท่านก็ยังมาหาความรู้ที่นี่ ไม่ต้องห่วงที่นี่ไม่มีใครทำอันตรายใดๆท่านได้  เชิญท่านเข้ามาเถอะ " ไอแก่หวังยิ้มพร้อมกับโบกมือ



" ขอบคุณท่านอาวุโส " เจี้ยนเฟิงอวี้ไม่รอช้า เค้านำหญ้าวิญญาณของเค้าออกมาจากถุงมอบให้กับอาวุโสวัยกลางคน จากนั้นเค้าก็เดินขึ้นไปบนเวทีศิลา



อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเดินมาถึงข้างๆชูเฟิง เขาพูดด้วยเสียงที่เหมือนต้องการให้ชูเฟิงได้ยิน



" ไอหนุ่ม ไม่รู้หรอว่าข้านั้นมีคนคอยส่งเสริมในหอคอยแห่งนี้ "



" อย่าได้คิดว่าเจ้าจะปลอดภัยเพราะแค่เข้าร่วมกับพันธมิตรปีกฯ ในเมื่อเจ้ากล้าทำร้ายน้องชายของข้าต่อให้เป็นเทพก็ปกป้องเจ้าไม่ได้ " หลังจากพูดจบ เจี้ยนเฟิงอวี้สบัดแขนพร้อมเดินไปด้านหน้าจากนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีสูง



ตอนนั้น ใบหน้าของชูเฟิงเต็มไปด้วยความโกรธ จากนั้นเขากล่าวด้วยความไม่พอใจ " อาวุโสหวัง ข้ามาถึงที่นี้ก่อนเขา ทำไมท่านถึงได้ให้เขาเข้าไปก่อน "



" ทำไมงั้นหรอเคยได้ยินไม๊ ว่าความสามารถย่อมมาก่อน " เจี้ยน เฟิงอวี้เป็นหนึ่งในศิษย์ฝ่ายในที่โดดเด่น ปกติแล้ว เขาเป็นทรัพยากรของฝ่ายในที่มีความสำคัญ "



ตาเฒ่านั้นกล่าวไปเรื่อยเปื่อยเถียงข้างๆคูๆพร้อมกับแสดงสีหน้าโมโหปรากฏในดวงตาของเขา เห็นได้ชัดว่าเค้าถูกชูเฟิงขัดมาตลอด ดังนั้นเขาจึงรู้สึกไม่พอใจ



" แล้วท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าไม่โดดเด่นมากกว่าเขา " ชูเฟิงไม่ยอม



" ฮ่าๆๆ เจ้าน่ะหรอโดดเด่นมากกว่า ศิษย์แค่ระดับ 7 กล้าเรียกตัวเองว่า โดดเด่น ข้าว่า ยโห ซะมากกว่า ทำไมศิษย์แบบนี้ถึงได้มาอยู่โรงเรียนมังกรฟ้า ? " อาวุโสหวัง เสียงแข็งขึ้นเรื่อยๆ



" ไม่ว่าข้าจะโดดเด่นหรือไม่ ก็ไม่สามารถตัดสินได้จากท่าน สุดท้าย ท่านก็เป็นได้แค่อาวุโสฝ่ายใน ท่านไม่มีสิทธ์ที่จะตัดสินคุณสมบัติของใครๆ " ชูเฟิงเห็นไอแก่มีความเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฟิงอวี้แล้ว จะหยาบคายกับเขาย่อมเป็นเรื่องปกติ




" ยโสโอหัง เจ้าหนุ่มกล้าดียังไงมาพูดกับข้าเยี่ยงนี้ " อาวุโสหวังกัดฟันและกล่าว



" การเป็นผู้ใหญ่ ต้องมีความยุติธรรม คนแบบท่านน่ะหรอ ที่จะมีคุณสมบัติทำให้ข้าให้ความเคารพ ? " ชูเฟิงเถียงพร้อมกับขดริมฝีปากของเขา



" บังอาจ!!! ถ้าหากข้าไม่สั่งสอนเจ้าในวันนี้ เจ้าจะคิดว่า ที่นี้ไม่มีกฏเกณฑ์ใดๆ ไว้ใช้กับเจ้า " ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถทนต่อคำพูดของชูเฟิง อารมณ์โกรธเข้าครอบงำ เขาเหวี่ยงแขนของเค้าออกไป ปราณที่แข็งแกร่งพุ่งเข้ามาหา ชูเฟิง



อาณาจักรกำเนิดวิญญาณ ระดับ 3 ? " ตอนนั้น ชูเฟิง ไม่สามารถหยุดความตกใจ เขาคงไม่คิดว่าอาวุโสหวังจะอยู่ในระดับ 3 หากเป็น ระดับ 1 กำเนิดวิญญาณแล้วล่ะก็ ชูเฟิง ยังคงพอสู้ไหว หากเป็นระดับ 3 ชูเฟิงไม่รู้ว่าจะเอาชนะได้หรือเปล่า



* ปั้งงงง *



" อ้าาา "



ขณะที่ชูเฟิงคิดว่าหายนะกำลังมาเยือน เสียงอาวุโสหวังก็ตะโกนดังขึ้น ด้วยความตกใจ จากนั้นเขาก็ถอยหลังออกไปสองถึงสามก้าว มันรู้สึกเหมือนว่าเป็นระเบิดขนาดใหญ่ปะทะกัน และเมื่อเขาสังเกตุดีๆ ใบหน้าของอาวุโสหวังก็เริ่มซีด



" อาวุโสหวัง ดูเหมือนท่านจะทำเกินไปนะที่ไปโจมตีเหล่าลูกศิษย์เช่นนี้ ท่านทำถูกแล้วหรอ ? "



ในตอนนั้น เค้าสังเกตุชายที่มีขนสีขาวปรากฏตัวถัดจากชูเฟิง ชูเฟิงรู้จักกับคนๆนั้น เขาเป็นคนที่ลงทะเบียนเลือกทักษะให้กับชูเฟิง อาวุโสของตำหนักทักษะการต่อสู้ " อาวุโส โอวหยาง "



แต่เขาไม่เคยนึกเลยว่าอาวุโสโอวหยางจะแข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่ต้องพูดว่าเค้ามาที่นี่ทำไม เขานั้นได้เลือกฝั่งแล้วเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่าเค้าปกป้องชูเฟิง ออร่าของชายชราดูแข็งแกร่ง เหนือกว่าอาวุโสหวังยิ่งนัก



" คารวะ ผู้จัดการ โอวหยาง  " เห็นอาวุโส โอวหยาง ผู้เฒ่าหวังและอาวุโสวัยกลางคนมีท่าทีเปลี่ยนแปลง จากการแสดงออกเต็มไปด้วยความเคารพ



" ผู้จัดการ เขาเป็นผู้จัดการตำหนักทักษะการต่อสู้งั้นหรอ ? ในที่สุดชูเฟิงก็เข้าใจ สถานะของเค้า จากนั้นเค้าก็มองหน้าของอาวุโสหวังที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง



" ทำไมเจ้าเด็กคนนี้ถึงรู้จักอาวุโส โอวหยาง ? " ตอนนั้น เจี้ยนเฟิงอวี้ที่ยืนอยู่บนเวทีขมวดคิ้ว



เนื่องจากตะกูลเจี้ยนของเขารู้จักกับอาวุโสหวัง นั้นแหละคือเหตุผลที่เขาสามารถขึ้นเวทีก่อนคนอื่นๆ แต่เขาไม่เคยนึกเลยว่า ชูเฟิงจะรู้จักกับผู้จัดการ ตำหนักทักษะการต่อสู้



และยังดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างเค้าทั้งสองค่อนข้างดีทีเดียว ทำไมอาวุโส โอวหยางถึงส่งเสริม ชูเฟิง ? ตอนนั้น เจี้ยนเฟิงอวี้รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยจะดี



" ข้าไม่ได้พึ่งมาดูกับสิ่งที่เกิดขึ้น ข้าสังเกตุอยู่นานแล้ว ยังไงก็ตาม ในตำหนักทักษะการต่อสู้ของข้า  มันมีกฏว่าใครมาก่อนได้ก่อน "



" ชูเฟิง เจ้าขึ้นไป และไม่ต้องจ่ายหญ้าวิญญาณฯ " อาวุโส โอวหยาง ไม่พูดซ้ำแต่อย่างใด เขาโบกมือให้ชูเฟิงขึ้นไป



" ขอบคุณท่านอาวุโส " ชูเฟิงก้มคำนับด้วยความซาบซึ้งในความยุติธรรมของโอวหยาง ท่ามกลางสายตาของผู้คน จากนั้นเค้าก็เดินขึ้นไปบนเวทีศิลาสูง



ในตอนที่เขามาถึงข้างๆเจี้ยนเฟิงอวี้ ชูเฟิงอดไม่ได้ที่จะหยุดยิ้มและกล่าว



" ดูเหมือนว่า ผู้ส่งเสริมของเจ้าจะไม่มีอำนาจเท่าไหร่ "



" อย่าว่าแต่ข้าไม่กล้าตีน้องชายของเจ้า แม้แต่เจ้าข้าก็กล้าตี อย่าให้ข้าเจอเจ้าอีกครั้ง มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องเผชิญกับผลที่จะตามมา "




( #ตอนแรกของวันนี้ ผู้แปลขอตัวนอน )
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . . . . . .






-->