วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 69 - ตำนานอีกหนึ่งบท



พื้นที่หลักของโรงเรียนมังกรฟ้าเป็นพื้นที่สำหรับอาวุโสหลักและศิษย์หลักพักอาศัยอยู่



พื้นที่หลักเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับอาวุโสฝ่ายในและศิษย์ แต่ ก็มีพื้นที่บางส่วนที่เป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับอาวุโสหลักและศิษย์หลักเช่นกัน



มันคือ ตำหนักต้องห้ามขนาดใหญ่ ดูไม่อลังการเท่าไหร่ อีกทั้งดูเก่าแก่และดูลึกลับ พิศวง



เป็นที่พักของผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณเพียงคนเดียวของโรงเรียนมังกรฟฟ้า " แขกอาวุโส จูเก่อ หลิวหยุน "



ณ ห้องในตำหนัก จูเก่อ หลิวหยุน นั่งอยู่บนเก้าอี้ศิลาเก่าๆ เขายังคงสวมชุดขาว ที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์อักขรที่ปกคลุมทั้งร่างกายทุกส่วนของเขา สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็ดวงตาที่เหมือนเหยี่ยว



ด้านหน้าเขา มีชายคนหนึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น เขาเป็นศิษย์หลัก มีอายุประมาณ 20 ปี ท่าทางของเขาดูเยือกเย็นสุขุมดูเหมือนว่าประสบการณ์ทำให้เขามีท่าทางที่เกินวัย คนๆนั้นคือศิษย์ที่เคยอยู่ฝ่านใน ชายหนุ่มที่มีอำนาจพลังวิญญาณ เล้ง วู่ซุ้ย ( คนๆนี้เป็นลูกพี่ของโจว จื่อหยวนในสุสานที่โดนชูเฟิงตัดแขนขา )



" วู่ซุ้ย เจ้าติดตามข้ามากี่ปีแล้ว ? ." เสียงนั้นดังมาจากชายชุดขาว จูเก่อ



" จนถึงวันนี้ ก็ครบ 3 ปี  " เล้ง วู่ซุ้ย คารวะพร้อมกับตอบ



" 3ปีเหมือน1วัน เวลาผ่านไปไม่มีใครรู้ เวลาช่างรวดเร็วยิ่งนัก เจ้าคอยรับใช้ข้ามานานหลายปี อีกทั้งมีผลงานมากมายเจ้าทำให้ข้าไม่ผิดหวังจริงๆ วันนี้ข้าจะให้ภารกิจสุดท้ายแก่เจ้า ตราบใดที่เจ้าทำมันได้สำเร็จข้าจะยอมรับเจ้าเป็นศิษย์ของข้าจากนั้นข้าจะสอนทักษะการพัฒนาอำนาจวิญญาณให้เจ้า "



" อาจารย์ มันคือภารกิจอะไร ? ต่อให้ข้าไปบุกน้ำลุยไฟ ข้าก็จะทำให้สำเร็จให้ได้ " เมื่อได้ยินว่า จูเก่อ จะรับเค้าเป็นศิษย์ เล้ง วู่ซุ้ย ดีใจอย่างมาก



" ตามหาคนคนหนึ่งให้กับข้า " จูเก่อ หลิวหยุน กล่าว



" คนๆนั้นมีลักษณะเช่นไร " เล้ง วู่ซุ้ย ถาม



" ชายหนุ่ม อายุประมาณ 15 ปี แต่สามารถใช้ สายฟ้า สามผสาน รูปแบบที่ 3 ได้ เขาเป็นเหมือนเจ้า เป็นคนที่มีอำนาจพลังวิญญาณ ข้าเห็นมากับตา แต่ข้ายังไม่รู้จักนามของเขา เท่า่ที่ข้ารู้เขาเป็นศิษย์ของโรงเรียนมังกรฟ้า ไม่ผิดแน่ "



" ชายหนุ่มที่มีอำนาจพลังวิญญาณอีกทั้งยังใช้ สายฟ้า สามผสาน รูปแบบที่ 3 ได้ "ตอนนั้น หน้าของ เล้ง วู่ซุ้ย เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าว " ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เขาไม่ใช่ศิษย์หลักแห่งนี้ "



" ข้าใช้เจ้าไปหา ไม่ว่าเขาจะเป็นศิษย์หลักหรือศิษย์อะไรของตำหนักโรงเรียนมังกรฟ้าเจ้าก็ต้องตามหาให้เขามาให้ข้า "



" ตราบใดที่เจ้าพบเขา เจ้าก็จะกลายเป็นศิษย์ของข้า ข้าเชื่อว่ามันคงไม่ยากเกินไปสำหรับเจ้า "



" ในการเดินทางในสุสาน ข้าเคยพูดกับเขาไม่กี่ประโยค เพราะมัวแต่ปะทะกับผู้นำโรงเรียนพันลมและข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส จากนี้ไป ข้าจะเก็บตัวประตูสักพัก เมื่อข้าออกมาหวังว่าจะได้พบกับเด็กหนุ่มคนนั้น "



" ข้าจะทำสุดความสามารถ "



" ไป "



" คับท่านอาจารย์ " หลังจากคารวะเสร็จ เล้ง วู่ซุ้ย เดินออกจากตำหนัก ในตอนนั้นใบหน้าของเค้าเต็มไปด้วยความเกลียดชังและเย็นชา



" ศิษย์พี่เล้ง ท่านจูเก่อต้องการพบทำไม ? "



" หรือว่าศิษย์พี่เล้ง จะได้รับมอบหมายภารกิจ ? .



ด้านนอกตำหนัก มีศิษย์หลักสองคน เดินเข้ามา เป็นบุรุษหนึ่งเป็นสตรีหนึ่ง ชายมีชื่อชื่อว่า หลิวปิง ส่วนหญิงชื่อว่า เกาหลี่ แม้ว่าพวกเขาจะอายุมากกว่า เล้ง วู่ซุ้ย แต่เขาพึ่่งมาจากฝ่ายในได้ไม่นาน พวกเขาทั้งสองเป็นผู้ติดตามที่ เล้ง วู่ซุ้ย ไว้วางใจ



" ไปตำหนักฝ่ายใน และตรวจสอบว่ามีเด็กหนุ่มคนไหนที่สามารถใช้ สายฟ้า สามผสาน รูปแบบที่3ได้ หากเจ้าพบมัน ให้ลอบกำจัดได้ทันทีอย่าให้มีใครรู้ว่าเจ้าเป็นคนลงมือ ยิ่ง จูเก่อ หลิวหยุน อย่าให้เขารู้เด็ดขาด " เล้ง วู่ซุ้ย กล่าวอย่างเย็นชา



" เราจะไปเดี๋ยวนี้ " เกาหลี่ และ หลิวปิง ตอบอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล



เล้ง วู่ซุ้ย หันศีรษะของเขาไปมองตำหนักต้องห้ามของจูเก่อ หลิวหยุน เค้าขมวดคิ้วแล้วจ้องอย่างเย็นชา



" ไอแก่ ข้ายอมติดตามเจ้ามาตั้ง 3 ปี แต่เจ้าต้องการให้ข้าหาคนอื่นมาเป็นลูกศิษย์ของเจ้า ในเมื่อเจ้าทำเช่นนี้ข้าจะใช้วิธีของข้าเช่นกัน แล้วอย่าว่าข้าเป็นคนไร้คุณธรรม อย่าได้แม้แต่จะคิดที่ว่าเจ้าจะได้มีลูกศิษย์ "



ไม่มีใครรู้เรื่องราวของพื้นที่หลัก ขณะนั้นมีศิษย์จำนวนมากอยู่ด้านนอกหอคอยฝึกฝน พวกเขาต่างมองไปที่ทางเข้าหอคอยสีเขียว



โดยเฉพาะอาวุโสหอฝึกฝน พวกเขาทั้งหมดต่างทำหน้าตึงเครียด พวกเขาต่างไม่ละสายตาออกจากตรงนั้น เป็นเพราะว่า ชูเฟิง ได้เข้าไปในหอคอยเป็นเวลา 3 ชั่วยามแล้ว



" ผู้จัดการ มีอะไรเกิดขึ้นกับ ชูเฟิง ใช่ไม๊ ? นี้มัน 3 ชั่วยามแล้วนะ หากเป็นท่าน . . . . . ." อาวุโสต่างเป็นกังวล ชูเฟิง



" หาก ชูเฟิงคงเป็นลม เพราะรับพลังหอคอยไม่ไหว แสงจากหอสีเขียวจะหยุดทำงานทันที แต่ในปัจจุบัน มันยังคงมีความเคลื่อนไหวอยู่อีกทั้งพลังของมันรุนแรงมากยิ่งขึ้น ซึ่งแปลว่า ชูเฟิง ทนไหว อย่างน้อยๆก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา " โอวหยาง ส่ายหัว ความประหลาดใจปรากฏบนดวงตาของเขา



3 ชั่วยาม ถ้าเป็นการฝึกทักษะในปัจจุบันของเขา ใช้เวลา 3 ชั่วยาม เป็นเวลาในการฝึกที่สูงที่สุด เพราะหอคอยทั้งหมดถูกสร้างด้วยการวางอำนาจพลังวิญญาณจาก จูเก่อ หลิวหยุน ที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้นำโรงเรียน



อย่างไรก็ตาม ชูเฟิง มีพลังวิญญาณแค่ระดับ 7 แต่สามารถทนได้นานถึง 3 ชั่วยาม เรื่องเช่นนี้มันเกินขอบเขตของศิษย์หลักไปแล้ว แต่นี้เค้ายังคิดที่จะอยู่ในนั้นอีก มันทำให้ โอหยาง รู้สึกชื่นชมเป็นอย่างมาก



หลังจากผ่านไป 4 ชั่วยาม ความชื่นชมเปลี่ยนเป็นความตกใจ



เมื่อ ชูเฟิง ออกมาจากหอคอยฝึกฝน ทุกคนเห็นว่า ชูเฟิง ยังดูสบายๆอยู่เลย แถมยังมีรอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้าทุกคนต่างสงสัยจริงๆว่าเขาอยู่ในนั้นได้ยังไงถึง 4 ชั่วยาม



พวกเค้าที่เคยคิดว่าหอคอยที่นี่มีความกดดันในระดับตำนาน แต่หลังจากเห็น ชูเฟิง ออกมา บางคนรีบวิ่งเข้าไปในหอคอยฝึกฝน เพื่อต้องการศึกษามันเหมือนว่าจะไม่ค่อยเท่าไหร่



ด้วยความพยายามมุมานะของคนทั้งหลายแหล่ เกิดการฮือเข้าไปกันเป็นว่าเล่น ศิษย์ที่เข้าไปในช่วงเวลาสั้นๆ ต่างพากันเป็นลมและถูกเหล่าอาวุโสเฝ้าหอคอยแบกออกมา



" พระถังซัมจั๋ง!!! นั้นหมายความว่า ชูเฟิงสามารถฝึกทักษะอยู่ในนั้นได้ถึง 4 ชั่วยาม โดยที่เค้าไม่เป็นอะไรเลย "



" ไอบ้าชูเฟิง เขาจะน่ากลัวเกินไปแล้ว เขายังเป็นมนุษย์อยู่ไม๊ ดูเหมือนว่าสัตว์ประหลาดจะปรากฏที่ฝ่ายในแล้ว "



เหล่าลูกศิษย์ต่างคุยกันอย่างฮือฮา เมื่อพวกเค้าเห็นศิษย์ที่ถูกห่อด้วยผ้าขาวขณะที่ถูกอาวุโสแบกออกมา เหล่าลูกศิษย์ต่างพากันตะโกนด้วยความประหลาดใจ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ตะโกนเชียร์แต่อย่างใด แต่พวกเค้าตะโกนเพราะ ชูเฟิง ที่เดินออกมาก่อนหน้านี้



อีกครั้งหนึ่ง ที่ ชูเฟิง ได้สร้างตำนานใหม่ฝากไว้ที่ฝ่ายใน แต่ชูเฟิงไม่คิดเช่นนั้น เหตุผลที่เขามีความสุขเพราะเขาเข้าใจ ขั้นที่หนึ่ง ของทักษะ ท่องนภา 


แม้ว่ามันจะเป็นแค่ ขั้นที่1 ความเร็วของลมก็เป็นที่พอใจสำหรับ ชูเฟิง อย่างน้อยๆ ทักษะ ท่องนภา สามารถช่วยเขา หากเขาเอาชนะระดับกำเนิดวิญญาณไม่ไหว  เขาสามารถหลบหนีไปยังที่ปลอดภัยได้ เหมาะสำหรับเป็นไพ่ตายในการรักษาชีวิต



เวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก วันสอบศิษย์หลักก็มาถึง 
ณ เวลากลางคืนก่อนสอบ ซูเหม่ย ที่หายตัวไปไม่กี่วันก็มาถึงหน้าประตูห้องของชูเฟิง




///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . . ( 18+ )

แนะๆอยากอ่านล่ะสิ