วันจันทร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 76 - จัดการมัน ตามนั้น



* พรึบบบ *



แสงจากปลายอุโมงค์เล็ดลอดประตูเข้ามา ซูเหม่ยเดินโซเซไปตามอุโมงค์ ร่างกายที่อ่อนล้าของนางทำให้นางทรุดตัวพร้อมกับเหงื่อที่ลินไหลมาตามใบหน้า เนื่องจากนางวิ่งมาจากภายในอุโมงค์จนในที่สุด สวนพฤกษามังกรฟ้า ก็ได้ อยู่ตรงหน้าของนาง



หากก้าวพ้นมันเข้าไป ก็เท่ากับว่าเธอนั้นได้ผ่านการสอบเป็นศิษย์ฺหลัก เรียบร้อย แต่สิ่งที่นางต้องการคือการได้เห็น ดอกไม้ 7 สี และก้าวผ่านประตูเบื้องหน้าออกไป



*ฟิ้วว ~ * .



ในตอนนั้น ประตูบานใหญ่ที่ดูแข็งแกร่ง ค่อยๆเปิดออกโดยซูเหม่ย แสงตะวันได้สาดส่องลงบนตัว ดวงตาของนางพลันริบหลี่ลง นางรู้สึกว่าอากาศที่อบอุ่นพัดผ่านใบหน้าของนาง



หลังจากที่นางลืมตาขึ้น เมื่อได้เห็นฉากนั้นในดวงตา ใบหน้าของนางที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มในตอนนั้นพลันซะงักถูกทับลงด้วยความตกใจ



จากบริเวณใกล้ๆ นางเห็นคนทรุดลงอยู่กับพื้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด เขาถูกทรมานอย่างสาหัส ขณะที่เขาพยายามที่จะขัดขืน เขาเป็นผู้นำพันธมิตรปีก ฯ ซือตู่ยู๋



* ปึก . . *


แต่ก่อนที่ซือตู่ยู่กำลังจะลุกขึ้นยืน ก็มีเท้าเหยียบลงมาบนร่างกายของเขา พลังที่รุนแรง ทำให้เขากระอักเลือดออกมาจากปากของซือตู่ยู๋



คนที่เหยียบซือตู่ยู๋คือผู้นำพันธมิตรดาบ เจี้ยนเฟิงอวี้ และที่ยืน ข้างๆเจี้ยนเฟิงอวี้อยู่อีกคน ก็คือ ผู้นำพันธมิตรโลก หลาววู่



" เจ้าจะทำอะไร ? " เห็นฉากนั้น ซูเหม่ย ตกใจอย่างมาก ขณะเดียวกันนางก็เต็มไปด้วยโกรธ



" โอ้ นั้นมัน สาวงาม # 1 ในฝ่ายใน ซูเหม่ย หนิ ? " หลาววู่ มอง ซูเหม่ยพร้อมกับหัวเราะ



" ซูเหม่ยหนีไป!!! พวกมันร่วมมือกันทำร้ายพันธมิตรปีกฯ " ซือตู่ยู่ พยายามตะโกนเสียงดังบอกซูเหม่ย ให้หนี



" หุบปาก!!! " ก่อนที่จะพูด เจี้ยนเฟิงอวี้ก็เตะตู่ยู๋อย่างแรงไปที่ท้องของเขา ซือตูยู๋ถึงกับขดตัวลงด้วยความเจ็บปวด ไม่สามารถพูดออกไป



" พวกเจ้า. . . ." เมื่อเห็นเช่นนั้น ซูเหม่ยไม่คิดจะหนีแต่อย่างใด แต่นางกลับวิ่งใส่พวกเขา



คนที่อยู่แค่ระดับ 8 ห้วงวิญญาณ เจ้าจะเอาชนะ เจี้ยนเฟิงอวี้ กับ หลาววู่ ได้อย่างไร ? ทันใดนั้น นางก็ถูกจับโดยพวกเขาทั้งสอง แต่พวกเขาไม่ได้ทำร้ายนางแต่อย่างใด พวกเขาเอาเชือกชนิดพิเศษมัดไว้กับนาง



" เจ้าคิดจะทำอะไร ? " ซูเหม่ยตะโกนด้วยความโกรธ ถึงแม้ว่าซือตู่ยู๋ จะไม่ได้สนิทสนมอะไรกับชูเฟิง แต่ เขาก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของนาง เห็นซือตู่ยู๋ถูกทำร้ายต่อหน้าต่อตา จะให้นางทนได้อย่างไร



" ฮ่าๆ ไม่ต้องตกใจ ซูเหม่ย เราแค่ต้องการมัดพันธมิตรปีกฯของเจ้าไว้ที่นี่ "



" ถ้าเจ้าไม่เข้าใจสิ่งที่เราพูด ข้าจะบอกให้ก็ได้ สมาชิกของพันธมิตรปีกฯทุกคนจะต้องล้มเหลวในการสอบครั้งนี้ เข้าใจหรือยัง " เจี้ยนเฟิงอวี้หัวเราะพร้อมกับกล่าว



" เลวมาก!!! มันผิดกฏนะ รอสอบเสร็จก่อนเถอะข้าจะบอกพี่สาวของข้าและพวกเจ้าจะได้ชดใช้ในสิ่งที่ทำ "



" ฮ่าๆ ซูเหม่ย จะฟ้องพี่สาวงั้นหรอ ข้าจะบอกให้ก็ได้ ว่าเรากลัวนาง เฉพาะที่เราเป็นศิษย์ฺใน แต่เมื่อไหร่ที่พวกเรากลายเป็นศิษย์หลัก นางจะมาทำอะไรเราได้ " หลาววู่ พอเข้าใจสิ่งที่นางพูด



" งั้นหรอ ถ้าพวกเจ้าต้องการเช่นนั้น เราก็จะได้เห็นกัน " ซูเหม่ยกล่าวด้วยความโกรธ



" ไม่ต้องเอาพี่สาวเจ้ามาขู่ เรารู้ว่าเจ้ามีสหายที่เป็นศิษย์หลักมากมาย แต่พวกเราคิดไว้ก่อนแล้ว ทำไมเรายังต้องกลัวพี่สาวของเจ้า " เจี้ยนเฟิงอวี้กล่าวอย่างเหยียดหยาม



หลังจากนั้น สมาชิกคนอื่นๆของพันธมิตรปีกฯก็ได้มาถึง สวนพฤกษามังกรฟ้า โดยที่ฝ่ากับดักเข้ามา แต่เมื่อมาถึงพวกเขาก็ถูกเจี้ยนเฟิงอวี้และหลาววู่ทำร้าย 



พันธมิตรทั้ง 11 คนจากจำนวน 12 คนได้ถูกสมาชิกพันธมิตรดาบและพันธมิตรโลกจับมัดเอาไว้



ซูเหม่ย และคนอื่นๆ สงสัยว่าสมาชิกทั้งสองพันธมิตร ผ่านตำหนักใต้พิภพมาได้อย่างง่ายได้ ต้องมีอะไรบางอย่างที่ไม่ปกติ ทั่งๆที่พวกเขานั้นมีพลังแค่ ระดับ 7 ห้วงวิญญาณ แต่สามารถผ่านกับดัก มาได้อย่างรวดเร็ว นั้นเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างมาก



ตอนนี้ สมาชิกจากพันธมิตรดาบฯและพันธมิตรโลกร่วมมือกันทำร้ายคนของพันธมิตรปีกฯ จนใบหน้าของพวกเขาช้ำจนบวมปูด พวกเขาเกือบทุกคนได้รับบาดเจ็บตามส่วนต่างๆของร่ายกาย แต่ไม่มีใครตะโกนอะไรออกมาสักคำ พวกเขาได้แต่กัดฟันอดทนไว้



" นี่มันแปลกๆ นะเจ้าเด็กนั้นมันหายหัวไปไหนรึว่ามันตายไปแล้ว ? หวังว่ามันคงไม่ถูกกับดับฆ่าตายไปซะก่อนล่ะ มองไปประตูที่ยังไม่เปิด หลาววู่ รู้สึกกังวลนิดหน่อย



" สมน้ำหน้ามันหากตายอยู่ที่นี่คงจะทรมาณน่าดู " เจี่ยนเฟิงอวี้กล่าว



" พวกเจ้าต่างหากที่จะตาย รีบปล่อยพวกเราออกไป พร้อมกับคุกเข่าลงกับพื้น และเอาหัวโขกขอขมาผู้นำของเรา ไม่งั้นตอนที่ ชูเฟิง มาถึงที่นี่ เขาอาจจะฆ่าพวกเจ้า "



ซูเหม่ยพูดได้อย่างกระแทกอารมณ์ ในตอนนั้น นางดูห้าวยิ่งนัก นางมองเหล่าสหายที่ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ นางไม่มีวันอภัยให้คนเหล่านั้น



" โอ้โห ไอ้เจ้าเด็กตัวน้อยๆ ชูเฟิง นั้นน่ะหรอ ซูเหม่ย เจ้าจะไม่ดูมั่นใจไปหน่อยหรอ หรือว่าเจ้าจะชอบมัน" หลาววู่หัวเราะขณะที่เดินเข้ามาทางซูเหม่ย



" แน่นอนอยู่แล้ว ไอ้เจ้าเด็กนั้นมันเป็นคนรักของนาง " เจี้ยนเฟิงอวี้ กล่าว



" งั้นหรอ? ซูเหม่ย ตาของเจ้าคงจะบอดไปแล้วล่ะมั้ง ทำไมถึงได้ไปสนใจคนที่อ่อนแอเช่นนั้น มากกว่าข้า คนที่แข็งแกร่งเหมือนข้า เฮ้อ . . . . . . " หลาววู่ คุกเข่าลงและใช้มือของเขาจับใบหน้าของซูเหม่ย



" ออกไป!!! ถ้าเจ้าแตะต้องข้า ข้ากับพี่สาวจะฆ่าเจ้า!!!! "



" ขนาดนั้นเลย ? เจ้าเห็นว่าข้าเป็นคนขี้ขลาดที่กลัวคำขู่ผู้หญิงงั้นหรอ  ดูสิว่าเจ้ายังจะกล้าไปบอกกับพี่สาวเจ้าให้ฟังอีกไม๊ ? "



" แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอก ข้าแค่จะจูบเจ้าเท่านั้น มานี่มะ ที่รัก!!! มาให้ข้าชิมรสชาดลิมฝีปากของเจ้าหน่อย "



หลาววู่ พูดพร้อมกับเลียริมฝีปาก ขณะที่ทำปากจู๋พร้อมกับเดินเข้ามาด้านหน้าของซูเหม่ย ใบหน้าขาวๆของนาง และลิมฝีปากสีชมพูด ช่างงดงามจริงๆ



" ตาย ! "



แต่ ก่อนที่เขาจะจูบซูเหม่ย มีเสียงตะโกนด้วยความโกรธระเบิดออกมา อากาศรอบๆถึงกับกระจายออกไปทันที ช่วงเวลาในพริบตา ชูเฟิง ก็มาปรากฏด้านหน้าของ หลาววู๋ เหมือนกับปีศาจ



* ปัก * มือของชูเฟิง เหมือนกับกรงเล็บของอินทรี ขย้ำลงไปที่คอของ หลาววู่ พร้อมกดลงกับพื้น



" เจ้าอยากจะจูบนักใช่มั้ย ? งั้นข้าจะให้เจ้าจูบกับไอนี้ "



หลังจากกด หลาววู่ ลงกับพื้น ชูเฟิงยกมือซ้ายขึ้นมาพร้อมกับกำหมัดแน่น จากนั้นเขาก็ต่อยไปที่ปากของ หลาววู่ หลายสิบครั้ง หน้าของ หลาววู่ ในขณะนั้นมีแต่เลือด ฟันทั้งปากของเขาแตกละเอียดหลังจากที่ขากรรไกรหัก ปากของเค้าอ้าค้างไว้ จากนั้นเลือดและฟันก็ไหลออกมา



" กลืนมันกลับไปซะ "



ชูเฟิงที่โกรธตะโกนออกมา พร้อมกับเอาฟันของเขาหยัดกลับไปที่ปาก หลาววู่ได้แต่จมลงไปในความสิ้นหวัง ในที่สุดเขาก็ต้องกลืนเลือดในปากและฟันลงไปในคอ



" นี่ . . . . . . คนๆนี้ "



มองชูเฟิง กับ หลาววู๋ สมาชิกพันธมิตรโลกและพันธมิตรดาบฯ ต่างถูกปกคลุมไปด้วยความกลัว แม้แต่ เจี้ยนเฟิงอวี้ ยังถึงกับหน้าเสีย



เห็นได้อย่างชัดเจนว่า หลาววู่นั้น อยู่ในระดับ 9 ห้วงวิญญาณ อีกทั้งยังมี ทักษะลับ และ ทักษะระดับ 4 แต่เขากลับมาพ่ายแพ้ให้กลับชูเฟิงอย่างง่ายดาย



ต่อหน้าชูเฟิง พลังของ หลาววู่ นั้นถึงกับไร้ประโยชน์ นั้นหมายความว่า ชูเฟิง แข็งแกร่งกว่า หลาววู่ หลายเท่า



ขณะพวกเขาทำหน้าอย่างกับไร้วิญญาณ ชูเฟิงลุกขึ้นยืน มอง หลาววู่ อีกครั้ง ใบหน้าของเขานั้นมีฟองสีขาวๆทะลักออกมาจากปาก เผยให้เห็นแต่ลูกตาสีขาวเหลือกขึ้นมา ทำให้รู้ว่าเขาหมดสติไป



ใบหน้าของชูเฟิงที่เย็นชา ยืนจ้องมองพวกเขาในดวงตา ขณะที่ร่างกายยังคงดูสงบนิ่ง ร่างกายของคนอื่นๆก็รู้สึกหนาวขึ้นมา ขณะที่มองชูเฟิงพวกเขาถึงกับยืนตัวสั่น โดยที่อากาศนั้นไม่เย็นเลยสักนิด



" ซูเหม่ย เจ้าต้องการให้ข้าทำยังไงกับคนเหล่านี้ ? "



" จัดการมัน "



" ตามนั้น "




///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .