วันอังคารที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 79 - ผลลัพธ์ที่หน้าตกใจ



" นี่มัน. . . . . ." มองดูที่แสงสีเขียว ซือตู่ยู๋ผิดหวังอย่างมาก เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าค่าความสามารถพิเศษของเขาจะในแค่ระดับต่ำ



เมื่อเห็นเช่นนั้นผู้เฒ่าไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจหรือผิดหวังออกมา อารมณ์ของพวกเขาช่างดูสงบนิ่ง จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น " ความสามารถพิเศษระดับต่ำ คนต่อไป. . . .



หลังจากนั้นพันธมิตรปีกฯคนที่เหลือต่างไม่กล้าที่จะทดสอบ หลังจากคนที่ไปคนแรกเป็นถึงผู้นำแต่กลับทำได้แค่แสงสีเขียว พอคนต่อไปเข้ามาทดสอบกลับไม่มีแสงสีใดๆปรากฏ



เห็นเช่นนั้น ซือตู่ยู๋ ก็เริ่มสุขขึ้นมานิดหน่อย เพราะว่าอย่างน้อยเค้าก็ยังพอมีพรสวรรค์อยู่มากกว่าคนอื่นๆ ขณะนั้นพวกผู้เฒ่าก็เริ่มที่จะไม่พอใจ



" ค่าความสามารถพิเศษระดับต่ำ ต่อไป . . . .



ในที่สุด ก็ถึงคราวที่ซูเหม่ยต้องไปทดสอบ หลังจากที่นางเห็นผลการทดสอบของคนอื่นๆ ปัจจุบันเธอเริ่มที่จะสูญเสียความมั่นใจ ด้วยความกังกล ทำให้เธอกระสับกระส่ายหันซ้ายหันขวา ถ้าเข้าไปมองใกล้ๆจะพบว่านางกำลังมือสั่น



เมื่อซูเหม่ยเดินไป ผู้เฒ่าทั้ง 6 ต่างจ้องมองมาที่นาง เพราะว่าซูเหม่ยคือน้องสาวของอาวุโสซูรู่ ที่ได้เป็นศิษย์หลัก เธอนั้นถูกเรียกว่าอัจฉริยะ ดังนั้นผู้เฒ่าทั่้ง 6 ต่างคาดหวังกับนางอย่างมาก



* ฟู่วววว * หลังจากส่งพลังวิญญาณเข้าไป ส่วนแสงสีเหลืองก็เปล่องออกมาอย่างเจิดจ้า



ตอนนั้น ซูเหม่ย ถอนหายใจด้วยความโล่งอก พร้อมกับมีความสุขเป็นอย่างมาก



" ไม่เลวๆ สีเหลือง ค่าความสามารถพิเศษระดับกลาง สมแล้วที่เป็นน้องสาวของเขาคนนั้น  "



หลังจากคนแรกทดสอบมาเรื่อยๆก็ไม่มีใครทำให้พวกเค้าพอใจสักคน ไม่ต้องสงสัย เมื่อผลการทดสอบของ ซูเหม่ย สว่างขึ้น ถึงกับทำให้เหล่าผู้เฒ่าทั้ง 6 พยักหน้า พร้อมกับรอยยิ้มปรากฏถึงความพอใจ



แม้แต่ ซือตู่ยู๋และอื่นๆต่างถอนหายใจด้วยความชื่นชมในความสามารถของ ซูเหม่ย แต่หลังจากนั้น ซูเหม่ยและคนอื่นๆ ต่างจ้องมองมาที่ ชูเฟิง



พวกเขาเหล่าหนุ่มสาวที่มาจากฝ่ายในเพื่อเข้าร่วมการทดสอบศิษย์หลักในเวลาสั้นๆ ทำให้พวกเขาต่างเข้าใจถึงสิ่งที่เรียกว่า ความแข็งแกร่ง  ซูเหม่ยและคนอื่นๆ ต่างสงสัยว่าชูเฟิงจะสามารถสร้างตำนาน เหมือนกับ จาง เทียนอี้ และ กง ลู่หยุน ได้หรือไม่ ?



ชูเฟิง เดินเข้าไปด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม ขณะนั้นเขามาอยู่ด้านหน้าของแท่นศิลาทดสอบ จากนั้นเค้าก็วางฝ่ามือลงไปบนนั้น ชูเฟิงใส่อำนาจพลังวิญญาณลงไปในศิลา



หลังจากที่อำนาจพลังวิญญาณเข้าไป ทุกคนรู้สึกได้ว่าศิลาทดสอบเกิดการผันแปร แต่หลังจากนั้นทุกคนก็ต้องตกใจกับผลค่าความสามารถ



มันไม่มีแสงใดๆออกมา ไม่ต้องพูดถึงแสงสีแดง แม้แต่สีเหลือง หรือสีเขียว ก็ยังไม่ปรากฏ พลังวิญญาณของชูเฟิงไม่สามารถเปิดใช้งานศิลาสีใดๆได้เลย



* หา!!!! * 



เผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้ ชูเฟิง ขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด เขาใส่พลังวิญญาณเข้าไปในศิลาอีก 2 ครั้ง มันก็ไม่มีแสงใดๆปรากฏ หลังจากนั้นเค้าทำมันอีกเป็นครั้งที่ 3 แต่มันก็กลับไม่เปล่งแสงใดๆออกมา



" บัดซบ ศิลามันพังป่าวว่ะ ? "( เด๋วก็ทุบแม่ม ) ชูเฟิงถึงกับพูดไม่ออก ขนาดคนที่มีความสามารถมากมายจนน่ากลัวเช่นเขา ? แต่กลับไม่สามารถเปิดใช้งานแม้แต่ส่วนสีเขียวที่ระดับต่ำที่สุด



" นี่มัน . . . . . . . "



ไม่ต้องพูดถึง ซูเหม่ย ซือตู่ยู๋และคนอื่นๆ ที่มีความเชื่อมั่นในความสามารถของชูเฟิงที่แข็งแกร่งดุจดั่งปีศาจ แต่หลังจากที่ผลลัพธ์ออกมาเช่นนั้นพวกเขาถึงกับตกใจ  



" เจ้าผ่านการสอบด้วยความสามารถของตัวเองหรือป่าว หรือว่าเจ้าโกงการสอบ ?  " อีแก่ มองชูเฟิงพร้อมกับดูถูก



" นี่ยายแก่ ท่านหมายความว่าไง " ได้ยินคำพูดเหล่านั้น ยิ่งทำให้ชูเฟิง หงุดหงิด



" เจ้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดหรอ ว่าหมายถึงอะไร เจ้าน่าจะรู้อยู่แก่ใจ " หญิงชรา ได้กล่าว



" ท่านน . . . . . . . "



" ชู เฟิง ! "



ขณะที่ชูเฟิงจะเข้าไปทุบ แต่ก็ถูกซูเหม่ยหยุดไว้ อาวุโสหลักนั้นไม่เหมือนกับฝ่ายในของเรา แม้ว่าเจ้าจะโกรธแต่เจ้าก็ต้องเคารพพวกเขา ไม่งั้นเราอาจจะมีปัญหาเพราะเจ้า



ชูเฟิงไม่ได้เป็นคนปัญญาอ่อน เขาเข้าใจสิ่งที่ซูเหม่ยพูดเป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าเขาจะไม่พอใจมากแค่ไหน แต่เค้าก็ต้องอดทนไว้ หลังจากที่เขาไม่สามารถเปิดการใช้งานศิลาทดสอบสีใดๆได้ ทั้งๆที่การฝึกพลังวิญญาณของเค้ามีมากมายกว่าคนอื่นๆ เขาสังสัยจริงๆว่าทำไมคนอื่นถึงทำได้อย่างง่ายดาย



" แม้ว่าเขาจะมาที่นี่ได้ แต่คนที่ไม่มีพรสวรรค์ฝึกให้ตายยังไงก็ทำได้แค่เพิ่มพลังวิญญาณ  แม้ว่าเขาจะได้เป็นศิษย์หลัก แต่เค้าจะได้อะไรไปจากที่นี่ สมควรแล้วที่ถูกเหยียบย่ำ ในอนาคตเขาคงต้องลำบากแน่ๆ 



สายตาของเหล่าผู้เฒ่ายังเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม อีกทั้งความไม่พอใจ มันเห็นได้ชัดว่าพวกเขา รู้สึกว่า ชูเฟิง ไม่ได้พึ่งพาความสามารถของตัวเองในการมาถึงที่นี่ 



" เกาหลี พวกเราจะไปตรวจสอบศิลา เราจะส่งเด็กพวกนี้ให้กับเจ้า "



ผู้เฒ่าทั้ง 6 ลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมตัว แต่ก่อนจะลุกขึ้นเขาไม่ลืมที่จะพูดกับ ซูเหม่ย



" ซูเหม่ย เราหวังว่าเจ้าจะมีความสามารถที่โดดเด่นไม่แพ้กับพี่สาวของเจ้า แต่เพื่อนๆของเจ้ายังต้องขัดเกลาอีกนิดหน่อย ไม่งั้นเราจะส่งพวกเขากลับ



มองผู้เฒ่าทั้ง 6  ความโกรธของ ชูเฟิง ก็ปะทุขึ้นในใจ แต่สุดท้ายเขาก็ได้แต่ต้องอดทน เพราะเขารู้ว่าหากไปต่อต้านพวกเขา เป็นการกระทำที่ไม่ฉลาดเท่าไหร่ ต่อให้สู้กับพวกเขาไป เขาก็ไม่สามารถเอาชนะได้อยู่ดี



" ชูเฟิง โชคดีที่เจ้าไม่ระเบิดออกมาซะก่อน คนเหล่านี้คือ ปราการทั้ง 6 ที่ปกป้องโรงเรียนมังกรฟ้า พวกเขาทั้ง 6 คนเป็นผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ ดังนั้นปล่อยเขาไปเถอะ ซูเหม่ยรีบเตือน ชูเฟิง



" ฮ่าๆ ลูกศิษย์ทั้งหลายยินดีด้วยทีได้เป็น ศิษย์หลัก ตามข้ามาจะพาไปดูอะไรบางอย่าง " ในเวลานั้น มีเสียงที่ฟังดูมีอายุออกมาจากมุมห้องในตำหนัก



ชูเฟิง และคนอื่นๆ ต่างสังเกตุว่ามีคนแก่ออกมาจากตรงนั้น



คนๆนั้นมีผมสีขาวอยู่สองข้างระหว่างหู ตรงกลางไร้ผม  ริ้วรอยเหี่ยวย่นปะปนเต็มใบหน้าของเขา หลังจากที่สังเหตุดีๆ เขาดูน่ากลัวเหมือนกับคนที่ตายไปแล้ว



ชูเฟิงไม่กล้ามองหน้า ชายชรา ผู้นั้น เขาพบว่าออร่าของชราคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่า ผู้เฒ่าทั้ง 6 ถ้าหากเค้าเป็นคนระดับเดียวกัน แสดงว่าเค้าเป็นผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ



ชายชราคนนั้นนำพวก ชูเฟิง และคนอื่นๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุดสีฟ้าที่แสดงถึงการเป็นศิษย์หลัก อีกทั้งได้รับ สัญลักษณ์ ผืนใหญ่อีกคนละผืน



มันเป็นผ้าคลุมสัญลักษณ์ของโรงเรียนมังกรฟ้า หากมีสัญลักษณ์นี้ไว้จะได้รับการปกป้องจากโรงเรียนมังกรฟ้า มันเรียกว่า ผ้าคลุมมังกรฟ้า



หลังจากที่ทุกคนทำอะไรเสร็จ ชูเฟิงและคนอื่นๆก็เดินออกจากตำหนัก พวกเขามุ่งหน้าไปที่ พื้นที่หลัก คนอื่นๆต่างเรียกชายชราคนนี้ว่า " เกาหลี่ " โดยปราการทั้ง 6  ก็ค่อยๆเดินเข้าไปที่ศิลาทดสอบ เพื่อตรวจสอบมัน



" มันแปลกๆนะ การกระทำของเค้าที่สวนพฤกษามังกรฟ้า ที่เหมือนกับปีศาจ เขาน่าจะเป็นอัจฉริยะหนิ ทำไมเขาถึงไม่สามารถเปิดใช้งานได้แม้แต่ระดับต่ำ " 



พวกผู้เฒ่าต่างทบทวนเหตุการณ์ที่มันแปลกๆ เขาพยายามที่จะหาเหตุผล แต่เขาก็ไม่พบอะไรที่ผิดปกติ ทันใดนั้นดวงตาของพวกเขาก็จ้องไปที่ด้านบนของศิลาทดสอบ หลังจากนั้นพวกเขาถึงกับตาสว่าง ดูจากสีหน้าของพวกเขาแสดงถึงความตกใจอย่างมาก



//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .