วันพุธที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 81 - ขายหน้า



" อาวุโสกง แม้ว่าในอนาคต การสร้างพันธมิตรก็ยังเป็นสิ่งต้องห้ามที่พื้นที่หลักอยู่งั้นหรอ " ฮัน ซู ถามเบาๆ เหมือนกับว่านางกำลังกลัว กง ลู่หยุน



" ใช่แล้ว ข้าเคยบอกไปแล้วหนิ การที่เข้ามาเป็นศิษย์หลัก ตราบใดที่เจ้ามีพันธมิตร เจ้าก็จะไม่ถือว่าซื่อสัตย์กับโรงเรียนมังกรฟ้าของเรา เพราะการมีพันธมิตรนั้นเป็นการหาผลประโยชน์ให้กับตัวเจ้าเอง "



" ข้าไม่สนใจหรอกว่าคนเหล่านั้นจะเป็นใครมาจากไหน แต่เมื่อเข้ามาเป็นศิษย์หลักในโรงเรียนมังกรฟ้าแล้วก็ต้องยุบพันธมิตรไปทันที ข้า กง ลู่หยุน จะไม่อนุญาตให้ใครหน้าไหนมันสร้างพันธมิตรเด็ดขาด "



" ฮัน ซู เห็นแก่หน้าของท่าน ข้าจะไม่สืบสาวเอาความกับคนเหล่านั้น ไปบอกพวกเขาว่าให้ยุบพันธมิตรปีกฯไปทันที และถอดป้ายที่คอของพวกเขาออก อย่าให้ข้าเห็นมันอีก พวกเขาจะอยู่ในแค่สถานะ ศิษย์หลักเท่านั้นจะไม่มีสมาชิกพันธมิตรปีกฯใดๆทั้งสิ้น " กง ลู่หยุนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา



" ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะไปบอกพวกเขาเดี๋ยวนี้ " ฮัน ซู ไม่กล้าที่จะรอช้า หลังจากที่นางพยักหน้า นางก็เดินเข้าไปหา ชูเฟิง และคนอื่นๆ



" ศิษย์พี่ ฮัน ซู ข้าคิดถึงท่านจัง ซูเหม่ยกระโดดเข้าไปกอดนางทันที ขณะนั้นฮันซูก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อนข้างสนิทสนมกันทีเดียว




" ศิษย์น้องเหม่ย เจ้าวางแผนที่จะตั้งพันธมิตรปีกฯในพื้นที่หลักงั้นหรอ ? " ฮันซูยิ้มและถาม



" อืม เราก็คิดไว้เช่นนั้น ทำไมงั้นหรอมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า " ด้วยความฉลาดของซูเหม่ยพอเข้าใจคำถามของฮันซู



" ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ไม่มีปัญหาหรอก แต่เมื่อเร็วๆนี้ อาวุโสกงพ่อมันตายเลยมีคำสั่งห้ามสร้างพันธมิตรใดๆในพื้นที่หลัก ดังนั้น พันธมิตรทั้งหมดในพื้นที่หลักจึงถูกยุบ ( เป็นการไว้อาลัย )" ฮันซูอธิบาย



" ศิษย์พี่ กง ลู่หยุน ? " ได้ยินคำพูดเหล่านั้น ซือตู่ยู๋ และคนอื่นๆ ได้แต่หันหน้าไปมองที่ กง ลู่หยุน ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ในดวงตาของพวกเขา เต็มไปด้วยความหวาดกลัวปะทุขึ้นมา



" นอกจากเขา จะมีใครมีอำนาจ ทำเช่นนี้ . . . . ."



" ศิษย์พี่ฮันซู เราเข้าใจสิ่งที่ท่านพยายามจะพูด เราจะไม่สร้างพันธมิตรปีกในพื้นที่หลัก!!! "



ซือตู่ยู๋กำป้ายไว้แน่น พร้อมกับกระชากมันออกจากหน้าอกของเขา เมื่อสมาชิกคนอื่นๆเห็นเช่นนั้นพวกเขาจึงถอดป้ายพันธมิตรออก



คนอื่นๆและซูเหม่ยทำหน้ามุ่ย และกล่าว " ศิษย์พี่ฮันซู ข้าจะทำให้ท่านมีปัญหาหรือเปล่า ? "



" ศิษย์น้องเหม่ย ข้ารู้ว่าเจ้าผูกพันธ์กับพันธมิตรปีกฯอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่รู้สึกผูกพันธ์กับมัน แต่สถานการณ์ของพื้นหลักนั้นแตกต่างจากเมื่อก่อน ในพื้นที่นี่ คนที่แข็งแกร่งสามารถทำได้ทุกอย่าง การมีพันธมิตรก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรข้าเข้าใจดี แต่เพราะ คำสั่งอาวุโสกงจึงไม่มีใคร ไม่กล้าปฏิบัติตาม ? "ฮันซู พูดเป็นเรื่องเป็นราว



" สุดท้ายแล้ว กง ลู่หยุน ก็ยังเป็นแค่ลูกศิษย์ ? คำพูดของเขาหนักดั่งขุนเขาขนาดนั้นเชียวเหตุใดเราต้องฟังไม่ใช่ท่านผู้เฒ่าสั่งสักหน่อย " ชูเฟิง พูดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด ( เด๋วก็ตบแม่ม )



เขาเข้าใจซูเหม่ยเป็นอย่างดี ว่าซูเหม่ยนั้นต้องการรักษาพันธมิตรปีกฯให้คงอยู่ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใน หรือ พื้นที่หลักก็ตาม ถึงแม้เขาจะไม่เข้าใจเบื้องหลังความคิดของนางก็ตาม



นั้นคือเหตุผลที่ว่าทำไมนางถึงให้ความสำคัญกับพันธมิตรปีกฯ ยังไงนางก็จะขออยู่ที่พันธมิตรปีกฯ นี่แหละคือ ซูเหม่ย



" เด็กหนุ่มนี่คือใคร ? " ได้ยินคำพูด ของ ชูเฟิง ฮันซูขมวดคิ้วมองด้วยสายตาแปลกๆมาที่ชูเฟิง



" อ๋อ ข้าลืมแนะนำ เขาชื่อ ชูเฟิง อีกทั้งยังเป็นสมาชิกพันธมิตรปีกฯ " ซูเหม่ยรีบแนะนำ 



" โอ้วว ดูเหมือนว่าเขาค่อนข้างเอาเรื่องทีเดียว นี่และน่ะเด็กใหม่ เป็นเรื่องปกติที่ยังไม่เข้าใจปัญหาต่างๆว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหน "



" ศิษย์น้องเหม่ย ข้าว่าเจ้าควรดูแลเขาให้ดีๆ และจำไว้ว่า พันธมิตรปีกฯจำเป็นที่จะต้องยุบ " หลังจากที่ ฮัน ซู พูดจบและกำลังจะหันหลังกลับ



" จริงๆข้าก็อยากจะรู้ว่าพวกอันดับมันจะแน่สักแค่ไหน " ชูเฟิง พูดขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเนื่องจากที่เขาได้ยินเขาพูดเหล่านั้นแล้วมันฟังดูไม่เข้าหู ( นี่มันจะโหดไปไหน )



ได้ยินคำพูดเหล่านั้น ฮันซูก็รีบหันหัวกลับไปเหมือนกับต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตาม เมื่อนางเห็นหน้าของซูเหม่ย นางจึงหยุดและกล่าว



" เหม่ยน้อย อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้า ในพื้นที่หลักในปัจจุบัน ไม่มีใครกล้าไปต่อกรกับ กง ลู่หยุน หรอกนะ ดังนั้นข้าว่าเจ้าควรที่จะถอดใจเรื่องพันธมิตรซะเถอะ มันจะดีต่อพวกเจ้าทั้งสอง "



" ฮัน ซู ใครมีปัญหางั้นหรอ " ในตอนนั้น เสียงของ กง ลู่หยุน ศิษย์หลัก# 1 ก็ดังออกมาเหมือนกับฟ้าคำราม



วินาทีนั้น ใบหน้าของ ซือตู่ยู๋และคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะเต็มไปด้วยความโกรธเนื่องจากต้องยุบพันธมิตรที่อยู่ด้วยกันมานาน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ กง ลู่หยุน ไม่แปลกที่พวกเขาจะรู้สึกกลัว


" อาวุโสกง ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่คุยกับพวกศิษย์น้องเพิ่มเติมนิดหน่อย " ฮันซูพยายามที่จะให้พวกศิษย์น้องเลี่ยงกับปัญหา



" หรอ แต่เท่าที่ข้าเห็นจะไม่เป็นเช่นนั้น " กง ลูหยุน ยิ้มเบาๆ พร้อมกับเดินไปด้านหน้าของซูเหม่ยและชูเฟิง พร้อมกับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร้งขรึม




" ข้าคิดว่าพวกเจ้าสองคนน่าจะเข้าใจแล้ว ตั้งแต่ข้าให้ ฮันซู กล่าวอย่างชัดเจน ข้าจะให้เวลาเจ้าสองคนรีบๆเอาป้ายออกจากหน้าอก และข้าจะทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น "



ได้ยินคำพูดเหล่านั้น ซูเหม่ย ลังเลเล็กน้อย นางค่อยๆยกมือขึ้นเตรียมที่จะนำป้ายออกจากหน้าอกเพราะนางรู้สึกได้ว่า กง ลู่หยุน ไม่ได้ใจเย็น



ในตอนนั้น ชูเฟิง ได้คว้าข้อมือของซูเหม่ยพร้อมกับยิ้มและพูดกับ กง ลู่หยุน " อาวุโสกง พันธมิตรปีกของเราไม่ได้ทำอะไรให้ผู้อื่นเดือดร้อน เหตุใดถึงต้องยุบ ? "



* พรึบ * แต่ใครจะคิดว่า กง ลู่หยุนจะไม่พูดอะไรสักคำ เขายกมือไปตบหน้าของชูเฟิง ?



* ฟิ้ววว * ณ ตอนนั้น ด้วยความตกใจ ชูเฟิง รีบใช้ ทักษะท่องนภา ลมลอยขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขาพร้อมกลับพุ่งถอยหลังไปประมาณ 10 ก้าว



" ไอเจ้านี่เร็วชะมัด "  เห็นฉากนั้นศิษย์หลักคนอื่นๆตกใจอย่างมาก คนธรรมดาๆไม่มีทางที่จะหนีความเร็วของ กง ลู่หยุนได้



" หืม . . " กง ลู่หยุน ไม่พูดใดๆ ร่างของเขามุ่งหน้าไปหา ชูเฟิง ในพริบตาเขาก็ไปปรากฏตัวด้านหลังของชูเฟิง พร้อมกับบีบคอของเขา



" ไร้สาระ " ขณะนั้น ชูเฟิง รู้สึกถึงแรงกดดันที่พุ่งเข้ามาในร่างกายของเขา ทำให้เขาเสียสมดุลในการเคลื่อนไหว สำหรับการเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ สำหรับเขามันยังเร็วเกินไป



* ปั้งง * หลังจากที่ดังคอเสื้อของ ชูเฟิง กง ลู่หยุน ก็กดเขาลงกับพื้น พลังที่แข็งแกร่งของเขาทำให้ ชูเฟิง จมลงไปในพื้น ทันที รอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏอยู่รอบๆตัวของเขา



" เจ้าจำใส่สมองไว้ซะ ว่าในพื้นที่หลัก ไม่มีใครกล้าทำให้ข้าไม่พอใจ ผู้ที่ทำเช่นนั้นจะมีจุดจบที่เหมือนกับเจ้า ที่คุกเข่ากับพื้นร้องเยี่ยงสุนัข "



" บัดซบบ!!!



มือของชูเฟิงพลักกับพื้นเพื่อดันตัวขึ้นมา เขาใช้ทักษะลับเพื่อเพิ่มพลังร่างกาย จากนั้นก็พยุงตัวของเขาขึ้น แต่พลังที่รุนแรงตรงคอของเขายังพยายามที่จะพลักเขาลงกับพื้น ไม่ต้องพูดถึงการจะยืน แม้แต่จะหายใจยังลำบาก



" ศิษย์พี่ กง เราจะยุบพันธมิตร ได้โปรดปล่อยเขาเถอะ "



เห็น ชูเฟิง ที่จมอยู่กับพื้น ซูเหม่ยร้องไห้ด้วยความกลัว นางรีบเอาป้ายที่หน้าอกของนางออกพร้อมกับวิ่งมาขอร้องต่อหน้า กง ลู่หยุน



" ศิษย์น้อง คำพูดของเจ้านั้นช่างไร้ประโยชน์ ข้าต้องการให้เขาบอกกับข้าด้วยตัวเอง กง ลู่หยุน พูดพลางดึงชูเฟิงขึ้นมาจากพื้น



" ถุยยย!!! " ขณะที่ชูเฟิงถูกยกขึ้นมา เขาหันหน้าของเขาไปหากง ลู่หยุน พร้อมกับถุยน้ำลายใส่หน้า
( พระเอกมันไม่ยอมเลยจริงๆ )



/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .