วันเสาร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 103 - รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ



แรงดันวิญญาณมหาศาลปกคลุมผืนป่าและท้องฟ้า ต้นไม้สั่นไหว ดอกไม้ใบหญ้าใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาปลิวสไวอย่างรุนแรง



" อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ ? "



ชูเฟิงและซูรู่ ตกใจกันอย่างมาก พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังของผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ อีกทั้งออร่าของเขายังมีมากกว่า ซูรู่



ภายใต้การความกดดัน มีชายชราค่อยๆเดินออกมาจากในป่า และมาหยุดตรงหน้า เล้ง วู่ซุย



ชายชราสวมชุดสีดำ แม้ว่ารูปร่างของเขาจะไม่ใหญ่โตเท่าไหร่แต่ก็มีอะไรที่ดูไม่ธรรมดา ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยริ้วรอย ทั้งยังปรากฏความดุร้ายบนใบหน้า



ชายชราผู้นั้นค่อนข้างแก่ชรา ขาของเขาสั่นอยู่ตลอด ขณะที่เขาเดินเหมือนกับจะล้มลงและสิ้นลมหายใจได้ทุกเมื่อ  เขาเป็นเหมือนกับไม้ใกล่ฝั่ง แต่ ชูเฟิง กับ ซูรู่ ก็ไม่กล้าที่จะประมาท เพราะออร่าที่ปกคลุมรอบๆตัวชายชราคนนั้น



" คารวะท่านผู้เฒ่า " เห็นคนผู้นั้น เล้ง วู่ซุย ทำการคารวะ



" ผู้เฒ่า เล้ง " ไม่นึกมาก่อนเลยว่าท่านจะมาด้วยตัวเอง ดูเหมือนว่าตะกูล เล้ง จะตั้งใจกำจัด ชูเฟิง ให้ได้เลยสินะ "



" เราสงสัยจริงๆว่า ชูเฟิง ไปทำอะไรให้ท่าน ถึงกับต้องจ้องเอาชีวิต " ซูรู่ถาม ผู้เฒ่าตะกูล เล้ง



" ซุ้ย เอ๋อ คือ ความหวังของตะกูล เล้ง ของข้า ผู้ใดที่เป็นเสี้ยนหนามของเขาเราจะกำจัดออกไปให้หมด ถ้าคุณหนู ซูรู่ มาเกี่ยวข้องเรื่องนี้ ตะกูลเล้งของข้าก็คงไม่ปล่อยไว้เช่นกัน " ผู้เฒ่า เล้ง ยิ้มเบาๆ แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัว



" ความหมายของท่านคือต้องกำจัดเรา ซูรู่ด้วยเช่นกัน งั้นหรอ " ซูรู่ถามด้วยเสียงที่ดูเย็นชา



" คุณหนู ซูรู่ ทำไมท่านต้องถามในเมื่อท่านก็รู้คำตอบอยู่แล้ว " ผุ้เฒ่า เล้ง กล่าว



" นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านมีความสามารถแค่ไหน " ซูรู่คว้าแขนของ ชูเฟิง เพื่อต้องการพาเขาหลบหนี



แต่ก่อนที่นางจะหนีไป แรงดันวิญญาณที่รุนแรงก็เข้าปกคลุมนาง เป็นเหมือนกำแพงแน่นหนาขวางทาง พวกเขาทั้งสองไว้



อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 3 !!! ซูรู่ตกใจอย่างมาก ช่วงระยะห่างแต่ละระดับ มีช่องว่างต่างกันเป็นอย่างมาก ต่อให้เก่งกาจแค่ไหนก็ยากที่จะต่อกร



แม้ว่าผู้เฒ่า เล้ง จะมีระดับห่างจาก ซูรู่ 2 ระดับ แต่มันก็ไปความต่างที่ขนาดใหญ่ นางไม่สามารถหนีออกไปได้เลย



นั้นคือเหตุผลที่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ สูงๆ หายากคนที่สามารถไปถึงจุดบนๆของระดับนี้ได้จะได้รับพลังที่ยิ่งใหญ่ ในอาณาจักร มังกรฟ้า มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าสู้อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณได้ ความยากทำให้ไม่มีใครไปถึงอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ได้เลยสักคน



พลังวิญญาณที่มากมายของเขาปลุกคลุมทั่วผืนฟ้า ผืนดิน มันก็บ่งบอกถึงความความแข็งแกร่ง และประสบการณ์ในการต่อสู้ของเขา



สิ่งที่ยืนยันได้ก็คือ การควบคุมพลังวิญญาณของเขาที่หลายคนต่างทำได้ยาก การที่ทำได้ถึงขนาดนี้ ก็เป็นตัวชี้ว่าเขาแข็งแกร่งมากแค่ไหน



" คุณหนู ซูรู่ ถ้าท่านจะโทษก็ต้องโทษตัวท่านเองที่ทำตัวสอดรู้สอดเห็น ยุ่งเรื่องชาวบ้าน ดังนั้นท่านจงเตรียมใจกับผลที่จะตามมา "



ผู้เฒ่าเล้ง ที่อยู่ไม่ไกลกำลังมอง ชูเฟิงและซูรู่ ที่ถูกปิดทางหนี ด้วยแรงดันวิญญาณของเขา รอยยิ้มที่สะใจปรากฏบนใบหน้ามากขึ้นมากขึ้น ในความคิดของเขาเปรียบเหมือนทั้งสองเป็นมดน้อยๆในกำมือ แค่เขาบีบมือเล็กน้อย ก็สามารถขยี้พวกเขาให้ตายได้อย่างง่ายดาย



" ผู้เฒ่า เล้ง หากท่านทำร้ายเราและท่านพ่อรู้ล่ะก็ เขาต้องสังหารตะกูล เล้ง จนหมดสิ้นแน่ๆ " ด้วยความตกใจ ที่ตัวนางไม่อาจสู้เขาได้ในตอนนี้ เลยวัดดวงโดย ขู่ เขาออกไป



ส่วน ชูเฟิงนั้น ก็ไม่อาจรับมือได้ไหว ผู้เฒ่า เล้ง แข็งแกร่งเกินไปสำหรับเขา ถ้าไม่ใช่ซูรู่ที่ปล่อยพลังวิญญาณมาปกป้องเขา ป่านนี้ แรงดันวิญญาณของผู้เฒ่า เล้ง ก็ทำให้เขาจมดินไปแล้ว



" ท่านไม่ต้องขู่ข้าเช่นนั้น ข้ารู้ว่าสถาการณ์เช่นนี้พวกเราควรทำยังไง ถ้าพ่อท่านรู้เรื่องก็ว่าไปอย่าง แต่น่าเศร้านัก ที่เขาจะไม่มีวันได้รู้ ว่าใครเป็นคนฆ่าท่าน " ผู้เฒ่า เล้ง ค่อยๆยกฝ่ามือพร้อมกลับปล่อยพลังที่น่ากลัวออกมารวมไว้ที่ฝ่ามือ



" เจ้ารู้ได้ยังไงว่าบิดาของนางจะไม่รู้ เรื่องนี้!!! " ในตอนนั้น จู่ๆก็มีเสียงคนอื่นดังขึ้นมา ภายในป่า



เสียงของมันฟังดูแปลกๆ เพราะมันไม่ได้ดังออกมาจากที่เดียว แต่มันดังขึ้นมาทุกๆด้าน ดังนั้นมันจึงทำให้เขากลัวกันเป็นอย่างมาก



" นั้นใคร ? "



* เอิ่มม * เล้ง วู่ซุย รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขารีบกระกายอำนาจพลังวิญญาณออกไปเพื่อตรวจสอบหาที่มาของคนๆนั้น



" อ้า!!! " เมื่อเขาปล่อยอำนาจพลังวิญญาณออกไป เขาก็ถูกอำนาจพลังวิญญาณเช่นเดียวกันสะท้อนกลับมา เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับกอดศีรษะด้วยมือทั้ง 2 ข้าง ขณะที่เขาคุกเข่าทรุดลงกับพื้น



" ซุ้ย เอ๋อ มันเกิดอะไรขึ้น ? " เห็นท่าทีแปลกๆของเขาทำให้ผู้เฒ่า เล้ง โยนตัวของเขาไปด้านหน้าของ เล้ง วู่ซุย เพื่อช่วยเหลือ



ขณะนั้นใบหน้า ของเล้ง วู่ซุย ถึงกับซีดเซียว ม่านตาของเขาขยายกว้าง เนื่องจากความหวาดกลัว มือ เท้า ปาก ของเขาสั่นเทา จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงต่ำ " นั้น . . นั้น. . .นั้นมัน ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ !!! "



" อะไรน่ะ ? " ได้ยินคำพูดนั้น การแสดงออกของผู้เฒ่า เล้ง ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ เป็นตำแหน่งพิเศษ ทำไมเขาถึงมาที่นี่ ?



" ท่านผู้เฒ่า หนี!!! " ในตอนนั้น เล้ง วู่ซุย ก็นึกไปถึงคนๆนั้น เขารีบตะโกนออกมาเสียงดัง



ผู้เฒ่า เล้ง ต่างไม่สนใจเสียงใดๆอีกต่อไป เมื่อเขาเห็น ความกลัว ที่หลานเขาแสดงออก เขาคว้า เล้ง วู่ซุย เพื่อที่จะหลบหนี



* ปั้งงง *



" อ้าาา!!! " ในขณะที่เขาวิ่งไปได้เพียงสองก้าว เขาก็ตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับกระเด็นกลับไปชนกับกำแพงอะไรสักอย่าง



* พรึบบ * ในนั้น ชูเฟิง และ ซูรู่ ต่างได้พบกับความน่าสะพึงกลัวในพลังของเขา เพราะพวกเขาพบว่ามีผนังโปร่งแสงกั้นผู้เฒ่า เล้ง เอาไว้ พวกเขาไม่รอช้าต่างพากันกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่อผิดทางหนีของ พวกตะกูล เล้ง



" หนอยย!!! ผู้เฒ่าเล้ง ลุกขึ้นพร้อมกับยกหมัดชกใส่ผนังโปร่งใสอันนั้น



หมัดที่ชกออกไปค่อนข้างรุนแรง ยังไงก็ตาม เมื่อเขาโจมตีถูกผนังเขาก็รู้สึกเหมือนว่าเอามือที่บอบบางไปชกกำแพงน้ำแข็ง เขารู้สึกว่ามันชกอย่างแรง แต่ผนังไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน เมื่อมองไปที่มือ เขาก็พบกับเลือดจำนวนมากที่กำลังไหล อีกทั้งยังค่อยๆเจ็บขึ้นมา 



" นี่มันอะไรกัน ? ! "



ผู้เฒ่าเล้ง ตกใจอย่างมาก ผนังโปร่งใส่อันนั้นที่กั้นพวกเขาเอาไว้ จู่ๆมันก็ค่อยๆหดเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นด้านซ้าย ด้านขวา ด้านบน หรือว่า ด้านล่าง บีบพวกเขาไว้แน่น



ด้วยความคิดผู้เฒ่า เล้ง เขาพยายามใช้วิชาที่แข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเป็นทักษะลงทักษะลับพวกเขาต่างงัดออกมาใช้ทำลายผนังอย่างบ้าคลั่ง 



การโจมตีนั้นไม่ได้ทำลายผนังนั้นได้แต่อย่างใด แต่มันกลับหดตัวเร็วขึ้นกว่าเดิม



ขณะที่ผู้เฒ่า เล้ง พยายามอดทน ดิ้นรน และ ขัดขืน แต่ใบหน้าของ เล้ง วู่ซุย กับซีดเผือด เขายืนอยู่ในนั้นอย่างไร้จุดหมาย ร่างกายของเขาไม่สามารถขยับได้ แต่จู่ๆเขาก็พูด



" ท่านผู้เฒ่า นี่ . . . . . . . . . . . นี่คือ รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ "



/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . . . . .