วันอาทิตย์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 104 - บททดสอบ



" รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ!!! "



เมื่อได้ยินที่ เล้ง วู่ซุย พูดออกมา ไม่เพียงแต่ผู้เฒ่า เล้ง เท่านั้น แม้แต่ ชูเฟิง ก็ยังตกใจ



รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ เป็นความสามารถของ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ ผนังแปลกๆด้านหน้าของเขา นั้นหมายความมี ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณมาช่วยพวกเขาไว้



" ทันใดนั้น เล้ง วู่ซุย ก็คุกเข่าลงพร้อมกับเอาหัวโขกกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า



เขานั้นร้องไห้ออกมาอ้วนวอน " ท่านอาจารย์ ข้าสำนึกแล้ว ได้โปรดให้โอกาสข้าอักครั้งข้าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง "



เห็นการกระทำของ เล้ง วู่ซุย คนอื่นๆก็ทำไรไม่ถูก ทันใดนั้นจู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง



" เจ้าก็รู้ว่าว่าไม่สมควรทำ แต่เจ้าก็ยังทำ เหมือนว่าเจ้าไม่เห็นข้าอยู่ในสายตา "



เจ้าของเสียงนั้น จู่ๆปรากฏออกมาเหมือนผี เขาไม่ได้ส่งเสียงใดๆออกมา เขายืนอยู่ตรงนั้นตลอดเวลาแต่ไม่มีใครเห็นเขาเลยสักคน



หลังจากที่เห็นคนๆนั้น ชูเฟิง และ คนอื่นๆ ต่างตกใจกันเป็นอย่างมาก เพราะคนๆนั้น ชูเฟิง ซูรู่ หรือแม้แต่ เล้ง วู่ซุย ก็รู้จักเชาเป็นอย่างดี



ชุดคลุมสีขาวยาวลากพื้นลวดลายของมันเต็มไปด้วยสัญลักษณ์อักขระครอบคลุมทั่วทั้งร่าง คนที่ปรากฏออกมาในดวงตาของพวกเขา คือ " แขกอาวุโสของสำนักมังกรฟ้า จูเก่อ หลิวหยุน "



" ท่าน จูเก่อ หลิวหยุน!!! " ซูรู่ตกใจจนอุทานออกมา



" อะไรน่ะ ? เขาคือท่านอาวุโส จูเก่อ หลิวหยุน ? "



ชูเฟิง ตะลึงเป็นอย่างมาก เพราะคนๆนั้นคือ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ ที่เขาพบอยู่ใน สุสาน จักรพรรดิปราชญ์ นภา 



เรื่องนั้นไม่เท่าไหร่ แต่เขาไม่เคยนึกว่าก่อน ว่า เขาจะเป็น ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ ของสำนัก มังกรฟ้า อาวุโส จูเก่อ หลิวหยุน ที่แม้แต่ผู้นำยังไม่กล้าล่วงเกิน



" ท่านอาจารย์ ข้าผิดไปแล้ว ได้โปรดให้โอกาสข้าด้วย "



เล้ง วู่ซุย ยังคงอ้อนวอน บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกลัว และ บนหน้าผากของเขาก็มีเลือดออกเต็มไปหมดเพราะเอาหัวไปโขกกับพื้น ส่วนผู้เฒ่า เล้ง ก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง



" ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว แต่เจ้าไม่รักษามันไว้ ถ้าเจ้าทำตามในสิ่งที่ข้าบอก วันนี้ ข้าคงไม่เอาเรื่องกับเจ้า และยังรับเจ้ามาเป็นศิษย์เพื่อสอนเจ้าใช้ อำนาจพลังวิญญาณเพื่อพัฒนาความสามารถของเจ้า "



" แต่น่าเสียดายที่สุดท้าย เจ้าก็ไม่ผ่านการทดสอบของข้าเพราะเจ้าเลือกเส้นทางที่ผิด



" จริงๆแล้ว ข้าพยายามเตือนเจ้าแล้วว่าอย่าได้ทำร้าย ชูเฟิง โดยการฆ่าคนที่เจ้าส่งมา แต่เจ้าก็ยังดื้อรั้น หากข้าไม่ปรากฏ เจ้าก็ยังไม่รู้เลยว่าใคร ที่คอยแอบปกป้อง ชูเฟิง "



ขณะที่ จูเก่อ หลิวหยุนพูดเขาก็ยกมือของเขาขึ้น พลังวิญญาณก่อตัวขัง เล้ง วู่ซุย ไว้อย่างรวดเร็ว



เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ผู้เฒ่าเล้ง ใส่ทุกอย่างที่เขามีลงไปในการโจมตีของเขา แต่มันก็ไม่มีร่องรอยของความเสียหายใดๆ



เห็นว่า จูเก่อ คิดจะเอาชีวิตของเขาให้ได้ เล้ง วู่ซุย จึงไม่คิดอ้อนวอนอีกต่อไป เขายืนขึ้นชี้หน้าของ จูเก่อ หลิวหยุน พร้อมกับกล่าวสาปแช่งเสียงดัง



" จูเก่อ หลิวหยุน ข้า เล้ง วู่ซุย ยอมรับใช้เจ้ามา 3 ปี และคอยจัดการเรื่องต่างๆที่เจ้าให้ให้ทำโดยไม่เรียกร้องอะไร ทำไมเจ้าถึงต้องการฆ่าข้า เพราะเจ้าเด็กคนนั้น "



" เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่บ้างมั้ย ? เจ้ามันเลวยิ่งกว่าสุนัข เจ้ามันปีศาจเลือดเย็น ! ! ! ! "



ไม่ว่า เล้ง วู่ซุย จะยืนด่านานแค่ไหน จู่เก่อ หลิวหยุน ก็ไม่ได้มีท่าทีใดๆ



จากนั้นเขาใช้ รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ บีบพวกเขาทั้งสองอย่างแรง จากนั้นเลือดของพวกเขาทั้งสองก็สาดกระเด็นออกมาพร้อมกับพลังวิญญาณ พุ่งใส่หน้าของเขา



แต่ในตอนนั้น มีบางอย่างที่ดูแปลกๆ อำนาจพลังวิญญาณของ เล้ง วู่ซุย และ ผู้เฒ่า เล้ง ที่พุ่งออกมาถูกดูดเข้าไปในร่างกายของ จูเก่อ หลิวหยุน  



" นี่มันอะไรกัน . . . . . "



เห็นฉากนั้น ชูเฟิง ตกใจอย่างมาก เลือดและร่างของสองคนนั้น ถูกจูเก่อ หลิวหยุน ดูดเข้าไป จนไม่เหลือร่องรอย!!!



นี่มันเป็นฝีมือมนุษย์เช่นนั้นหรอ สมแล้วที่ เล้ง วู่ซุย ว่าเขาเป็นปีศาจเลือดเย็น!!!



ไม่ใช่แค่ ชูเฟิงเท่านั้น แม้แต่ ซูรู่ เองก็ยังขมวดคิ้วลงด้วยความตกใจ



จูเก่อ หลิวหยุน สามารถฆ่า เล้ง วู่ซุย ที่คอยรับใช้มาตลอด 3 ปี โดยไม่มีแม้แต่ความเมตตา เขาคิดว่า จูเก่อ หลิวหยุน นั้นเป็นคนที่เด็ดขาด และเป็นบุคคลที่โหดเหี้ยม



" อาวุโสซูรู่ ได้โปรดถอยไปก่อน ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะพูดกับ ชูเฟิง เพียงคนเดียว "



จู่เก่อ หลิวหยุน กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แสนอ่อนโยน อารมณ์ของเขานั้นเปลี่ยนแปลงไว้อย่างมาก ขนาดเขาพึ่งฆ่า เล้ง วู่ซุย ไปเมื่อกี้ เขายังสามารถทำตัวปกติได้



" ได้สิ!!! " ในตอนนั้น ซูรู่ลังเลนิดหน่อย แต่หลังจากที่ทบทวนนางก็ถอยไป



แม้ว่า จูเก่อ หลิวหยุน จะค่อนข้างอันตราย แต่ที่เขาทำนั้นก็เพื่อ ชูเฟิง เขาคงไม่คิดที่จะทำร้ายเขา นอกจากนี้ เมื่อนางนึกไปถึงเรื่องของ ชูเฟิง ที่มีอำนาจพลังวิญญาณ นางก็พอเดาได้ว่า จูเก่อ หลิวหยุน ต้องการอะไร



" ท่านอาวุโส จูเก่อ หลิวหยุน ข้าไม่รู้ว่าเป็นท่าน ดังนั้นหากทำอะไรให้ท่านไม่พอใจ ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย " ชูเฟิง รีบขออภัยเรื่องในวันนั้น ( คงจะเป็นเรื่องในตอนที่อยู่สุสาน )



" ฮ่าๆ หนุมน้อย อย่าได้คิดมากกับเรื่องที่ผ่านมา จากวันที่ข้าพบเจ้าในวันนั้น ข้าก็คอยตามหาเจ้ามาตลอด นึกว่าเจ้าจะไม่รอดซะแล้ว "



" จริงๆแล้ว ที่ข้าตามหาเจ้าเพราะต้องการรับเจ้ามาเป็น ลูกศิษย์ของข้า  " จูเก่อ หลิวหยุน หัวเราะและกล่าวแบบตรงๆ



" ท่านพูดจริงหรอ ? " ตอนนั้น ชูเฟิง ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เขารู้สึกว่ามันยากที่จะเป็นความจริง



ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ ชูเฟิงคิดว่าพวกเขาเป็นกลุ่มคนที่ครอบครองพลัง พิเศษ



ตัวอย่างเช่น หากพัฒนา รูปแบบ อำนาจพลังวิญญาณ มันจะสามารถสร้างเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด หลังจากที่พัฒนามันขึ้นไปเลื่อยๆ มันก็สามารถนำรูปแบบต่างๆมาใช้ได้มากกว่านี้ ( เหมือนกับที่ จูเก่อ ใช้ผนังป้องกันมาบีบสองคนนั้นจนตาย )



สิ่งที่สำคัญก็คือ การเป็น ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณนั้น จะได่รับค่าจ้างที่มหาศาล ตราบใด ที่เขาสามารถเป็น ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ นั้นก็หมายความว่า ชูเฟิงก็ไม่ต้องห่วงเรื่อง ทุนทรัพย์อีกต่อไป



ในสายตาของเขา การที่มี ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณมาขอรับเขาเป็นศิษย์ นับว่าเป็นโชคดีอย่างมาก เหมือนกับว่า " มีก้อนเงิน ก้อนทอง หล่นลงมาทับหัว "



" อย่าพึ่งดีใจไปเจ้าหนุ่ม การจะเป็นลูกศิษย์ของ จูเก่อ หลิวหยุน ได้เจ้าจะต้องผ่านบททดสอบของข้าไปซะก่อน " จูเก่อ หลิวหยุน หัวเราะและกล่าว



" อาจารย์ ไม่ว่าจะเป็นบททดสอบอะไร ข้าก็ยินดีที่จะทำ " ชูเฟิงคุกเข่าลงกับพื้นและกล่าวด้วยความเคารพ



เห็นความหลักแหลมของ ชูเฟิง จูเก่อ หลิวหยุน พยักหน้าด้วยความพอใจ  เขาหยิบคัมภัร์เล่มหนึ่งออกมาจากในถุงจักรวาล และมอบให้ ชูเฟิง



" นี้คือวิธีการการฝึกเพื่อพัฒนา รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณ หากเจ้าสามารถเข้าใจมันในขั้นแรกของการฝึก ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นลูกศิษย์ของข้า "



" ขอบคุณท่านอาจารย์ " ชูเฟิง ยิ้มอย่างยินดีและหยิบคัมภีร์เล่มนั้นมา



" อย่าดีใจไป ข้าให้เวลาเจ้าภายใน 1 เดือน โดยที่ไม่มีใครแนะนำ หากเจ้าไม่สามารถเข้าใจมัน 1 ใน 10 ส่วน "



" จำไว้ หากเจ้าไม่เข้าใจมัน 1 ใน 10 ภายในหนึ่งเดือน ข้าไม่เพียงแต่ไม่รับเจ้าเป็นลูกศิษย์ของข้าเท่านั้น ข้ายังจะฆ่าเจ้าทิ้งด้วย "



" ฮ่า ฮ่า . . . . . . . "  หลังจากที่ จูเก่อ หลิวหยุน พูดจบ เขาก็หัวเราะพร้อมกลับจากไป



ความรู้สึกของ ชูเฟิง บอกได้เลยว่า จูเก่อ หลิวหยุน นั้นไม่ได้พูดเล่น 





/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .