วันอังคารที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 110 - ทำสัญญาเชื่อมต่อแหล่งกำเนิดวิญญาณ



หลังจากที่สำรวจร่างกายของนาง ชูเฟิง ก็ยืนยันได้ว่านางไม่ได้โกหกแต่อย่างใด



หลังจากที่นางสงบลง เขาก็ได้พบกับความน่ารักของนาง นางถูกขังไว้ในโลกวิญญาณโดยไม่มีทางจะหนี ซึ่ง ชูเฟิง สามารถทำอะไรนางก็ได้



ความงามที่เกินกว่าจะบรรยาย หากเขาล็อคนางไว้ ด้วยแรงของนางในตอนนี้ ไม่อาจจะขัดขืนเขาได้ . . . . .  แต่นางนับว่าโชคดี ที่ชูเฟิง ไม่ได้เป็นคนเช่นนั้น ไม่งั้น . . . . . .



" นี่ ไอบ้า เจ้ากำลังคิดสัปดนอะไรอยู่ " เห็น ชูเฟิง ที่เอาแต่จ้องน่าของนางด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย นางรีบตะโกนด่า



" นี่ท่านไข่ ท่านเคยบอกว่าตราบใดที่ท่านและข้ารวมกันเป็นหนึ่ง เราจะสามารถล้ม กง ลู่หยุน ได่จริงๆใข่มั้ย " ชูเฟิงหัวเราะด้วยความชั่วร้าย ขณะที่เขาพูด ( รวมที่ว่าคือมีอะไรกัน ในความหมายของชูเฟิง )



" ไปตายซะ ใครมันจะไปรวมกับเจ้า " หญิงสาวกัดฟันด้วยความโกรธ จนควันแทบออกมาจากหู ดวงตาของนางจ้องชูเฟิงเขม็ง แต่ไม่ว่านางจะทำน่ายังไง นางก็ยังน่ารัก



เป็นเรื่องจริงที่ว่า ความงามของนางสามารถทำลายทุกสรรพสิ่ง ต่อให้พวกเขาจะปิดกั้นความรู้สึก แต่การแสดงว่านางงดงามก็ยังปรากฏออกมาอยู่ดี



" ท่านออกมาอยู่กับข้ามั้ย . . . . "



" ไอ้บ้า!!! เทพธิดาไม่สามารถอาศัยอยู่กับมนุษย์ได้ "



" ทำไมถึงอาศัยอยู่กับมนุษย์ไม่ได้ล่ะ ? " ชูเฟิง รู้สึกสงสัย



" ตราบใดที่เจ้าและเราทำสัญญาเชื่อมต่อแหล่งกำเนิดวิญญาณเข้าด้วยกัน เราสามารถแบ่งพลังจากแหล่งกำเนิดวิญญาณให้เจ้าได้เท่านั้น นอกจากนั้นหากเจ้ายินยอม เราก็สามารถใช้ร่างกายของเจ้าจากโลกวิญญาณแห่งนี้ได้ เพื่อเป็นกำลังให้เจ้า "



แต่เนื่องจากพลังวิญญาณของเราถูกปิดผนึกไว้อย่างสมบูรณ์อีกอย่างเราก็ไม่รู้วิธีที่จะปลดผนึกมัน ดังนั้นเราจำเป็นต้องเริ่มใหม่ทั้งหมด หากเจ้าต้องการให้เราช่วย เจ้าก็ต้องช่วยข้าเพิ่มพลังวิญญาณซะก่อน ตราบใดที่เจ้าสามารถช่วยเราให้ไปถึงอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณภายใน 1 ปี  เราก็จะสามารถช่วยเจ้าต่อสู้กับกง ลู่หยุน ได้ " นางยังคงอธิบาย



" อะไรนะ ? ช่วยท่านเพิ่มพลังวิญญาณ ? แล้วข้าต้องเสียเวลาไปเท่าไหร่ เพื่อให้ท่านเข้าสู่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ คงไม่ใช่เวลาขนาดที่ว่า ข้าไปถึงอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ก่อนนะ " ชูเฟิงกล่าวอย่างไม่เต็มใจ



" หืม มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่เจ้าจะสามารถเข้าสู่อาณาจักรวิญญาณสวรรค์ภายใน 1 ปี แม้แต่ ระดับ แก่นแท้ ก็ยังยากเลย แต่ถ้าเจ้ายินดีช่วยเรา มั่นใจได้เลยว่าเราสามารถไปถึงระดับอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ ภายใน 1 ปี ได้อย่างแน่นอน "



" นอกจากนี้ การเพิ่มพลังวิญญาณของเรายังไม่เป็นการรบกวนการฝึกของเจ้าอีก แค่เจ้าดูดพลังวิญญาณเข้ามาในตัวก็พอ นั้นก็เป็นการช่วยเราแล้ว " หญิงสาว ยิ้มและกล่าว



" จริงหรอ ? " ชูเฟิงถามอย่างสงสัย



" แน่นอน " หญิงสาวตอบอย่างมั่นใจ



" แค่นั้นก็เป็นการช่วยท่านได้แล้วหรอ " ชูเฟิงยังคงถาม



" ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆโดยที่ไม่มีอะไรตอบแทนในโลก แต่ โลกวิญญาณไม่เหมือนกับโลกมนุษย์ เหตุผลที่ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ ได้รับอำนาจพลังวิญญาณ ก็เพราะพวกเขาดูดพลังจาก แหล่งพลังวิญญาณ

( เหมือนกับตอนที่ จูเก่อ หลิวหยุน ดูดร่าง 2 คน จากตะกูล เล้ง เข้าไป จริงๆแล้วเขาไม่มี อสูรวิญญาณเช่นเดียวกับชูเฟิง จึงจำเป็นต้องหาแหล่งวิญญาณ )



" แหล่งพลังวิญญาณ มันคืออะไร  ? "



" ในโลกของเจ้า ทั้งหมดเต็มไปด้วยแหล่งพลังวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นคนเป็นหรือคนตาย ตราบใดที่ร่างกายของพวกเขาไม่สูญสลาย แหล่งพลังวิญญาณของพวกเขาจะไม่หายไป "



" แหล่งพลังวิญญาณไม่มีผลใดๆสำหรับเจ้า แต่มันจำเป็นอย่างมากต่อแหล่งกำเนิดวิญญาณของเรา ซึ่งมันสามารถช่วยทำให้เราเพิ่มพลังวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว "



" ตัวอย่างเช่น ถ้าหากเจ้าสามารถหาคนที่อยู่ในอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณมาให้เราได้ หากเราดูดพลังวิญญาณของพวกเขาไป เราจะสามารถเข้าสู่ระดับ กำเนิด วิญญาณได้ทันที เป็นไงล่ะ มันเร็วมากกว่าการเพิ่มพลังวิญญาณของเจ้ามากใช่มั้ย ? " หญิงสาวหัวเราะคิดคัก และกล่าว



" หาคนที่อยู่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ ? อย่าพูดเหมือนมันง่ายนักสิ ถ้าหากข้าไปหาคนเช่นนั้นมาให้ท่าน ทีหวังข้าคงจะถูกคนพวกนั้นฆ่าตายพอดี ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วทำไมข้าถึงจะต้องช่วยท่านล่ะ ? " ชูเฟิง สุดแสนจะมืดมน



" ไอ้โง่ ไม่ได้ยินที่เราพูดหรอ เราบอกว่า ไม่ว่าเป็นหรือตาย ตราบใดที่ร่างกายของพวกเขายังไม่สูญสลายก็ยังสามารถดูดพลังวิญญาณได้ ถ้าเจ้าไม่สามารถจับคนเป็นๆมาได้ เจ้าก็ไปหาศพคนพวกนั้นมาสิ จำได้ว่าเจ้าเคยพบ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณที่ทำแบบนั้นมาแล้วหนิ !!! " หญิงสาวกล่าวชี้ทางสว่างให้ชูเฟิง



" จะไม่เป็นไรงั้นหรอ ถ้าดูดพลังวิญญาณจากศพคนตาย " ชูเฟิง ตกใจสุดๆไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเป็นสัปเหร่อหาศพ



" แน่นอนสิ!!! ไม่งั้นทำไม เจ้าลูกสุนุข จูเก่อ หลิวหยุน ถึงต้องดูด เล้ง วู่ซุย และ ชายแก่คนนั้นเข้าไป ? เจ้าก็เคยเห็นว่าศพของ จักรพรรดิปราชญ์นภานั้นไม่อยู่ มันเป็นเพราะอะไรล่ะ ? "



หญิงสาวที่ใช้สัมผัสเดียวกับของชูเฟิง ไม่ว่าจะเป็นการมองหรือการฟัง ดังนั้นนางจึงรู้เรื่องราวทุกอย่างที่ชูเฟิงผ่านมาตั้งแต่วัยเด็กของเขาจนถึงตอนนี้



" ถ้าท่านอธิบายมาแบบนั้น ข้าก็พอเข้าใจแล้ว แต่ท่านเคยบอกว่า จูเก่อ หลิวหยุน ไม่มีแหล่งกำเนิดวิญญาณหนิ แล้วเขาใช้อำนาจพลังวิญญาณได้ไง "



" เขามีความสามารถที่อาณาเขตโลกวิญญาณยอมรับใช้เขา แต่เราแน่ใจว่าเขาไม่ได้เชื่อมต่อกลับแหล่งกำเนิดวิญญาณอย่างแน่นอน เขาคงจะทำสัญญาให้อาณาเขตโลกวิญญาณ สร้างอำนาจพลังวิญญาณมาให้เขานั้นและ "



" แต่ตัวเจ้านั้นนับว่า โชคดีอย่างมาก เพราะเรานั้นยินดีที่จะทำสัญญาเชื่อมต่อแหล่งกำเนิดวิญญาณกับเจ้า แต่มีข้อแม้ว่าเจ้าต้องหาแหล่งพลังวิญญาณที่มากพอมาให้กับเรา "



ที่นางพูด หญิงสาวก็เอามือของนางสะบัดออก พร้อมกับทำนิ้วแปลกๆ ในเวลานั้น กระโปรงของนางก็สั่นไหว ร่างกายที่เพรียวบางของนางเปล่งแสงประหลาดออกมารอบๆ



ที่บอกว่าแสงของมันประหลาด ก็เพราะแสงสีดำของมัน มันเป็นแสงของความมืดซึ่งตรงข้ามกับแสงที่เขาเคยเห็นมาก่อน ถ้าจะบอกว่าแสงสีดำปกติฟังแล้วมันก็น่าประหลาด



ยังไงก็ตาม เมื่อแสงสีดำไหลลงไปผ่านร่างกายของนาง จากนั้นลวดลายแปลกตาก็ปรากฏขึ้นบนพื้น



มันดูเหมือนใบหน้าของสัตว์อสูรที่น่ากลัวอย่างมาก อีกทั้งมันยังปล่อยออร่าที่แสนน่ากลัวออกมาอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ผมของนางสะบัดขึ้น ขณะที่ยืนอยู่แถวนั้นชูเฟิงตกใจเป็นอย่างมากจนทำให้ร่างกายเขาสั่นสะท้าน



" นี่เจ้ามัวทำอะไรอยู่ รีบๆเข้ามายืนในนี้สิ "



หญิงสาวกล่าวขณะที่ถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มแสงสีดำที่ดูประหลาด แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความงดงามของนางลดลงแม้แต่น้อย มันกับทำให้นางดูงดงามขึ้นไปอีก



" อะไรนะ ? ท่านบอกให้ข้าไปยืนบนหน้าของไอเจ้าสัตว์ตัวนี้งั้นหรอ " ชูเฟิงกลัวนิดหน่อย เพราะเขารู้สึกว่าใบหน้าที่เขากำลังจะไปยืน มันเหมือนกับจะอ้าปากกินทุกอย่างได้ทุกเมื่อ



" ไอ้เจ้านี่ . . . . นี้คือแหล่งกำเนิดวิญญาณของข้าที่กำลังทำการเชื่อมต่อ คิดดูดีๆว่าอยากทำสัญญากับเทพธิดาที่เกร่งที่สุดในโลกหรือป่าว ถ้าหากเจ้าโดนข้าปฏิเสธล่ะก็ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน รีบๆเข้ามาตอนที่ข้ายังอารมณ์ดีอยู่ดีกว่า " คิ้วของนางขมวดลงด้วยความหงุดหงิด



ได้ยินเช่นนั้น ชูเฟิงหลับตากัดฟัน เดินขึ้นไปเหยียบลงบนนั้น แต่ในทันทีที่เขาก้าวเข้ามา ชูเฟิง รู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณของเขากำลังถูกกลืนกิน ในหัวของเขาก็เป็นสีขาวโผน จากนั้นเขาก็หมดสติไป . . .



" อื้มม . . . . . . "



ไม่รู้ว่าเวลาผ่านมาเท่าไหร่ ชูเฟิง ก็ค่อยๆลืมตา เขาก็พบว่าเขานั้นกำลังนั่งอยู่ในห้องของตัวเอง ณ ที่พักของตะกูล ชู แต่ก่อนหน้านี้เขาจำได้ว่าเขายังอยู่ในโลกวิญญาณ



" เห้อ นี่ข้าสามารถออกมาได้แล้วงั้นหรอ!!! " ชูเฟิงหายใจอย่างโล่งออก ทีแรกนึกว่าตัวเองจะติดอยู่ในนั้นกับหญิงสาว แต่ยังไงก็ตาม เขาไม่ได้ผิดหวังที่ได้พบกับนาง เขาดีใจที่ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่



" ไอเน่า ชูเฟิง รีบๆไปหาแหล่งพลังวิญญาณมาให้เราได้แล้ว!!! " ในตอนนั้น จู่ๆก็มีเสียงของหญิงสาวคนนั้นดังขึ้นมาข้างๆหูของ ชูเฟิง



" นี่เจ้า !!! อยู่ที่ไหน ? " ชูเฟิงกระโดดขึ้นด้วยความตกใจ จากนั้นเขาก็สังเกตุบริเวณรอบๆแต่ก็ไม่พบกับเงาของนางเลยแม้แต่น้อย



" ไอบ้า เราก็อยู่ในโลกวิญญาณของเจ้านะสิ " เสียงของนางดังขึ้นมาอีกครั้ง



ได้ยินคำพูดนั้น ชูเฟิง ก็ยิ้มเบาๆและกล่าวในใจ " นี้หมายความว่าพวกเราทำสำเร็จแล้วใช่ไม๊ ? "






//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////






โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . . .