วันศุกร์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 118 - สมบัติมหาศาล


          " สุสานปีศาจ ! ! ! " ชูเฟิงถึงกับสะดุ้ง แม้เขาจะรู้ว่าสุสานแห่งนี้มันอันตราย แต่ไม่คิดว่ามันจะคือ สุสานปีศาจ



          " ถูกต้อง ดูสัญลักษณ์บนผนังกำแพงสิมันคืออักขระที่เขียนไว้ผนึกอสูรร้าย " เทพธิดาอธิบาย



          " อสูรร้ายมันคืออะไร ? " ชูเฟิงถาม



          " อสูรร้ายที่อยู่บนโลกฝั่งนี้ จริงๆแล้วพวกมันคืออสูรวิญญาณที่หนีออกมาจากการควบคุมของผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ เมื่อพวกมันข้ามมาโลกฝั่งนี้พวกมันจะถูกเรียกว่า อสูรร้าย "



          " อสูรร้ายนั้นมีแหล่งกำเนิดวิญญาณที่มหาศาลในการกักเก็บอำนาจพลังวิญญาณ มันจึงกระหายแหล่งพลังวิญญาณที่มากมายขณะที่ข้ามมาโลกฝั่งนี้ นั้นเป็นเหตุผลที่เราเรียกพวกมันว่า อสูรร้าย "



         " สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการได้ทำสัญญากับพวกมันและดึงเข้าสู่โลกวิญญาณ หากเราได้ร่างของพวกเขามาครอบครอง เราจะได้รับอำนาจพลังวิญญาณที่มหาศาล แต่หากผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณที่แข็งแกร่งไม่พอ เขาก็จะไม่สามารถควบคุมมันได้ "



          " เมื่อพวกเขาควบคุมมันไม่อยู่ พวกมันก็จะสามารถทำลายพันธสัญญาและหลบหนีออกมาจากการเชื่อมต่อโดยการตัดสินใจด้วยตัวเอง และการที่พวกมันจะสามารถทำลายสัญญาแล้วข้ามมาโลกฝั่งนี้อย่างน้อยๆพวกมันจะต้องอยู่ในอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางทำได้ "



          " อาณาจักรวิญญาณสวรรค์ " เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เขาตกใจ ในอาณาจักรทั้ง  9 มีแต่สุดยอดฝีมือเท่านั้นที่เข้าถึงระดับนั้น



          " งั้นอสูรร้ายก็แข็งแกร่งมากเลยสินะ ถ้าหากอย่างน้อยพวกเขามีพลังวิญญาณอยู่ในระดับอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ แสดงว่าสัญลักษณ์รอบๆนี้ก็คือสิ่งที่ใช้ผนึกอสูรร้ายไว้ใช่มั๊ย ดั่งนั้นมันต้องมีอสูรร้ายถูกผนึกไว้อย่างแน่นอน "



           " คิดว่าที่นี่จะเป็นบริเวณของสุสานโบราณที่อันตรายทั่วๆไปนึกไม่ถึงว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ แล้วใครกันที่สามารถเป็นคนผนึกอสูรร้ายเอาไว้ได้ "



          " เรื่องนั้นเราก็ไม่รู้ แต่คงจะเป็นฝีมือของคนในอาณาจักรทั้ง 9 นี่แหละ ถ้าหากเป็นที่นี่ก็น่าจะเป็นคนของอาณาจักรมังกรฟ้า ฝีมือของคนๆนั้นช่างน่าประทับใจจริงๆ บอกได้เลยว่า เจ้าของสุสานแห่งนี้จับอสูรร้ายผนึกเอาไว้เพื่อให้ปกป้องสุสานของเขา " เทพธิดากล่าวพร้อมกับถอนหายใจ



          " ก็ประมาณนี้แหละ พวกเราเข้าไปส่วนลึกกันดีกว่า " เทพธิดาพูดกับชูเฟิงให้เร่งฝีเท้า ในใจของชูเฟิงก็รู้สึกไม่มั่นใจ



อาณาจักรวิญญาณสวรรค์คือระดับตำนาน ถ้ามีอสูรร้ายที่แข็งแกร่งขนาดนั้นรออยู่ เพียงแค่พวกมันพ้นลมหายใจเบาๆ พวกเขาอาจจะระเบิดออกเป็นชิ้นๆเลยก็ได้ หากเป็นเช่นนั้น ชีวิตน้อยๆของพวกเขาคงจะจบสิ้น



          " ไม่ต้องห่วง อสูรร้ายมันถูกสัญลักษณ์นี่ผนึกไว้อยู่ ตราบใดที่มันยังไม่หายไปเจ้าก็จะปลอดภัย และตราบใดที่เรายังอยู่ในอาณาเขตสัญลักษณ์พวกนี้อย่างน้อยๆพวกมันก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้ "



         " ที่สำคัญมันคงจะมีสมบัติขนาดเท่าภูเขารออยู่ข้างใน หากเจ้าหามันพบอ่ะนะ บางทีหากเจ้าได้มันมาด้วยจำนวนขนาดนั้น เจ้าอาจจะก้าวเข้าสู่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณเลยก็ได้ " เทพธิดาพูด



ได้ยินคำพูดของนาง ชูเฟิงเหมือนถูกจุดไฟ จากนั้นเขาก็เร่งฝีเท้าตรงเข้าไป ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ภายในถ้ำก็จะขยายออก จนมองเห็นสัญลักษณ์มากมายที่เขียนไว้บนผนัง เมื่อเห็นสัญลักษณ์เหล่านั้นอย่างน้อยเขาก็สามารถวางใจได้แล้วเปราะหนึ่ง



ตามที่นางพูดมา ผนึกของอสูรร้ายนั้นจะต้องแข็งแกร่งอย่างมาก ไม่เช่นนั้นคงไม่สามารถผนึกพวกมันได้ สัญลักษณ์เหล่านี้คงจะถูกเขียนขึ้นโดยฝีมือ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณที่ไม่ธรรมดา



ขณะที่เขาเดินเข้าไป เดินเข้าไป พื้นที่รอบๆก็กว้างขึ้น กว้างขึ้น เหมือนกับเป็นโลกใต้ดิน และดูเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าเขาเดินเข้ามาแล้วกี่ลี้ แต่เขายังเดินต่อไป จนสุดท้ายเขาก็ได้เห็นผืนน้ำปรากฏขึ้นมาด้านหน้าของเขา



          " ทะเลสาบอะไรถึงได้สวยงามเช่นนี้!!! "



ขณะที่เขาเดินตรงไป ตรงไป เขาก็พบกับทะเลสาบที่กว้างใหญ่ปรากฏบนสายตาของชูเฟิง ทะเลสาบด้านหน้าเขามีคลื่นซัดซาดเข้ามาเบาๆ จนเกิดเสียง คลื่น คลื่น  ด้านบนของผืนทะเลสาบเต็มไปด้วยหิ่งห้อยสีเขียวเข้มเรืองแสงอยู่นับไม่ถ้วน  จนทำให้เขามองเห็นความกว้างใหญ่ของมัน



แต่ถ้ามองมันอย่างละเอียดเขาจะพบว่าพวกมันไม่ใช่หิ่งห้อย ขนาดของมันใหญ่กว่าหิ่งห้อยนัก ถ้าจะพูดอธิบายลักษณ์ของมัน ก็เป็นก้อนกลมๆเรืองแสงสีเขียวเข้มที่ดูแสนจะประหลาด



มันอยู่ไกลเกินไป ดังนั้น ชูเฟิง จึงใช้อำนาจพลังวิญญาณตรวจสอบมันไม่ได้ จึงไม่รู้ว่ามันเป็นอันตรายหรือไม่



แต่เขายังคงเดินหน้าไปต่อ ยิ่งเขาเข้าไปใกล้เขายิ่งมองอะไรเห็นได้ชัด จนเขาพบกับกองกระดูกนับไม่ถ้วนอยู่เต็มทั่วทั้งบริเวณทะเลสาบ



มันน่ากลัวอย่างมาก ไม่รู้ว่าพวกเขาเหล่านั้นตายเพราะอะไร อย่างน้อยๆก็คงมีศพของหลายหมื่นคนกองอยู่ พวกเขาทั้งหมดคงจะถูกฆ่าตายด้วยบาดแผลภายนอก นั้นเป็นเพียงรอบๆชายฝั่งเท่านั้น ยังไม่นับกระดูกที่กองอยู่ใต้ทะเลสาบ



          " ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมถึงมีคนตายตั้งมากมาย " ชูเฟิงตกใจสุดๆ เขาเดินเข้าไปอย่างระมัดระวังจากนั้นเขาก็พบแสงบนกองกระดูกที่ระยิบระยับ



         " ลูกแก้ววิญญาณ!!! ไม่ใช่แค่ลูกแก้วเพียงลูกเดียว ใกล้กับบริเวณนั้นยังมีลูกแก้ววิญญาณกองอยู่อีกมากมาย สวรรค์ที่นี่มีสมบัติอยู่จริงๆงั้นหรอ "



ด้วยระยะแค่นั้น ชูเฟิง จึงรีบใช้อำนาจพลังวิญญาณตรวจสอบภายใต้ทะเลสาบ และภายในกระดูกพวกนั้นเขาพบกับลูกแก้ววิญญาณมากมายซ่อนอยู่ด้านล่าง ใครเป็นคนเอามาไว้กันน้า บอกได้เลยว่าเยอะจนนับไม่ถ้วน



           " ช้าก่อน!!! เห็นสมบัติมากมายเช่นนั้น ชูเฟิง แทบอยากจะพุ่งลงไปเก็บ แต่ก็ต้องหยุดเพราะเสียงของนาง


    
          " ทำไมล่ะ ? " ชูเฟิง รู้สึก งงๆ


          
          " เจ้าดูบนผนังให้ดีๆ เห็นสัญลักษณ์ผนึกอสูรร้ายอยู่อีกหรือเปล่า กระดูกพวกนั้นไม่มีแม้แต่แหล่งพลังวิญญาณ พวกเขาถูกดูดกลืนไปจนแห้งเหือด "



          " เห็นๆอยู่ว่าเป็นฝีมือของอสูรร้าย ใครก็ตามที่เข้าไปก็ตายเปล่า นั้นมันเป็นกับดักชัดๆ เพื่อให้เหยื่อหลงกลเหมือนกับเจ้า " เทพธิดาเตือนอย่างจริงจัง



          " งั้นก็หมายความว่าที่นี่มีอสูรร้ายปกป้องอยู่งั้นหรอ ใครมันจะไปรู้ล่ะ ที่ข้าเข้าไปก็เพื่อไปช่วยลูกแก้ววิญญาณที่น่าสงสารพวกนั้น หากข้าได้มันมาคิดดูว่าพลังวิญญาณของข้าจะเพิ่มขึ้นขนาดไหน "



ชูเฟิงต้องการเพิ่มพลังวิญญาณให้เร็วที่สุด สมบัติที่อยู่ใต้กองกระดูกมหาศาลเหล่านั้น สามารถทำให้เขาเข้าสู่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณได้เลย



          " อยากตายนักก็เอาเลย ไม่ต้องสนใจคำเตือนเรา รู้ไม๊ว่ากองกระดูกหลายพัน มีพลังวิญญาณมากกว่าเจ้าซะด้วยซ้ำตอนที่มีชีวิตอยู่ แล้วทำไมพวกเขาถึงตายได้ สะดุดล้มงั้นหรอ ? "



          "  นี่เป็นปลายทางของสุสานปีศาจ ตราบใดที่ไม่มีผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณอาณาจักรวิญญาณสวรรค์  สมบัติพวกนี้ในไม่ช้าก็ต้องตกเป็นของเจ้า หากวันข้างหน้าเจ้าประสบความสำเร็จ เจ้าค่อยมาที่นี่อีกครั้งก็ได้ แต่ตอนนี้ เจ้าไม่ควรวู่วามหากเจ้ายังไม่มั่นใจ "



ชูเฟิง ไม่ได้โง่ เขาคิดว่านางพูดได้ถูกต้องแล้ว ดังนั้นเขาได้แต่จ้องมันสักพักใหญ่ๆ ก่อนที่จะแยกจากมัน เขาได้แต่เช็ดน้ำลายที่ข้างๆปาก และหันกลับ พร้อมกำลังจะจากไป



          "  วู่ว ~~~~~~~~~~ "



ในเวลานั้นก็มีเสียงคลื่นระเบิดดังออกมาจากทะเลสาบ เสียงของมันแสนจะน่ากลัวราวกับว่ามีปีศาจจากนรกชั้น 9 โผล่ขึ้นมาก็ไม่ปาน 



ขณะเดียวกัน ทะเลสาบที่สงบในตอนแรกเปลี่ยนเป็นคลื่นขนาดใหญ่ซัดมาเป็นระลอกๆ จากนั้นก้อนสีเขียวเข้มบนผืนน้ำก็ส่งเสียงกรีดร้องพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ ชูเฟิง อย่างรวดเร็ว






////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////






โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . . . . . .