วันเสาร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 119 - การเดินทางที่ไม่สูญเปล่า



* หวี่.... หวี่.....หวี่...... *



ในความมืดลูกแสงเหล่าพุ่งผ่าอากาศเข้ามา จนดูเป็นกลุ่มดาวหางสีเขียวเข้ม พวกมันบินเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งเสียงแปลกๆออกมา



นี่มันไม่ใช่หิ่งห้อยแต่อย่างใด พวกมันเป็นแค่กลุ่มแมลงสีเขียวเข้ม พวกมันมีลักษณะคล้ายยุงบินอยู่ในอากาศ ลำตัวของมันยาวมีดวงตาสีแดง ยิ่งมองมันในความมืดยิ่งทำให้พวกมันดูน่ากลัว



แมลงแค่ตัวเดียวมีพลังวิญญาณเท่ากับผู้เชียวชาญอาณาจักรกำเนิดวิญญาณ แต่นี้มีนับพันๆตัว มันจึงเป็นกองทัพอาณาจักรกำเนิดวิญญาณที่แสนจะน่ากลัว พวกมันพุ่งเข้ามาด้านหน้าของ ชูเฟิง



          " วิ่ง ! ! ! ! ! "



เทพธิดาตะโกนเตือน ขณะที่เธอสลับพลังวิญญาณกับ ชูเฟิง เพื่อยกระดับพลังวิญญาณให้เขา



ชูเฟิงไม่รอช้าเขาเปลี่ยนเป็นผู้เชียวชาญอาณาจักรกำเนิดวิญญาณและใช้ทักษะ ท่อง นภา และหนีไปอย่างรวดเร็ว



* ชูว่ววว *



ในตอนนั้นแสงสายฟ้าถูกปล่อยออกมาจากฝ่าเท้าของชูเฟิง ขณะที่สัญลักษณ์ผนึกอสูรร้ายเปลี่ยนเป็นสีแดงไล่ตามผนังขณะเขาวิ่งหนี



* ปุบ ปุบ ปุบ *



ในเวลาเดียวกันแมลงสีเขียวก็พุ่งตามชูเฟิงไป สัญลักษณ์จู่ๆก็เปล่งแสงสีแดงออกมา จากนั้นพวกมันทั้งหมดก็ระเบิด โดยไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย



           " สัญลักษณ์ผนึกอสูรร้ายแข็งแกร่งยิ่งนัก " ชูเฟิงถึงกับตะลึง ถ้าไม่ใช่เพราะสัญลักษณ์นี้ช่วยขวางไว้พวกเขาคงจะหนีไม่รอด



           " อย่าหยุดวิ่งนะ!!! " ขณะที่ชูเฟิงกำลังจะหยุดการเคลื่อนไหว เทพธิดาตะโกนออกมาด้วยความตกใจ



* บูมมม * เสียงดังก้องกังวาลดังขึ้นมา เมื่อชูเฟิงเหลือบหันไปมองเขาก็ถึงกับยืนอึ้ง ใจกลางทะเลสาบ มีคลื่นลูกใหญ่ยกขึ้นมา จากนั้นก็มีบางอย่างค่อยๆโผล่ขึ้นมามองเขา



ที่สำคัญก็คือภายในคลื่นลูกนั้น มันมีแสงสีครามและสีเขียวมรกตจ้องเข้ามาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ มันเป็นดวงตาขนาดใหญ่มหึมา



แค่เหลือบไปมองเท่านั้นมันทำให้ร่างกายของชูเฟิงสั่นอย่างมาก ความกลัวเข้ามาปกคลุมภายในใจของเขา โดยไม่มีความคิดที่จะต่อต้านใดๆ แค่ดวงตาที่มันจ้องมาก็ทำให้คน แทบจะล้มทั้งยืนโดยที่ไม่เหลือความกล้าหาญใดๆ



ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา ชูเฟิง รู้อยู่แล้วว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร มันคือ อสูรร้าย ที่เทพธิดาพูดถึง ที่สำคัญชูเฟิงแทบไม่อยากจะคิดก็คือ ขนาดตัวของมัน แค่ดวงตาก็มีขนาดมหึมาแล้วร่างของมันล่ะจะใหญ่ขนาดไหน



ชูเฟิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแล้ว เขาจึงต้องรีบทำอะไรสักอย่างเพื่อรักษาชีวิต ดังนั้นเขาจึงใช้ความเร็วของทักษะ ท่องนภา เพื่อจะหนีสิ่งที่น่ากลัวนั้นให้เร็วที่สุด



คลื่นขนาดใหญ่ขยายออกมาพร้อมกับเสียงดังมันวิ่งเข้ามาตามสัญลักษณ์สีแดงที่ถูกน้ำท่วม มันแข็งแกร่งเกินไป ถ้าเขาไม่เร็วกว่านี้ล่ะก็ คงไม่มีทางหนีรอดไปได้



          " มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมผนึกอสูรร้ายถึงไม่ทำงาน " ชูเฟิงวิตกอย่างมากเมื่อสัญลักษณ์ผนึกอสูรร้ายถูกคลื่นขนาดใหญ่กลบไว้ หากอสูรร้ายจับเขาได้ เขาต้องตายอย่างแน่นอน



         " คลื่นพวกนี้อยู่ได้ไม่นานหรอกหากมันลดระดับลงมันต้องถูกผนึกขวางไว้อย่างแน่นอน หายห่วงได้เลยเมื่อพวกมันเห็นผนึกคงจะไม่กล้าเขามาใกล้ เจ้าจะไม่เป็นอะไรตราบใดที่เจ้าไม่ถูกคลื่นนี้ลากกลับเข้าไป " เทพธิดากล่าว



ในตอนนั้นคลื่นขนาดใหญ่ก็ค่อยๆไล่เขาเข้าไปเลื่อยๆ จนมันกระแทกด้านหลังของชูเฟิงอย่างแรง


          " อย่าดูถูกข้านัก ! ! ! "



เมื่อเขาไม่สามารถหนีคลื่นนั้นพ้น เขาก็ต้องจมอยู่ใต้น้ำ ขณะนั้น ชูเฟิง จึงพูดกับตัวเองพร้อมกับดีดเท้าพุ่งไปด้านหน้าโดยใช้พลังจากคลื่นที่ซัดมา เพื่อเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส



          " โฮกกก~ ~ ~ ~ ~ "



ตอนที่ชูเฟิงหลุดออกมา เขาก็ได้ยินเสียงคำรามที่น่ากลัวดึงขึ้น โชคดีที่มันยังอยู่อีกไกล ถ้ามันดังขึ้นมาใกล้ๆ นั้นหมายถึงจุดจบของ ชูเฟิง



          " อสูรร้ายนั่นมันน่ากลัวเกินไป!!! "



อสูรร้ายตนนั้นไม่กล้าเข้ามาในสัญลักษณ์ผนึก เพราะคลื่นเหล่านั้นค่อยๆลดระดับลงไปจนหายไป เมื่อมองพื้นที่ไร้คลื่น ชูเฟิง ถึงกับถอนหายใจ



หากเขาไม่เชื่อที่นางเตือนก่อนหน้านี้และสุ่มสี่สุ่มห้าพุ่งเข้าไป โดยที่ไม่มีผนึกพวกนี้ช่วยไว้ เขาคงถูกมันฉีกออกเป็นชื้นๆ และถูกดูดกลืนแหล่งพลังวิญญาณออกไป โดยที่ตายแบบไม่เหลืออะไรไว้เลย



          " อสูรร้ายแม้ว่ามันจะน่ากลัว แต่มันก็ยังอ่อนหัดนัก  ดูให้ดีๆสิตอนที่คลื่นเพิ่มขึ้นมาบางส่วนของกองกระดูกก็โผล่ขึ้นมาด้วย มันอาจจะมีของบางอย่างที่เจ้าต้องการอยู่ก็ได้ " เทพธิดากล่าว



          " นั้นก็จริง!!! " ในตอนนั้นชูเฟิงกำลังเดินเหยียบบนพื้นที่กำลังเปียกโดยอาศัยแสงจากเข็มทิศโลกวิญญาณค้นหา และแล้วชูเฟิงก็พบ



เหมือนกับที่นางกล่าวมา ภายใต้กองกระดูกที่ถูกคลื่นซัดขึ้นมา ไม่เพียงแต่จะมีลูกแก้ววิญญาณอยู่เท่านั้น มันยังมีลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณปะปนขึ้นมาด้วย พวกมันกระจายอยู่เต็มพื้นระยิบระยับ



         " พลังของคลื่นลูกนั้นรุนแรงมาก บางทีเจ้าควรจะใช้อำนาจพลังวิญญาณตรวจหาลูกแก้ววิญญาณดีๆ บางทีเจ้าอาจจะพบลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณเพิ่มก็ได้ ดูให้ดีๆล่ะ "



เทพธิดาในตอนนั้นก็มีความสุขกับชูเฟิงไปด้วย แม้ว่าเหล่าโอสถวิญญาณทั้งหลายจะไร้ประโยชน์กับนาง แต่ว่ามันสำคัญกับชูเฟิง ตั้งแต่เข้ามานางก็ได้รับประโยชน์จากที่แห่งนี้ไปแล้ว เป็นธรรมดาที่นางไม่อยากให้ชูเฟิงกกลับไปมือเปล่า



          " อืม . . . . . . "



ชูเฟิงไม่รอช้า เขาจึงเริ่มค้นหาอย่างละเอียดบริเวณรอบๆ หลังจากผ่านไป 4 ชม ชูเฟิงก็ได้ ลูกแก้ววิญญาณมา 3000 เม็ดและลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณอีก 7 เม็ด



ลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณเท่ากับลูกแก้วธรรมดา 1000 เม็ด นั้นหมายความว่าเขาได้ลูกแก้ววิญญาณมาทั้งหมด 10000 เม็ด แล้วถ้าหากชนะการประลองรอบนี้เขาจะได้ลูกแก้ววิญญาณอีก 5000 เม็้ด รวมกันแล้วเขาอาจจะเข้าสู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณเลยก็ได้ แม้ว่าการเสี่ยงตายครั้งนี้จะได้สมบัติไม่มากเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยๆ ก็เป็นการเดินทางที่ไม่สูญเปล่า



เมื่อเขาไม่พบอะไรอย่างอื่น ชูเฟิง จึงรีบออกไปทางที่เข้ามาตอนแรก จากนั้นเขาก็เริ่มไต่ขึ้นไปจากหลุมแห่งนี้ และแล้ว เขาก็พบว่าตอนนี้ ดวงอาทิตย์ส่องขึ้นมากลางหัวของเขาแล้ว



          " บ้าเอ๊ยนี่มันเที่ยงแล้วหนิ!!! แบบนี้แย่แน่ๆ ข้าลืมเวลากำหนดการประลองไปซะสนิท "



ชูเฟิงทำไรไม่ถูก ตอนที่เขาอยู่ในสุสานปีศาจ เขามัวแต่ห่วงเรื่องสมบัติ จนลืมเรื่องเวลาไปซะสนิท เขาไม่นึกว่ามันจะใช้เวลานานขนาดนั้น หลังจากที่เขาออกมา หากเขาไม่รีบ เขาอาจจะตกรอบเลยก็ได้



แม้ว่า ชูเฟิง จะได้ลูกแก้ววิญญาณมา 10000 เม็ดในสุสาน แต่เพื่อการเพิ่มพลังวิญญาณให้เร็วที่สุด ลูกแก้ววิญญาณอีก 5000 เม็ด ก็นับว่าจำเป็น ดังนั้นเขาไม่ปล่อยมันไปแน่ๆ



หลังจากที่คิดว่าจะทำยังไง ชูเฟิง รีบใช้อำนาจพลังวิญญาณปลกคลุมปากหลุมสุสานปีศาจด้วยหญ้าสีเขียว เพื่อไม่ให้คนทั่วไปพบเห็น จากที่เตรียมการเสร็จ ชูเฟิง วิ่งแบบไม่คิดชีวิตกลับไปยังเมืองวิหคเพลิง



ในความจริงแล้ว การประลองรอบนี้จะจบลงเมื่อตอนบ่าย ภายในเมืองวิหคเพลิง ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายกำลังเล่าเรื่องที่พวกเขาไปเผชิญมา 



ภายในเมือง มี 5 คนแล้ว ถูกรับเลือกให้เป็นผู้ชนะ ด้านนอกเมืองก็มีคนรายล้อมยังกับกองภูเขา แม้แต่คนที่มีตำแหน่งสูงๆยังเข้ามาเพื่อดูการประลองภายในเมืองว่าจะเป็นเช่นไร




/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////






โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . .