วันอังคารที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 127 - หมัด 7 สังหาร



ดาบเล่มซ้ายมือของ ติง โฉ่ว กระเด็นออกจากมือไปปักลงบนพื้น เลือกจากมือซ้ายของเขายังไหลไม่หยุด มันไม่ใช่บาดแผลเล็กๆ



หันกลับมาที่ ชูเฟิง ในมือทั้งสองข้างของเขา ยังกำหอกสีทองไว้แน่น แม้ว่าแสงพวกนั้นจะดูจางๆ แต่มันมีความรุนแรงที่ไม่ธรรมดา



          " ท่านบอกว่า ตราบใดที่ไม่ใช่ทักษะระดับ 5 ดาบของท่านก็สามารถตัดมันได้สินะ  "



          " งั้นท่านก็เอาทักษะระดับ 5 นี่ไปกินก็แล้วกัน!!! " ชูเฟิง ชี้หอกไปที่หน้าของ ติง โฉ่ว



          " สวรรค์ นั้นมันทักษะระดับ 5 โดยไม่ต้องสงสัยเลย ชูเฟิงเขาสามารถควบคุมทักษะต่อสู้ระดับ 5 ได้ถึงขนาดนี้เลยหรอ !!!! "



ณ. รอบๆเมือง ต่างมีเสียงร้องแห่งความประหลาดใจดังขึ้นไปทั่ว ไม่ใช่ว่าใครจะสามารถใช้ ทักษะระดับ 5 ได้หลากหลายขนาดนี้ โดยเฉพาะที่เขา ชูเฟิง ที่มีอายุเพียงเท่านี้



ทุกคนที่จะฝึกต้องมีร่างกายที่พิเศษ และสามารถเข้าใจทักษะระดับ 5 ให้ถึงขั้น ถ้าหากติดตรงจุดใดจุดหนึ่ง พวกเขาก็ไม่สามารถนำมันมาใช้ได้ ถ้าหากมีร่างกายพิเศษแล้วไม่เข้าใจมันก็เปล่าประโยชน์



คนส่วนใหญ่ที่ฝึกสำเร็จต้องใช่เวลาหลายปี กว่าจะเข้าใจถึงแก่นแท้ของทักษะ เมื่อพวกเขาฝึกได้ถึงขั้นแล้ว พวกเขาจึงเริ่มฝึกทักษะระดับ 5 ดังนั้นมันจึงกินเวลานานเกินไป



แต่นี้ ชูเฟิง ที่มีอายุเพียงเท่านี้ กับสามารถบรรลุทักษะระดับ 5 ได้อย่างสมบูรณ์



          " คนๆนี้ เป็นอัจฉริยะ ที่หาตัวได้ยาก ทุกๆร้อยปีไม่รู้จะมีสักคนหรือเปล่า "



ตอนนั้น ความคิดก็ผุดขึ้นมาภายในหัวของใครหลายๆคน เพราะวีรกรรมที่ ชูเฟิง สร้างไว้ทำให้คนตกใจบ่อยเกินไป เมื่อเวลายิ่งผ่านไป ทัศนคติที่มีต่อเขาก็ดีขึ้นมากเลื่อยๆ



ตอนแรกพวกเขาคิดว่า ชูเฟิง เป็นแค่ตัวแถม ของนครทอง - ม่วง ที่ใส่เขาลงไปให้ครบๆ อีกทั้งยังหัวเราะเยาะเย้ยว่านครทอง - ม่วง เหตุใดถึงนำคนเช่นนี้มา แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะดูยังไง เขาก็ดูไม่เหมือนคนที่อ่อนแอเลยสักนิด อาจเรียกว่า อัจฉริยะที่เกิดขึ้นหนึ่งคน ในรอบร้อยปีเลยด้วยซ้ำ



โดยเฉพาะ คนจากนครทอง - ม่วง ในตอนนั้น ความรู้สึกของพวกเขาซับซ้อนมากกว่าคนอื่นๆ พวกเขาที่เอาแต่ดูถูก ชูเฟิง และ เอาแต่คิดเองเออเอง ว่าเขาจะทำให้นครทอง - ม่วง ต้องขายหน้า



แต่พอมาดูแล้ว พวกเขานั้นแหละที่ไม่ได้ความ หากเทียบกับ ชูเฟิง ที่สามารถทำได้ถึงขนาดนั้น มันทำให้พวกเขาต่างรู้สึกละอายใจ



          " สำนักมังกรฟ้าเปลี่ยนไปแล้วสินะ ที่สร้างอัจฉริยะขนาดนี้ขึ้นมา ในอนาคตพวกเขาต้องยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน จากนั้นก็จะไม่มีใครกล้าเรียกพวกเขาว่าสำนัก # 2 อีกแล้ว "



บางคนถึงกับคิดว่า ชูเฟิง อาจจะสามารถนำพาสำนักมังกรฟ้าขึ้นสู่ยุคใหม่ เพราะความสามารถของเขาที่สะดุดตาใครหลายๆคน แม้ว่าเขาจะมีสถานะของศิษย์สำนัก # 2 แต่เรื่องความแข็งแกร่งของเขา สามารถกดดัน ศิษย์จากสำนัก # 1 ได้เลยทีเดียว



ยิ่งเขาเด็กขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลาหรือประสบการณ์ เขายังห่างไกลจากคนอื่นๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่อาจเอาสิ่งเหล่านั้นมาเทียบได้เลย จะเป็นยังไงหากเขามีอายุเท่ากับคนอื่นๆ



          " เขาเก่งเกินไปแล้ว คนๆนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ มิน่า ละ คุณหนูซูรู่จะพูดมาแบบนั้น "



เฉิน ฮุ้ย และคนอื่นๆต่างพากันตกตะลึง เมื่อพวกเขาเห็นความหวังแห่งชัยชนะ มีแต่ เฉิน หว่านชิง เท่านั้นที่กำลังขมวดคิ้ว และ กล่าว



          " มันจะง่ายขนาดนั้นเลยหรอ ข้าว่าอย่าประมาท ติง โฉ่ว จะดีกว่า ก็เห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ธรรมดา เขาเป็นถึงศิษย์หลัก ที่ได้อันดับ 1 ในการสอบและได้รับการดูแลจากสำนักหลิง - หยุน เป็นอย่างดี "



          " เมื่อหนึ่งปีก่อนเขาเคยฆ่าสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้ แล้วหลังจากเวลาที่ผ่านมาล่ะ เขาจะพัฒนาไปถึงขนาดไหน นอกจากนั้น ทักษะระดับ 5 ไม่ใช่เพียงสำนักมังกรฟ้าแค่สำนักเดียวที่ถ่ายทอด สำนักหลิง - หยุน ของข้าก็ถ่ายทอดให้เหล่าศิษย์เช่นกัน "



          " หว่านชิง เจ้าหมายความว่าไง ? " หลังจากที่ได้ยินคำพูดของ หว่านชิง เฮิน ฮุ้ย และคนอื่นๆ ต่างรู้สึกไม่สบายใจ เพราะลืมไปว่าเขาคือศิษย์หลัก จากสำนัก หลิง - หยุน สำนัก # 1 ในอาณาจักร มังกรฟ้า ที่เป็นแหล่งรวมเหล่าหัวกะทิเอาไว้



นอกจากนั้น ตามที่ได้ยินมา ว่าเขาสามารถผ่านการสอบศิษย์หลักได้เป็นอันดับ 1 เขาคืออัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะด้วยกันตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วปีนี้ล่ะเขาจะแกร่งถึงขนาดไหน



          " เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถใช้ทักษะระดับ 5 ได้คนเดียวงั้นหรอ ได้ตอนนี้ข้าเบื่อที่จะเล่นกับเจ้าเต็มที ข้าติดสินใจแล้วว่าข้าจะจัดการเจ้าซะ จงลืมตาดูเถิด ว่าทักษะระดับ 5 ที่แท้จริงเป็นไง "



ทันใดนั้นออร่า ของ ติง โฉ่ว ก็เริ่มเปลี่ยนไป เกิดเป็นคลื่นพลังที่แข็งแกร่งสุดจะพรรณาระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา จากนั้นพลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว


หลังจากมือที่ซ้ายที่กำลังบาดเจ็บเริ่มดีขึ้น เขาก็เริ่มดำเนินการบางอย่าง มันเป็นขั้นตอนที่รุนแรงขนาดที่ทำให้พื้นดินสั่นสะท้านภายใต้เท้าของเขา รอยแตกกระจายออกไปเรื่อยๆ แหล่งกำเนิดพลังงานถูกปล่อยออกมาจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากนั้นมันก็เริ่มหมุนรอบๆตัวของเขาเหมือนเกราะที่ทำมาจากพลังวิญญาณ



          " ช่างรุนแรงยิ่งนัก!!! ความแข็งแกร๋งของเขาเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีก สวรรค์ !!! เขามาถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 2 แล้วงั้นหรอ อีกเพียงนิดเดียวเขาก็สามารถทะลวงมันได้แล้ว " พลังที่เพิ่มขึ้นของ ติง โฉ่ว ทำให้ทุกคนต่างอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ



          " เป็นไปไม่ได้ เขาใช้ทักษะนั้นได้ยังไง แต่รูปแบบนั้นไม่ผิดแน่ ศิษย์หลักมากมายต่างฝึกฝนแต่ไม่มีใครสามารถฝึกได้สำเร็จสักคน แต่เขาทำได้ยังไง " เฉิน หว่านชิง เบิกตากว้าง ใบหน้าที่เยือกเย็นของนางที่เต็มไปด้วยความภาคถูมิใจ บัดนี้เต็มไปด้วยความตกใจไปซะแล้ว



          " หว่านชิง เจ้ารู้จักวิชานั้นงั้นหรอ " เฉิน ฮุ้ย และคนอื่นๆถามขึ้นพร้อมกัน



          " มันคือทักษะระดับ 5 ที่ยากจะฝึกฝนของสำนัก หลิง - หยุน มันยังขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่ง ว่าเป็นทักษะที่ดีที่สุดในบรรดาทักษะระดับ 5 วิชา หมัด 7 สังหาร !!! " เฉิน หว่านชิง น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความชื่นชม



          " ย๊าากกก ! "



ในตอนนั้น ติง โฉ่ว ก็ตะโกนออกมา และแยกขา เบ่งพลังประทับลงบนร่าง จากนั้นบนเวทีก็เกิดหลุมขนาดใหญ่ระหว่างขาทั้งสองข้างที่เขายืนอยู่ จากนั้นเขาใช้หมัดของเขาโจมตีใส่ ชูเฟิง ผ่านไปในอากาศ



* วู้วววว *



หมัดที่ต่อยออกมา เกิดขึ้นพลังวิญญาณขนาดใหญ่ ค่อยๆปรากฏออกมา และพุ่งเข้าหา ชูเฟิง อย่างไม่ปราณี



หมัดของเขารวดเร็วอย่างมาก แทบจะไม่มีทางหลบหลีกมันได้เลย เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนั้น ชูเฟิง รีบนำหอกในมือทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันทันที



* ปั้งงง * หมัดและหอกปะทะกัน จนเกิดเสียงระเบิดดังกังวาล คลื่นพลังงานแทรกผ่านอากาศก่อตัวเป็นพายุกระจายไปในอากาศ เหมือนจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง



          " นับว่าไม่เลว!!! แต่ดูสิว่าเจ้าจะป้องกันได้นานขนาดไหน "



ติง โฉ่ว ยิ้มและตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด จากนั้นเขาก็เหวี่ยงหมัดระดมใส่อากาศจนเกิดเสียงลมที่รุนแรง พลังของมันที่ชกมาแต่ละครั้ง ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าครั้งแรกที่โจมตี หรืออาจจะน่ากลัวกว่าด้วยซ้ำ



          " หรอ งั้นข้าจะแสดงให้ท่านดูว่าข้าจะป้องกันมันยังไง !!! "



หลังจากที่ กล่าวเช่นนั้น ชูเฟิง เปลี่ยนพลังในมือซ้ายของเขา เป็นโล่สีทองขึ้นมา มันเป็นโล่ขนาดมหึมา กั้นไว้ด้านหน้าของเขา มันใหญ่ขนาดที่ว่าสามารถป้องกันเขาได้ทั้งตัว




* บูม บูม บูม บูม *



ติง โฉ่ว ไม่รอช้ารีบงัดหมัดระดมโจมตีใส่โล่สีทองนับครั้งไม่ถ้วน พลังที่แข็งแกร่งของโล่สีทองลดลงอย่างรวดเร็ว มันไม่อาจทนการโจมตีนี้ไว้ได้นาน อีกไม่ช้ามันคงถูกทำลาย



          " ข้าไม่เชื่อว่าในวันนี้ข้าจะแพ้ให้กับท่าน !!! "



ชูเฟิง กัดฟันของเขาและเริ่มใช้อำนาจพลังวิญญาณในร่างของเขามาปกคลุมโล่สีทองในมือซ้ายของเขาเอาไว้เพื่อรักษาสภาพของมัน หลังจากที่ติง โฉ่ว ใช้ หมัด 7 สังหาร โจมตีเข้ามาเขาถึงกับได้รับบาดเจ็บ . . . . . .





//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////






โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . .