วันจันทร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 91 - ร่วมมือ



* เปรี้ยง ปั้งง *เสียงปะทะดังกระหึ่ม



ชูเฟิง ยังคงปะทะกับ 3 ผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรกำเนิดวิญญาณด้วตัวคนเดียว แม้ว่าเขาจะทำอะไรได้ไม่มาก แต่ที่เขาทำก็ไม่ได้สูญเปล่า



นี้เป็นปาฏิหาริย์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นต่อหน้าผู้คนมาก่อน ผู้คนจากตะกูล ชู ต่างภาวนา ให้ ชูเฟิง ได้รับชัยชนะ ไม่เพียงแต่พวกเขานั้นจะรอดจากหายนะครั้งนี้ไปได้ แต่ยังหมายถึง ความยิ่งใหญ่ของตะกูล ชู ณ ตอนนี้



กับเด็กหนุ่มที่สร้างปาฏิหาริย์ พวกเขารู้แล้วว่าบัดนี้ ตะกูล ชู คงเขาไม่ต้องยอมก้มหัวให้ใคร หรือ เกรงกลัวใครน่าไหน อย่างน้อยก็รอบๆพื้นที่ ภูเขา ชูพิง



* เปรี้ยงงงง *



ทันใดนั้น มังกรสายฟ้าหลายตัว ทะยานออกไปยังคนละทิศคนละทางมันพุ่งเข้าปะทะกับทักษะต่อสู้ของผู้นำทั้ง 3 จนพวกนั้นต้องถอยร้นกลับไป



" เจ้าหนุ่มไม่คิดเลยว่าเจ้าจะทำได้ถึงขนาดนี้ " หลังจากที่การโจมตีของพวกเขาทั้ง 3 ถูกทำลาย ขณะเดียวกันเขาก็เค้นพลังวิญญาณออกมา เพื่อใช้ทักษะต่อสู้ที่รุนแรงโจมตีใส่ ชูเฟิง



ไม่ว่าการโจมตีของผู้นำทั้งสามตะกูล จะเข้ามามากแค่ไหน ต่อหน้าสายฟ้าของ ชูเฟิง ที่หลอมหลวมอยู่ในสายเลือด พลังของพวกเขานั้นไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย



" ไอเจ้าเด็กนี้มันเป็นมนุษย์อยู่หรือป่าว ทำไมพลังวิญญาณของเขาถึงไม่หมดไม่สิ้นซะที "



" ไม่ต้องรีบร้อนไป เขาสามารถใช้ทักษะระดับ 5 แสดงว่า ตัวของเขาต้องฝึกทักษะลับมาแล้วอย่างแน่นอน ถึงได้มีพลังวิญญาณในร่างกายที่เยอะผิดปกติ ยังไงก็ตามหากเขายังใช้ทักษะระดับ 5 อยู่ละก็พลังของเขาต้องหมดลงไปในไม่ช้า



" ใช่ๆ แม้ว่าพลังวิญญาณจะเยอะมากก็จริง หากพลังวิญญาณเหือดแห้งแล้วล่ะก็ เขาจะไม่สามารถทนการโจมตีของพวกเราได้ ถ้าเรายังโจมตีเขาต่อไป ในไม่ช้าเขาต้องแพ้อย่างแน่นอน " ผู้นำทั้งสามคุยกันอย่างมั่นอกมั่นใจ



แต่แท้จริงพลังวิญญาณของพวกเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว พวกเขาคิดว่า หากชูเฟิงใช้ทักษะระดับ 5 ต่อไป แล้วพลังของเขาก็จะหมด และเมื่อหากเวลานั้นมาถึง พวกเขาจะสามารถเอาชนะ ชูเฟิง ได้



* ฟวู่ววว * .



  ลมเกิดขึ้นใต้ฝ่าเท้าของ ชูเฟิง หลังจากนั้นเขาก็หายตัวไป ทันใดนั้นเขาก็มาโผล่ด้านหลังของผู้นำตะกูล ม่า ชูเฟิงเปลี่ยนมือให้เป็นเหมือนคมดาบฟันไปที่คอของเขา



* ซึบบบบ *




ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน เมื่อพวกเขารู้สึกตัวอีกทีมือของชูเฟิงถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า จากนั้นก็มีเลือดพุ่งออกมา ก่อนที่หัวของผู้นำตะกูล ม่า จะหลุดคามือของเขา ชูเฟิงขณะนั้นโยนหัวของเขาลงกับพื้นพร้อมกับยิ้มที่ชั่วร้าย



" สหายข้า อย่าได่ประมาทมัน "



เขาฆ่าผู้นำตะกูลม่า ได้แล้วคนหนึ่ง ชูเฟิง ขณะนั้นมีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายปรากฏอยู่บนใบหน้า จากนั้นเขาก้าวออกมาพร้อมกับลมที่ฝ่าเท้า



" ไอเด็กนี้มันเร็วมาก ระวังตัวไว้ด้วย "



เห็นเช่นนั้น ผู้นำทั้งสองก็เริ่มที่จะขมวดคิ้ว ไม่กล้าแม้แต่จะประมาท พวกเขายืนเอาหลังชนกันเพื่อรับการโจมตี



* พรึบบ* .



ทันใดนั้น ชูเฟิง ก็ปรากฏตัว พร้อมกับแขนที่ปกคลุมไปด้วยสายฟ้าของเขา ฟันเข้าใส่พวกเขาทั้งสองให้แยกออกจากกัน



" เจ้าหนู อย่ามาดูถูกเรานักนะ ผู้นำทั้งสองตะกูลใช้ทักษะที่แข็งแกร่งของพวกเขา ป้องกันการโจมตีของ ชูเฟิง



* ฟวื๊ดดด * พวกเขาเห็นรอยยิ้มเบาๆของชูเฟิง ก่อนที่คมดาบสายฟ้าจะฟันใส่พวกเขาทั้งสอง แยกออกจากกัน หลังจากนั้นชูเฟิงก็มุ่งเป้ามาหาผู้นำตะกูล หวัง



" ระวัง!!! " ผู้นำตระกูล สู่ เห็นเช่นนั้นเขารีบตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง



แต่มันก็สายไปแล้ว ชูเฟิง ฟันสายฟ้าเข้าไปที่ต้นคอของผู้นำตะกูล หวัง จนหัวหลุดกระเด็น จากนั้นร่างของเขาก็ทรุดลงกองกับพื้น



เห็นเหล่าสหายร่วมรบ ถูก ชูเฟิง ฆ่าตายอย่างง่ายดาย จากความโกรธบนใบหน้าของผู้นำตะกูล สู่ เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว บัดนี้ความตายนั้นมาเยือนเหตุใดเขาจึงไม่กลัว



วินาทีนั้นเขามีความคิดขึ้นมาว่าหากสู้กับชูเฟิง ตัวต่อตัว คงจะหมดโอกาสที่จะเอาชนะได้แน่ๆ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นได้แต่ต้องสู้เท่านั้น



" เจ้าาาาาา . . . . . . . . ข้าจะฆ่าเจ้าาาา!!!! """"




ผู้นำตะกูล สู่ รู้ว่าจุดจบของเขานั้นมาถึงแล้ว เขาจึงใส่ทุกอย่างที่เขามีโดยไม่ให้มีอะไรข้างคา เขาใส่การโจมตีที่รุนแรงที่สุดลงไปในครั้ง นี้



ยังไงก็ตาม ในสายตาของชูเฟิงการโจมตีของเขานั้นมันช่างไร้ประโยชน์ ต่อหน้า ทักษะ ท่อง นภา มีหรือเค้าจะตามความเร็วของ ชูเฟิง ทัน แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 1 ยังยากที่จะทัน



* พรึบบ * ชูเฟิงหลบการโจมตีได้ไวเหมือนกับปีศาจ จากนั้นเขาก็ปิดชีพของผู้นำ ตะกูล สู่ ลงได้ในที่สุด



ผู้นำระดับอาณาจักรกำเนิดวิญญาณทั้งสาม อีกทั้งคนในตะกูลของพวกเขามากมาย ตายด้วยน้ำมือของ ชูเฟิง เพียงคนเดียว พวกเหล่าผู้นำเหมือนพาเหล่าครอบครัวนั้นมาตาย หากจะโทษก็ต้องโทษตัวพวกเขา



" ฟู่วว ~ ~ ~ "



ตอนนั้นตะกูลชูต่างพากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก การต่อสู้ของ ชูเฟิง พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้



บัดนี้ไม่มีใครส่งเสียงเฮใดๆ หลงเหลือไว้ที่เพียงความเงียบสงัดและเสียงหายใจ อารมณ์ของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความยินดีเปี่ยมล้นภายในใจ



เด็กหนุ่มที่อยู่แค่ระดับ 7 ห้วงวิญญาณขณะนี้เขาสามารถฆ่า ผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรกำเนิดวิญญาณ ทั้ง 3 คนลงได้



เด็กหนุ่มอายุเพียง 15 ปี ที่กลายเป็นสาวกหลักของโรงเรียนมังกรฟ้าอีกทั้งสามารถใช้ทักษะระดับ 5



คนผู้นี้สมควรถูกเรียกว่า อัจฉริยะ อย่างแท้จริง ความสามารถของเขานั้นอยู่เหนือทุกๆคนในตะกูล ชู หากเขาต้องการที่จะเป็นใหญ่พวกเขาก็ยินดีที่จะติดตามรับใช้



ม่านของสงครามครั้งใหญ่ของตะกูลชู บัดนี้ได้สิ้นสุดลง พวกเขาเริ่มเก็บกวาดจำนวนศพ ที่อยู่รอบๆภูเขา ชูพิง ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกตะกูล ชู หรือ ชาวบ้าน ทุกคนต่างถูกฝังอย่างสมเกียรติ



ส่วน ศพของเหล่า ผู้นำตะกูลทั้งสามไม่ว่าจะเป็นตะกูล สู่ ตะกูล ม่า และ ตะกูล หวัง พวกเขาต่างถูกแขวนประจานไว้บนกำแพงเมืองของตะกูล ชู บนภูเขา เพื่อเป็นการ " เชือดไก่ให้ลิงดู "



ในหอประชุมของตะกูล ชู เมื่อก่อน ชูเฟิง นั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าร่วม แต่บัดนี้ตะกูลของเขาต่างยอมรับให้เขานั่งในตำแหน่งเก้าอี้ของผู้นำ



" เฟิง เอ๋อ เจ้าจะเขียนจดหมายเทียบเชิญ ตะกูลต่างๆบริเวณภูเขา เพื่อให้เขามาเข้าร่วมมือกับเรา. . . .งั้นหรือ "



อาการบาดเจ็บ ของ ชู หยวนบ้า บัดนี้ถูกรักษาแล้ว เขานำข่าวสารมารายงานกับ ชูเฟิง ขณะที่ทำตัวเกรงๆ


" อ่าา " ชูเฟิงพยักหน้า ไม่พูดอะไรสักคำ เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าของ ชู หยวนบ้า แต่เขากับมองไปที่หนังสือในมือของเขา " 



ทัศนคติของชูเฟิง ที่มีต่อ ชู หยวนบ้า ทำให้เขาหัวเราะออกมาอย่างแห้งๆ ส่วนคนอื่นๆในตะกูล ต่างไม่กล้าพูดอะไรสักคำ พวกเขาสิ้นความยำเกรงต่อ ชู หยวนบ้า ไปหมดสิ้นแล้ว บัดนี้คำพูดของ ชูเฟิง เท่านั้นที่มีน้ำหนัก



มันไม่เกี่ยวกับอายุหรือประสบการณ์หรือสถานะตำแหน่ง บัดนี้ ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของชูเฟิงเพียงเท่านั้น หากสิ้นเขาแล้ว ป่านนี้พวกเขาก็ไปเฝ้ายมบาล



" ลูกเฟิง ทำไมเจ้าถึงได้ส่งจดหมายเทียบเชิญตะกูลเหล่านั้นให้เข้าร่วมกับเราล่ะ " ในที่สุด ชู หยวน ก็ต้องเป็นคนพูด หากเป็นคนอื่นคงไม่มีใครกล้าถามเขาเช่นนั้น



หลังจากที่ได้ยินคำพูดของ ชู หยวน ชูเฟิงปิดหนังสือในมือของเขา ขณะยกศีรษะพร้อมกับรอยยิ้มและกล่าว



" ลูกคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่รอบๆภูเขาแห่งนี้จะรวมพลังกันให้เป็นหนึ่ง  "




////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////






โปรดติดตามตอนต่อไป . . . . . . .