วันพฤหัสบดีที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 167 - การมาของ อู๋ จิ่ว



           " นั้นเขาต้องการท้า อู๋ จิ่ว ขึ้นลานประลอง ชี้เป็นชี้ตายงั้นหรอ "



            " คนที่ขึ้นไปตีระฆังบนลานประลอง เหมือนกับเขาได้ลงนามในบัตรมรณะภาพเรียบร้อยแล้ว นี้ชูเฟิงมันคิดจะไปเฝ้ายมบาลงั้นหรอ "



            " เขาคงขี้เกียจมีชีวิตแล้วมั่ง แล้ว อู๋ จิ๋ว นี้คือคนก่อตั้งนิกายดาบฯ ใช่หรือเปล่า หากจำไม่ผิด เขาเป็นลูกชายคนโตของ สำนักดาบ ชั้นแนวหน้า และยังเป็น ศิษย์หลัก อันดับ 9 ของกระดานจัดอันดับสำนักมังกรฟ้า พลังวิญญาณอยู่ในอาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 5 แต่ไอบ้า ชูเฟิง กับท้าทายเขา "



เมื่อ ชูเฟิง ตะโกนออกมา ดังเหมือนเสียงฟ้าร้องทุกคนต่างตกใจ จนทำให้ทุกคนต่างอ้าปากค้าง ตอนแรกพวกเขาคิดว่า ชูเฟิง กำลังล้อเล่น แต่เมื่อชูเฟิงตะโกน "  ใครคือ อู๋ จิ่ว ขึ้นมาแล้วยอมรับความตายซะ " มันทำให้เขารู้ว่า ชูเฟิง นั้นเอาจริง



          " นั้นมัน ระดับ 1 กำเนิดวิญญาณหนิ เด็กคนนี้เข้าสู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณแล้ว !!! "



ในที่สุดก็มีผู้เชี่ยวชาญระดับกำเนิดวิญญาณที่อยู่ใกล้ๆสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณของชูเฟิง แม้ว่าเขาจะมีพลังวิญญาณระดับ 1 กำเนิดวิญญาณแต่ก็ไม่น่ากลัวสักเท่าไหร่ แต่เมื่อคนๆนั้นคือ ชูเฟิง พวกเขาจึงได้แต่จ้องมองในมุมอื่นๆ เพราะว่า ชูเฟิง ยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม



ยิ่งไม่ตองพูดถึง การที่เขาเข้าสู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 1 ด้วยวัยเพียงเท่านี้ สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือการที่ ชูเฟิง เพื่งเข้ามาพื้นที่หลัก ตอนนั้น เขามีพลังวิญญาณแค่ ระดับ 7 ห้วงวิญญาณ ผ่านไปสองเดือน เขาสามารถทะลวงเข้าสู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณได้ ซึ่งเป็นการก้าวข้ามช่องว่างขนาดใหญ่ ที่แสนจะรวดเร็วทำให้พวกเขานั้นแสนจะประหลาดใจ



           " นี่ ชูเฟิง ไม่ได้เป็นแค่ไอ้บ้างั้นหรอ แต่เขาดูเหมือนเป็นอัจฉริยะซะมากกว่า ถ้าหากเขายังพัฒนาได้แบบนี้ เขาคงกลายเป็นคนที่โดดเด่นเหนือผู้ใด แต่น่าเสียดายเขานั้นเป็นคนที่สมองน้อยไปหน่อย เขาได้กำหนดศึกชี้เป็นชี้ตาย อีกหนึ่งปี ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน เขาก็ไม่อาจเอาชนะอาวุโสกง ลู่หยุนได้ " บางคนที่เห็นศักยภาพของ ชูเฟิง พร้อมกับรู้สึกเสียดาย



              " กว่าจะถึงวันนั้นก็อีกตั้งเกือบปี แต่การจะสู้กับ อู๋ จิ่ว ตอนนี้สิ น่าสนุก อีกแล้วอย่าง อู๋ จิ่ว เขาก็ไม่ค่อยชอบหน้า ชูเฟิง ในตอนนี้ ชูเฟิงกล้าขึ้นไปบนลานประลองชี้เป็นชี้ตาย  อู๋ จิ่ว คงไม่ปล่อยเขาไปแน่ๆ " บางคนก็คิดว่า ชูเฟิง คงไม่อาจเลี่ยงภัยพิบัติที่กำลังมาเยือน



              " ใครกันที่บังอาจท้าทายข้า !!! " ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนระเบิดดังขึ้นมา เมื่อมองไปที่ร่างนั้นที่ค่อยๆเดินเข้ามา สุดท้ายเข้าก็โดดขึ้นไปลานต่อสู้



เขามีรูปร่างผอมสูง น่าตาน่าเกลียด จมูกแหลมเหมือนกุ้ง ตาโปนเหมือนคางคก โดยเฉพาะความเหลืองของฟันของเขา เมื่อเขาพูด ก็มีกลิ่นเหม็นแพร่กระจายไปทั่วรัศมีสามสิบเมตร ถ้าหากเขา ฮ้าาา ใส่หน้าใคร คนคนนั้นคงยอมคุกเข่าศิโรราบพร้อมกับค่อยๆทรุดลงกับพื้น ( คนแปลไม่ได้แต่งเอง ) 




แต่ยังไงก็ตาม การปรากฏตัวของเขาก็ดูน่ากลัวอยู่ดี เพราะเขาก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงในพื้นที่หลัก และยังเป็นผู้ก่อตั้งนิกายดาบฯ อีกทั้งมีชื่อติดอันดับ 9 ของกระดานจัดอันดับ ของสำนักมังกรฟ้า



          " เจ้าคือ อู๋ จิ่ว " ชูเฟิง ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจ เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา ที่เคยเห็นคนหน้าตาแบบนี้บนโลก



รูจมูกของเขาเบิกกว้างขึ้น ปากใหญ่ๆของเขาดึงกลับมา จากนั้นก็ดันลมในท้องของเขาขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนจะไม่เป็นมิตร " ข้าคือ อู๋ จิ่ว เจ้าใช่ไม๊ที่ท้าทายข้า "



          " ข้าไม่ได้มาท้าเจ้า แต่มาเพื่อฆ่าเจ้าต่างหาก " ชูเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาพร้อมกับกล่าว



          " ดี!!! ข้าจะให้เจ้าผิดหวัง นี่อาวุโส นำใบรับรองการตายขึ้นมา วันนี้ ข้าจะทำให้มันจบไปเลย " อู๋ จิ่ว ตะโกนออกมา พร้อมกับมองลงไป



ถ้าเขาพูดกับอาวุโสฝ่ายในแบบนั้น ยังพอน่าให้อภัย แต่นี้เขากล้ามากที่กับพูดกับ อาวุโสหลัก แบบนี้ ศิษย์หลักหลายคนต่างสูดลมหายใจไปในอากาศ พวกคิดว่า ชูเฟิง นั้นอวดดี แต่ อู๋ จิ่ว อวดดียิ่งกว่า



แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนพูดไม่ออกจากคำพูดของ อู๋ จิ่ว คือการที่อาวุโสหลักค่อยๆเดินขึ้นมาบนลานประลอง มือซ้ายของเขาถือพู่กันและหมึก มือขวาถือใบรับรองการตาย ขณะที่เดินเข้ามาด้านหน้าของ อู๋ จิ่ว



          " บ้าจริง อู๋ จิ่ว มีสถานะยังไงกันแน่ ทั้งๆที่เรียกอาวุโสหลักแบบนั้น เขายังไม่ทำอะไรอีก ? " บางคนรู้สึกประหลาดใจ อาวุโสคนนี้เข้าสู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 7 ซึ่งสูงกว่า อู๋ จิ่ว 2 ระดับ แต่เขาสามารถยอมให้ อู๋ จิ่ว พูดเช่นนั้นกับเขาได้ นั้นแหละที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจ



           " เจ้าคงไม่รู้เรื่องนี้ใช่มั้ย เมื่อไม่กี่วันก่อน อู๋ จิ่ว ยอมจ่ายค่าความเคารพของเขาให้กับอาวุโส จงหลี่ และกลายเป็นศิษย์ของเขาไปแล้ว ในตอนนี้เขาก็เป็นลูกศิษย์ของ จงหลี่ ยี่หู อย่างเป็นทางการ แล้วเขาต้องกลัวใคร "
( จงหลี่ ยี่หู เป็นคนละคนที่ถือแปรงหมึกมานะคับ )


           " อาวุโส จงหลี่ ยี่หู นี้นะทำแบบนั้น "



          " ใช่แล้ว เขาทำ "



          " สวรรค์ อู๋ จิ่ว กลายเป็นศิษย์ของเขา "



ทุกคนต่างตกใจอีกครั้ง เพราะว่า จงหลี่ ยี่หู ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงในสำนักมังกรฟ้า ในแง่ความแข็งแกร่งของเขาหากเข้ารับการจัดอันของสำนักมังกรฟ้า เขาอาจได้เป็นอันดับ 3 ของเหล่าอาวุโส แม้แต่ หกปราการสู้กับเขาคนเดียว พวกเขาก็ไม่อาจเอาชนะอาวุโส จงหลี่ ได้ง่ายๆ



จงหลี่ ยี่หู มีสถานะเหมือนกับ จูเก่อ หลิวหยุน เขาเป็นแขกอาวุโสของสำนักมังกรฟ้านอกจากนั้นเขาก็ไม่สนอะไรทั้งสิ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถ่ายทอดทักษะให้กับเหล่าสาวก แต่ตอนนี้ อู๋ จิ่ว กับกลายเป็น ลูกศิษย์ของเขา ผู้คนต่างอิจฉาและชื่นชม



             " ลานประลองชี้เป็นชี้ตายเพื่อชำระความแค้น แน่นอนว่าต้องมีฝ่ายที่ตาย หากมีความแค้นใดๆพวกเจ้าทั้งสองจงพูดมา ? " อาวุโสคนนั้นพูดพร้อมกับถาม



             " เขาทำร้ายครอบครัวของข้า นั้นถือว่าเป็นความแค้นได้มั๊ย " ชูเฟิง ตอบ


 
             " ไอ้เด็กบ้านี้ทำลายพลังวิญญาณศิษย์น้องของข้าหลายร้อยคน หรือว่าไม่ให้ข้าแค้น ? " อู๋ จิ่วกล่าว



             " ลงนามของเจ้าและหยดเลือดพร้อมกับประทับนิ้ว " อาวุโสกล่าว



เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ทุกคนต่างจ้องมองบนลานประลอง แต่ อู๋ จิ่ว และ ชูเฟิง ยังคงยืนอยู่บนลานประลองที่เหมือนถูกย้อมไปด้วยเลือด



            " ดี!!! ข้าอยากจะฆ่าเจ้ามาตั้งนานแล้ว แต่ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมารนหาที่ เจ้ากล้าท้าทายข้าอย่างเปิดเผย วันนี้ ข้าจะทำให้เจ้าต้องผิดหวังที่ต้องมาตาย ข้าล่ะสงสารความโง่เง่าของเจ้าจริงๆ !!! " อู๋ จิ่วยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง และพลังของเขาก็เพิ่มขึ้นเลื่อยๆ จากนั้นก็มีดาบยาวออกมา



ดาบนั้นงดงามอย่างมาก มันสวยเกินกว่าที่คนอย่างเขาจะมี แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่ดาบจริงๆ มันเป็นแค่พลังที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังวิญญาณที่ก่อตัวเป็นสายฟ้า มันเทียบได้กับทักษะระดับ 5 ที่ไม่ด้อยไปกว่า ทักษะ ธนูร้อยแปลง



          " ลงมือสักที แล้วจะได้รู้กัน ว่าจะเป็นเหมือนปากเจ้าว่ามั๊ย " ชูเฟิงมีสีหน้าเมินเฉย เหมือนกับไม่เห็น อู๋ จิ่ว อยู่ในสายตา



          " ข้าคงไม่ต้องลงมือมากนักหรอก กับคนแบบเจ้า " อู๋ จิ่ว ตะโกนอย่างเย็นชา และ ดึงดาบยาวใรมือของเขา แทงเข้าไปในอากาศขณะที่พุ่งหา ชูเฟิง



* ฟู่ววววววววว *



หลังจากที่เขาแทงเข้ามา เสียงดังก็กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง ความรุนแรงที่แซกผ่านอ่านอากาศ เหมือนกับไร้สิ่งที่จะต้านทานมันได้ กำลังพุ่งเข้าใส่ชูเฟิง 




//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





รออ่านวันพรุ่งนี้นะคับ คนแปลไหล่จะหลุด ต้องหาไรดื่มแก้เหมื่อยสักหน่อย ???