วันศุกร์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 170 - ให้ข้าเล่นกับเจ้าแทน ?



           " เจ้าบอกให้ข้าปล่อยเขา แล้วทำไมข้าต้องทำตาม เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร!!! "



เสียงของชูเฟิง ดังออกมาอย่างชัดเจน ไม่ต้องพูดถึงบริเวณรอบๆลานประลองชี้เป็นชี้ตาย แม้แต่ภายนอก ยังได้ยินเสียงของเขาอย่างชัดเจน เป็นเพราะเขาใช้พลังกำเนิดวิญญาณออกมาตอนพูด ทุกคนต่างรู้ว่า ชูเฟิง คงไม่คิดจะไว้หน้าชายชราคนนั่น



           " บ้าจริง!!! ชูเฟิง รนหาที่ตายแล้ว เขาได้ตายแน่ๆ !!! "



ชูเฟิงทำให้ทุกคนตกใจอย่างมาก แม้คนพวกนั้นจะไม่มีความสัมพันธ์กับเขา แต่กับมีเหงื่อไหลท่วมตัวเลยทีเดียว ด้วยจิตใต้สำนึกทุกคนจึงหันหน้าไปทางด้าน จงหลี่ ยี่หู ขณะนั่นตัวเขาก็แสนจะตะลึง




หน้าของ จงหลี่ ยี่หู ซีดไปหมด ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ราวกับจะทะลักออกมา คนที่อยู่ใกล้ๆเขา ต่างได้ยินเสียงสบถฟันของเขา



ทุกคนต่างรู้ว่าเขานั้นถูกชูเฟิง ยั่วโมโห ปัจจุบันเขาคงอยากจะฆ่า ชูเฟิง แล้วหั่นเป็นหมื่นๆชิ้น



* ปังงงง *



ทันใดนั้น จงหลี่ ยี่หู กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ เหมือนกับขุนเขาลูกใหญ่ลงบนลานประลอง ความรุนแรงของเขาทำให้ลานประลองและพื้นที่โดยรอบ สั่นสะเทือน แม้แต่ ชูเฟิง ที่ยืนอยู่บนนั้นก็แทบจะล้ม



          " ใครก็ได้เอาใบรับรองการตายมา ข้าจะเอาชีวิตเด็กคนนี้ " จงหลี่ ยี่หู จ้องชูเฟิง พร้อมกับตะโกนคำรามดั่งราชสีห์ เสียงของเขาแสนจะดังจนอาจทำให้คนบางคนถึงกับหูหนวก



          " จงหลี่ ยี่หู ต้องการฆ่า ชูเฟิง จริงๆ แล้วใครจะขัดขวางเขาได้ !!! "



แม้ว่าพวกเขาคาดหวังว่า เมื่อ จงหลี่ ยี่หู ขึ้นไป คงจะเริ่มโจมตี แต่ก่อนที่จะเป็นแบบนั้นพวกเขาก็ต้องตกใจ



* ปังงงงง * .



ในตอนนั้นก็มีบุคคลกระโดดขึ้นมาบนลานประลอง นางก็คือหญิงงาม # 1 ของสำนักมังกรฟ้า ซูรู่



          " ผู้เฒ่าจงหลี่ ท่านเป็นถึงแขกอาวุโส เหตุใดต้องลดตัว มายุ่งเรื่องของพวกลูกศิษย์ " ซูรู่พูด



          " ถอยไป!!! ตอนที่ข้าพูดใครอย่าได้สอด !!! "



จงหลี่ ยี่หู สะบัดมือของเขาจนเกิดเป็นลมที่รุนแรงขึ้นมา ความแรงของมันดั่งพายุโหมกระหน่ำ พลังที่แข็งแกร่งของมัน ฉีก กระโปรงของ ซูรู่ เป็นชิ้นๆ



           " บัดซบบบ!!! "



ชูเฟิง เห็นแบบนั้นเขาถึงกับกำหมัดแน่น พร้อมกับวิ่งเข้าใส่พายุนั้น เพราะซูรู่นางได้ตกเป็นผู้หญิงของเขา ซึ่งจะปล่อยให้เสื้อผ้าของนางฉีกขาดต่อหน้าผู้คนได้ยังไง



* พรึบบ *  .



ก่อนที่ ชูเฟิง จะวิ่งไปถึง ก็มีชายชรากระโดนเข้าไปในพายุนั้น ในข่วงเวลาที่เขาเข้าไปพายุก็พลันหายไป ซูรู่จึงรอดพ้นจากวิกฤตนั้นไปได้



            " ผู้เฒ่าหลี่ " ชูเฟิงได้แต่ประหลาดใจ เพราะคนที่ช่วยซูรู่คือผู้เฒ่าหลี่ที่เคยช่วยเขาไว้จากน้ำมือของ กง ลู่หยุน



ผู้เฒ่าหลี่เป็นชายแก่ๆคนหนึ่ง ที่แทบจะไม่มีผมตรงกลางศีรษะของเขา มีแค่ส่วนข้างกับด้านหลังนิดหน่อยเหมือนอีแร้ง ที่เขาโดดเข้าไปในพายุมันอาจทำให้ผมของเขาหายหมดเลยก็ได้



แต่ ผู้เฒ่าหลี่ นั้นมีพลังวิญญาณที่ลึกลับ แม้แต่อำนาจพลังวิญญาณของ ชูเฟิง ยังไม่สามารถตรวจสอบความแข็งแกร่งของเขาได้ แต่เขาสามารถสลายพลังของ จงหลี่ ยี่หู ได้ เขาจึงรู้ได้ทันทีว่าพลังของเขาไม่ด้อยไปกว่า จงหลี่ ยี่หู



หลังจากที่ผู้เฒ่าหลี่ช่วยซูรู่ไว้ เขาและนางก็ก้าวขึ้นมายืนอยู่ข้างๆ ชูเฟิง นางไม่รู้มาก่อนว่าผู้เฒ่าหลี่จะแกร่งแบบนี้ แต่นางเคยได้ยินจากซูเหม่ยว่าความสามารถของเขาคาดเดาไม่ได้ และเขายังถูกชะตากับชูเฟิง



เมื่อเขาเห็นความสามารถของผู้เฒ่าหลี่กับตา นางรู้สึกได้ว่าเขาจริงๆแล้วแข็งแกร่งอย่างมาก เขาไม่ได้ด้อยไปกว่า จงหลี่ ยึ่หู เห็นๆ หากผู้เฒ่าหลี่ปกป้องชูเฟิง ก็มิอาจมีใครแตะต้องเขาได้



            " แค่ก แค่ก แค่กกกก . . . "

หลังจากที่ ผู้เฒ่าหลี่ เดินเข้ามาหา ชูเฟิง เขาก็ไอออกมาอย่างแรงจนให้ความรู้สึกว่าปอดแทบจะฉีก ตับแทบทะลัก หัวใจแทบจะหลุด หลังจากไอสักพัก เขาก็ค่อยๆเงยหน้ามอง จงหลี่ ยี่หู และกล่าว " อาวุโส จงหลี่ ท่านเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่ควรยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องความแค้นของลูกศิษย์ถูกต้องมั๊ย ? "


          " ผู้เฒ่าหลี่ ท่านไม่รู้หรอว่า ชูเฟิง ฆ่า ลูกศิษย์ของข้า อู๋ จิ่ว ขนาดข้ามองอยู่เขายังกล้าตัดหัว อู๋ จิ่ว ต่อหน้าข้า ข้าเพียงต้องการแก้แค้น มีอะไรผิดตรงไหน ? "



          " วันนี้ข้าต้องการชำระแค้นกับ ชูเฟิง บนลานประลองชี้เป็นชี้ตาย หากท่านยังยืนยันว่าข้าไม่สามารถทำอะไรได้ ข้าก็จะไม่พูดอะไร อย่างมาก ก็แค่ลาออกจากตำแหน่งแขกอาวุโสของสำนักมังกรฟ้าและถือว่าไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งกับสำนักนี้ พอข้าพ้นตำแหน่งข้าก็จะฆ่า ชูเฟิง ให้ได้ " จงหลี่ ยี่หู ข่มขู่ โดยไม่สนใครหน้าไหน



เมื่อเขาพูดออกมาแบบนั้น ผู้เฒ่าจึงได้แต่ขมวดคิ้วลงเล็กน้อย ผู้ที่มองอยู่รอบๆก็พูดอะไรไม่ออกได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพราะพวกเขาบอกได้เลยว่ายังไง จงหลี่ ยี่หู ก็ต้องฆ่า ชูเฟิง ให้ได้ และไม่มีใครสามารถช่วย ชูเฟิง ได้



           " ผู้เฒ่าหลี่ อย่าได้ยื่นมือเข้ามายุ่ง วันนี้ชูเฟิงและข้าตัดสินใจแล้วว่าจะฆ่ากันให้ตายไปข้าง!!! " จงหลี่ ยี่หู เรียกร้องอีกครั้ง



          " นี่ท่าน . . . . . . . "



ผู้เฒ่าหลี่ตกอยู่ในสถานะที่ลำบากอย่างมาก ตามกฏแล้วไม่มีข้อบังคับ เรื่องสถานะ สำหรับลานประลองชี้เป็นชี้ตาย ตราบใดที่มีความแค้น และทั้งสองฝ่ายตกลงยินยอม พวกเขาก็สามารถเซ็นใบรับรองการตาย และ สู้กันโดยเอาชีวิตกันได้



ขณะนั้น ผู้เฒ่าหลี่ มองหน้า ซูรู่ พร้อมกับแอบส่งสัญญาณให้นาง จากนั้นนางก็ย้ายปากไปที่ข้างๆหูของ ชูเฟิง และกล่าว " ชูเฟิง จงหลี่ ยี่หู ต้องการให้จับรับคำท้า ดังนั้นอย่าไปคล้อยตาม ไม่งั้นจะไม่มีใครช่วยเจ้าได้ "



           " ไม่ต้องห่วงข้า ถึงข้าจะไม่ฉลาด แต่ข้าก็พอรู้ ^^ " ชูเฟิงยิ้ม เป็นธรรมดาที่เขาจะรู้ว่าโดนยั่วยุ เขาจึงไม่คิดจะส่งตัวเองไปตาย



           " ชูเฟิง ถ้าหากเจ้าไม่ยอมประลอง ข้าก็จะฆ่าเจ้าอยู่ดี ถึงยังไงก็ไม่มีใครช่วยเจ้าได้ " ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ความคิดของ ชูเฟิง และคนอื่นๆ จงหลี่ ยี่หู จึงจ้องหน้าเขา พร้อมกับตะโกน



ในเวลานั้น เขาก็ปล่อยแรงดันวิญญาณออกมา มันเป็นพายุล่องหนที่กระจายไปทั่วทุกที่ ความกดดันของเขาอยู่รอบๆบนลานประลองชี้เป็นชี้ตาย พลังของมันอยู่ในอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 4 นั้นก็หมายความว่า จงหลี่ ยี่หู มีพลังวิญญาณอยู่ในระดับนั้น



โชคดีที่ยังมีผู้เฒ่าหลี่และซูรู่ยืนอยู่ด้านหน้า ด้วยการนั้นไม่ว่ามันจะร้ายกาจแค่ไหน มันก็ไม่อาจทำให้ ชูเฟิง ขยับไปไหนได้ แต่ในเวลานั้น ซูรู่ และ ชูเฟิง ก็รู้สึกได้ถึงพลังของผู้เฒ่าหลี่ที่แผ่วเบา นางและเขาพบว่าผู้เฒ่าหลี่มีร่างกายที่ไม่แข็งแรง ( ก็แม่งไอเหมือนจะตายซะขนาดนั้น )



ที่ผู้เฒ่าหลี่ ทำได้แค่ปกป้อง ชูเฟิง โดยที่ไม่โจมตีใครกลับไป ซูรู่และชูเฟิงก็เขาใจว่าทำไม



จงหลี่ ยี่หู เป็นแขกอาวุโสของสำนักมังกรฟ้า ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญของสำนักที่ได้รับเชิญเข้ามา ดังนั้นจึงไม่ควรทำให้เขาโกรธ หากเขาลงมือตอนนี้ ผู้เฒ่าหลี่ก็ไม่อาจขวางทางเขาได้



แม้ว่าผู้เฒ่าหลี่จะมีพลังวิญญาณที่ยังไม่แน่ชัด แต่ทุกคนในตอนนี้สามารถบอกได้ว่าเขามีสภาพไม่ค่อยดี ตอนนี้เขาจึงอยู่ในระดับที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับ จงหลี่ ยี่หู



            " ผู้เฒ่าหลี่ หลบไป ไม่อย่างงั้น อย่ามาโทษข้าหากท่านตายไปด้วย " จงหลี่ ยี่หู รู้สึกโกรธสุดๆ เขาก้าวไปด้านหน้าและค่อยๆใส่พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งกดดันเข้าไป



ถึงแม้ว่าผู้เฒ่าหลี่จะไม่ขยับไปไหน แต่เขาก็ขมวดคิ้วแน่น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังตกที่นั่งลำบาก เมื่อเขาเห็นผู้เฒ่าหลี่กำลังจะแย่ ชูเฟิงก็ขยับตัวไปด้านหน้า เขาคิดว่าตัวเองไม่ควรไปหลับอยู่ด้านหลังของชายชราและหญิงสาว



เมื่อเห็นแบบนั้น คนที่ต้องการให้ ชูเฟิง ตาย ก็มีความสุขที่จะได้เห็นความโชคร้ายของเขา พวกเขาดูแล้วว่า จงหลี่ ยี่หู ที่กระหายเลือดและไม่มีใครในสำนักมังกรฟ้าจะช่วย ชูเฟิง ไว้ได้ ดังนั่น ชูเฟิง ต้องตายแน่ๆ



           " ปากดีนักนะ เจ้าแก่ จงหลี่ เจ้าโอหังขนาดนี้ ทำไมไม่ให้ข้าเล่นกับเจ้าแทนล่ะ ? "



ขณะที่ทุกคนคิดว่า ชูเฟิง คงไม่รอดก็มีอีกหนึ่งเสียงระเบิดขึ้นมาในอากาศ ในเวลาเดียวกัน ก็มีแรงดันวิญญาณมหาศาลที่มากกว่าของ จงหลี่ ยี่หู ปกคลุมไปทุกพื้นที่ มันยับยั้งความกดดันของ จงหลี่ ยี่หู ได้อย่างสมบูรณ์






//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////





เอ้าใครเอ่ย 1. บิดา ชูเฟิง 2 . พยัคฆ์ขาว 3. เทพธิดา 4 . จูเก่อ หลิวหยุน 5. คนบ้าในสุสานเมืองโบราณ


ตอบถูกรับไปเลย . . . . . . . ใครแอบอ่านแล้วมาตอบขอให้ ขี้ไม่ออก เพี้ยง!!!!