วันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 174 - สอบถาม



ณ ตอนนั้นอาจารย์และศิษย์ กินดื่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน จูเก่อ หลิวหยุน ที่มักจะทำตัวโดดเดี่ยวและไม่เอาใครบัดนี้กลับยอมเปิดใจให้ ชูเฟิง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เห็น ชูเฟิง เป็นคนนอก



ชูเฟิงได้ยินว่าครั้งที่ จูเก่อ หลิวหยุน ยังเด็ก ครอบครัวของเขามีฐานะไม่ค่อยดีนัก เขาจึงถูกแอบนำไปขายให้กับสำนักหลัง - หยุน ดังนั่นเขาจึงหลบหนีออกมา



แต่เขาไม่เคยนึกว่าคนที่ขายเขาและทำให้เขาหนีหัวซุกหัวซุน เพราะถูกคนจากสำนักใหญ่ตามไล่ล่าเป็นฝีมือของคนในครอบครัว แต่ จูเก่อ หลิวหยุนก็สามารถหนีรอดมาได้ แต่ราคาที่เขาต้องจ่ายในการหลบหนีคือการรู้ว่าพ่อแม่ตัวเองหักหลัง



จากนั่น จูเก่อ หลิวหยุน ก็ไม่ไว้ใจใคร จนอาจพูดได้ว่าเขาเย็นชาต่อทุกคนและไม่คิดจะเปิดใจให้ใคร ดั่งกำแพงที่ปิดกั้น



ดีตอนนั่นที่เขายังเด็ก แต่เมื่อเขามีอายุระดับหนึ่ง เขาก็ต้องการที่พึ่งพาและส่งต่อความสามารถของเขาให้อยู่สืบไป แม้แต่ จูเก่อ หลิวหยุน ก็ไม่มีข้อยกเว้น



เดิมที เขาสนใจ เล้ง วู่ซุย แต่ต่อมา เขาก็พบว่า เล้ง วู่ซุย เห็นแก่ตัวไม่ซื่อสัตย์ และมักใหญ่ใฝ่สูง เขานั่นไม่มีสหาย คนที่รอบๆตัวก็เป็นแค่เครื่องมือ เขาไม่สมควรเป็นผู้สืบทอดของ จูเก่อ หลิวหยุน



แต่ในเรื่องความสามารถภายในอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสำนักมังกรฟ้าค่อนข้างที่จะหาเด็กหนุ่มอย่างเล้ง วู่ซุย ได้ยาก



ดังนั่น จูเก่อ หลิวหยุน จึงอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก เนื่องจากลังเลว่าจะให้ เล้ง วู่ซุย เป็นผู้สืบทอดของเขาหรือเปล่า ( สืบทอดที่ว่าอาจหมายถึงสืบทอด ชื่อเสียงของอาจารย์ หากคนชั่วบอกว่าเป็นศิษย์เขา ชื่อของเขาอาจเน่าเหม็น หากเป็นคนดีมากความสามารถและพรสวรรค์ ชื่อเสียงของอาจารย์ ก็จะเป็นที่เลื่องลือและถูกสรรเสริญ )



และในตอนนั่นก็มีอีกคนเข้ามาสะดุดตาของเขา คนๆนั่นคือชูเฟิง ในความเป็นจริง จูเก่อ หลิวหยุน ก็พอรู้เรื่องของเขาบ้าง



เขาพบว่า ชูเฟิง เป็นเด็กที่ยิ่งผยอง ทำไรไม่ยั้งคิดแต่สิ่งที่เขาทำก็ไม่ได้เลวร้าย หรือ ตรงไปตรงมาด้วยซ้ำ แต่ด้วยหลายๆเหตุการณ์ทำให้เขารู้จักกับชูเฟิงในด้านดีมากยิ่งขึ้น



แม้ว่าสายตาของผู้อื่นจะมอง ชูเฟิง ในแง่ร้ายยังไง แต่สำหรับ จูเก่อ หลิวหยุน ชอบที่เขาเป็นแบบนั้น



สำหรับเรื่องที่เขาใช้ เล้ง วูซุย ให้ไปทำ จริงๆแล้วก็เป็นเพียงการทดสอบของ จูเก่อ หลิวหยุน แต่น่าเศร้า ที่ผลมาออกมาเลวร้าย จูเก่อ จึงผิดหวังในตัวของเขามาก



            " ท่านอาจารย์ หลังจากที่ผู้เชื่อมต่อทำพันธะสัญญากับอสูรวิญญาณ จะเกิดเรื่องแบบนี้ได้หรือเปล่า ? "



            " ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทำให้อสูรวิญญาณได้รับบาดเจ็บสาหัส และหายไปจากดินแดนโลกวิญญาณ ผู้เชื่อมต่อก็ไม่รู้สึกถึงออร่าของเขา แต่พันธะสัญญาการเชื่อมต่อยังคงอยู่ " ชูเฟิงถาม จูเก่อ หลิวหยุน อย่างใจจดใจจ่อเพื่อหาข้อมูลช่วย เทพธิดา



            " อืม . . . . . . . . . .ก็อาจเกิดขึ้นได้ หากสัญญาระหว่างอสูรวิญญาณและผู้เชื่อมต่อยังคงอยู่ แต่ก็อาจจะยากในการนำอสูรวิญญาณดวงนั่นกลับมา หากพันธะสัญญาถูกยกเลิก ยิ่งจะยุ่งยากเข้าไปใหญ่ แต่สำหรับดวงจิตของพวกเขาจะต้องอยู่ภายในโลกวิญญาณอย่างแน่นอน ซึ่งหมายความว่า อสูรวิญญาณดวงที่เจ้าว่ามายังอยู่ภายในโลกวิญญาณ "



            " บางครั้ง เรื่องที่เจ้าเพิ่งกล่าวอาจเกิดขึ้นได้ด้วยเหตุนี้ อสูรวิญญาณดวงนั้นอาจจะออกมาสู้ด้านนอกโดยผ่านร่างผู้เชื่อมต่อ นั่นเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บ แต่ถ้าหากสัญญายังไม่ถูกทำลาย นั้นหมายความว่า อสูรวิญญาณยังมีชีวิตอยู่ แต่พวกเขาได้รับบาดเจ็บดึงนั่นจำเป็นต้องรอให้พวกเขาฟื้นฟู " จูเก่อ หลิวหยุน กล่าว



              " รอให้เขาฟื้นฟู ต้องใช้เวลาเท่าไหร่  ? " ชูเฟิงมีความสุขอย่างมาก ตราบใดที่ ต้าน ต้าน กลับมา เขาก็หมดความกังวล



             " มันก็บอกได้ยากนะ อย่างเร็วก็ประมาณ 80 ปี อย่างช้าก็ประมาณ 100 ปี " จูเก่อ หลิวหยุน พูดมาเวลามันแทบจะไม่ต่างกัน



              " อะไรกัน นานขนาดนั่นเลยหรอ "



หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น ชูเฟิง ราวกับจะกระอักเลือด " อย่างเร็วก็ประมาณ 80 ปี อย่างช้าก็ประมาณ 100 ปี " นั่นหมายความว่าเขาต้องใช้เวลาอย่างน้อยเป็น สิบๆปี หรืออาจทั้งชีวิตของเขา "



              " ทำไมเจ้าถึงดูร้อนรนนักล่ะ เจ้าคงไม่ได้แอบทำสัญญากับอสูรวิญญาณหรอกนะ " จูเก่อ หลิวหยุน ถามพร้อมกับยิ้มเยาะ 



             " ป๊าวววว ข้าเพียงสังสัย . . . . . . . " ชูเฟิงรีบส่ายหน้า เพราะเทพธิดาเป็นความลับของเขา และไม่อาจให้ใครรู้เรื่องนี้ได้เด็ดขาด



             " ข้าไม่คิดว่า ที่เจ้าถามมามันไร้สาระ อสูรวิญญาณคือสิ่งมีชีวิตที่แสนลึกลับ พวกเขายังฉลาดเป็นอย่างมาก มีสติปัญญาไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ "



             " อาจารย์บอกเจ้าตามตรง จริงๆอสูรวิญญาณได้อยู่ภายในดินแดนโลกวิญญาณของข้านานแล้ว จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่ยอมทำสัญญากับข้าไม่ว่าข้าจะอ้อนวอนเขาขนาดไหนก็ตาม " 



เขาภูมิใจอย่างมาก เพราะว่าเขา ที่เป็นผู้เชื่อมต่อฯ สามารถสื่อสารกับอสูรวิญญาณได้ เนื่องจากอสูรวิญญาณอาศัยอยู่ในโลกวิญญาณของเขา



แต่เขาก็ต้องผิดหวัง เพราะว่าถึงแม้ว่าอสูรวิญญาณจะอยู่กับเขา แต่มันก็ไม่ยอมทำสัญญา นั่นหมายความ ว่ายังไม่ได้รับการยอมรับจากอสูรวิญญาณ นอกจากนี้ เขาก็อายุมากแล้ว หากทำสัญญาไปก็ไม่รู้จะอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ 



หลังจากที่ได้ยินคำพูดของ จูเก่อ หลิวหยุน ชูเฟิง ก็แสนจะดีใจ เพราะครอบครัวของเขาปิดผนึกอสูรวิญญาณถึงสองดวงไว้ในโลกวิญญาณของเขา และเขาก็ได้ทำสัญญากับหนึ่งในนั่นอีกด้วย



ไม่งั้นหากเขาต้องค้นหามันด้วยตัวเอง ใครจะรู้ว่ามันจะใช้เวลานานแค่ไหน ยื่งเวลาที่เขาต้องใช้เพื่อจะได้ทำสัญญากับอสูรวิญญาณ หากโชคไม่ดี อาจจะเป็นเหมือน จูเก่อ หลิวหยุน ที่ไม่สามารถทำสัญญากับอสูรวิญญาณได้ตลอดเวลาจนแก่เฒ่า




ดังนั่นชูเฟิงจึงรู้สึกขอบคุณครอบครัวของเขาเป็นอย่างมาก  แต่เขาก็จำอะไรไม่ได้เกี่ยวกับครอบครัว จากเบาะแสที่เขามีตอนนี้  อย่างน้อยๆ พ่อแม่ของเขาคงจะต้องแข็งแกร่งมากๆ ซึ่งวิธีต่างๆนาๆที่พวกเขาทำมันฝ่าฝืนขีดจำกัดของมนุษย์



ไม่มีใครแข็งแกร่งปรากฏออกมาในช่วงเวลาหลายร้อยปีในอาณาจักรทั้ง 9 ดังนั่นเขาจึงรู้ว่าพ่อแม่ของเขาอาจจะไม่ได้อยู่ใน 9 อาณาจักร ( ยังไม่ตายนะ )



โลกนี้จริงๆแล้วแสนกว้างใหญ่ อาณาจักรทั่ง 9 แค่มุมเล็กๆส่วนหนึ่งของโลก ชูเฟิงจึงไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับโลกข้างนอก แต่เขาคิดว่ามันคงเป็นที่ที่อันตรายอย่างมาก พ่อแม่ของเขาที่แข็งแกร่งขนาดนั่นถึงกับต้องส่งเขาให้มาอยู่กับคนอื่น



            " อาจารย์ หากอสูรวิญญาณได้รับบาดเจ็บสาหัส นอกจากรอให้เขาฟื้นฟู ยังมีวิธีอื่นที่เราสามารถทำให้พวกเขากลับมาได้ไวๆอยู่อีกหรือไม่ " หลังจากที่ จูเก่อ เริ่มจะออกนอกเรื่อง ชูเฟิง ก็เปลี่ยนเรื่องกลับมาที่เดิมอีกครั้ง



            "  มีสิ มีแน่นอน อสูรวิญญาณทำสัญญากับผู้เชื่อมต่อฯ นั่นหมายความว่าเขาจะละทิ้งทุกอย่างมาอยู่กับคนผู้นั่น พวกเขาต้องทนอยู่อาศัยอยู่ในที่แคบๆ ในโลกวิญญาณ ก็เพราะที่แห่งนั่นมีความจำเป็นสำหรับพวกเขา " ( โลกวิญญาณของชูเฟิง กว้างจนสามารถ ปลูกผัก ทำสวน สร้างบ่น้ำพุ แต่ก็ไม่ได้แปลว่า ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณคนอื่นๆ จะมีพื้นที่กว้างเหมือนของชูเฟิง พวกเขาจะมีพื้นที่ตามความสามารถของแต่ละคนแตกต่างกันไป )



            " ชีวิตของอสูรวิญญาณแสนจะยืนยาว พวกเขาไม่เหมือนกับเรา ที่มีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึง100ปี นั่่นคืออายุขัยของคนธรรมดาทั่วไป แต่อสูรวิญญาณอยู่ได้ถึง 300 ปี ตามข่าวลือ บางตนที่แข็งแกร่งอาจอยู่ได้ถึงหลาย 1000 ปี "



            " เหตุผลจริงๆที่อสูรวิญญาณยินดีทำสัญญากับผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณขนาดที่ยอมอยู่ในโลกวิญญาณที่คับแคบ เมื่อ ผู้เชื่อมต่อฯตาย สัญญาจะถูกยกเลิก และพวกเขาจะสามารถกลับไปยังโลกวิญญาณแห่งนั้น และทุกอย่างในโลกวิญญาณแห่งนั่นเขาจะสามารถรังสรรค์มันขึ้นมายังไงก็ได้ ซึ่งเหมือนเป็นบ้านของพวกเขาเอง "





/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




ก็นะสำหรับ  คนอื่นอสูรวิญญาณคงจะหวังไว้แบบนั่น แต่สำหรับ ชูเฟิง อยู่กับมันไปเถอะ ไม่รู้มันจะตายตอนไหนเผลอๆมันก็ สต๊าฟตัวเองไว้ เหมือนกับผีเสื้อ รอ ตื่นมาอีกที ปี 2559 ( ไม่เกี่ยวกับนิยายนะคับ แรกๆเขียนโปรดติดตามตอนต่อไป . . . . มีคนเขาถามว่า คนแปลขี้เกียจหรอ อ้าวกรรม!!! ) ติมาก็รับฟังคับผม อันไหนดีอันไหนงามเราพร้อมแก้ไข 


ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกๆท่าน ที่ติดตามกันมาตลอด