วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 179 - ชูเฟิง แผงฤทธิ์



             " อาจารย์ คนพิการกล่าวได้ถูกแล้ว มันจะดีกว่าถ้าไม่ทำให้ทรัพย์สินของนิกายโลกวิญญาณเสียหาย "



             " ดังนั้น อาจารย์ อาจจะต้องวางรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณไว้อีกชั้น ไม่งั้นข้าเกรงว่า ชายพิการที่วางรูปแบบกระจอกเช่นนี้มันอาจจะต้องพังลง ด้วยฝีมือข้า ในไม่ช้า "



ชูเฟิงกล่าวเสียงดัง ได้ยินแบบนั้น ชีซิ่ง ขมวดคิ้วแน่นและคิดในใจ " ต้องทำลายยย!!! " เขาหน้าตาบึ้งตึงด้วยความพิโรธ ในตอนนั้น ขณะที่เขาเป็นคนวางกำแพงขึ้นมา ดังนั้นเขาจำเป็นต้องอดกลั้นเปลวไฟแห่งความโกรธ



              " ตกลง . . . . . . . ข้าจะฟังเจ้า "



จูเก่อ หลิวหยุน พอเข้าใจ ชูเฟิง เขาย่อมรู้ว่า ชูเฟิง ต้องการความรัดกุม เขาไม่รอช้า เขารีบวางการป้องกันเข้าไปอีกสามทิศทาง รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณขัง ชูเฟิง และ หยางจือ ไม่ว่าจะเป็นใต้พื้น หรือ บนหัว แม้ว่าพวกเขาอยากจะออกแต่ก็คงทำได้ยาก และก็ยังยากสำหรับคนอื่นๆ ที่คิดจะเข้าไปอีกด้วย



            " มาเลย โก่วจือ ข้าอยากจะเห็นเพลงหมัดของดอกไม้ของเจ้าเต็มทีแล้ว !!! " ชูเฟิงกวักมือเรียก หยางจือ


[  狗 โก่ว  สุนัข  + จื่อ = โก่วจือ หมาน้อย > ล้อเลียนชื่อ หยางจือ ]



             " ไอ้ลูกสุนัข !!! " หลังจากถูก ชูเฟิง เรียกเช่นนั้น หยางจือ โกรธสุดๆ เขาเหวี่ยงแหล่งกำเนิดวิญญาณปรากฏขึ้นเป็นหมัด พุ่งผ่านอากาศเข้าใส่ ชูเฟิง



แต่ในตอนนั้น ชูเฟิง ไม่ได้แม้แต่ จะขยับนิ้วหรือกระพริบตา เมื่อเจอกับการโจมตีของเขา เขาใช้อำนาจพลังวิญญาณควบคุมมันด้วยความคิด สร้างรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณเป็นกำแพงขึ้นมาด้านหน้าของเขา



* ปังงงงงงงงงง *



เสียงบูมมมและคลื่นระเบิดกระจายออกมา ชูเฟิงได้รับผลกระทบแค่ลมพัดผ่านหน้า เขาสามารถวางการป้องกันรับการโจมตีของหยางจือได้อย่างง่ายดาย



              " นับว่าไม่เลว เด็กคนนี้จะต้องมีอนาคตไกล "


พื้นที่รอบๆนั่นแต่เดิมเป็นที่ที่ไม่ค่อยมีคน แต่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มสองคนทะเลาะกัน ทำให้หลายคนที่จนใจหยุุดดูการต่อสู้ของพวกเขา



หลังจากที่เห็น ชูเฟิง สร้างรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณขึ้นมาด้วยอายุเพียงเท่านี้ . . . . . .ผู้คนต่างชื่นชม ออกมาเป็นเสียง



            " หยางจือ อย่าได้เมตตาทำลายเขาซะ!!! " เขาเห็นผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ ชื่นชม ชูเฟิง ชีซิ่ง จึงไม่อาจสุขุมได้ เขาตะโกนออกมา โดยไม่สนใจสถานการณ์ของตัวเอง



            " บัดซบบ!!! มาดูกันว่าเจ้าจะป้องกันได้อีกไม๊ "



หยางจือ ก้าวขาถอยหลังไป ขณะที่กำหมัดแน่น พลังของเขาก็ค่อยๆเพื่มขึ้นรอบๆตัว มันดูร้ายกาจและทรงอำนาจ แต่ถ้าหากไร้อำนาจพลังวิญญาณ มันก็เป็นได้แค่ก้อนกรวดที่เขวี้ยงใส่เท่านั่น



พลังวิญญาณที่สั่งสมไว้ได้พอสมควร จากนั่นเขาก็งัดทักษะออกมาใช้  สำหรับความแข็งแกร่งของมันคงไม่ต่ำกว่าทักษะระดับ 5




" ฮ้า ~ ~ " จู่ๆ หยางจือก็โจมตี ในเวลาเดียวกันที่เขาพุ่งเข้ามา เขาก็ตะโกน " หมัดดาวตก สุนัขสวรรค์!!! "



* ย๊ากกกกกก ~ ~ ~ *



เมื่อกำปั้นนั้นพุ่งเข้ามา มันสั่นสะเทือนไปทั่วทุกที่ เสียงที่เหมือนกับฝูงสุนัขตะโนออกมาอย่างไม่รู้จบ ทุกคนที่อยู่รอบๆต่างตกใจ ความลึกลับของหมัดดาวตก สุนัขสวรรค์ที่โจมตีเข้า เสียงของมันเหมือนเสียงเห่าหอนของหมาป่า



ถึงแม้ว่าเสียงเห่าหอนของมันจะเกิดจากทักษะ แต่อาจบอกได้ว่ามันทรงพลังอย่างมาก คนที่ถูกการโจมตีนี้เข้าไปอาจจะไม่รอด พลังที่แข็งแกร่งของมันขึ้นอยู่กับว่าหมัดนั่นจะโดนหรือไม่



หมัดที่เหมือนดาวตก พุ่งเข้าใส่ ชูเฟิง ดูจากพลังของมัน ไม่อาจประมาทได้ แม้ว่าจะเป็นภูเขาลูกเล็กๆ ก็อาจจะถูกทำลายโดยอุกกาบาต



แต่ยังไงก็ตาม คู่ต่อสู้ของเขาคือ ชูเฟิง เขาไม่ได้หลบหรือหลีกเลี่ยง เขาอาศัยอำนาจพลังวิญญาณเสริมสร้างการป้องกัน เพื่อรับการโจมตีของ หยางจือ



* ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม * เมื่อหมัดสัมผัสกับรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณ มันเกิดเป็นระเบิดดอกไม้ไฟขึ้นอย่างสวยงาม



คลื่นระลอกขนาดใหญ่กระจายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ไม่ว่ามันจะทะลวงเข้าไปยังไงก็ไม่สามารถทะลุเข้าไปได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำลายมัน แม้แต่รอยแตกร้าวยังไม่มี



             " นั่นไม่ใช่จะทำได้ง่ายๆ เด็กนี้คงชำนาญอย่างน้อยในระดับหนึ่ง และเขาสามารถใช้อำนาจพลังวิญญาณอย่างน้อยได้ถึง 90% "



              " แต่ยังไงตาม ก็ไม่นึกเลยว่าเด็กคนนั้น จะสามารถใช้รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณได้ถึงขนาดนี้ " ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆต่างถอนหายใจออกมาด้วยความชื่นชมอีกครั้ง เพราะความสามารถของ ชูเฟิง มันเกินอายุไปจริงๆ



              " ไม่ค่อยเท่าไหร่ รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณของลูกศิษย์ข้าแน่นอนว่าเหนือกว่าเขา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาแข็งแกร่ง มันอาจเป็นเพราะคู่ต่อสู้ของเขาอ่อนแอเกินไป " ในตอนนั่นก็มีบางคนที่ไม่ยอมรับความจริง



ขณะที่พวกเขาสนทนากัน ความเห็นส่วนใหญ่เอนเอียงไปทางด้าน ชูเฟิง ซะมากกว่า และบางคนก็เข้าข้างลูกศิษย์ของตัวเอง ชีซิ่ง ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งโมโห


แต่ยังไงก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะที่นี่ไม่ใช่อาณาจักรมังกรฟ้า แต่คือนิกายโลกวิญญาณที่มีผู้เชี่ยวชาญมากมายรวมตัวกัน ดังนั่นเขาจึงไม่กล้าไปขัดใจ



ชีซิ่ง ที่ไม่สามารถทำอะไรได้ โดยเฉพาะความโกรธที่มีต่อลูกศิษย์ของเขา เขาสุดแสนจะทนจึงได้แต่ตะโกนออกมา " หยางจือ ไอ้เจ้าขยะ คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไร เจ้าอยู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 5 แต่เอาชนะ ระดับ 1 กำเนิดวิญญาณไม่ได้ สิ่งที่ข้าสอนเจ้าไปเป็นแค่ลมตดงั้นหรอ !!! "



           " โก่วจือ อาจารย์ของเจ้าโกรธแล้วนะ ดังนั่นนี้เป็นเวลาที่เจ้าควรแสดงความสามารถออกมาทั้งหมด ไม่ใช่หรอ ? " ชูเฟิง ที่ผ่อนคลายเขายืนล้อเลียนหยางจือขณะที่ยืนอยู่หลังการป้องกันจากรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณ


 
            " แก. . . ไอบัดซบ ข้าจะตัดปากของเจ้าทิ้งเดี๋ยวนี้ !!! " หยางจือ ที่โจมตีเท่าไหร่ก็ไม่เข้า เขาจึงหาวิธีอื่น เขาหยุดใช้ทักษะในการโจมตี เขาก้าวออกมาและเริ่มใช้ความสามารถทางกายภาพ ในการโจมตีระยะประชิด



           " ลองเอานี้ไปกิน "



* พรึบบ *



ในตอนนั้น ชูเฟิง สร้าง หอกสีทองขึ้นมาในมือซ้ายของเขา จากนั่นก็เขวี้ยงใส่ หยางจือ



* พวดดดดด * หอกสีทองที่เกิดจากแหล่งกำเนิดวิญญาณ เกิดเสียงระเบิดกลางอากาศ เหมือนกับแทงโดนอะไรสักอย่าง



         " หืม อย่าได้แม้แต่จะคิด ว่าทักษะระดับ 5 จะทำร้ายข้าได้ !!! " เห็นว่า ชูเฟิง เริ่มที่จะโจมตีกลับ ด้านหยางจือก็ไม่ได้กลัวเช่นกัน เขาหยุดยืนอยู่นิ่งๆ พร้อมกับสะบัดแขนไปมา เพื่อสร้างกำแพงรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณป้องกัน ไว้ด้านหน้าของตัวเอง



* ปังงงงงงงง *



หลังจากนั่นหอกสีทองก็ถูกเขวี้ยงเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง แต่มันก็ถูกหยุดด้วยรูปแบบอำนาจพลังฯ แต่เมื่อมองไปที่รูปแบบอำนาจพลังฯดีๆ มันได้ความเสียหายอย่างมาก รอยแตกร้าวปรากฏขึ้นมาเต็มไปหมด เหมือนกับกระจกที่ถูกก้อนหินขนาดใหญ่ทุบ



             " อ่า . . . . . . . พวกเขาแตกต่างกันเกินไป คุณภาพของรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณของชายหนุ่มคนนั่นยังห่างไกลกับเด็กหนุ่มยิ่งนัก . . . . . " ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ ทุกคนถึงกับถอนหายใจและส่ายหน้า พวกเขาบอกได้เลยว่า หยางจือ อำนาจพลังวิญญาณของเขายังไม่ถึงขั้น



            " ฮ่าๆ เอานี่ไปกินอีกสิ " ชูเฟิง ที่กำลังเมามันส์ ยกมือพร้อมกับเขวี้ยงหอกเข้าใส่



* ปังงง * หอกสีทองพุ่งเข้าไปอย่างแรง จนทำลายรูปแบบการป้องกันและพุ่งเข้าหา หยางจือ



* หาาา * หยางจือ ตกใจอย่างมาก เขารีบถอยหนีด้วยความตกใจ จากนั่นก็สร้างการป้องกันขึ้นมาอีกครั้ง และสามารถหยุดหอกนั่นไว้ได้ แต่ยังไง มันก็ยังเกิดรอยแตกปรากฏอยู่ดี



           " น่าสนใจนิดหนึ่งหนิ แต่ดูสิว่าเจ้ายังจะป้องกันมันได้อีกไม๊ "



ชูเฟิงสร้างคันธนูขึ้นมาในมือซ้าย พร้อมกับใช้มือขวาง้างเชือก เสียงสายธนูและลูกศรดังขึ้นสนั่น เหมือนเป็นเสียงห่าฝน ขณะนั่นมันฉีกผ่านอากาศที่หนาแน่นด้วยฝนลูกศรสีทอง พุ่งเข้าใส่ทิศทางของ หยางจือ



            " มันเป็นไปได้ยังไง เห็นอยู่ชัดๆว่าเขาอยู่ในอาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 1 แต่กับสามารถใช้ทักษะระดับนี้ได้ ? "



หยางจือ ตกใจอย่างมาก เขารู้ได้ทันทีว่าไม่ทำลายมันได้ไม่ว่าจะทำยังไง  ภายใต้สถานการณ์แบบนี้มีหนทางเดียว คือวางรูปแบบการป้องกันให้แน่นหนาเพื่อรับการโจมตีของ ชูเฟิง



แต่ยังไงก็ตาม ไม่ว่ารูปแบบที่ก่อตัวขึ้นมาหนาแน่นขนาดไหน ภายใต้การโจมตี ที่โหมกระหน่ำเข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรงเขาไม่อาจจะต้านทานมันได้



เขาจะถูกบีบให้ถอยหลังกลับ ด้วยการโจมตีที่แข็งแกร่งของ ชูเฟิง อีกไม่นานการป้องกันของเขาคงถูกทำลาย หยางจือ จึงตะโกนออกไปดังๆ " อาจารย์ช่วยข้าด้วย!!! "



/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




ผมล่ะอยากเห็นจริงๆ ว่าหาก ชูเฟิง ใช้วิชา พยัคฆ์ฯสังหาร จะเป็นยังไง อย่าว่าแต่ ลูกศิษย์แม้แต่อาจารย์ก็อยากที่สู้ได้