วันอังคารที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 184 - พบหยางจืออีกครั้ง



ป่าวงกต ถูกสร้างขึ้นโดยนิกายโลกวิญญาณ ผู้เชื่อมต่อนิกายโลกวิญญาณได้วางรูปแบบที่ดูแสนจะซับซ้อน หากแข็งแกร่งไม่ถึงขั้นก็ไม่มีทางออกไปได้



แม้แต่ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณก็อาจจะหลงอยู่ภายใน หากไม่มีใครรู้จักวิธี พวกเขาจะติดอยู่ในนั้นจนหิวตาย



ป่าวงกต ดูลึกลับตามชื่อของมัน ในความเป็นจริง ก็มีเพียงต้นไม้ ประติมากรรมศิลาและเสาเหล็ก แต่ว่าสิ่งที่ทำให้มันดูซับซ้อน คือการวางรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณไว้ในนั้น แม้แต่ผู้ที่มีพลังวิญญาณในอาณาจักรแก่นแท้ ก็ไม่สามารถทำลายต้นไม้ใบหญ้าที่อยู่ภายในนั้นได้ หากคิดจะทำลายก็ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณที่มีทักษะร้ายกาจและมากความสามารถ



ชูเฟิงและอีกสองคนเดินเข้ามาภายในป่าวงกต ด้วยพลังอำนาจพลังวิญญาณของเขากับเข็มทิศโลกวิญญาณ หนทางที่ซับซ้อนจึงไม่อาจหยุด ชูเฟิงและคนอื่นๆได้



แต่หลังที่พวกเขาเข้ามาได้ไม่นาน ชูเฟิง ก็พบกับบุคคลที่คุ้นเคย  เขาคือ ลูกศิษย์ ชี ซิ่ง ที่มาจากอาณาจักรมังกรฟ้า ที่โดนชูเฟิงอัดจนฟันหัก เขาก็คือ หยางจือ



นอกจากนี้ยังมีพรรคพวกของเขาอีก 4 คน ทั้งสี่คนสวมเสื้อผ้าของสำนัก # 1 และพลังวิญญาณของพวกเขาก็นับว่าไม่เลว ทั้งสามคนที่เป็นพวกของเขา อยู่ในอาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 4 มีเพียงหนึ่งคนที่อยู่ในระดับ 5 กำเนิดวิญญาณเหมือนกับ หยางจือ ดูจากเสื้อผ้าของพวกเขา ชูเฟิง สามารถบอกได้ว่าพวกเขาคือศิษย์หลักของสำนัก หลิง - หยุน




              " ชะ ชะ ชะ . . . . . ชูเฟิง !!!" หลังจากที่เห็น ชูเฟิง หยางจือตกใจอย่างมาก เขาตะโกนออกมาขณะที่ฟันไม่มี ความหวาดกลัวปรากฏเต็มใบหน้าของเขา สามารถบอกได้เลยว่าเขานั้นเห็น ชูเฟิง เหมือนกับเห็น ปีศาจ



              " ชูเฟิง ? เจ้าเด็กคนที่ทำให้เจ้าต้องสภาพเป็นแบบนี้ใช่มั๊ย!!! " หลังจากได้ยินคำพูดของ หยางจือ ทั้งสี่คนก็จ้องมองชูเฟิง ด้วยสายตาเหยียดหยัน



เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้เรื่องระหว่าง ชูเฟิง และ หยางจือ  แต่เขาก็พบว่า ชูเฟิง มีพลังวิญญาณอยู่ในระดับ 1 กำเนิดวิญญาณ แต่ หยางจือ อยู่ในระดับ 5 กำเนิดวิญญาณ แล้วจะเป็นไปได้ไงที่เขาจะแพ้



            " ลู่ เปี่ยว รีบไปกันเถอะ " หยางจือ เดินจากไปพร้อมกับดึงศิษย์จากสำนัก หลิง - หยุน



            " เฮ้ออ. . . . . . หยางจือ ท่านเป็นอะไร ท่านกลัวเจ้าเด็กนี่จริงๆงั้นหรอ " ในตอนนั้น ลู่ เปี่ยวสะบัดมือออกไปและจ้องหน้าของ ชูเฟิง



             " หยางจือ ท่านไม่ต้องกลัว พวกเราจะแก้แค้นให้กับท่าน " พวกเขาทั้งหมดกระจายกำลังกันออกไป และสร้างรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณขึ้นมาเพื่อไม่ให้ ชูเฟิง และคนอื่นๆ หนี



             " ชูเฟิง แบบนี้ไม่ดีแน่ พวกเขาต่างล้วนมีฝีมือ " ขณะที่เผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ หญิงสาวเต็มไปด้วยความกังวล ฝ่ายตรงข้ามใช้การควบคุมได้น่าประทับใจกว่ารูปแบบอำนาจพลังวิญญาณ ดังนั่นนางจึงสูญเสียความมั่นใจ



สำหรับ ชายหนุ่ม เขารู้สึกกลัวและเสียใจ เป็นธรรมดาที่เขาจะกลัว เนื่องจาก ลู่ เปี่ยว หยางจือ และคนที่เหลือต่างเหนือกว่าเขา ที่เขาเสียใจก็เพราะ คิดว่าจะได้พึ่งพาคนอื่น  โดยการอาศัยแรงของ ชูเฟิง แต่ไม่เคยรู้เลยว่า ชูเฟิง จะมีศัตรูเช่นนี้ พวกเขาไม่ได้แม่แต้จะเกี่ยวข้องแต่กับถูกลากเข้าไปยุ่งกับปัญหา



ป่าวงกต หากอยากกำจัดศัตรูหรือฆ่า พวกเขาก็ทำได้ไม่ยาก และไม่มีใครมาตรวจสอบ อีกทั้งตรงนี้ก็ยังเป็นส่วนที่อันตรายที่สุดของป่าวงกต



             " ชูเฟิง เห็นแก่เจ้าที่มาจากอาณาจักรมังกรฟ้า ข้าจะให้โอกาสเจ้าสักครั้ง ขอขมาและทำลายฟันหน้าของเจ้าด้วยตัวเองซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิต "



ลู่ เปี่ยว ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ พูดจาใหญ่โตเฉกเช่นราชาทั้งๆที่เป็นแค่คนธรรมดา แม้ว่าเขาจะกล่าวเหมือนให้โอกาส ชูเฟิง แต่สายตาของเขาเปิดเผยให้เห็น เจตนาฆ่า



              " ไม่เป็นไร วันนี้พวกเราจะช่วยกันกำจัดเจ้านี่ " หยางจือ เห็นท่าทีของลู่ เปี่ยวและคนอื่นๆ เขาจึงไม่คิดจะหนี อีกทั้งยังคิดที่จะเอาคืน



              " โก่วจือ (หมาน้อย) เจ้ามีมิตรสหายด้วยหรอ แต่สหายเจ้าอาจจะไม่ดีอย่างที่เจ้าคิด เท่าที่ข้าดู พวกเขาไม่เพียงแต่จะช่วยเจ้าไม่ได้ พวกเขายังทำร้ายเจ้าด้วย "



ชูเฟิง ยิ้มเบาๆและขยายมือออกไป จนเกิดเป็นพายุโหมกระหน่ำ กระจายออกไปจนทำให้รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณที่ทั้งสามสร้าง พังพินาศ



                 " นี่มัน . . . . . . ." แต่ขณะที่กำลังตะลึงเนื่องจากรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณถูกทำลาย ก็มีรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าถูกสร้างขึ้นมาล้อม หยางจือ และคนอื่นๆ ทำให้พวกเขาถูกผนึกไว้ภายในนั้น



ความแข็งแกร่งของรูปแบบอำนาจพลังฯเห็นได้ชัดว่ามันแข็งแกร่งกว่าของพวกเขาหลายเท่า และเหตุผลที่ทำให้พวกเขาตกใจ ก็คือการที่มันถูกสร้างด้วยฝีมือของ ชูเฟิง อีกทั้งเขายังไม่ได้ขยับมือแม้แต่น้อย แต่สามารถในการควบคุมอำนาจพลังวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์



             " อยากให้ฟันของข้าหัก เจ้าก็ลองมาทำด้วยตัวเองสิ !!! "



ด้วยการที่คิดว่า ชูเฟิง มีพลังวิญญาณในระดับ 1 กำเนิดวิญญาณ พวกเขาจึงประมาท แต่ ด้วยความกดดันที่แข็งแกร่งทำให้ทุกๆคน ที่อยู่ภายในนั่น ตัวสั่น แม้แต่ ลู่ เปี่ยว ที่แสดงท่าทียโสก่อนหน้านี้ก็ไม่อาจจะสงบใจได้



             " ภาพลวงตา . . . . . เจ้าคิดว่าจะหลอกข้าได้ด้วยภาพลวงตางั้นหรอ!!! "



ลู่ เปี่ยวไม่เชื่อว่า ชูเฟิง นั่นแข็งแกร่ง เขายกฝ่ามือขึ้นมาพร้อมกับใส่พลังเข้าไป ตอนนั้น ชายหนุ่ม และ หญิงสาว ขมวดคิ้วลงเมื่อเจอกับสถานการณ์แบบนี้ จากนั่นพวกเขาก็วิ่งไปหลบด้านหลังของ ชูเฟิง เพราะการโจมตีนั่น ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะป้องกันเอาไว้ได้



แต่เมื่อเขาเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวเป็นแบบนั่นเขาก็ไม่พูดใดๆเพราะเขาก็พอเข้าใจ ชูเฟิงยืนอยู่นิ่งๆไม่ขยับ จากนั้นก็ใช้แรงดันวิญญาณระดับ 1 กำเนิดวิญญาณทำลายการโจมตีของ ลู่ เปี่ยว



             " หยางจือไอ้ขยะ เจ้าให้คนอื่นมาช่วยทั้งๆที่พวกมันมีฝีมือแค่นี้งั้นหรอ ? "



             " คุกเข่าลง!!! " ชูเฟิง กล่าว จากนั่นแรงดันวิญญาณก็เพิ่มขึ้นภายในรูปแบบอำนาจพลังฯ อากาศที่หดตัวได้ส่งเสียงแปลกๆออกมาอย่างบ้าคลั่งและรุนแรง ตอนนี้ ชูเฟิงได้ปลดปล่อยพลังของเขา




ภายใต้แรงดันวิญญาณมหาศาล ลู่ เปี่ยว และคนอื่นๆ ต่างหมดสิ้นท่าทางก่อนหน้านี้ พวกเขาร้องออกมา พร้อมกับคุกเข่าลงกับพื้นโดยไม่สามารถขัดขืนได้ มีเพียงหยางจือที่ฝืนยืนเอาไว้ได้ นั่นหมายความว่า ลู่ เปี่ยวและคนอื่นๆยังห่างไกลจาก หยางจือ



              " ชูเฟิง ท่าน . . . . . . ."



เมื่อเห็นฉากนั่น ชายหนุ่มและหญิงสาว มีความสังสยปรากฏขึ้นมาเต็มอยู่ทั่วใบหน้า ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้สึกถึงแรงดันวิญญาณของชูเฟิง แต่พวกเขาบอกได้ว่า ชูเฟิง ใช่ความกดดันของเขาบังคับให้สามคนที่อยู่ระดับ 4 กำเนิดวิญญาณ และอีกหนึ่งคนที่อยู่ในระดับ 5 กำเนิดวิญญาณคุกเข่าลงกับพื้น



              " ทำลายฟันหน้าของตัวเองซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิต !!! " ชูเฟิงพูดอย่างเย็นชา



              " ฝันไปเถอะ!!! " หนึ่งในพวกเขาตะโกนออกมาด้วยความโกรธ



              " อยากตายนักใช่มั๊ย ? " ชูเฟิง ยิ้มเบาๆ พร้อมกับดีดนิ้วของเขา ตอนนั่นก็มีสายฟ้ายิงออกมา พุ่งไปเสียบหน้าอกคนๆนั้นจนทะลุ



               " อ้าาาา ~ ~ ~ ~ " คนๆนั้นร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ไม่นานนักเขาก็ล้มลงกับพื้น โดยที่ไม่หายใจ



               " ชูเฟิง เจ้ากล้าฆ่าพวกเรา !!! เจ้าได้ตายแน่ สำนักของเราจะไม่ยกโทษให้เจ้า ไม่เพียงแต่ตัวเจ้า แม้แต่สำนักของเจ้าก็จะถูกทำลาย !!! "  ได้ยินแบบนั้น ชูเฟิง ก็ฆ่า พวกเขาอีกสองคน ขณะที่กำลังสั่นกลัว



* สึบบบ * ขณะที่พวกเขาพูด สองลำแสงจากสายฟ้าก็วิ่งผ่านร่างของสองคนนั่น จนทำให้พวกเขาล้มลงกับพื้น



ภายในพริบตาเขาใช้สายฟ้าสังหารศัตรูไปแล้ว 3 คน จากนั้นเขาก็เหวี่ยงสายตาที่เย็นยะเยือกไปทาง ลู่ เปี่ยว และ หยางจือ



            " ชูเฟิง ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ไว้ชีวิตข้าด้วย!!!! ข้าไม่กล้าหยาบคายท่านกับอาจารย์อีกแล้ว " หยางจือ หวาดกลัวอย่างมากจนน้ำตาไหลออกมาปกคลุมทั่วใบหน้า เขาเริ่มที่จะอ้อนวอน ชูเฟิง ให้ไว้ชีวิต


     
             " ชูเฟิง ข้าจะทำลายฟันหน้าของตัวเองเดี๋ยวนี้ ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลย !!! " ลู่ เปี่ยว ที่คุกเข่าเริ่มยกมือขึ้น พร้อมกับชกปากตัวเองสามครั้ง จนเลือดสีแดงไหลอออกมา การที่เขาทำแบบนั่นก็เพื่อให้ตัวเองรอดพ้นจากหายนะ



แต่ในตอนนั้น ชูเฟิง ไม่แสดงสีหน้าใดๆออกมาเขาเพียงแต่ยืนจ้องสองคนนั่นที่กำลังร้องขอชีวิตอย่างเย็นชา จากนั้นก็กล่าว " มันสายไปแล้ว !!! "



/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




อยู่ดีไม่ว่าดีหาเรื่องตายซะงั้น ไอ้หยางจือก็ไม่รู้จัก เข็ด อุส่ารอดไปได้แล้วกลับมารนหาที่ตาย


ถ้ามันจะถูกฆ่าก็คงไม่แปลก มารอดูกันว่าพวกนั้นจะทำยังไง. . . . . . . .