วันเสาร์ที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 208 - เจ้าเป็นใคร ?



        " ซูเฮิน พวกเจ้ามัวดูอะไรอยู่ ทำไมถึงไม่ช่วยข้าจัดการไอเจ้านี่ " เมื่อเห็นครอบครัวของตนถูกฆ่าตาย คนแล้วคนเล่า แต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้



ซ่างกวน เยว่ จึงรู้สึกคลั่ง ได้แต่จมอยู่กับความสิ้นหวัง ได้แต่โยนสายตาไปขอความช่วยเหลือ ต่อ ซูเฮิน และคนอื่นๆจากตำหนักเจ้าเมือง



แล้วทำไม ซูเฮิน ถึงต้องช่วยซ่างกวน เยว่ เนื่องจากตัวของเขาเองก็ต้องการให้ตระกูลซ่างกวนถูกทำลายจนย่อยยับ แม้ว่าปากจะบอกว่าเป็นพันธมิตร สถานการณ์เช่นนี้ด้วยแล้วอย่าได้หวัง เพราะเขาไม่ได้ต้องการตั้งตัวเป็นศัตรูกับ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดเทา



          " ท่านซูเฮิน ข้าขอร้อง ได้โปรด ช่วงตระกูลซ่างกวนด้วยอย่าให้ครอบครัวของข้าต้องมาจบสิ้นที่นี่ " เห็นว่า ซูเฮิน ไม่มีท่าทีใดๆ ซ่างกวน เยว่ จึงวางท่าทีหยิ่งยโส และพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน แต่มันก็ไร้ประโยชน์เช่นเดิม เพราะซูเฮินยังไม่เคลื่อนไหวใดๆ



          " ซูเฮิน ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ ไปทั้งชีวิต!!! " ในที่สุด ซ่างกวน เยว่ก็เลิกขอร้อง หลังจากตะโกนเขาก็พุ่งเข้าไปโจมตีใส่ ชูเฟิง



พลังแก่นแท้ทะลักออกมาพุ่งขึ้นท้องฟ้าและกระจายออกไปหลายสิบลี้ พวกคนอื่นๆที่อยู่รอบๆต่างได้รับแรงกดดันจนหมอบลง พลังนั้นเพียงพอที่จะทำให้ป่าราบเป็นน่ากอง เห็นได้ชัดว่าซ่างกวน เยว่ โกรธจนคลั่ง



         " ไอเฒ่า ในที่สุดก็เอาจริงแล้วสินะ!!! " เห็นแบบนั้น ชูเฟิง ก็ไม่กล้าที่จะประมาท เขารีบรวบรวมอำนาจพลังฯพร้อมกับวางรูปแบบอำนาจฯสีเทาก่อตัวขึ้นมาด้านหน้า เพื่อป้องกันการโจมตีของซ่างกวน เยว่



แต่เมื่อคลื่นพลังขนาดใหญ่ปะทะกับรูปแบบอำนาจฯ ซ่างกวน เยว่ ก็โดดเข้ามาข้างๆ ซ่างกวน เถียน และ ซ่างกวน หย๋า พร้อมกับส่งพลังแก้นแท้ของเขาไปห่อหุ้มกับสองคนนั้น



พลังวิญญาณที่มีประสิทธิภาพแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ห่อหุ้มซ่างกวนเถียนและซ่างกวนหย๋า ซูเหม่ยและซูรู่ เป็นกรงขังที่ผนึกทุกคนไว้ภายในนั้น



        " บ้าที่สุด!!! มันคิดจะหนีงั้นหรอ !!! " ชูเฟิงเข้าใจได้ทีนที ว่าพวกนั้นต้องการคิดจะหนี แสดงให้เห็นว่า ซ่างกวน เยว่ ไม่ต้องการทิ้งทุกอย่างให้กับ ชูเฟิง ทำลาย เขาจึงต้องการที่จะหลบหนี



* พรึบบบบ *



ตามที่คาดการณ์ไว้ เขา ใช่วิธีที่พิเศษบางอย่าง หลังจากที่ส่งพลังไปห่อหุ้มไอ้หย๋าและไอ้เถียน ปกคลุม  ซูรู่และซู่เหม่ย จากนั้น ซ่างกวน เยว่ ก็เคาะปลายเท้า จากนั้นกก็มีลมพายุกระโชกแรงกระจายไปทั่วทุกสารทิศ



หลังจากพายุหายไป ซ่างกวน เยว่ ก็หายไป ในเวลาเดียวกัน ไอ้หย๋า ไอ้เถียน ซูรู่และซูเหม่ย ก็หายไปพร้อมกัน



         " บัดซบบบบ ! ! ! ! "



เมื่อเห็นเช่นนั้น ซูเฮิน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เพราะ ซ่างกวน เยว่ ไม่ได้หนีไปเพียงคนเดียว เขายังพาหลานชายไป พร้อมกับลูกสาวทั้งสองคนของเขาอีกด้วย



คิดย้อนกลับไป เมื่อเขายืนดูระหว่างการตัดสินใจความเป็นความตายของตระกูลของ ซ่างกวน เยว่ เขายังสองจิตสองใจ บัดนี้เขาเกลียดมันเข้าไปถึงกระดูก เนื่องจากลูกสาวทั้งสองคนของเขาถูกมันลักพาตัว ( ก็เป็นเพราะมืงนั้นแหละ ไอ้พ่อหัว . . . . . )



เมื่อคิดถึงจุดนั้น ด้วยความตกใจ เขารีบแผ่ออร่าระดับ 5 แก่นแท้วิญญาณออกมา เพื่อต้องการที่จะไล่ตาม ซ่างกวน เยว่ไป แต่ก่อนที่เขาจะได้มีโอกาส ก็มีฝ่ามือตบลงบนไหล่เขา จนยับยั้งพลังของเขาเอาไว้



         " ท่าน . . . . . . . " เงยหน้ากลับไปมอง ซูเฮิน ถึงสูดอากาศเข้า เพราะเนื่องจากคนที่หยุดเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกซะจาก ชายชุดเทา ลึกลับคนนั้น


     
         " อยู่นี่แหละ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ แล้วค่อยมาจัดการกับเจ้าทีหลัง!!! " หลังจากที่สิ้นคำพูดนั้น ชูเฟิง ก็โดดไปด้านหน้า ในพริบตาเขาก็หายตัวไป



หลังจาก ชูเฟิง ไป หน้าของซูเฮิน ก็ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว เพราะเขาได้ยินคำพูดจากคนที่ยิ่งใหญ่ ที่พูดเหมือนไม่พอใจเขาอย่างมาก แต่เขาก็ไม่อาจเข้าใจได้ ว่าคนที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้นไม่พอใจอะไรเขา แต่ไม่ว่ายังไง เขาก็รู้ตัวแล้วว่าคงต้องเผชิญกับปัญหา



โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่เขา กวาดสายตามองภาพด้านหลังของเขา และได้พบกับจำนวนศพของคนในตระกูลซ่างกวนจำนวนมากมายที่จมอยู่ในทะเลเลือด ความกลัวของเขาก็เพื่มขึ้นเป็นอย่่างมาก เขารู้ได้ทันทีว่า คนคนนี้เป็นคนที่ผ่านประสบการณ์การฆ่าฟันคนมาแล้วนับไม่ถ้วน ด้วยวิธีที่แสนโหดร้ายและเลือดเย็น เขาช่างเป็นคนที่น่ากลัวอย่างแท้จริง



ณ ภายในเมืองวิหคเพลิง ช่วงเทือกเขา
ซ่างกวนเยว่ ปัจจุบันกำลัง เป็นคนนำทางอยู่ภายในป่า ความเร็วของเขาเร็วอย่างมาก แม้ว่าจะใช้พลังแก่นแท้ห่อหุ้มพวกเขาสี่คน ซึ่งนับว่าเป็นภาระหนัก แต่มันก็ไม่ส่งผลต่อความเร็วของเขาเลย



          " ตาเฒ่า เยว่ ปล่อยพวกเราลงเดี๋ยวนี้ น้องข้าทนไม่ไหวแล้ว!!! "



ภายในกรงพลังแก่นแท้ ซูรู่กำลังกอดซูเหม่ยไว้แน่น บางทีเป็นอาจเป็นเพราะทางที่ขุรขระ หรืออาจเป็นแรงดันของ ซ่างกวนเยว่ ทำร้ายนาง ผิวของซูเหม่ยปัจจุบันซีดเผือดจนดูหน้ากลัวริมฝีปกแห้งเหือด ขณะที่หมดสติ


 
        " หุบปาก!!! หากเจ้าพูดอีกคำ ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้ !!! "



ซ่างกวน เยว่ ถูกแผดเผาด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธ เขาไม่ได้มีเวลาพอที่จะมานั่งคิดเรื่องหยุมหยิมในการหนีเพื่อเอาชีวิตรอด แล้วเหตุใดเขาต้องมาสนใจเรื่องของซูรู่และซูเหม่ย ? เหตุผลที่เขาคว้าเอาสองแม่นางนี้มา ก็เพื่อใช้นางมาต่อรอง เพื่อเป็นเครื่องมือป้องกันในการเอาชีวิตรอดของเขา ( เอามาเป็นตัวประกันว่างั้น ไอ้เลวววว )



ทันใดนั้น จู่ๆก็มีรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งวางขวางด้านหน้าของพวกเขา ในเวลาเดียวกัน การก่อตัวของรูปแบบอำนาจฯก็ค่อยปรากฏขึ้นรอบๆตัวของซ่างกวร เยว่



           " บ้าหน่าาาา ? มันจะตามมาได้เร็วถึงขนาดนี้เลยหรอ !!!"



ซ่างกวน เยว่ รู้ตัวแล้วว่าสถานการณ์ไม่ค่อยจะดี เขารีบคว้ามือไปดึงซูรู่และซูเหม่ยอย่างรวดเร็วพร้อมกับเอามาขวางหน้าเขาไว้ เพื่อให้นางสองคนรับการโจมตี



แต่เมื่อมีแสงออร่าผ่านแว๊บบเข้ามา พลังแก่นแท้ที่ห่อหุ้มเอาไว้ก็ถูกทำลาย ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ซูรู่และซูเหม่ย อีกทั้งหลายชายสุดรักของเขาก็ยังหายไปด้วย



          " ท่านปู่ ช่วยหลานด้วย!!! "



ทันใดนั้น มีเสียงร้องที่แสนน่าเศร้าก็ดังออกมา เมื่อหันไปมอง ซ่างกวน เยว่ ได้แต่ตกใจอย่างมาก เมื่อเห็นหลานชายทั้งสองนอนกองอยู่บริเวณใกล้เคียง และด้านหลังของสองคนนั้นก็มี ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดเทา กำลังยืนอยู่



          " โอ้วน่าสงสารเหลือเกิน ขอร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยให้พวกเจ้าหนีความตายไปได้หรอก " ชูเฟิง  ยิ้มอย่างเยือกเย็น พร้อมกับยกเท้าของเท้าขึ้น กระทึบไปที่หัวของซ่างกวน หย๋า เวลานั้นเลือดสาดกระเด็นไปทั่วฝ่าเท้าของชูเฟิง หัวของไอ้หย๋าแตกออกเหมือนแตงโม กระจายออกเป็นชิ้นๆ



           " ไอ้สารเลว ข้าจะฆ่าเจ้า!!!! " เมื่อเห็นหลายชายของเขาตายอย่างน่าอนาถ ซ่างกวน เยว่ ถึงกับบ้าคลั่ง ขณะที่เขาร่ำร้อง เขาก็เข้ามาโจมตีชูเฟิงอย่างคนไม่กลัวอะไร



" ปั้งงงงงง. . . "



ยังไงก็ตาม ชูเฟิง เพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะเผชิญกับการโจมตีโหมดบ้าคลั่งของซ่างกวน เยว่ได้ เขาชี้นิ้วไปที่ ซ่างกวนเยว่ พร้อมกับสะบัดนิ้วเล็กน้อย กลุ่มควันสีขาวก็เรื่มก่อตัวในอากาศ ไม่เพียงแต่ มันจะทะลุทักษะของซ่างกวน เยว่ มันยังทะลุร่างกายของเขาไปอีกด้วย เพียงแค่การโจมตีเพียงครั้งเดียว สามารถทำให้ผู้เชี่ยวชาญ ระดับ 6 แก่นแท้วิญญาณกระอักเลือด และล้มลงกับพื้นโดยที่ไร้ซึ่งพลังอำนาจ



         " เป็นไปได้ยังไง . . . . . . . มันเป็นไปได้ยังไง . . . . . . . "



หน้าของซ่างกวน เยว่ ซีดเหมือนขี้เถ่า เดิมที เขาก็รู้ว่าตัวเขานั้นมีโอกาสเพียงน้อยนิดในการได้ชัยชนะ หากเขาใช้ทุกอย่างที่มี แต่เมื่อควันสีขาวทะลุผ่านร่างของเขาไป เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเขานั้นแตกต่างกับคนผู้นั้นอย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่แรก เขาได้ถูกลิขิตให้ต้องพ่ายแพ้



         " เจ้าจะเป็นรายต่อไป!!! " หลังจากที่เอาชนะ ซ่างกวน เยว่ด้วยวิชา พยัคฆ์ฯสังหาร ชูเฟิง ก็เลิกที่จะสนใจเขา จากนั้นเขาใช้สายตาจดจ้องไปยัง ซ่างกวน เถียน



เขามองหน้าชายที่เคยทำให้เขาต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปยังหน้าผ้า และบังคับให้เขาต้องตกลงสู่ผืนดิน แต่บัดนี้ มันถือเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน เมื่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้เหมือนกับที่เขาเคยเผชิญในวันนั้น



         " เจ้าเป็นใคร ตระกูลซ่งกวนไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับเจ้าหรือความเกลียดซัง ทำไมเจ้าต้องการที่จะกำจัดตระกูลซ่างกวนของข้าให้หมดสิ้น ? " ซ่างกวน เทียน ร้องหอนออกมอย่างขมขื่น และเจ็บใจเขาไม่ได้อยากจะตายไปทั้งๆแบบนี้ เขาอยากจะรู้ว่าคนๆนี้เป็นใครและทำไมถึงต้องการกำจัดตระกูลของเขาให้ได้



ในความเป็นจริงไม่เพียงแต่ ซ่างกวน เถียนที่อยากรู้ แม้แต่ซูรู่ ที่อยู่บริเวณนั้นก็ยังอยากรู้ นางจ้องหน้า ชูเฟิง เขม็ง นางอยากจะเห็นจริงๆว่าใครคือ ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดเทา ที่ต้องการกำจัดตระกูลซ่างกวน



        " ฮ่าๆๆๆ . . . . . . . " หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น เสียงหัวเราะที่แสนจะเย้ยหยันดังออกมาจากชายชุดเทา แต่เมื่อเสียงหัวเราะดังไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะซ่างกวน เถียน หรือจะเป็น ซูรู่ ต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก



เพราะเสียงหัวเราะนั้น ไม่ใช่เสียงคนแก่ หรือคนมีอายุ แต่กับเป็นเสียงของ เด็กหนุ่ม ที่สำคัญที่สุดมันยังฟังดูคุ้นๆ



///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



สนุกกันไม๊ล่ะ ? 

รีบไม่มีเวลาเขียนเยอะ ต้องขออภัยผู้อ่านทุกๆท่าน

สำหรับผู้ที่ไม่เคยกดดันพวกเราต้องขอพระคุณ แต่ส่วนนั้นน่าจะมี สัก 5 % ^^

ความกดดันทุกคน ถือว่าเป็นความสนุกในการอยากติดตามของพวกท่าน นั้นก็คือความสุขของเราเช่นกัน

แต่เนื่องจากคนแปล บ้ายุ ชอบหักโหมตัวเอง . . . . . .