วันอังคารที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 222 - ชายชราเกราะทอง



        " เกิดอะไรขึ้น แล้วใครกันที่เป็นคนทำแบบนี้ ? "



ฟู่ เสียวเจี่ย ตายด้วยสภาพที่น่าสยดสยองเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าทุกคนจะเคยเห็นฉากโหดร้ายหรือได้สัมผัสกลิ่นคาวเลือดมาก่อน แต่เมื่อทุกคนได้เห็นภาพเช่นนี้พวกเขาถึงกับตัวสั่น งกๆ แม้ว่าอากาศจะไม่หนาวแต่พวกเขายังถึงกับขนลุก



ฟู่ เสี่ยวเจี่ย อยู่ในอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 1 แต่มีคนสามารถฆ่าเขาได้ในเวลาสั้นๆและด้วยวิธีการที่โหดร้ายเช่นนี้ แม้แต่จะส่งเสียงร้องก็ยังไม่มีเวลาทำ แล้วคนที่ฆ่าเขาแบบนั้นได้จะน่ากลัวแค่ไหน



* พรึบ พรึบ พรึบ *



ในตอนนั้น มี3คนที่ดูมีอายุวิ่งออกมาจากป่า ด้านหลังผู้คน พวกเขาน่าจะเป็นคนที่คอยคุ้มกันกลุ่มของหนุ่มสาว



เนื่องจากสามคนได้ยินเสียงร้องที่ตกใจดังขึ้นก่อนหน้านี้ พวกเขาจึงคิดว่าน่าจะมีบางอย่างที่เกิดขึ้น  เมื่อพวกเขามาเห็นภาพด้านหน้าพวกเขาก็ถึงกับขมวดคิ้วแน่น และใบหน้าของพวกเขาก็ดูเปลี่ยนไปอย่างมาก



        " ท่านอาวุโส ดีเลยที่พวกท่านมา ในหุบเขาร้อยเลี้ยวมีอันตรายอย่างมากซ่อนอยู่ " หลังจากที่เห็นชายชราสามคน กง ลู่หยุนและคนอื่นๆก็รีบเข้าไปใกล้พวกเขาอย่างรวดเร็ว



แม้ว่าทั้งสามคนจะมาจากสำนักที่ต่างกัน แต่พวกเขาก็มีพลังวิญญาณอยู่ในอาณจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 5 ด้านความแข็งแกร่งนับว่าไม่ธรรมดาภายในอาณาจักรมังกรฟ้า หลังจากที่พวกเขาปรากฏ ความกลัวของเหล่าศิษย์ก็จางหาย เสมือนได้เห็นพระเจ้าลงมาโปรดช่วยให้พวกเขารอด



         " ใครกันที่กล้าทำเรื่องเช่นนี้ ? " หนึ่งในอาวุโสตะโกนออกมาจากลำคอไปยังทิศทางที่ ฟู่ เสี่ยวเจี่ย กระจุยออกมา




* กร๊อบแกร๊บ กร๊อบแกร๊บ กร๊อบแกร๊บ . . . . * หลังจากที่เขาพูด เสียงฝีเท้าที่เหยียบกิ่งไม้ค่อยๆดังขึ้น ร่างของคนก็ค่อยๆปรากฏออกมาจากป่าที่มืดมัวอย่างช้าๆ



ในวินาทีนั้น หัวใจของทุกคนแทบจะลงไปอยู่ตาตุ่ม พวกเขาทั้งหมดพร้อมกับกงลู่เข้าไปหลบอยู่ด้านหลังอาวุโสทั้งสาม โดยที่เหลือบสายตาของพวกเขามองไปด้านหน้า เพราะพวกเขาต่างรู้ว่า คนที่กำลังจะปรากฏคือ ฆาตกรที่สังหาร ฟู เสี่ยวเจี่ย อย่างโหดร้าย



ภายใต้สายตาที่จ้องมาของผู้คน ชูเฟิง ก็ค่อยๆเดินออกมาจากป่า แต่ในปัจจุบันเขาได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ตอนนี้เขาสวมชุดของผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณสีเทาพร้อมกับยืมพลังของต้านต้าน ออร่าที่เขาปล่อยออกมาจึงเป็นของอาณาจักรแก่นแท้



คนๆนั้นไม่มีใครรู้ว่าเขาคือเด็กหนุ่ม ชูเฟิง แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ ชื่อเสียงของ ชายชุดเทา ก็ได้กระจายไปทั่วทั้งอาณาจักร แทบจะไม่มีใครไม่รู้จัก นายเสื้อคลุมสีเทา



          " จะะ . . . . .เจ้าคือ ? "



หลังจากเห็น ชูเฟิง ในตอนนั้น ไม่ต้องพูดถึงใบหน้าของเหล่าสาวก แม้แต่หน้าของอาวุโสทั้งสามยังเปลี่ยนไปอย่างมาก เพราะพวกเขาทั้งหมดคิดเหมือนกันว่า บุคคลลึกลับสวมชุดเทาที่สังหารตระกูลซ่างกวนจนเป็นที่หวาดกลัวไปทั่ว มาปรากฏอยู่ต่อหน้าของพวกเขา



         " พี่ชาย ข้าน้อยสังสัยว่า ชายชุดเทามีธุระอันใด ? " อาวุโสหนึ่งในนั้นเดินเข้าไป ถามชูเฟิงด้วยความเคารพ



* ตูมมมมม * ชูเฟิง ไม่พูดใดๆ เขายกฝ่ามือขึ้นพร้อมกับซัดปราณออกไป พลังของมันทำให้หนึ่งในสามอาวุโสที่อยู่ในอาณาจักรแก่นแท้ระดับ 5 ถูกอัดกระเด็น จนกลายเป็นเศษเนื้อระเบิดออกใส่หน้าของทุกคน



* ตูมมมมม * ฝ่ามือถูกซัดออกไปอีกครั้ง ในทำนองเดียวกัน บุคคลอื่นที่เข้ามาก็กลายเป็นเศษเนื้อและตายในทันที



         " พี่ชาย พวกเราไม่มีความแค้นหรือความเกลียดชังใดๆระหว่างท่าน เหตุใดท่านจึงลงมือหนั . . . . . .กเ ? "



         " อ้าาาา !!! " ทันในนั้นมีเสียงร้องตะโกนดังออกมาก่อนที่เขาจะพูดจบ ร่างกายของเขาก็กระแหลกละเอียด



จากนั้น ชูเฟิง ก็ระดมซัดฝ่ามือออกไปหลายต่อหลายครั้ง ทุกฝ่ามือล้วนแล้วแต่ทรงพลัง คนที่โดนต่างตายในทันที



ในตอนนั้นไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้ พวกคนที่หลบได้ทัน ก็ได้แต่มองพวกของเขาที่กระจายออกเป็นชิ้นๆโดยไม่มีใครที่มีสภาพศพที่สมบูรณ์



       " วิ่งงง ! ! ! ! ! ! ! " หลังจากที่เห็นเลือดที่กระเด็นมาเปอะเปื้อนทั่วร่าง สุดท้ายคนที่ยืกยักอยู่รอบๆก็คิดที่จะหนี



       " หิม . . . . " แต่ชูเฟิง ก็ไม่ปล่อยโอกาสให้พวกเขาหนี เขารีบใช้มือของเขาคว้าอากาศเข้ามา จากนั้นแรงดึงดูดก็กระจายออกไป เหมือนหลุมดำยื้อสาวกที่คิดจะหนีเอาไว้ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาก็ถูกดึงเข้ามาหาชูเฟิง  ( นี้มัน วิชาเคลื่อนย้ายจักรวาลชัดๆ )


   
       " อ่า ~~~~~ " ในครั้งนี้เขาไม่ได้ทำให้พวกนั้นกลายเป็นสระเลือด แต่พวกเขาถูกชูเฟิงดูดกลืนแหล่งพลังวิญญาณจากฝ่ามือของเขา ความเจ็บปวดจากร่างกายของพวกนั้นถูกย่อลงเลื่อยๆจนทำให้ต้องร้องไห้ออกมาด้วยความทรมานที่ยากจะพรรณนา พวกเขาพากันร้องไห้ระงมอย่างกับควายถูกเชือด   



        " ไอ้ปีศาจ ข้าจะฆ่าแก !!! " ในตอนนั้น หนึ่งในสาม อาวุโส ที่เหลือรอดมาได้ เขาระเบิดความพิโรธออกมา เพราะคนที่ชูเฟิงกำลังทำร้ายคือลูกศิษย์จากสำนักของเขา



มันได้ทำให้เขาโกรธจนไม่คิดจะหนีเท่านั้น แต่เขาพลังการโจมตีของเขายังเพื่มขึ้นและดูร้ายกาจเป็นอย่างมาก พลังแก่นแท้ที่แข็งแกร่งระเหยขึ้นมาจากร่างของเขาและย่อจนเป็นรถศึกขนาดใหญ่ปรากฏมาด้านหน้าของเขา



รถศึกที่อัดลงกับพื้นจนทำให้เกิดเสียงดัง และพื้นดินสั่นสะเทือน เปลวไฟค่อยๆสว่างขึ้นในอากาศเนื่องจากเกิดการเสียดสี พลังของมันดูเหมือนจะสามารถทลายได้ทุกอย่าง แม้แต่ภูเขาก็ไม่อาจหยุดการปะทะของมันได้



แต่ไม่ว่ามันจะเป็นทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งจากพลังของผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแก่นแท้ระดับ 5 มันก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของชูเฟิง รูปแบบอำนาจฯก่อตัวขึ้นและโอบล้อมพวกเขาทุกทิศทางแม้แต่ตัวรถศึกก็ยังถูกขังไว้ภายในนั้น



รูปแบบที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วหดตัวลงจากนั้นเขาก็ส่งแรงดันวิญญาณแก่นแท้ที่แข็งแกร่งอัดเข้าไป จนทำให้รถศึกคันนั้นหายไปเป็นฝุ่นลอยไปกับอากาศ



         " สวรรค์ นี้เขาเป็นคนจริงๆหรือเปล่า ? "



         " นี่คือพลังอำนาจของผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดเทาสินะ " เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับฉากนั้น เกือบจะทุกคน ไม่มีใครที่ไม่ตกใจ เพราะพวกเขาได้ประสบพบเจอความแข็งแกร่งของ นายเสื้อคลุมเทา ด้วยตัวเอง



(- -")  ในตอนนั้นทุกคนต่างจ้องมองเขาอย่างว่างเปล่า ภายในพริบตาพวกที่อยู่ด้านนอก แต่ละคนพากันโดดหนีกันไปคนละทิศละทาง



เห็นได้ชัดว่า สีหน้าของชูเฟิงก็เปลี่ยนไป เพราะคนที่เขาอยากจะฆ่ามากที่สุดไปใครไปไม่ได้นอกซะจาก กง ลู่หยุน ที่หนีไป



          " ไอ้ขยะพวกนั้น แม้ต้องแรกชีวิต ก็จะฆ่าทุกคนให้ได้!!! "



ชูเฟิงโกรธอย่างมาก จึงไม่คิดที่จะฆ่าพวกมันทีละคน จู่ๆร่างกายของกลายเป็นสายฟ้า จนเกิดเป็นประกายแสงปะทุขึ้นมาในป่าที่มืดมัว



ภายใต้แสงของเปลวไฟจากสายฟ้าส่องสว่าง มันก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นมังกรสายฟ้าขนาดใหญ่ พุ่งทะยานไปกลืนกินคนที่อยู่ภายใน แม้แต่อาวุโสที่อยู่ในอาณาจักรแก่นแท้ระดับ5 ก็ยังไม่อาจทนได้



หลังจากเผาไหม้พวกเขาตายอย่างสมบูรณ์ ชูเฟิง ก็ใช้ทักษะท่องนภา ไล่ตามคนที่หนีไปและกง ลู่หยุน ด้วยความเร็วที่เร็วมาก



แต่หลังจากไล่ตามพวกเขาไปได้หลาย ลี้ สีหน้าของชูเฟิงก็เปลี่ยนไปอีกที เขาขมวดคิ้วแน่น เพราะเขาพบว่า กง ลู่หยุน นั้นหยุดที่จะวิ่่งหนี และ กำลังยืนอยู่



ในเวลาเดียวกัน ก็มีคนปรากฏตัวขึ้นมาข้างๆ กง ลู่หยุน และเห็นได้ชัดว่าคนผู้นั้นคือ คนทีคอยดูแลเขา แต่ยังไงก็ตาม ชูเฟิง ไม่สามารถตรวจสอบพลังวิญญาณของคนคนนั้นได้



เมื่อ กง ลู่หยุน พบกับคนที่เก่งกาจคนนั้น ที่มีความสามารถพอที่จะปกป้องเขาได้ เขาจึงเลิกคิดที่จะหลบหนี ชูเฟิง ในเวลานั้น



* พรึบบบบบ *



ส่วน ชูเฟิง เขาไม่ได้หยุดตามแต่อย่างใดเขายังคงมุ่งหน้าไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาที่สถานที่ กง ลู่หยุน หยุดเคลื่อนไหว และในวินาทีนั้น เขาได้พบ ชายชราปรากฏขึ้นมาต่อสายตา



ชายชราผมขาวราวหิมะ แววตาดุดันเหมือนมีไฟกำลังรุกโชน เขาสวมชุดเกราะสีทอง และบนหน้าอกของชุดเกราะ ยังมีคำว่า กิเลนผู้เหนือทุกสี่ง สลักอยู่บนนั้น



ปัจจุบันเขาเอามือสองข้างไขว้หลังไว้ พร้อมกับยิ้มเบาๆมาทางด้าน ชูเฟิง โดยที่หรี่ตามองเล็กน้อยเพื่อประเมิน  เวลานั้นนั้น กง ลู่หยุน วิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังชายชรา ขณะที่พยายามซ่อนความหวาดกลัวที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า




////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




" ไอ้แก่ มึงไม่เกี่ยวอย่าเสือก " ชูเฟิงกล่าว 


" กูเป็นผัวมัน ทำไมกูถึงเสือกไม่ได้ " ชายชราตอบ 


" งั้น กูกลับ!!! " ขณะนั้นชูเฟิงเดินจากไป เมื่อเข้าไปภายในป่า เขาก็เรียก เสี่ยวไป๋ . . . . . . มุ่งหน้ากลับ โพไซดอนอาบอบนวด