วันพฤหัสบดีที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 232 - จบสิ้นแล้ว กับชีวิตที่เสียให้กับหญิงงาม


    
         " เจ้า . . . . . ไอ้สารเลว พวกเจ้าไปควักลูกตามันออก ตัดลิ้นเลาะเอ็นของมัน และถลกหนังมันอย่าให้เหลือ. . . . . . . " หลิน เยว่เยว่ โกรธอย่างมาก ขณะที่ชี้หน้าของ ชูเฟิง ขณะที่ร้องโวยวาย



ขณะเดียวกัน ทหารจากคฤหาสน์องค์ชายกิเลนก็กระโจนใส่ ชูเฟิง ถึงแม้ว่าพวกเขารู้ว่า หน้าตา ของ หลิน เยวเยว่จะขี้เหร่เหมือนกับที่ ชูเฟิง คิด แต่เมื่อนางดูถูกต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก นั้นหมายความว่าพวกเขากำลังโดนดูถูกเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจทนได้



          " ผู้หญิงน่าเกลียดเช่นนี้ กับพากันดูแลเหมือนสมบัติ นี่มันน่าเศร้าเกินไปแล้ว !!! "



เป็นธรรมดาที่ ชูเฟิง จะไม่ยอมอยู่เฉยๆให้ถูกจับ หลังจากที่เขาเยาะเย้ย เหล่าทหารที่วิ่งเข้ามา ใต้เท้าของเขาก็เกิดประกายแสง จากนั้นก็โดดหายเข้าไปภายในป่า โดยไม่มีใครพบเห็นเขา



ไม่ว่าทหารเหล่านั้นจะไล่ตามเขาไปเท่าไหร่ เขาก็ไม่สามารถจับ ชูเฟิง ได้ ในที่สุดก็ต้องวางมือ ทันในนั้น ชูเฟิง ก็พบกับกระตายที่กำลังวิ่ง



หลังจากออกมาอาณาเขตของเต็นท์พวกคฤหาสน์กิเลน ชูเฟิง ก็ได้จับกระต่ายขาว เพื่อทำเป็นอาหาร เพื่อจะได้ลืมใบหน้าที่หน้ากลัวของ หลิน เยว่เยว่ 



ในช่วงที่ดวงอาทิตย์ใกล้ลาลับ แต่ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท ชูเฟิง อยู่ในป่าเปลี่ยวเพียงลำพัง และเตรียมที่จะจุดไฟเพื่อนำกระต่ายมาทำอาหาร เขาชี้นิ้วออก และปล่อยพลังแก่นแท้เปลี่ยนไปเปลวไฟ มันเทียบได้กับพลังของทักษะระดับ 5 แต่พลังของมันไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่า สายฟ้า สามผสาน ซึ่งเขาใช้มันเพื่อจุดไฟเท่านั้น



* เปราะ แประ * 



ขณะที่เปลวไฟกำลังลุกไหม้ ชูเฟิง ก็ต้องรีบดับ ด้วยความกระสับกระส่าย ชูเฟิง รู้สึกว่ามีคนกำลังเข้ามาใกล้ๆอีกครั้ง พื้นที่ที่ ชูเฟิงได้ใช้ยาแก่นแท้ในการปรับปรุง มีหลายคนรวมตัวกันอยู่ที่นั้น



ในกรณีนี้ ชูเฟิง จึงต้องการเปลี่ยนสถานที่ แต่ก่อนหน้านั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงออร่าที่ค่อนข้างจะคุ้นเคย ดังนั้น เพื่อตรวจสอบเขาจึงปกปิดกลิ่นอายลอบเข้าไปดู



         " บ้าจริง!!! ผู้ชายคนนี้จะทำให้ข้าตกใจไปถึงไหน แล้วทำไมมันถึงได้มาอยู่นี้ !!! "แม้ว่าเขาจะไม่ได้คาดหวังว่าจะสหาย แต่หลังจากที่เห็นคนๆนั้น ชูเฟิงก็พลันตกใจ



ในพื้นที่ว่างเปล่า มีเต็นท์เล็กตั้งอยู่ ด้านนอกมีกองไฟและเหนือกงอไฟก็มีเนื้อปักไว้ ส่วนด้านข้าง ก็มี ชาย หญิง กำลังกอดกันนัวเนีย ขณะที่กินและดื่ม



ผู้ชายคนนั้นคือน้องชายของ ตู่ยู๋ โอวหยุน ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู และ หญิงก็คือศิษย์ของสำนัก หลิง หยุน ในตอนนั้นพวกนางทำตัวหวานแหววโรแมนติดขณะที่นางนั่งตักอยู่ในอ้อมกอด ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู



ในเวลานั้น ชูเฟิง ก็รู้ว่าทำไม ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู ถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ ซึ่งไม่ได้นำกองทัพสำนัก หลิง หยุน มาด้วย เห็นได้ชัดว่าเขาแอบมีความสัมพันธ์ลับๆกับศิษย์น้อง พวกเขาจึงตั้งใจตีตัวออกห่างจากกลุ่มของสำนัก



เขามอง ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู ขณะที่คิดว่าเขาคือ ตู่ยู๋ โอวหยุน และคิดว่าวันนี้เป็นโอกาสดีที่เขาแยกตัวออกจากกลุ่ม ในเวลานั้นมุมปากของ ชูเฟิง โค้งขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแห่งความชั่วร้าย จากนั้นก็กระโดดหายไปทำอะไรบางอย่าง



เมื่อผ่านเข้าสู่เวลาดึกจนได้บรรยากาศ และ จากการดื่มสารุ  ตู่ยู๋ เสี่ยงหยู ที่เป็นสัตว์เพศผู้โดยกำเนิดจึงเกิดความต้องการอย่างมาก เขาจับนางกดลงพร้อมกับเกลือกกลิ่งไปตามพื้นด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้ง เมื่อเขามาถึงจุดที่ทนไม่ไหว เขาก็เริ่มดึงกระโปรงของศิษย์น้องออก



        " ศิษย์พี่ ไม่ได้ . . . . . ตรงนี้ไม่ได้นะ " หญิงสาวคนนั้นเขินนิดหน่อย พร้อมกับทิ้งสายตาไปที่เต็นท์ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ( แหม๋อีดอก )



         " ฮ่าๆ ไม่เป็นไรเพื่อหญิงงามของข้า ข้าจะฟังเจ้า !!! " ตู่ยู่ เสี่ยงหยู หัวเราะพร้อมกับอุ้มแม่นางคนนั้นไว้ในอ้อมกอดเข้าไปในเต็นท์



* แกร๊บ * เมื่อทั้งสองเข้ามาในเต็นท เสียงฝีเท้าก็ดังออกมาจากป่าด้านนอก 



          " นั้นใคร ? " เสียงนั้นทำให้ ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู ตกใจอย่างมาก เขาจึงวิ่งออกไปดูด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า เมื่อหันกลับมา ก็พบกระต่ายขาวตัวน้อยจากนั้นเขาก็จับมันขึ้นมา พร้อมกับหัวเราะและกล่าว " ไม่มีอะไร แค่กระต่ายขาว "



หลังจากพูดจบ ตู่ยู๋ เสี่ยงหยู ก็โยนกระต่ายขาวออกไปอัดกับพื้น จนกลายเป็นกองเนื้อที่กระจุยกระจาย



         " โอ้ว ศิษย์น้องของข้า เจ้าถอดเสื้อผ้ารอด้วยตัวเองเลยหรอ !!! "



หลังจากที่ ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู กลับเข้ามาในเต็นท์เขาก็ขยายมือกระดิกๆอย่างชั่วร้าย ขณะที่พบว่าศิษย์น้องของเขาถอดเสื้อผ้าออก หุ่นของนางช่างวิเศษ มันเป็นหุ่นที่ดีที่สุดที่เขาเคยเห็นมาในชีวิต



ด้วยความ จัญไรโดยชาติกำเนิดของ ตู่ยู๋ เซี่ยวหยู ที่เห็นรายละเอียดทุกอย่าง ไฟราคะจึงปะทุขึ้นมา และเรื่มที่จะร่วมรักกับศิษย์น้องภายในเต็นท์ เขาไม่ได้เอ๊ะใจเลยสักนิด ว่าหลังที่จากทำอะไรกับนาง ทำไมนางถึงไม่ได้ส่งเสียงใดๆออกมา หรือว่านี้อาจไม่ใช่ครั้งแรกของนาง




* กร๊อบแกร๊บ กร๊อบแกร๊บ * . . .



ขณะที่ ตู่ยู๋ เซี่ยวหยู กำลังเมามันส์กับความสัมพันธ์นั้น จู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากป่าข้างๆ หลังจากนั้นก็มีดวงไฟค่อยสว่างขึ้น สว่างขึ้น และมีคนจำนวนมากยืนรายล้อมเต็นท์ของเขา



         " ใครกันที่กล้ามารบกวน ความสุขของข้า !!! " ตู่ยู่ เซี่ยงหยู สูญเสียความตื่นเต้นที่กำลังร่วมรัก และเต็มไปด้วยความโกรธขณะที่แก้ผ้า กระโดดออกมา แต่เมื่อเขาเห็นคนที่ยืนรายล้อม สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก จากความโกรธกลายเป็นความตกใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด



เพราะคนที่ล้อมเขาเอาไว้ไม่ใช่ทหารธรรมดาๆ แต่คือกองทัพจากคฤหาสน์องค์ชายกิเลน และภายในกลุ่ม ยังมีชายหนุ่มอีกคนที่มีพลังวิญญาณที่สูงมาก



ชายหนุ่มคนนั้น มีเกราะกิเลนทองอยู่บนตัว และดูน่าเกรงขาม ชายคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เขาคืออัจฉริยะของคฤหาสองค์ชายกิเลน หลิน สู้



หลิน สู้ เป็นคนที่มีพลังวิญญาณอยู่ในระดับ 7 แก่นแท้วิญญาณ และได้ชื่อว่าเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดอันดับ 2 ในอาณาจักรมังกรฟ้า และเป็นรองแค่ ตู่ยู๋ โอวหยุน แต่ตัวตนของเขานับว่าพิเศษออกไปเพราะเขาเป็นลูกชายคนโตของ หลิน หลาน และเป็นพี่ชายของ หลิน เยว่เยว่



ตอนนั้นใบหน้าของ หลิน สู้ ดูไม่เป็นมิตรเอาอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามที่สุดเพื่อจะควบคุมความโกรธ จากนั้นเขาก็ตะหวาด ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู ว่า " ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู เจ้าจับน้องสาวข้าไปใช่ไม๊ "



        " น้องสาวท่าน ข้าไม่เข้าใจว่าท่านหมายความว่าไง " ตู่ยู่ เซี่ยงหยู ไม่เหลือความมั่นใจและหยิ่งทะนงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับ หลิน สู้ และยิ่งถูกถามแบบนั้น เขาจึงเต็มไปด้วยความสับสน



        " ยังแกล้งโง่อีกหรอ พวกเจ้าไปนำตัวท่านหญิงที่สามออกมา !!! " หลิน สู้ ได้กล่าวและสั่งให้ทหารเข้าไปดูในเต็นท์อย่างรวดเร็ว และเปิดผ้าคลุมใบหน้าของหญิงที่สวมเสื้อผ้าไม่สมบูรณ์ออก



        " ท่านหลิน สู้ ท่านคิดไม่ผิดจริงๆ ท่านหญิงที่สาม อยู่ด้านใน . . . . . . . . . . . . แล้วนี่มันหมายความว่าไง ? "



ตู่ยู๋ เซี่ยงหยู หัวเราะแห้งๆ ทีแรกเขาอยากจะอธิบาย แต่เมื่อเห็นเห็นหญิงคนที่ได้รับความช่วยเหลือ เขาก็ถึงกับยืนตะลึง จากใบหน้าที่เป็นสีขาว เปลี่ยนเป็นสีดำในทันตาเห็น



มันไม่ใช่ ศิษย์น้อง ในสำนักหลิง หยุน ของเขา แต่กับเป็น หญิงที่น่าเกลียดที่สุดในอาณาจักรมังกรฟ้า น้องสาว หลิน สู้ หลิน เยว่เยว่



         " สวรรค์!!! ลูกช้าง . . . . ลูกช้างเสียตัวให้คางคก !!!! .



ตอนนั้น ตู่ยู่ เซี่ยงหยู ถึงกับคุกเข่าทรุดลงกับพื้น มือทั้งสองข้างของเขากอดศีรษะและทิ้งเขาลงกับพื้น เหมือนอยากจะรีบตายๆ



ตู่ยู่ เซี่ยงหยู ที่หล่อเหลา และโดดเด่น อีกทั้งเคยได้เพลิดเพลินเล่นสนุกกับหญิงสาวที่งดงามมามากมาย แต่วันนี้เขากับต้องมาร่วมรักกับหญิงที่อัปลักษณ์ที่สุดในวันนี้ ในเวลานี้เขารู้สึกว่าท้องฟ้ากำลังจะถล่มลงมา และพื้นดินกำลังจะดับสูญ ความสุขและความหวังที่จะรอดจากหายนะ บัดนี้เหลือเพียงคำพูดเดียวที่ดังก้องอยู่ในหัวของเขา



จบสิ้นแล้ว ชีวิต จบสิ้นแล้ว ชีวิต ของตู!!! 



////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



นี้ไงผลของการหื่นแบบไม่ลืมหู ลืมตา . . . . . .

อยู่ดีไม่ว่าดีไปเอากับคางคก . . . . . . 

พี่เฟิง มึงก็เชี้ยไม่ใช่น้อย เอาคางคกมาทิ้ง แล้วแอบกินเนื้อหงส์ . . . . . .

ป่านนี้คงกำลังมันส์เลยสินะ . . . . . 

มารอดูก่อนว่าพี่เฟิงจะใช้ ท่าไหนจู่โจม . . . . . .

แหม๋เขาเป็นถึงพระเอก ไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอก . . . . . 

ลองเป็นกูสิ . . . .