วันจันทร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 250 - เปิดหูเปิดตาของเจ้า


  
         " ทักษะที่นี้มันอะไรกัน . . .  หรือว่ามันคือทักษะระดับ 6 ? "



         " ไม่ใช่ นี้ไม่ใช่ทักษะระดับ 6 มันคือทักษะระดับ 5 ที่มีชื่อเสียงของคฤหาสน์องค์ชายกิเลน หมื่นอาชาพยศ!!! "



         " มันคือทักษะจากคฤหาสน์องค์ชายกิเลนงั้นหรอ ทักษะที่ร้ายกาจเช่นนี้ปกติแล้วพวกเขาไม่เคยถ่ายทอดให้กับบุคคลภายนอกหนิ แล้วทำไม กง ลู่หยุน ถึงใช้มันได้!!! "



         " ข่าวลือที่ว่าคงจะเป็นเรื่องจริง ที่ว่าผู้นำตระกูล หลิน หลาน ผู้จัดการคฤหาสน์องค์ชายกิเลน รับ กง ลู่หยุน ไว้เป็นหลานบุญธรรม ไม่เพียงแค่นั้นเขายังถ่ายทอดวิชาให้กับเขาอีก "



         " หากนี้เป็นเรื่องจริงงอย่างที่ท่านว่า นั้นหมายความว่า พื้นหลังของ กง ลู่หยุน ค่อนข้างน่ากลัวยิ่งนัก แล้วทำไมบุคคลเช่นนี้ถึงได้มาเข้าสำนักมังกรฟ้า "



         " ส่วนที่สำคัญ ไม่ใช่ว่า กง ลู่หยุน ทำไมถึงมีวิชา หมื่นอาชาพยศ ได้ แต่สิ่งที่สำคัญมันอยู่ที่ว่า กง ลู่หยุน สามารถเข้าใจทักษะต่อสู้นี้ได้ยังไง จริงอยู่ว่ามันร้ายกาจ แต่มันก็เรียนรู้ได้ยากเป็นอย่างมาก "



        " ทักษะนี้มันน่ากลัวเกินไป  แล้วชูเฟิงจะใช้อะไรตอบโต้ทักษะที่ร้ายกาจเช่นนี้ !!! "



ผู้ชมเห็นทักษะ หมื่นอาชาพยศต่างก็พากันชื่นชม กง ลู่หยุน อย่างไม่รู้จบ เวลาเดียวกันพวกเขาก็จ้องไปที่ ชูเฟิง เนื่องจากอยากรู้ว่าเขาจะใช้อะไรมาตอบโต้ทักษะของ กง ลู่หยุน



        " หมื่นอาชาพยศ งั้นมาเจอกับ แสนลูกศรของ ชูเฟิง เป็นไง!!! "



ชูเฟิง ก้าวขาข้างหนึ่งไปด้านหน้า และย่อลงเล็กน้อย พร้อมกับแอนตัวไปด้านหลัง จากนั้นก็สร้างคันธนูในมือซ้าย ง้างลูกศรด้วยมือขวา และจากก็สบัดมือซ้ายพร้อมกับปล่อยสายคันธนูที่มือขวา ลูกศรสีทองนับไม่ถ้วนเหมือนห่าฝน พุ่งไปยังทิศทางของ ฝูงม้าเหล่านั้น



* ฟิ้ว ฟิ้วววว ฟิ๊วววว ฟิ๊วววววว ฟิ๊วววววว *



* ปึ้ง ปึ้ง ปึ้ง ปึ้ง ปึ้งงง *



ลูกศรที่ชูเฟิงยิงไปทุกนัด ไม่มีแม้แต่นัดเดียวที่ไร้ประโยชน์ ทันทีที่ลูกศรสีทองพุ่งใส่ม้า ม้าพวกนั้นทั้งหมดต่างกระจายออก และวิ่งร้องอย่างแตกตื่น พวกมันค่อยๆกับไปเป็นพลังงานแก่นแท้ และก็จางหายไปในท้องฟ้า ทักษะระดับ 5 ที่พากันกล่าวขาญของคฤหาสน์องค์ชายกิเลน วันนี้ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับ วิชา ธนูร้อยแปลง ของชูเฟิง



      " * แปะ แปะ แปะ * นี้หรอที่เรียกว่า วิชา หมื่นอาชาพยศ เจ้าเรียนรู้ทักษะจากสำนักไปตั้งมากมาย กับไปใช้ทักษะการต่อสู้ของผู้อื่น เจ้านั้นทำให้บรรพบุรษสำนักมังกรฟ้าของข้าต้องอับอายอย่างแท้จริง !!! " ชูเฟิงตบมือขณะที่ยืนยิ้มพร้อมกับกล่าว



       " นี้หมายความว่า ที่ชูเฟิงใช้เป็นทักษะการต่อสู้ของสำนักมังกรฟ้าสินะ แข็งแกร่ง แข็งแกร่งจริงๆ เห็นได้ชัดว่าทักษะที่ถูกใช้โดย ชูเฟิง มันรุนแรงกว่าที่ตาเห็น และมันสามารถทำลาย วิชา หมื่นอาชาพยศ ของ กง ลู่หยุน ได้ง่ายๆ "



        " ตำนานได้กล่าวไว้ว่า ไม่ว่าทักษะนั้นจะร้ายกาจแค่ไหน แต่คนที่ใช้จะต้องเป็นผู้มีความสามารถ แม้แต่ทักษะขยะหากใช้โดยคนที่คู่ควรมันก็แสดงพลังที่ร้ายกาจออกมาได้ !!! "



คำที่ ชูเฟิง พูดมาทุกอย่างต่างพากันชื่นชม และยกย่อง พลังการต่อสู้ของเขานั้นแสนจะพิเศษจากคนอื่นๆ แล้วการที่จะดึงความสามารถทั้งหมดของทักษะออกมาใช้ จะต้องเข้าใจทักษะจนท่องแท้ ไม่ต้องสงสัยในพรสวรรค์และความสามารถของเขาเลย ว่าเขาคืออัจฉริยะอย่างแท้จริง



         " คำพูดของเจ้าช่างไร้ค่ายิ่งนัก การที่คนเช่นเจ้าสามารถเข้ามาอยู่สำนักมังกรฟ้าได้ นั้นก็นับว่าเป็นบุญทั้งหมดของชีวิตเจ้า เจ้ามันขยะที่ไม่รู้จักความแข็งแกร่งของทักษะที่แท้จริง "



        " วันนี้ ข้าจะให้เจ้าได้เปิดหูเปิดตา และสัมผัสการต่อสู้ที่เจ้าไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน ทักษะระดับ 6 ในตำนาน "



กง ลู่หยุน ที่ถูกชูเฟิงบีบบังคับ ด้วยความวิตกังวล เขาจึงสะบัดแขนของเขาออก จนอากาศรอบตัวของเขากระจายออกไป พร้อมกับพลังแก่นที่อยู่ในร่างกายของเขา จนพื้นที่บริเวณรอบๆ เปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง และความหนาวเย็นก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่วทั้งเวที แม้กระทั้งบริเวณผู้ชม



อากาศเย็น บนเวทีดูน่ากลัวอย่างมาก จนเริ่มก่อตัวเป็นน้ำแข็งเป็นก้อนพร้อมกับทิ้มแทงออกมาจากพื้น ล้อมรอบชูเฟิง ภายในเวลาไม่นานพื้นที่การต่อสู้ก็กลายเป็นดินแดนน้ำแข็งที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ



       " ทะ  . .ทัก . . . ทักษะระดับ 6 มันคือทักษะระดับ 6 จริงๆอย่างไม่ต้องสงสัย กง ลู่หยุน ช่างน่าประทับใจยิ่งนักที่สามารถใช้ทักษะระดับนี้ได้ !!! "



จากทักษะระดับ 5 ก็มาต่อทักษะระดับ 6 ซึ่งร้ายกาจกว่าเดิม เมื่อเขาใช้บรรยากาศน้ำแข็งที่เยือกเย็นทำทุกคนที่อยู่รอบเวทีต่างสัมผัสถึงแรงดันได้ มีผู้เชี่ยวชาญบางคนรู้จักวิชานั้นเป็นอย่างดี และในตอนนั้นก็มีหลายสำนักในอาณาจักรมังฟ้า ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ฝ่ายในหรือศิษย์ฝ่ายนอกไม่สามารถต้านทานความหนาวเย็นนั้นได้ จึงต้องถอยออกมาอย่างรวดเร็ว



        " ปู่บุญธรรมของเขาช่างดูแลเขาดีจริงๆ ที่ขนาดถ่ายทอดสุดยอดวิชาให้ !!! " เมื่อชูเฟิงสัมผัสถึงบรรยากาศ หนาวเย็นเช่นนั้น เขาก็รู้ได้เลยว่ามันคือทักษะของ หลิน หลาน ที่พยายามใช้เพื่อฆ่าเขาในหุบเขาร้อยเลี้ยวก่อนหน้านั้น



แน่นอนว่าทักษะนี้ตอนที่ หลิน หลาน มันร้ายกาจ และวันนี้ ชูเฟิง ต้องเผชิญกับมันอีกครั้ง เขาจึงไม่กล้าเข้าไปปะทะตรงๆ แต่ยังไงก็ตามมัน ถูกใช้โดย กง ลู่หยุน ซึ่งพลังของมันยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ ชูเฟิง เกิดความกลัว



          " ทีนี้เจ้ารู้หรือยัง หลังจากเจ้าได้เห็นวิชานี้ ชีวิตของเจ้าคงเหลือเวลาอีกไม่มาก ไม่ว่าร่างกายของเจ้ามันจะอึดแค่ไหน ก็ไม่สามารถทนต่อบรรยากาศหนาวเย็นที่เจาะกระดูกเข้าไปของข้าได้ จนต้องตาย!!! "



กง ลู่หยุน แสยะยิ้ม โดยไม่สนใจใดๆ ขอให้เอาชนะได้ก็พอ แม้ว่าเขาสามารถเอาชนะการต่อสู้ในวันนี้ ข่าวของเขาคงกระจายออกไปจนถูกประนาม เพื่อต้องการสังหารชูเฟิงที่อยู่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณระดับ 7 จนทำให้เขาต้องใช้ไพ่ตาย



* แกร๊กก แกร๊กกก *


น้ำแข็งที่เยือกเย็นเริ่มละลายอย่างไม่คาดคิด อีกทั้งยังเปลี่ยนเป็นสัตว์น้ำแข็งที่ดุร้ายต่างๆ พวกมันยิงฟันที่แหลมคม วิ่งรอบล้อม ชูเฟิง จากทุกทิศทาง และเข้าโจมตี ความเย็นที่หนาวไปถึงกระดูกปล่อยออกมา จนทำให้พื้นปรากฏเป็นรอยแตก



        " นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ทักษะระดับ 6 ที่อยู่ในมือของ กง ลู่หยุน แม้ว่าพลังของมันจะยังออกมาไม่สุด แต่ใครจะสามารถต้านทานทักษะเช่นนี้ได้ ครั้งนี้ ชูเฟิง คงไม่โชคดีอีกแล้ว "



        " จริงอยู่ที่ว่า ความสามารถของ ชูเฟิง น่ากลัวผิดปกติ และถึงแม้เขาจะมีอำนาจพลังวิญญาณที่พิเศษกว่าคนทั่วไป แต่ต่อหน้า ทักษะระดับ 6 เขาจะสามารถพึ่งพารูปแบบอำนาจฯมาป้องกันได้แค่ไหน หากเขาคิดจะใช้มันจริงๆ คงไม่มีทางหยุดมันเอาไว้ได้ "



บรรยากาศถูกย้ายไปข้าง กง ลู่หยุน ทันตาเห็น คงมีแต่เหล่าเจ้าสำนักที่รู้สึกถึงพลังอำนาจของชูเฟิง และคิดว่า ชูเฟิง อาจจะหยุด ทักษะระดับ 6 ของกง ลู่หยุน เอาไว้ได้ 
 


โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนที่ ชูเฟิง สร้างปาฏิหาริย์ได้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนทำให้พวกเขาตะลึงไม่หยุด  จึงมีอีกหลายคนไม่สังสัยว่า ชูเฟิง อาจจะหยุดทักษะระดับ 6 นี้ก็ได้



แต่พวกเขาก็ยังไม่มีสิ่งที่เป็นตัวยืนยัน ว่าชูเฟิงจะหยุดทักษะระดับ 6 เอาไว้ได้ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ในการโจมตีครั้งนี้ก็อาจจะเป็นจุดสิ้นสุดของการต่อสู้



////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



ขอโทษในความล่าช้า . . . . . 

T^T