วันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 283 - ฉีกแขนสองข้าง



     "ผู้อาวุโสหลี่ อย่าลีลาเยอะแล้วรีบโจมตีเข้ามา ถ้าท่านแตะต้องตัวข้าได้แม้แต่ปลายนิ้ว ข้าจะให้ท่านชนะไปเลย! "ตูกู โอวหยุน พูดพลันยิ้มเหยียด



     "เจ้าเด็กเหลือขอ ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าทำไมข้าถึงได้เป็นเจ้าสำนักมังกรฟ้า "หลี่ จางฉิง ถอนหายใจ และทันใดนั้นเขาก็กลายเป็นแสงพุ่งเข้าโจมตี ตูกู โอวหยุน



วูบ แต่ในขณะที่หลี่ จางฉิงกำลังจะสัมผัสตูกู โอวหยุน ร่างกายของโอวหยุนโน้มตัวไปด้านข้างเล็กน้อยและหลบการโจมตี ของหลี่ จางฉิงอย่างง่ายดาย



     "ยังช้าไปนะท่าน ขอเร็วกว่านี้ได้ไหม! "หลังจากหลบการโจมตี ตูกู โอวหยุน ก็ยิ้มและกล่าวเย้ยหยัน



ขณะที่เขาถูกเย้ยหลี่ จางฉิงก็เพิ่มความเร็วขึ้น เร็วขึ้น จนตอนนี้เขานั้นมีพลังเหนือกว่าผู้เชียวชาญระดับ 8 แก่นแท้ทั้งหมด ทำให้ผู้เชียวชาญเหล่านั้น มองดูเขาด้วยสายตาเคารพ



พวกเขาไม่เคยคิดว่าหลี่ จางฉิง ที่ปกตินั้นไม่มีความโดดเด่นใดๆ จะทำให้เขาประหลาดใจได้เมื่อเห็นความสามารถของเขาด้วยพลังของ หลี่ จางฉิง ในตอนนนี้แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่สามารถเอาชนะได้



    "นี่ยังไม่พอหรอกที่จะทำให้ ตูกู โอวหยุนเอาจริง "



เจ้าสำนักทั้งสอง ของสำนัก หลิงหยุน ที่มีพลังระดับ 9แก่นแท้วิญญาณ ก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขารู้ดีเพราะพวกเขาได้พ่ายแพ้ให้กับ ตูกู โอวหยุนแล้ว พวกเขารู้ว่า ตูกูโอวหยุน นั้นไม่ได้มีความสามารถแค่เพียงนี้เพราะฉะนั้นขนาดพวกเขา2คนยังเอาชนะไม่ได้ แล้วนับประสา อะไรกับ หลี่ จางฉิง



แน่นอนแม้การโจมตีของหลี่ จางฉิง จะรุนแรงมากขึ้น แต่ตูกู โอวหยุนก็สามารถหลบได้ทุกครั้งบางครั้งเขาก็หลบโดยใช้สัญชาตญาณและไม่มองไปที่หลี่จางฉิง



     "ยังเร็วไม่พอ ท่านสามารถเพิ่มความเร็วได้อีกไหม ท่านคงไม่คิดว่าจะแตะต้องตัวข้าได้ด้วยความเร็วแค่นี้หรอกนะ "ตูกู โอหยุนกล่าว เย้ยหยัน



ในทันที่ ที่หลี่ จางฉิง หยุดการเคลื่อนไหว ร่างกายของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาทุกคน



แต่ใบหน้าของเขาซีดมาก และหอบอย่างหนัก เหงื่อเม็ดใหญ่ของหลี่จางฉิงไหลออกมา แม้ทักษะการต่อสู้ของเขาเมื่อกี๊เป็นที่หน้าตื่นตาตื่นใจแต่ก็แลกมาด้วยการใช้พลังอย่างมาก



แต่ หลี่ จางฉิง ยังไม่ยอมแพ้ความมุ่งมั่นแสดงให้เห็นในสายตาของเขา "เจ้าคิดว่าข้าไม่สามารถแตะต้องตัวเจ้าได้อย่างนั้นหรือ ข้าจะแสดงให้เห็นว่าข้าสามารถทำได้หรือไม่. "



ทันใดนั้นหลี่ จางฉิง กางแขนของเขาออก และมีพลังประทุออกมาจากร่างกายของเขาจำนวนมาก มันลอยไปตามอากาศและกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว และกายเป็นคมดาบ



คมดาบรอบๆ หลี่ จางฉิง เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้จำนวนของมันมีคร่าวๆหมื่นนึงแล้ว คมดาบเหล่านี้ราวกับว่ามันต้องการโจมตีตลอดเวลา คนที่ยืนมองพลันตัวสั่นเพราะความกลัวจากทักษะนี้



     "หมื่นดาบหวนกลับ!"



ทันใดนั้น หลี่ จางฉิน ยกแขนขึ้นและชี้ฝ่ามือของเขา ไปที่ตูกู โอวหยุน ดาบที่วนเวียนรอบตัวเขาพลังพุ่งไปหาตูกูโอวหยุนราวกับฝนดาวตก (Note:เยสเข้ กิลกาเมซ)



      "โอ้โอ้โอ้ ท่านกำลังแสดงให้เห็นถึงพลังของท่านอย่างนั้นหรือ แต่น่าเศร้ามันก็ยังไร้ประโยชน์อยู่ดี. "



ตูกู โอวหยุน ยิ้มเบาๆ หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็เกิดประกายและค่อยๆพร่าเลือน และเขาก็เริ่มที่จะหลบคมดาบทั้งหมื่นที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว



* วูบ วูบ วูบ* ดาบนั้นเคลื่อนไหวตามมือของ หลี่จางฉิง และพุ่งไปอย่างต่อเนื่อง และเขาก็ทำมือเป็นวงกลมจากนั้น ดาบที่เป็นพลังงานลึกลับล้อม ตูกูโอวหยุนเอาไว้



แต่มันก็ยังไร้ประโยชน์ ตูกู โอวหยุนไม่เพียงสามารถรอดจากดาบนับหมื่นได้ แต่แม้แต่ดาบเล่มเดียวก็ไม่สามารถถูกร่างกายของเขาได้



ในตอนนี้ทุกคนต่างตะลึงในสิ่งที่เกิดขึ้น เนื่องจากทักษะที่ หลี่ จางฉิงใช้นั้นเป้นทักษะระดับ 6 และคุณภาพของมันนั้นคือสุดยอดทักษะระดับ6 และมันถูกใช้งานได้อย่างสมบุรณ์แบบ



แต่ว่ามันก็ยังไม่สามารถแตะต้องร่างกายของ ตูกู โอวหยุนได้ พลังของโอวหยุนนั้นอยู่ในระดับเดียวกับหลี่ จางฉิงแต่ในด้านการต่อสู้นั้น โอวหยุนเหนือกว่า



ทันใดนั้นคมดาบนับหมื่นก็พร่าจนหายไป และมีแสงเช่นเดียวกับคมดาบนั้น พุ่งตรงไปยังหลี่ จางฉิง



ชูเฟิง ที่กำลังสาปแช่งอยุ่ในใจ เพราะเขารู้ว่าแสงนั้นมีเจตนาฆ่าหลี่ จาง ฉิง แต่ก่อนที่เขาจะเข้าไปช่วยหลี่ จางฉิง ก็ถูกพลังกดดันอันยิ่งใหญ่ห่อหุ้มไว้และทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้



     "เจ้าหนู เจ้าไม่ควรไปยุ่งกับการต่อสู้ของคนอื่น นี่คือพื้นฐาน เจ้าเข้าใจใช่ไหม " เขาหันไปมองด้านข้างเห็น หยางเทียน เจ้าสำนักหลิงหยุนยืนยิ้มมองชูเฟิง และปล่อยพลังออกมากดดันเขา



     "ชายคนนี้ยังไม่เข้าสู่ระดับแดนสวรรค์"



ชูเฟิงขมวดคิ้วแน่น เพราะเขายังไม่สามารถต้านแรงกดดัน เพราะมีพลังที่ลึกซึ้งอยู่ ชูเฟิงรู้ว่ามันเป็นมันเป็นพลังลึกลับและจากพลังแบบนี้ นี้หมายความว่า หยาน หยางเทียน ยังไม่เข้าสู่แดนสวรรค์



ในเวลาเดียวกัน แสงก็พุ่งเข้ามาใส่หลี่ จางฉิง และกลายเป็น โอวหยุน เอื้อมมือ จับแขนหลี่ จางฉิง และยิ้มอย่างเย็นชากล่าวว่า "มันจบแล้ว ผู้อาวุโสหลี่!"



หลังจากพูด ตูกู โอวหยุน ดึงแขนของ หลี่จางฉิงทั้ง2ข้าง จนขาดออกมามีเลือดกระเด็นสู่พื้นเป็นจำนวนมาก



     "ท่านเจ้าสำนัก!" ชูเฟิงโกรธเป็นอย่างมากและเขาอยากจะวิ่งขึ้นไปแต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เนื่องจากแรงกดดันนี้



     "ชูเฟิง อย่ามุทะลุไป ข้าจะไม่ยอมตาย "หลังจากได้ยินเสียงชูเฟิง หลี่จางฉิงทนความเจ็บปวดและพูดออกมาสร้างกำลังใจให้ชูเฟิง



     "ขอโทษทีนะ ท่านผู้อาวุโส หลี่ข้าไม่นึกว่ากระดูกของท่านจะเปราะบางขนาดนี้ ข้าแค่ดึงเบาท่านก็บาดเจ็บเสียแล้ว "



     "แต่ไม่ต้องกังวล สำนักหลิงหยุน ของข้าสามารถรักษาท่านได้ "ตูกู โอวหยุน ถือแขน หลี่จางฉิงและพูดเย้ยหยัน



แต่ต่อมาเจ้าสำนักสตรีหยกก็กระโดดลงมายังสนามประลองและคว้าแขนของหลี่ จากฉิงมาและออกห่างจากโอวหยุนและจากนั้นเธอก็ไปพยุงตัวหลี่ จางฉิงขึ้น และตะโกนใส่ตูกู โอวหยุน "ออกไป อย่างคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้านะ!"



     "โอ้ว เจ้าสำนักสตรีหยกที่เคารพ "หลังจากเห็นเจ้าสำนักสตรีหยก ตูกู โอวหยุน ก็กลายเป็นคนสุภาพและพูดกับนาง



เจ้าสำนักสตรีหยกไม่สนใจ และขณะที่เดินผ่านไปเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ข้ารู้ว่าเจ้าแอบชอบหยาน รู่ว แต่วันนี้ข้าจะบอกให้เจ้าว่าเจ้าไม่มีทางได้นางไปเพราะข้าจะยก รู่วเอ๋อ ให้ชูเฟิงอย่างแน่นอน "หลังจากพูดเสร็จ เจ้าสำนักสตรีหยกก็ช่วยหลี่ จางฉิง เดินออกจากสนามประลอง


////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


ผู้แปลโดยคุณ#Haridsada Karakete