วันพุธที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559

บทที่ 286 - การเผชิญหน้าของอัจฉริยะ



        " ทำลายพลังวิญญาณของตัวเอง เจ้าคิดว่าตัวเองมีค่าพอขนาดที่จะพูดคำนั้นกับข้าได้อย่างนั้นหรอ ? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหนกัน ถึงได้กล้ามาท้าข้า ? " ตู่กู่ โอวหยุน มองชูเฟิงอย่างรังเกียจราวกับว่ามองมดปลวก ที่สามารถขยี้ให้ตายตอนไหนก็ได้



        " หากเจ้าไม่กล้า ก็แค่พูดมันออกมาอย่ามาพูดไร้สาระมากความ " ชูเฟิง ขยายแขนทั้งสองข้างออก และพยักไหล่ ในขณะที่ใบหน้า เต็มไปด้วยการดูหมื่น



         " ข้าไม่กล้างั้นหรอ เจ้าคิดว่าข้ากลัวสาวะอย่างเจ้างั้นหรอ ได้ วันนี้ข้าจะทำลายพลังวิญญาณของเจ้า . . . . ตามที่เจ้าต้องการ !!! " ตู่กู่ โอวหยุน กระจายแรงดันวิญญาณระดับ 8 แก่นแท้ออกมา ไปทิศทางของ ชูเฟิง



เมื่อแรงดันวิญญาณห้อมล้อมเขา ชูเฟิงสัมผัสได้ทันทีถึงพลังวิญญาณมหาศาลที่ ตู่กู่ โอวหยุน ปล่อยมา ความรู้สึกมันเหมือนว่า ถูกภูเขาลูกมหึหากดทับบนไหล่ของตัวเขา และการที่เขาจะเคลื่อนไหวคงจะเป็นไปได้ยาก



          " ถ้าหากเจ้าอยากจะทำลายพลังวิญญาณของตัวเองมากนัก เด๋วข้าจะทำให้เป็นจริงเอง แต่เจ้าไม่ต้องเหนื่อยแม้แต่น้อย เพราะข้าจะช่วยเจ้า . . . . " ตู่กู่ โอวหยุน หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ในเวลาเดียวกัน เขาก็ค่อยๆเพิ่มแรงดันวิญญาณเขาไปให้มัน แข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งขึ้น



         " บ้าจริง . . . . . ไม่คิดว่าชายคนนี้จะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้" ในขณะที่เขาถูกแรงดันวิญญาณเข้าปะทะ ชูเฟิง ได้แต่เหงื่อไหลตกดั่งห่าฝน ขาทั้งสองข้างของเขาก็ค่อยๆทรุดลง



พลังวิญญาณระดับ 8 แก่นแท้ของ ตู่กู่ โอวหยุน แน่นอนว่าเหนือกว่า หลิน หลาน หรือ หลี่ จางฉืง หรือคนอื่นๆที่เขาเจอมา ซึ่งพลังวิญญาณระดับ 9 กำเนิดของเขา ไม่อาจเทียบกับ ตู่กู่ โอวหยุน ได้เลย



        " เห้ออ ความต่างชั้นมันห่างกันเกินไป แม้ว่ามันจะเป็นการต่อสู้ระหว่างอัจฉริยะแต่มันก็ ห่างกัน 8 ระดับ นี่ไม่ใช่การประลองแล้ว "



       " ชูเฟิง มันไม่มีสมองเอาซะเลย ข้าก็พอเข้าใจความรู้สึกของเขา ที่ต้องการแก้แค้นให้ หลี่ จางฉิง แต่ภายในสถานการณ์เช่นนี้เขาคงไม่มีทางเอาชนะได้ เขาแค่รนหาที่ตายเท่านั้นถึงได้ไปท้าเดิมพันแบบนั้นกับตู่กู่ โอวหยุน!!! "



เห็น ชูเฟิง โดน ตู่กู่ โอวหยุน กดดัน ด้วยแรงดันวิญญาณทุกคนก็สามารถบอกได้ว่า พวกเขานั้นแตกต่างกันอย่างมาก ซึ่งชูเฟิงแทบจะไม่มีโอกาสตอบโต้เลยแม้แต่น้อย นี้มันเป็นการท้าทายที่เห็นผลลัพธ์ได้ชัดเจนอยู่แล้ว



        " จบซะที เด๋วข้าจะทำลายพลังวิญญาณของเจ้า!!! " ตู่กู่ โอวหยุน ที่คิดว่าตัวเองคว้าตั๋วแห่งชัยชนะไว้ในมือในตอนนี้ในดวงตาเขาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร จากนั้นเขาก็ปล่อยแรงดันวิญญาณที่แข็งแกร่งมากกว่าเมื่อก่อนออกมาจากร่าง ถาโถมใส่ ชูเฟิง



คลื่นของแรงดันที่แข็งแกร่ง ถ้า ชูเฟิง ทนรับมันไว้อย่างนั้น ไม่นานเขาก็คงกลายเป็น กองเลือด จริงๆตูกู่ โอวหยุนก็ไม่ได้แค่ต้องการทำลายพลังวิญญาณของชูเฟิงเพียงอย่างเดียว แต่เขาวางแผนที่จะเอา ชีวิต ของ ชูเฟิง อีกด้วย



ในตอนนั้น มีคนหลายคนต่างพากันถอนหายใจ ด้วยความรู้สึกเสียดาย อัจฉริยะที่หาได้ยาก อย่าง ชูเฟิง พวกเขาต่างคิดว่าชูเฟิงไม่ควรปล่อยให้อารมณ์ครอบงำ ไปท้าทาย ตู่กู่ โอวหยุน ในอนาคตของเขาคงจบสิ้นแล้ว



ในขณะที่ ทุกคนรู้สึกว่า ชูเฟิง จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย จู่ๆ ชูเฟิง ก็ระเบิดออร่าที่แข็งแกร่งออกมาจากร่างกาย ออร่านั้นพุ่งขึ้นท้องฟ้า ปกคลุมไปทั่วอากาศ วินาทีนั้น แรงดันวิญญาณของ ตูกู่ โอวหยุน ถูกพัดหายไปไม่เหลือแม้แต่น้อย



แทบจะทุกคนได้แต่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความ ช็อก เนื่องจากปัจจุบัน พลังวิญญาณของชูเฟิง ไม่ใช่อาณาจักรกำเนิดวิญญาณ แต่เขาเข้าสู่อาณาจักรแก่นแท้วิญญาณ อีกทั้งยังเป็นแก่นแท้ ระดับ 3 อีกด้วย



        " เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆชูเฟิงถึงได้เข้าสู่ระดับ 3 แก่นแท้วิญญาณ จากระดับ 9 กำเนิดวิญญาณ ได้ ? "



        " ข้ารู้แล้ว!!! มิน่าล่ะชูเฟิงถึงกล้าท้าทาย ตู่กู่ โอวหยุน แบบนั้น เขาต้องปกปิดพลังที่แท้จริงเอาไว้ให้คนเห็นว่าเขาอยู่แค่ระดับ 9 กำเนิดวิญญาณ แต่แท้จริงพลังของเขาอยู่ในอาณาจักรแก่นแท้วิญญาณระดับ 3 "



เห็นอ่อร่าที่เปลี่ยนไปของ ชูเฟิง คนที่ไม่รู้ต่างพากันคิดว่า ชูเฟิง ซ่อนความแข็งแกร่งของตัวเองเอาไว้ แต่การที่เขาเข้าสู่ระดับ 3 แก่นแท้วิญญาณตั้งแต่อายุ 16 ปี อีกทั้งบวกกับการต่อสู้ที่เหนือสามัญสำนึก ต้องทำให้ใครหลายๆคนต้องประหลาดใจอย่างมาก จนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย


         " ต้านต้าน ดูเหมือนว่าข้า ต้องยืมพลังเจ้าอีกครั้งแล้ว เพื่อจะได้รับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่งแบบนั้น "



ปัจจุบัน ชูเฟิง กำลังยืนอยู่บนเวทีการต่อสู้ ขณะที่พลังแก่นแท้ลอยอบอวลอยู่รอบๆตัวของเขา จนเสื้อผ้าถูกพัดไปมา ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นจากเดิมอย่างมาก และนั้นก็คือความแตกต่างระหว่างอาณาจักรแก่นแท้กับอาณาจักรกำเนิด



        " ชูเฟิง อย่าได้ประมาท ตู่กู่ โอวหยุน ไม่ได้เอาชนะได้ง่ายๆ หากข้าไม่ให้เจ้ายืมพลัง เจ้าคงไม่มีทางเอาชนะเขาได้แน่ " ต้านต้าน เตือนอย่างจริงจัง



        " ไม่ต้องห่วง ข้าเข้าใจดีเลยล่ะว่ายังมีสาวกอีกมากมายของสำนักหลิน หยุน ที่แข็งแกร่ง "



        " อย่าง เฟิงฮ้าว เป็นต้น หากเขาไม่กงวัลเรื่องความเป็นความตายจากการโจมตีของข้า และมีความกลัวเกิดขึ้นในจิตใจของเขา ซึ่งนั้นเป็นเหตุที่ทำให้เขาสูญเสียความมั่นใจ ข้าเกรงว่าแค่ทักษะ ท่องนภา กับ ธนูร้อยแปลง ก็คงไม่พอที่จะเอาชนะเขาได้ "



         " แต่สำหรับ ตู่กู่ โอวหยุน ไม่ว่าจะเป็นพลังวิญญาณของเขาหรือความสามารถหรือแม่แต่กระทั้งวิธีการของเขาทั้งหมดล้วนแต่เหนือกว่า เฟิงฮ้าว เขาเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งและข้าก็ไม่คิดจะประมาท แต่ไม่ว่าเขาจะแกร่งแค่ไหนข้าก็ต้องเอาชนะเขาให้ได้ในวันนี้ ไม่งั้นข้าจะไม่สามารถลบล้างความอัปยศที่เกิดขึ้นกับสำนักมังกรฟ้าได้เลย "



ทักษะการวิเคราะห์และการสังเกตุของชูเฟิงนั้นร้ายกาจอย่างมาก เมื่อเขาเห็น ตู่กู่ โอวหยุน เอาชนะ หลี จางฉิงได้ง่ายๆ เขาก็รู้อยู่แล้วว่า ตู่กู่ โอวหยุน คือคนที่ยากจะจัดการ



สำหรับระดับความยาก ก็อาจจะพอๆกับหญิงสาวชุดม่วง ที่เขาคิดว่าจัดการยากที่สุดในรุ่นๆเดียวกับ ชูเฟิง แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่า ตู่กู่ โอวหยุน จะมีวิธีการ หรือ ไพ่ตายอะไรอีก



       " เจ้าปิดบังพลังวิญญาณไว้งั้นหรอ ? ไม่แปลกใจเลยที่เจ้ากล้าอวดดีต่อหน้าข้า แต่ยังไงมันก็แค่ระดับ 3 แก่นแท้ หากเจ้าคิดว่าจะเอาชนะข้าได้ด้วยพลังวิญญาณระดับนั่น นั้นจะไม่เหลิงไปหน่อยหรือไง "



ใบหน้าของ ตู่กู่ โอวหยุน ดูสงบไปเลยหากเทียบกับหน้าของคนอื่นๆ เขาไม่ได้ตกใจมากนักกับพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นของ ชูเฟิง ถึงจะเป็นแบบนั้นสายตาของเขาก็ยังเต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะสังหารคู่ต่อสู้



        " จะเหลิงไม่เหลิง เด๋วจะได้รู้กัน!!! "



ชูเฟิง กระโจนใส่จนเกิดเส้นประกายแสงไปยังด้านหน้าของ ตู่กู่ โอวหยุน ในเวลาเดียวกัน เขาก็สร้างดาบใหญ่สีทองในมือทั้งสองข้าง เมื่อเข้าระยะประชิด ชูเฟิง ก็สับดาบทั้งสองไปที่แขนของ ตู่กู่ โอวหยุน



         " สวะอย่างเจ้า มันสมควรตายยิ่งนัก เด๋วข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มลองความแข็งแกร่งของข้า "



ขณะที่ ตู่กู่ โอวหยุน กล่าว เขาก็ไม่ได้เคลื่อนย้ายไปไหน เขายื่นมือของเขาออกมาและเหวี่ยงใส่ ชูเฟิง หมัดที่เขาต่อยออกไปมันรุนแรงและรวดเร็วอย่างมาก ซึ่งมันอาจจะทะลวงผ่านภูเขาไปเลยก็ได้



* พรึบบบบ* .



จู่ๆแสงสว่างก็ปรากฏขึ้นมาใต้ฝ่าเท้าของชูเฟิง ซึ่งทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า ภายในพริบตาเขาก็หายไป ในตอนนั้นไม่เพียงแต่เขาจะหลบหมัดที่รวดเร็วของ ตู่กู่ โอวหยุน ได้ เขาก็โผล่ขึ้นมาด้านหลังของโอวหยุนอีก จากนั้นดาบใหญ่สีทองในมือของเขาก็สับลงไปที่ตัว ตู่กู่ โอวหยุน ขณะที่ดาบกำลังจะฟาดลงมา เขาก็หันกลับมา 



         " เจ้าไม่ได้เป็นคนเดียวหรอกนะที่มีทักษะติดตัว "



ขณะที่ดาบฟาดลงมา ร่างของตู่กู่ โอวหยุนก็กลายเป็นภาพเบลอผ่านไป จากนั้นเขาก็ปรากฏขึ้นมาด้านหลังของ ชูเฟิง จากนั้นเขาก็เปลี่ยนมือของเขาเป็นหอกสีฟ้าสดใสและแทงไปที่ ชูเฟิง  เพื่อสังหาร




////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



เชิญอ่านตอนต่อไป . . . . . 

เนื่องจากจุดจบของประลองก็เป็นที่ๆรู้กัน . . . . .