วันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 296 - เปืดสุสานจักรพรรดิ



ภายในใจที่เต็มไปด้วยความโกรธของขูเฟิงเขาพุ่งเข้าไปในเต็นท์



ในตอนนั้น เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเด็กผู้หญิง 9 คนอยู่ภายในเต็นท์ พวกเด็กๆมีอายุไม่ถึง10ปี และส่วนใหญ่มีอายุประมาณ 5 ถึง 6 ปี 



ปัจจุบัน บางส่วนของเสื้อผ้าของเด็กสาวผู้ถูกถอดออก เมื่อพวกเขาร้องไห้ พวกเขาวิ่งไปทั่วเต็นท์และด้านหลังมีชายชราคนหนึ่ง เขาดูรุนแรงและหน้ากลัว กำลวิ่งไล่พวกเทออยู่



บนใบหน้าของชายชราปรากฎร้อมยิ้มที่อยาบคายและดูลามก เมื่อเขาวิ่งไล่สาว เขาก็ตะโกนว่า "อย่าหนีน้ะสาวน้อย ข้าจะให้เจ้ากินแต่ของดีๆ "



        " ให้ตายเถอะ เจ้ายังเป็นมนุษย์อยู่หรือปล่าว "



ชูเฟิงโกรธจัด เขาพุ่งไปข้างหน้าและเตะตาแก่ลงสู่พื้น หลังจากนั้น เขาก็เหวี่ยงหมัดขนาดใหญ่ไปที่หน้าลามกของตาแก่นั่น



" อ้า ! " ชู เฟิงออกหมัดอย่างแรง และทำให้ตาแก่นั่นเอาแต่ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เขาถูกต่อว รอยยิ้มที่หยาบคายพลันหายไป และคำรามถามชูเฟิงว่า " เจ้าเป็นใคร ? เจ้ากล้าต่อยข้าเหรอ โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย ! หยุดเถอะ ได้โปรด ! ! "



        " ข้าเป็นใครหนะหรอ ? ข้าคือคนที่จะฆ่าเจ้า " เขาตะโกนด้วยความโกรธ ตามด้วยหมัดที่แข็งแกร่งและแข็งแกร่งต่อยไปที่หน้าของตาแก่จนทำให้ จมูกของตาแก่แหว่ง คางแตก ฟันบนและล่างถูกทำลาย สุดท้ายศรีษะของเขาก็แหวะออก



เพื่อหลีกเลี่ยงความกลัวในจิตใจของเด็กสาว ูเฟิงไม่ได้ใช้วิธีที่ทำให้มีเลือด จากที่เขาโกรธ เขาใช้ต้านต้านสูบพลังของตาแก่นั่นจนเหือดแห้งขณะที่เขายังมีขีวิตอยู่ 



หลังจากที่จัดการกับผู้เชื่อมต่อฯชุดเทาเสร็จ  ชูเฟิง หันหัวกลับไปมองที่กลุ่มของเด็กสาว  เขาพบว่าในตอนนั้น พวกเขาทั้งหมดที่พวกเขากำลังยืนอยู่ สายตาของพวกเขามีน้ำตาและปรากฎความกลัว บนใบหน้ายุ่งเหยิงของพวกเขา



อย่างไรก็ตาม  ในสายตาของพวกเขากลับไม่ได้กลัวชูเฟิง และคิดว่าชูเฟิงจะไม่ทำร้ายพวกเขา และมาเพื่อช่วยพวกเขา



        " พวกเธอมาจากหมู่บ้านใกล้ภูเขาใช่ไหม? ชู เฟิงเอ่ยปากถาม



        " อืม . . . . . . " เด็กหญิงตัวน้อยพยักหน้าและหัวของพวกเขา ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ดูน่ารักมาก



       " ใครคือ หนิวหนิ่ว ? " ชู เฟิงกวาดสายตาไปที่สาวน้อย  และหวังว่าเด็กผู้หญิงที่ชื่อ หนิวหนิ่ว จะยังมีชีวิตอยู่ เพื่ออย่างน้อยจะได้อธิบายต่อ หนิวจื่อ และ ฮูจื่อได้



       " ข้าคือ เหนี่ยวเหนี่ยว " จู่ๆ ก็มีเสียงขึ้นมาและเด็กสาวก็ก้าวออกมาแม้เทอจะสวมเสื้อผ้าที่ขาดรุริ่งก็ไม่สามารถส่งผลต่อความน่ารักของเทอ ดวงตาที่โตและบริสุทธ์



         " เจ้าคือ หนิวหนิ่ว ? "ชูเฟิงลุกขึ้นถามจากที่ตรึงเครีบดก็เริ่มผ่อนคลาย



         " อืม . . . . . . พี่ชาย ท่านรู้จักข้าหรอ? " เหนี่ยวเหนี่ยว ตอบกลับทันทีที่เทอได้ยินเสียง



ข้าไม่รู้จักเจ้าหรอก พี่ชายของเจ้าขอร้องให้ข้ามาพาตัวเจ้ากลับ ชูเฟิง ยิ้มขณะที่เขาลูบหัวเล็กๆของเหนี่ยวเหนี่ยว เขาพบว่า สาวน้อยก็ค่อนข้างน่าพอใจ



หลังจากนั้น ด้วยวิธีพิเศษ ชูเฟิง แอบนำกลุ่มของสาวน้อยออกจากเมืองเต่าทมิฬ แล้วเขาก็เรียกนกอินทรีหัวขาวลงมาและช่วยสาวน้อยทั้งหมดขึ้นไป



       " เสี่ยวไป๋ พาพวกเขากลับไปที่หมู่บ้านที่เราไปวันนี้” ชูเฟิงคุยกับนกอินทรีหัวขาว หลังจากได้ยินคำพูดของ ชูเฟิง ขาวน้อยก้พยักหน้าอย่างฉลาด



หลังจากการแสดงออกของขาวน้อย ชูเฟก็พอใจมาก นั่นคือเหตุผลที่เรียกขาวน้อย แม้ว่าเขาจะมีทักษะล่องนภา ชูเฟิงยังคงชอบใช้ขาวน้อย เป็นพาหนะในการเดินทางของเขา ไม่ใช่แค่ประหยัดพลังงาน และเพราะเสี่ยวไป๋นั้นฉลาด



หันกลับไปมอง ชูเฟิงก็พบว่า เด็กสาวเหล่านั้นไม่กล้าเงยหัวและไม่กล้าขยับ



แต่หนิวหนิ่วแตกต่างออกไป ในตอนนั้น เธอนั่งอยู่บนต้นคอของเสี่ยวไป๋อย่างกล้าหาญ เทอหันเอวเล็กๆของเทอกับมาตาโตและไร้เดียงสาของเทอมองที่ชูเฟิง



       " พี่ชายไม่ไปกับเราหรอ?ทันใดนั้นเอง เสียงของ หนิวหนิ่ว ก็ดังออกมา



       " ข้ามีบางอย่างต้องทำ ดังนั้นข้าไม่สามารถไปกับพวกเจ้าทั้งหมดได้" ชูเฟิงยิ้ม แล้วเขาก็เอาทองจากถุงจักรวาล ที่เขาขโมยมาจากเมืองเต่าทมิฬ



หลังจากยื่นทองให้หนิวหนิ่ว ชูเฟิงยังสั่งให้เธอนำทองไปให้พ่อแม่พวกเขาอย่างรวดเร็ว  นอกจากนี้เขายังสั่งให้เธอฝึกฝนการต่อสู้กับพี่ชายของเทอเมื่อโตขึ้น



หนิวหนิ่วค่อนข้างฉลาดเทอพยักหน้า และตอบ เขาจดจำคำพูดทั้งหมดของชูเฟิงไว้ในใจ ชูเฟิงกำลังจะส่งพวกเขากลับไป หนิวหนิ่ว  ก็ถามขึ้นมาว่า " พี่ชายชื่ออะไรเหรอ "



หลังจากที่ได้ยิน  ชูเฟิงลังเลนิดหน่อย เขาคิดว่าดีหรือไม่ดีที่จะบอกหนิวหนิ่วเรื่องชื่อของเขา แต่หลังจากเห็นความกระหายคำตอบภายในดวงตาของเทอ   ชูเฟิงยังคงยิ้มและตอบว่า " ชูเฟิง "



          " พี่ใหญ่ ชูเฟิง ข้าจะจดจำท่านตลอดไป " หนิวหนิ่วยิ้มหวานพร้อมกล่าวกล่าว



หลังจากส่ง หนิวหนิ่วว และคนอื่นๆไป ชูเฟิงก็แอบกลับเข้าไปในที่พักของผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณ เขาก็สวมเสื้อคลุมและป้ายชื่อโลกวิญญานในขณะตอนกลางดึก พร้อมกับแฝงตัวเข้าไปในกองทัพของคฤหาสน์องค์ชายกิเลน



ชูเฟิง ต้องการเปิด ทางเข้าของสุสานจักรพรรดิเพื่อค้นหาสมบัติภายใน แต่เขาก็รู้ว่ามันมีอันตรายมากภายในสุสานจักรพรรดิ  ด้วยความแข็งแกร่งของคนเดียวมันค่อนข้างที่จะยุ่งยาก ดังนั้น ในเมื่อมีคนจากคฤหาสน์องค์ชายกิเลน มีหรือที่เขาจะไม่ใช้มัน ชูเฟิงเตรียมใช้พวกเขาเพื่อเปิดทางหากมีอันตรายใดพวกเขาก็ต้องสังเวยเป็นคนแรก 



ถ้าคนที่อยู่ที่นี่ตายหมดชูเฟิงก็ไม่เสียใจ เพราะคนจากคฤหาสน์องค์ชายกิเลน ในเวลานี้พวกเขาถูกส่งมากจาก ตระกูลหลิน   ชูเฟิงไม่ชอบใจคนของตระกูลหลิน จึงอยากจะให้พวกเขามั้งหมดตาย 



อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ชูเฟิง รวบรวมกองทัพของคฤหาสน์องค์ชายกิเลนเมื่อเปิด ทางเข้ากลางดึก นั่นทำให้หลายคนไม่พอใจ



เมื่อชูเฟิงจัดขบวน ก็มีบางคนเริ่มกระซิบและแอบบ่นชูฟงคือการเกิด 



          " บ้าอะไรเนี่ยตาแก่โรคจิตอีกแล้ว เรียกเราออกมาในเวลาแบบนี้ . . . . . . .  "



          " ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีเขาอาจจะทำให้เด็กผู้หญิงตัวน้อยตาย และเพราะเขาเบื่อ เขามาเพื่อทรมานเรา



          " บ้าเอ้ย เขาเป็นพวกโรคจิต ทำไมคฤหาสน์องค์ชายกิเลนของเราสนับสนุนสัตว์ประหลาด ? "



          " ชู่ เงียบๆ ตระกูลหลินของเราต้องพึ่งพาเขาในการรักษาตำแหน่งในคฤหาสน์องค์ชายกิเลน เราต้องดูแลเขาให้ดี "



ชู ฟงไม่ได้สนใจการสนทนาของคนพวกนั้ย เพราะคนที่ถูกด่าไม่ใช่เขา แต่เป็นตาแก่โรคจิต



หลังจากที่วางของ ชูเฟิงอัขระ และถอดรหัสจากนั้นก็เสร็จจากคำแนะนำของ ต้านต้าน และตอนนั้น มันเริ่มหมุนไปรอบ ๆ



การก่อตัวของแสงขนาดใหญ่เปิดออก มันเหมือนพระอาทิตย์ขึ้น มันสว่างปกคุมทั่วผืนดิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสัญลักษณ์แปลกๆ ราวกับว่าพวกเขามีชีวิตและถูกผนึกไว้ทางเข้านี้



พวกเขาก็มองตาแก่ผู้คุมวิญญานด้วยสายตาเปลี่ยนไป ปัจจุบัน หลายคนถอนหายใจในความชื่นชม



        " ชิส์ ข้าว่าเขาโกหก . จากที่ข้าเห็นข้าไม่คิดว่าเขาจะสามารถปิดทางเข้าโลกวิญญานได้ ถ้าเขาทำได้ทำไมเขาไม่เปิดให้เร็วกว่านี้หละ เหตุผลอะไรทำไมถึงต้องรอตั้งนาน จนบางคนรู้สึกว่าเขาไม่สารมาถเปิดทางเข้าโลกวิญญานได้  "



***** ฟู่วว *****



แต่ตอนนั้น แสงจากการก่อตัวและจิตวิญญาณก็หดตาม เหมือนฤดูใบไม้ผลิ ไหลย้อนกลับ  และเพิ่มขึ้นเป็นทางเข้าของโลกวิญญาณ  ในตอนนั้น ก็กลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่



ในเวลานั้น ทุกคนก็อึ้งและตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้ " มันเปิดแล้ว ! ! "


//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


แปลโดยคุณ#Jame Jry'p