วันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 318 - เส้นทางแห่งการสูญสิ้น



   "สวรรค์! นี่...นี่่...นี่ มันเกิดอะไรขึ้นกัน"



   "ใครกันที่ทำแบบนี้ ?"



เมื่อ หยาน หยางเทียน และเหล่าอาวุโสที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักหลิงหยุนกลับมาและเห็นสภาพปัจจุบันของสำนักหลิงหยุน ปรากฏใบหน้าซีดขาวปนกับความโกรธและความเศร้าโศกข้างในดวงตา



แม้ว่าปัจจุบันสำนักหลิงหยุนไม่ได้ถูกทำลายลงอย่างราบคาบ แต่มันก็มากเกืนกว่าที่คาดไว้ และที่สำคัญโดยเฉพาะพื้นที่หลัก สถานศักดิ์สิทธิ์ที่ลุงทุนมากที่สุดได้ถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์



ศพของศิษย์หลักและผู้อาวุโสกระจายทั่วทุกพื้นที่และที่ไม่อาจทนดูได้ก็คือสภาพที่น่าอนาถ บางคนที่รอดก็ต้องกลายเป็นคนพิการ ทักษะการต่อสู้และทักษะลับของพวกเขานั้นถูกทำลาย ทุกสิ่งอย่างไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามในราชตำหนักล้วนถูกทำลายจนหมดสิ้น



อย่างไรก็ตาม ยังมีคนจำนวนน้อยที่รอดหรือบาดเจ็บ ภายในพระราชตำหนัก ก็ยังมีแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสและเหล่าปราการ แล้วใครกันที่มีสามารถพอที่จะฆ่าคนเหล่านี้ได้ 




คนจำนวนมากหลบหนีออกจากสำนักหลิงหยุนเพราะว่าพวกเขากลัวจะติดร่างแหไปด้วย คนที่อยู่ ณ ปัจจุบันได้ช่วยรักษาชีวิตอย่างเร่งด่วน โดยผู้อาวุโสเป็นผู้สั่งการ



       "เร็วเข้า รีบเข้าไปช่วยเหลือ!" หลังจากตกตะลึงสักพัก หยาน หยางเทียนค่อยๆกลับมามีสติ และตะโกนสั่งการและจากด้านบน กลุ่มคนที่อยู่บนอินทรีหัวขาวรีบลงมาช่วยเหลือคนที่ยังไม่เสียชีวิต



อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาสั่งให้คนอื่นๆช่วยเหลือ หยาน หยางเทียน ค่อยๆลงมาจากท้องฟ้า เขาไปทั่วทุกพื้นที่ที่ถูกทำลายเขาไม่พูดแม้แต่คำเดียว และค่อยๆจมลงเข้าสู่ความเงียบ



        "เรียน ท่านเจ้าสำนัก นี่มันไม่ดีแน่กว่าครึ่งของสำนักศิษย์หลักและผู้อาวุโสได้เสียชีวิต และแม้กระสั่งทรัพยากรยังถูกปล้นไปหมดไม่เหลืออะไรไว้เลย "องครักษ์วิ่งมาอย่างตื่นตระหนก



เพราะเวลานี้ สำนักหลิงหยุนนั้นเสียหายอย่างมหาศาล ศิษย์หลักและผู้อาวุโสหลักที่มีฝีมือล้วนต่างถูกฆ่า แม้แต่ทรัพยากรการเงินที่ได้รับการสะสมหลายต่อหลายปียังถูกขโมยไป และเคล็ดวิชาที่สะสมก็ถูกเผาทำลายเช่นกัน



สำนักหลิงหยุนนั้นถือเป็น#1 ของอาณาจักรมังกรฟ้า แต่กับพังพินาศย่อยยับ



นอกจากเสียหายอย่างหนักแล้ว อาจจะทำให้เกิดอันตรายยิ่งขึ้นถ้าหากเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไป สำนักหลิงหยุนจะกลายเป็นตัวตลกของอาณาจักรมังกรฟ้า



       " มันเป็นใคร? ที่ทำเช่นนี้?!ข้าจะถลกหนังเลาะเส้นเอ็นและสับมันเป็นหมื่นๆชิ้น!" ทันใดนั้น 
หยาน หยางเทียนตะโกนลั่น เสียงของเขากระจายออกไปนับ100ลี้ และทุกๆคนรับรู้ได้ถึงความโกรธของเขา



       "ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ข้าน้อยรู้ว่าใครทำ ข้าน้อยรู้ว่าใครทำ!" ทันทีทันใด ผู้อาวุโสคลานมา ใบหน้าแฝงไว้ด้วยความหวาดกลัว



พวกเขาพยุงคนนั้นขึ้นมา เพราะเขาเป็นที่รู้จักกันดีในพื้นที่หลัก



แต่ในปัจจุบัน ผู้อาวุโสได้รับบาดเจ็บสาหัส การเพาะปลูกของเขาถูกทำลายและเส้นชีพจรก็อ่อนลงเต็มที อย่างไรก็ตามผู้อาวุโสยังคงมีสติอยู่



        "ผู้อาวุโสหลิวใครมันทำกับพี่แบบนี้?" ในขณะนั้นก่อนที่
หยาน หยางเทียนจะอนุญาติให้พูด องค์รักษ์นั้นทนไม่ไหว พวกเขาเดินไปใกล้ๆและถามว่าใครทำ



        "มัน คือ ชู...ชู...ชูเฟิง!"ผู้อาวุโสหลิวได้เอ่ยชื่อชูเฟิงด้วยแรงที่อ่อนล้า




        "อะไร? ชูเฟิง เป็นมันงั้นหรอ?"หลังจากได้ยินชื่อนั้น ไม่ใช่แค่คนๆเดียวที่เปลี่ยนไป แต่คนที่ได้ยินทั้งหมดล้วนเปลีย่นไป หลังจากนั้น ยามคนอื่นๆได้ถามอีกครั้งนึง "นอกจากชูเฟิงแล้ว ใครอีก? ใช่ ฉี เฟิงหยางรึไม่?



        “ไม่ ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว ชูเฟิงแค่คนเดียว ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือมัน มันเป็นปีศาจที่นี่กลัวที่สุด ที่ผมเคยเห็น "หลังจากคำพูดนั้น ร่างของผู้อาวุโสหลิวก็
ล้มลงบนพื้นพร้อมกับสิ้นลมหายใจ [ T/N ขี้เกียจหายใจ ]



* ต๊อก ต๊อก *



ณ ตอนนั้น หลายๆคนในที่เกิดเหตุก้าวถอยหลัง และพวกเขาก็ตกใจเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงขาทั้งสองอ่อนระทวยซะตรงนั้น พวกเขาล้มแพละกับพื้น บนใบหน้าของพวกเขามีร่องรอยความหวาดกลัว



แต่ผ่านไปสักพักหลังจากได้ยินข่าวที่น่าตกใจเช่นนี้ ทุกคนก็จ้องมองไปที่ ยัน หยางเทียนเจ้าสำนักหลิงหยุน ความกล้าก็เพิ่มขึ้นภายในหัวใจ



     " สำนักหลิงหยุนถูกทำลาย มันถูกทำลายโดยมือของข้า ข้าหยาน หยางเทียน ไม่ใช่เจ้าสำนักอีกต่อไป ข้ามันไม่คู่ควร ข้าปกป้องพวกเขาไม่ได้ จึงทำให้คนมากมายต้องตายไปแบบนี้"



อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นใบหน้าของหยาน หยางเทียนคล้ายขี้เถ้าเขาบ่นกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มที่ขมขื่น และค่อยๆเดินไปด้านนอกของสำนักหลิงหยุน



       "ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ท่านทำอะไร?"



เห็นได้ชัดว่า ทุกๆคนดูตกใจ เพราะปัจจุบันพวกเขามองเห็นว่า หยาน หยางเทียนนั้นอยู่ในภาวะสับสน แต่เขาเป็นหัวใจหลักของสำนักหลิงหยุน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขาในเวลานี้ ใครจะเป็นควบคุมสถานการณ์ พวกเขาควรจะทำอย่างไร? ใครที่สามารถแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาได้?



แต่ หยาน หยางเทียนไม่แม้แต่จะสนใจเกี่ยวกับผู้อาวุโสที่ติดตามเขามาด้านหลัง เขาเดินไปทางทิศตะวันตก หลังออกจากสำนักหลิงหยุน เขาก็หยุดเดินเพื่อพูดกับคนที่อยู่ด้านหลัง



       "ทุกๆคน ออกไป!!! ตัดความสัมพันธ์กับสำนักหลิงหยุดซะถ้าหากชูเฟิงกลับมาอีก ในตอนนั้นจะไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้แม้แต่ชีวิตก็จะไม่เหลือ หากขืนยังอยู่ในสำนักครอบครัวของพวกเจ้าก็จะได้รับผลกระทบ "



หลังจากพูดประโยคเหล่านั้นจบ หยาน หยางเทียนโดดขึ้นสู่ท้องฟ้าและบินไปทางเส้นขอบฟ้าตะวันตก ไม่ว่าผู้พิทักษ์หรือผู้อาวุโสจะตะโกนเท่าไหร่ เขาก็ไม่แม้แต่จะหันหัวกลับมา



เรื่องในวันนี้กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นเรื่องที่ตกตะลึงที่สุดในอาณาจักรมังกรฟ้า



ชายหนุ่มที่ฆ่า ตู๋กู่ โอวหยุนและได้รับชื่อเสียงในการชุมชุมร้อยสำนัก เขายังเป็นคนช่วย ฉี เฟิงหยางด้วยตัวเองจากพื้นที่ของคฤหาสน์องค์ชายกิเลนโดยพึ่งพาอำนาจของเขาเอง อีกทั้งยังได้ทำลายสำนักอันดับ 1 ในอาณาจักรมังกรฟ้า ฆ่าศิษย์หลักและผู้อาวุโส จนสั่นคลอนรากฐานมหาอำนาจ


///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


แปลโดยคุณ#Thampaphon Worawanawong