วันพฤหัสบดีที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 339 - หนุ่มน้อยอัจฉริยะ




ชูเฟิงจับเขาของมังกรในขณะที่เขากำลังขี่มังกรอยู่ด้วยความเร็วที่สูงมากทำให้เขาเคลื่อนตัวไปอย่างรวดเร็วในพระราชวังแก่นแท้ ความเร็วของชูเฟิงสูงมากจนกระทั่งกลไกในพระราชวังแก่นแท้ไม่ทันได้ตอบสนองชูเฟิงก็ได้ผ่านไปแล้ว



อย่างไรก็ตาม พระราชวังแก่นแท้นั้นใหญ่มาก แม้ว่าเขาจะเดินทางอย่างรวดเร็วและหลบจากกลไกมา เขาก็ยังรู้สึกว่ายังเหลือระยะทางอีกมากมายสำหรับพระราชวังแก่นแท้นี้



2ชั่วโมง หลังจากชูเฟิงได้เข้ามาในราชวังแก่นแท้ ถึงแม้เขาจะบินด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้ แต่เขาก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะเจอจุดหมายของพระราชวังแก่นแท้



ชูเฟิงสงสัยว่า พระราชวังแก่นแท้นั้นอาจจะใหญ่กว่านครอันทรงเกียรติ แสดงให้เห็นความพยายามของบรรพบุรุษของพวกเขาที่ขุดมันได้ลึกขนาดนี้



และหลังจาที่ได้เดินทางอย่างรวดเร็ว ด้านหน้าของชูเฟิงนั้นไม่มีกลไกใดๆเลย แต่เป็นโลกใต้ดินที่กว้างมากและเขาไม่สามารถบอกว่าจะไปต่อทางไหนได้



สิ่งที่ชูเฟิงปวดหัวที่สุดคือ ในที่นี้เข็มทิศโลกวิญญาณไม่สามารถใช้ได้ และพลังวิญญาณของเขาก็ไม่ได้มีประโยชน์ใดๆในตอนนี้เลย และอีกอย่างคือที่แห่งนี้นั้นไม่สามารถเห็นพระอาทิตย์ได้จึงยากที่จะหาทางออก



         " บัดซบ นครอันทรงเกียรติต้องการทำอะไรกันแน่ การทดสอบนี้จะมีคนผ่านไปได้จริงๆหรือ "



ชูเฟิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะเขาไม่สามารถบอกได้ว่าทางไหนคือทางที่ถูกต้องและหากเขาพบมันก็เป็นการยากสำหรับคนที่ตามหลังเขามาในการหาทางเมื่อพวกเขามาที่นี่



ดังนั้นชูเฟิงจึงคิดว่า แม้พวกเขาจะผ่านกลไกเหล่านั้นมาได้ ถ้าพวกเขาต้องการผ่านการทดสอบภายในเวลาที่จำกัดไว้นั้น มันคงเป็นเริ่องยากมากแน่นอน



ชูเฟิงไม่ได้สนใจเกี่ยวกับคนอื่นๆ แต่สิ่งที่เขากังวลคือการออกจากตรงนี้เขาต้องการเป็นอันดับ1 และต้องการของรางวัลพวกนั้น



         "ชูเฟิงเจ้าไม่ต้องวิตกไป ข้าแน่ใจว่าเฒ่าลามกก็ต้องติดอยู่ในที่แห่งนี้เช่นกัน ตอนนี้เจ้าต้องเดิมพันกับโชคชะตาของเจ้าแล้ว "



        "ตราบใดที่ความเร็วของเจ้ายังไม่ตก มันคงไม่ยากเท่าไหร่ที่เจ้าจะหาทางออก แต่ถ้าเจ้าต้องการเป็นที่ 1 นั้นเจ้าต้องพึ่งดวงของเจ้าแล้ว " ต้านต้าน พูด



        "อืม ข้าจะเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ไม่ได้ สำหรับลูกแก้วแก่นแท้ นั้นข้าคงต้องลองเดิมพันกับโชคชะตาดู ". ชูเฟิงพูดจบ ก็รีบเข้าไปลึกในโลกใต้ดินอันกว้างใหญ่ เขารู้สึกเหมือนเป็นแมลงวันหัวขาดที่บินสุ่มในโลกแบบนี้



* ตูมตูมตูม * สักพักเขาได้ยินเสียงระเบิดดังมาจากไกลๆเป้นเสียงที่ดังมาก ชูเฟิงคาดเดาว่า มีผู้เชี่ยวชาญกำลังต่อสู้กันอยู่



          "มีใครบางคนเข้ามาก่อนข้าแน่นอน ทำไมถึงมีการต่อสู้ที่นี่ หรือว่าพวกเขาพบทางออกแล้วและพวกเขาสุ้กันเพื่อแย่งกันออกไปเป็นอันดับแรก " หลังจากได้ยินเสียงดังชูเฟิงไม่ได้ตื่นตระหนก เขาได้แต่แอบยิ้มและวิ่งไปยังทิศของเสียง



ในขณะเดียวกันเขาได้ใช้พลังวิญญาณวางรอบๆตัวเขา เพื่อปิดกลิ่นอายของเขา และถ้าไม่สังเกตก็ไม่อาจเห็นชูเฟิงได้ มันเป็นรูปแบบวิญญาณที่มีแต่ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดเทาขึ้นไปนั้นจึงจะสามารถวางได้



และชูเฟิงเข้าไปใกล้ก็พบว่าเสียงนั้นหายไปแล้ว ในสถานการณ์แบบนี้ชูเฟิงไม่กล้าปล่อยพลังวิญญาณเพื่อนตรวจสอบเขาต้องปิดบังกลิ่นอายของเขาไว้ ตอนนี้เขาทำได้เพียงใช้ตาของเขาเพื่อจ้องมองดู



          "นี่มันอะไรกัน!" เมื่อเขามาใกล้เขาก็ต้องตกใจมากที่ได้เห็นบางอย่างตรงหน้าเขา



ในตรงหน้าเขาห่างออกไปมีประตูขนาดใหญ่สวยงามอยู่ ไม่ต้องสงสัยนี้คือประตูที่ใช้ออกไปจากพระราชวังแก่นแท้นี้อย่างแน่นอน



และใกล้ๆประตูนั้นมี 2 คนนั้นกำลังต่อสู้กันอยู่เห็นได้ชัดว่าทั้ง 2 นั้นกำลังต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงการเข้าประตูไปเป็นคนแรก



หนึ่งในนั้นคือชายชราที่มีรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้า เขาคือเฒ่าลามกนั่นเอง



แต่ที่ชูเฟิงตกใจคือคนที่กำลังรับมือกับเฒ่าลามกนั้นเป็นชายหนุ่มคนนึง



ชายหนุ่มคนนั้นสง่างามมาก เครื่องแต่งกาย ใบหน้าที่หล่อเหลา และลักษณะอ่อนโยน ดูๆแล้วเขามีอายุพอพอกับชูเฟิง ใบหน้าของเขาไม่ได้มีการแสดงออกถึงความหวาดกลัวต่อ หวัง เฉียงแม้แต่น้อยเลย



        "ฮ่า ๆ ข้าไม่เคยคิดว่าจะมีอัจฉริยะเช่นเจ้าที่จะรับมือข้าได้ ปรากฏอยู่ในทวีปเก้าอาณาจักรเลย เจ้าหนู เจ้าชื่ออะไร อาจารย์ของเจ้าคือใคร และเจ้ามาจากที่ไหนหรือ "



เฒ่าลามก จู่ๆ หัวเราะแต่สายตาของเขาไม่ได้ประเมินเด็กหนุ่มตรงหน้าต่ำไป เขากำลังมองหาจุดอ่อนของคู่ต่อสุ้ตรงหน้าเขา



       "ท่านยังไม่ดีพอที่จะรู้นามของข้าหรอก ท่านยังไม่ถึงเกณฑ์ที่ทำให้ข้าสนใจได้เลย ".



       "น่าผิดหวังจริงๆ สรุปว่าเฒ่าลามกนั้นทำได้เพียงแค่ข่มเหงผู้อ่อนแอสินะ น่าผิดหวังจริงๆ " มุมปากของชายหนุ่มคนนั้นเผยอขึ้นเป็นลอยยิ้มเย็นชา และสายตาของเขาพลันดูถูกเฒ่าลามก



       "เจ้าเด็กเหลือขอ วันนี้ข้าจะให้บทเรียนแก่เจ้า "



เมื่อถูกเหยียดหยามโดยเด็กคนหนึ่ง เฒ่าลามกจึงโกรธมาก เขาปล่อยกลิ่นอายระดับอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ออกมาทำให้บรรยากาศเปลี่ยนแปลง พื้นใต้เท้าเขาปรากฏรอยแตกขึ้น



กลิ่นอายของเฒ่าลามกนั้น เหนือกว่า หยาน หยางเทียน และ หลิน โม่หลี่ด้วยซำไป แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในระดับ 1 เหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งของเฒ่าลามกนั้นบอกได้ว่าเหนือกว่ามาก



        "ฮึ่ม ท่านได้ทำสิ่งที่เลวร้ายและทิ้งจิตสำนักไปหมดแล้ว เช่นนั้น ข้าจนเป็นคนดำเนินการลงโทษต่อความช่วยร้ายเช่นท่านเอง "



อย่างไรก็ตามเขาต้องเผชิญกับเฒ่าลามกที่กำลังบ้าคลั่ง ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเบาๆแล้วสะบัดแขนเสื้อเขา พลังอำนาจแก่นแท้วิญญาณ ลุกท่วมตัวเขาทันที



         "ระดับ 9 แก่นแท้วิญญาณ" ชูเฟิงตกใจมาก เขาไม่คิดว่าชายหนุ่มที่รุ่นราวคราวเดียวกับเขานั้นจะมีการบ่มเพาะถึงระดับนี้



แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นหลัก สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ พลังแก่นแท้ของเขาสามารถต้านทาน พลังระดับอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ของเฒ่าลามกได้



2 พลังมหาศาลที่ไม่ปรากฏรูปร่างอากาศปะทะกัน ก่อให้เกิดแรงระเบิดจากอากาศเป็นเสียงดังก้อง และตรงกลางจุดปะทะนั้นได้ระเบิดขึ้นส่งผลให้มันพัดหินและดินกระเด็นไป ชายหนุ่มคนนั้นได้ใช้พลังแก่นแท้วิญญาณของเขา ปะทะกับ พลังระดับอาณาจักรวิญญาณสวรรคฺได้อย่างสูสี



         "ชูเฟิงใช้จังหวะนี้แอบเข้าไปซะ แล้วรางวัลสำหรับคนแรกจะเป็นของเจ้า!"



ชูเฟิงที่ถูกดึงดูดโดยการต่อสู้ระหว่างทั้ง2 นั้นกำลังดูการต่อสู้อย่างใจจดใจจ่อ แต่จู่ๆก็มีเสียงของต้านต้านดังเข้ามาในหูของชูเฟิง



/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


Haridsada Karakete