วันศุกร์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 340 - สายเลือดราชวงศ์



เสียง ต้านต้านดังออกมาเตือนให้ชูเฟิงหลุดออกจากภวังค์



แม้ว่าทั้ง2จะแข็งแกร่ง แต่การปะทะกันอย่างรุนแรงครั้งนี้ทำให้เขาไม่สามารถสังเกตุชูเฟิงได้



ในตอนนี้ชูเฟิงสามารถผ่านไปได้ ถ้าชูเฟิงสามารถต้านแรงกดดันจากทั้ง2ได้ จะทำให้ชูเฟิงเข้าไปเป็นอันดับแรก และได้ลูกแก้วแก่นแท้ทั้งหมด 1 หมื่นเม็ด



        "ข้าต้องขอโทษท่านทั้ง 2 จริงๆ!"



ชูเฟิงไม่ลังเล เดินไปข้างหน้าและระมัดระวังการปะทะและสิ่งต่างๆที่เขาต้องผ่าน เขาต้องการเดินไปที่ประตูทางออกของพระราชวังแก่นแท้



แต่รัศมีการปะทะของพวกเขานั้นกว้างจริงๆมันกว้างถึงทางออก ในช่วงนั้นชูเฟิงงต้องเสี่ยงต่อการถูกพบตัวโดยพวกเขา และถูกดึงเข้าไปในแรงกดดันจากการปะทะจากทั้ง 2



         "แรงกดดันจากทั้ง2นั้นแข็งแกร่งเกินไป หากพวกเขาเพ่งแรงกดดันมาทางข้า ข้าเกรงว่าแม้กระทั่งข้าที่ยืมอำนาจจากต้านต้านก็ไม่อาจต้านทานได้ไหว "



ชูเฟิงกัดฟันแน่น และเรียกใช้พลังวิญญาณทั้งหมดสร้างรูปแบบอำนาจวิญญาณปกคลุมร่างกายเขา หากรุปแบบนี้ถูกทำลาย พวกเขาต้องเห็นชูเฟิงแน่นอนและถ้าเขาพบชูเฟิง เขาอาจจะต้องตายก็เป็นได้



แต่โชคดีที่การต่อสู้ของพวกเขาอยู่ไกลเล็กน้อย จนที่สุดชูเฟิงก็สามารถเดินมาตามเส้นทางไปยังทางออกและมาถึงประตูขนาดใหญ่



ในด้านหน้าของประตูนั้นมีที่แท่นหยกสีเขียวตั้งอยู่ และบนนั้นมีตราสีทองติดอยู่ ตานั้นมีตัวอักษรเขียนว่า อันทรงเกียรติอยู่ เห็นได้ชัดว่า เป็นตราของนครอันทรงเกียรติ



ตราของนครอันทรงเกียรติที่ติดอยู่กับแท่นหยกนั้นเหมือนเป็นกุญแจ หากเขาดึงตราอันทรงเกียรติออกจากแท่นนั้นประตูขนาดใหญ๋นี้ก็จะเปิดขึ้น



แต่นั่นก็ไม่ได้สำคัญ ส่วนที่สำคัญที่สุดคือถุงจักรวาลด้านหลังตราอันทรงเกียรติ หลังจากยกถุงจักรวาลขึ้นและเปิดดูก็พบลูกแก้วโปร่งแสงเป็นผลึกหล่นลงมาบ่นฝ่ามือชูเฟิง



ลูกแก้วนี้สวยงามมากและมีอำนาจแก่นแท้อย่ภายใน บางทีลูกแก้วแก่แท้วิญญาณลูกเดียวอาจจะมากกว่ายาแก่นแท้คุณภาพสูงหลายร้องยเม็ด



         "ฮ่าๆๆ นี่คือลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณสินะ ดีจริงๆ! " ชูเฟิงตื่นเต้นมากเพราะในกระสอบนั้นยังมีลูกแก้วแก่แท้วิญญาณอีก 9999 เม็ด



         "ฮ่า ๆ ชูเฟิงดึงตราออกมาและออกจากที่นี้ซะปล่อยให้ทั้ง 2 นั้นสู้กันต่อไป " ต้านต้านพูดอย่างมีความสุข



         "ไม่หรอก ถ้าข้าออกไปตอนนี้ทุกคนจะรู้ว่าข้านั้นเป็นคนแรกที่ผ่านไปได้และจะดึงดูดความสนใจจากคนจำนวนมาก และเป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับข้า "



         "ที่สำคัญที่สุดคือ ทั้ง2 คนนั้นจะรู้ว่าข้าฉวยโอกาสระหว่างที่พวกเขากำลังต่อสู้ ออกไป "



         "ตอนนี้ข้านั้นกำลังหงุดหงิดกับคนตระกูล เจี้ย อยู่จึงไม่สามารถสร้างศัตรูที่แข็งแกร่งเพิ่มเติมได้ ในอนาคตเมื่อข้าเข้าไปในหุบเขาพันปีศาจ ข้าอาจถูกพวกเขาฆ่าตายได้ "



         "แล้วตอนนี้เจ้าคงไม่คิดจะยกลูกแก้วแก่นแท้พวกนี้ให้แก่พวกเขาใช่หรือไม่ "



         "มีทางเดียวเท่านั้นคือ ทำเป็นไม่รุ้ไม่ชี้ แล้วกลับไปที่ที่ข้าผ่านมา " ชูเฟิงพูดพลันเก็บถุงจักรวาลและมุ่งหน้าไปยังที่ที่ทั้ง 2 นั้นต่อสู้กันอยู่



         "อย่าดีกว่า มันอันตรายเกินไป เจ้าไม่มีความจำเป็นที่ต้องเสี่ยงชีวิตตัวเองเช่นนั้น " ต้านต้าน เตือน



         "ไม่ต้องกังวล ข้ามีทักษะมังกรทะยานผ่านเก้าสวรรค์ถ้าข้าถูกพบตัวข้าจะรีบหนีออกไปทันที ถ้าข้าไม่ถูกพบข้าจะหลีกเลี่ยงจากการเป็นศัตรูจากทั้ง 2 ได้ "ชูเฟิงพูด



หลังจากที่ต้านต้านได้ยิน เธอก็รู้สึกว่าความคิดชูเฟิงสมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน ถ้าเขาออกไปจากที่นี่ก็จะสร้างศัตรูที่แข็งแกร่ง เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงในอนาคตความคิดเขาจึงเหมาะสมที่สุดแล้ว



         "อ่า!"



แต่เช่นเดียวกับตอนมา ชูเฟิงพบคลื่นที่รุนแรงออกมาเป็นระลอกๆ ชูเฟิงพบว่าร่างของเฒ่าลามกนั้นมีเลือดเปื้อนเขาอยู่แขนข้างหนึ่งของเขาขาด



มองกับไปที่ร่างของชายหนุ่มนั้นยังคงสง่างามเช่นเคย แต่ที่ต่างจากเดิมคือบนหน้าผากของเขามีตัวอักษรสีทอง "ราชวงศ์" (皇)



          "นั่นคือ สายเลือด ราชวงศ์ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงแข็งแกร่งเช่นนี้ " ต้านต้าน บอก



          "เจ้า เจ้า มาจาก ราชวงศ์เจียง อย่างนั้นหรือ " ใบหน้าเฒ่าลามกเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ



          "ถึงท่านจะรุ้ว่าข้าเป็นใคร แต่ผลมันก็ยังไม่เปลี่ยน ท่านต้องตายด้วยมือของข้าเหมือนเดิม "ชายหนุ่มพูดพร้อมรอยยิ้มบนหน้าเขาค่อยยๆเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ๆ เฒ่าลามก



          "เจ้าต้องการฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ ไม่ง่ายหรอก " เฒ่าลามกพลิกมือและมียาสีดำปรากฏขึ้น มันคือยาต้องห้ามเฒ่าลามกได้กลืนยานั้นลงไป ส่งผลให้พลังของเขาเพิ่มขึ้นมาก จากนั้นเขาก็หนีไปในพริบตา



          "ฮึ่ม ต้องการจะหนีงั้นหรือ ไม่ง่ายหรอก. " ชายหนุ่มพูดอย่างเย็นชา และเคลื่อนตัวไล่ตามเฒ่าลามกไปแ



          "มีคนของราชวงศ์เจียง เข้ามาในที่แห่งนี้ จึงไม่น่าแปลกใจทำไมเขาถึงแข็งแกร่งเช่นนี้ "



          "แค่กลิ่นอายจากตัวเขาก็บ่งบอกแล้วเขาไม่ใช่คนธรรมดา นั่นเป็นพลังของราชวงศ์ด้วยหรือ "หลังจากที่ทั้งสองคนออกไป ชูเฟิงรีบวิ่งไปทางอื่น เขาชื่นชมต่อชายหนุ่มราชวงศ์เจียง



จากที่เขาเห็นว่าพลังอาณาจักรวิญญาณสวรรค์ไม่สามารถเอาชนะพลังแก่นแท้วิญญาณของสายเลือดราชวงศ์เจียงได้ง่ายๆ แต่เขาก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่นักเพราะพลังของราชวงศ์เจียงนั้นแข็งแกร่งมากเพราะในตอนนี้ยังไม่มีใครที่จะสามารถสั่นคลอนตำแหน่งของราชวงศ์เจียงได้เลย



หลังจากที่ได้รับลูกแก้วแก่นแท้วิญญาณ 1 หมื่นเม็ดแล้ว ชูเฟิงจึงไม่ได้รีบอะไร เขาหาที่สงบเพื่อพักผ่อนรอเวลา จนกระทั่งเกือบถึงเวลาที่จำกัดไว้ชูเฟิงได้เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วเพื่อไปยังทางออก



เมื่อชูเฟิงมาถึงทางออกพบว่ามีคนจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ หลังจากที่เห็นชูเฟิงพวกเขาก็ประหลาดใจไม่น้อยแต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร พวกเขานั้นมองชูเฟิงเพียงแค่แปบเดียวก็หันไปมองทางอื่น



ชูเฟิงที่ออกมาได้ทันเวลานั้นสร้างความประหลาดใจให้พวกเขาไม่น้อย เพราะชูเฟิงที่อายุยังน้อย แต่สามารถผ่านการทดสอบพระราชวังแก่นแท้ได้ แสดงให้เห็นถึงว่าชูเฟิงนั้นเป็นอัจฉริยะ



แต่ในทีนี้นั้นมีอัจฉริยะจำนวนมาก ชูเฟิงจึงไม่ได้เป็นที่สนใจจากคนอื่นๆมากนัก



หากชูเฟิงกลายเป็นคนแรกที่ออกมาได้ สายตาของคนเหล่านั้นจะต้องพุ่งเป้ามาที่เขาแน่นอน พวกเขาอาจจะช๊อคตายไปก็ได้ แต่ตอนนี้ชูเฟิงไม่ต้องเป็นเป้าสายตา เขาจึงทำเช่นนี้



         "ชูเฟิง!" ต่อมาเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้ชูเฟิงต้องหันหน้าไปตามทิศทางของเสียง เขาเห็นกู โป๋ และคนรุ่นเยาว์จากสมาคมโลกวิญญาณที่เดินมาด้วยรอยยิ้ม แสดงให้เห็นว่าพวกเขาประสบความสำเร็จในการผ่านการทดสอบของนครอันทรงเกียรติ



//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


ชายหนุ่มราชวงศ์เจียง ผู้นี้จะเป็นมิตรหรือศัตรูของชูเฟิง ต้องรอติดตาม

แต่บอกเลยว่า หมาดชายหนุ่มผู้นี้กวนตีนไม่แพ้พี่เฟิงเรา

Haridsada Karakete