วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 362 - เซี่ย เหลอ



ในตอนนั้นชูเฟิงกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ในเต็นท์ของเขาและกำลังบ่มเพาะ แต่ต่อมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกเขาก็ออกจากการบ่มเพาะทันที



แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนเรียกเขาแต่โดยปกติแล้วชูเฟิงต้องออกไปดูไม่งั้นมันจะเป็นเสียมารยาท เมื่อชูเฟิงเดินออกมาจากเต๊นท์ของเขาก็พบว่ามีสาวงามยืนอยู่



สาวงามคนนี้มีใบหน้าละอ่อนและงดงามมาก ดวงตาของเธอกลมโตเหมือนกับ วอลนัทที่อยู่ภายใต้ขนตาของเธอที่ยื่นออกมา



ไม่แปลกเลยถ้ามีคนบอกว่าเธอเป็นคนที่มีเสน่ห์มากที่สุดคนนึง นอกจากหน้าตาที่น่ารัก ยังมีภูเขาเอเวอเรสต์ สองลูกยื่นออกมาจากหน้าอก ชูเฟิงที่มองเห็นมันก็ใจสั่นอย่างรุนแรง



สาวงามคนนี้มีระดับการบ่มเพาะไม่ได้ต่ำ ระดับการบ่มเพาะของเธออยู่ในระดับ 9 แก่นแท้วิญญาณ และเธอเป็น 1 ใน 9 สาวงามที่ ไป่ หยุนเฟย และ เดอะ แก๊ง จับตามอง



      "ชูเฟิงน้อย ข้ามีชื่อว่า เซี่ย เหลอ “ สาวงามพูดแนะนำตัวกับชูเฟิง
[T/N เซี่ย เหลอ อ่าน เซี่ย เล่อร์ หวังว่าไม่มีใครอ่าน เห+ลอ ]


      "ศิษย์พี่เซี่ย ท่านมีเหตุผลอันใดที่มาหาข้าในเวลาเช่นนี้ " ชูเฟิงถาม



       "ชูเฟิงน้อย เจ้าทานอาหารเย็นหรือยัง" เซี่ย เหลอถาม



        "เอ๊ะ ... ข้ายังไม่ได้ทานเลย." ชูเฟิงหันไปรอบๆและเห็นคนอื่นๆกำลังทานอยู่ ในตอนแรกเขาตกใจเพราะตั้งแต่ตั้งเต็นท์เสร็จชูเฟิง ก็นั่งบ่มเพาะมาตลอด เขาจึงไม่รู้ตัวว่านี่มันถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว



        "บังเอิญข้าพึ่งทำอาหารเย็นเสร็จเลยอยากมาชวนให้เจ้าไปกินด้วยกัน ข้าอยากให้เจ้าได้ลองชิมอาหารฝีมือข้าดู " เซี่ย เหลอพูดเบาๆ



        "นี่ ... คงไม่เหมาะสมหรอกมั้งมันจะดูไม่ดี" ชูเฟิง ลังเลเล็กน้อย เพราะที่พักของฝั่งชายและหญิงถูกแยกจากกันถ้าเป้นอย่างนั้นชูเฟิงก็ต้องเข้าไปในที่พักฝั่งหญิง



        "โฮ ... ชูเฟิงเจ้ากำลังกลัวว่าข้าจะทำอะไรเจ้าใช่หรือไม่? " เซี่ย เหลอถาม



        "แน่นอนว่าไม่ ถ้าอย่างนั้นขอยอมไปกับท่านก็ได้ " ชูเฟิงตอบ เพราะถ้าชูเฟิงปฏิเสธไปมันคงไม่เหมาะเพราะเซี่ยเหลอลงทุนมาเชิญเขาด้วยตนเอง ดังนั้นชูเฟิงจึงเดินตามเซี่ยเหลอไปยังที่พักฝังผู้หญิง



         "เขาสมควรตายจริงๆ ทำไมเขาช่างโชคดีเช่นนี้ถึงได้ถูกสาวงามเชิญไปร่วมทานอาหาร "



         "อ่า ในขณะที่พวกเรากำลังรับประทานอาหารอย่างขมขื่น แต่เขากลับได้รับประทานอาหารจากฝีมือของสาวงาม เขาช่างน่าอิจฉายิ่งนัก "



       "บัดซบ แม้ว่าหญิงสาวจากนครอันทรงเกียรติจะงดงามแต่พวกเธอนั้นช่างตาต่ำยิ่งนักที่ไปเลือกเจ้าเด็กเหลือขออย่างเจ้าชูเฟิง "



หลังจากเห็นชูเฟิง และ เซี่ย เหลอ ไปด้วยกัน หลายๆคนจึงอิจฉา โดยเฉพาะ แก๊ง 4 อัจฉริยะ ที่กำลังขบฟันด้วยความหงุดหงิดอย่างมาก



หลังจากที่แห้วจากจื่อ หลิง พวกเขาเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็น เซี่ยว เหลอ และคนอื่นๆ แม้ว่าพวกเธอจะไม่ปฎิเสธพวกเขาตรงๆ เหมือนจื่อ หลิง แต่พวกเธอก็ปฎิเสธพวกเขาอ้อมๆเช่นกัน



เมื่อพวกเขาเห็นหญิงที่ตนชอบนั้นมาสนิทกับชูเฟิงนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถที่ทำใจยอมรับได้ ทำให้ความเกลียดชังที่มีต่อชูเฟิงจาก 4 อัจฉริยะนั้นเพิ่มมากขึ้น



       "หืม ข้าไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะทำอาหารได้เก่งเช่นนี้!"



เต็นท์ของเซี่ย เหลอ นั้นไม่ได้เรียบๆ เหมือนเต็นท์ชูเฟิง แต่มันเป็นเต็นท์ที่หรูหรามากภายในเต็นท์ มีเก้า อี้ โต๊ะ และอีกหลายๆอย่างที่มองดูแล้วรู้สึกว่าเหมือนอยู่ในห้องปกติ 



แต่ว่าชูเฟิงนั้นไม่ได้มีความคิดที่จะชื่นชมห้อง เขากำลังจดจ่ออยู่กับอาหารบนโต๊ะ และ ทานอาหารด้วยความหิว



         "ดีแล้วที่เจ้าชอบมัน ถ้าเจ้าชอบก็กินเยอะๆเลย!" เซี่ย Le'r อยู่ข้างจือฮและเก็บไว้ในเทไวน์และนำอาหารสำหรับจือฮ เธอให้การบริการที่ดีมาก



       "พี่หญิง เซี่ยท่านได้เทไวน์มาให้ข้ากว่า3ชามใหญ่แล้ว แต่ว่าขวดไวน์ของท่านนั้นขวดเล็กแค่นั้นทำไมถึงได้เทไวน์ให้ข้าได้มากมายเช่นนี้กัน " ชูเฟิงถาม เพราะสงสัยว่าไวน์ที่ขวดเล็กแค่มือจับแต่สามารถเทไวน์ได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร



       "คิกคิก ชูเฟิงน้อย ขวดไวน์ของข้าคือของวิเศษ มันเหมือนกับถุงจักรวานและ แต่เพียงแค่ในนี้นั้นได้บรรจุไวน์ กว่า 3 ถังใหญ่ มันทำให้เจ้าสามารถดื่มได้ตลอดเดือนเลยเชียว "เซี่ย เหลอ ยิ้ม และพูด



       "หือมันช่างน่าสนใจยิ่งนัก พี่หญิง เซี่ย เหลอ ขอข้าดูหน่อยได้ไหม " ชูเฟิง นั้นเมื่อเห็นของที่ไม่เคยพบจึงอยากร็อยากเห็นและอยากใช้พลังวิญญาณตรวจสอบขวดไวน์นั้นดู



ชูเฟิงไม่สามารถตรวจสอบได้แค่พื้นผิว ดันนั้นเขาจึงต้องใช้อำนาจวิญญาณตรวจสอบเข้าไปในขวดไวน์อย่างจริงจัง



* ตูม* แต่ใครจะคิดล่ะว่าเมื่อชูเฟิงใช้พลังวิญญาณตรวจสอบมันมันกลับระเบิดทันที ทำให้ไวน์จำนวนมากสาดใส่เขาทำให้เขาเปียกไปทั้งตัว



        "ชูเฟิงน้อยเจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า ข้าลืมเตือนเจ้าว่า อย่าใช้อำนาจวิญญาณตรวจสอบไม่งั้นมันจะระเบิด " เซี่ย เหลอ พูดและรีบเช็ดไวน์ตามร่างกายชูเฟิง



         "พี่หญิง เซี่ย เหลอ ข้าต้องขอโทษจริงๆข้าไม่ทราบว่ามันจะเป็นเช่นนี้ แต่ท่านไม่ต้องกังวลข้าจะชดใช้ให้ "ชูเฟิง พูดด้วยความรุ้สึกผิด



         "ชูเฟิง สิ่งนี้ก็เหมือนของเล่นของข้ามันไม่ได้มีค่าเท่าใดนัก เจ้าไม่ต้องชดเชยอะไรหรอก "



         "ดูสิ! เสื้อผ้าของเจ้าเปียกโชกเลย ถ้าปล่อยไว้เจ้าต้องเป็นหวัดแน่นอน เดี๋ยวข้าจะออกไปก่อนเจ้ารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าของเจ้าก่อน หลังจากนั้นค่อยมาทานอาหารต่อ " เซี่ย เหลอ พูด



         "ตกลง”." หลังจากได้ยิน เซี่ย เหลอพูด ชูเฟิงก็รู้สึกดีอย่างมาก สิ่งที่เธอทำมันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นและทำให้เขาคิดว่าเธอเป็นมิตรสำหรับเขา ดังนั้น เซี่ย เหล่อ จึงเดินออกมา และให้ชูเฟิงเปลี่ยนเสื้อผ้า



*พรึ่บ*



แต่เวลาต่อมา เต็นท์ก็ได้ถูกเปิดขึ้นในขณะที่ชูเฟิงกำลังถอดเสื้อ



         "ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยข้าที " ในตอนนั้นก็มีเสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวดังมาจากข้างหลังชูเฟิงเมื่อเขาหันไปมองก็พบว่าเป็นเสียงของ เซี่ย เหลอ



ในตอนนั้น กระโปรงของนั้นเหมือนถูกฉีกออกมาก่อน และปรากฏให้เห็นผิวขาวของเธอ มือทั้ง 2 ข้างวาดปิดบนหน้าอกของเธอและเธอก็กำลังนอนร้องไห้อยู่



         "พี่หญิง เซี่ย เกิดอะไรขึ้น" ชูเฟิงเข้าไปพยุงตัวเซี่ย เหลอรีบถามอย่างเคร่งเครียด



          "ปล่อยข้า!" ใครจะคิดว่าในขณะที่เขาเข้าไปใกล้เธอจะถูกเธอผลักออกมาและเธอก็ได้ทิ้งล่างลงบนดินและชี้ไปที่ชูเฟิงพูดว่า



         "ชูเฟิงเจ้าเดรัจฉาน ข้าอุตส่าห์เชิญเจ้ามาทันอาหารด้วยกัน แต่เจ้ากับใส่ยาพิษในไวน์และกำลังหาโอกาสข่มขืนข้าอย่างนั้นหรือ เจ้ามันเลวมากเจ้ายังเป็นคนอยู่หรือเปล่า"


//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


บอกได้คำเดียวว่า เหี้ยมาก!!! เหมือนกับคนที่เอาของกลุ่มเราไปแชร์เลย

อยากจะบอกว่าคนพวกเนี่ย มีจุดจบไม่ดีนัก สุดท้ายต้องถูกประนาม

ทำนิยายไม่ว่างทำตัวเป็นโคนัน 

ชิร์!!!

. . . . . .  

แปลโดยคุณ#Haridsada Karakete