วันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 372 - แลกกับชีวิตของข้า




     “บัดซบ ทำใม หลิว จือซุน ถึงไม่กล้าที่จะแสดงตัว? มันเป็นไปได้ว่าเขาไม่สนใจชีวิตและความตายของเราเหล่าศิษย์ของนครอันทรงเกียรติอย่างแท้จริงอย่างนั้นใช่หรือ?”



แม้ว่าชูเฟิงจะไม่ได้ให้ความสนใจต่อการตายของ เซี่ย เหลอ มากนักแต่เขาก็ไม่ได้หวังว่าจะต้องมีผู้บริสุทธิ์จำนวนมากมาตายโดยไร้สาระแบบนี้โดยเหล่าพวกสัตว์ยักษ์ เขาได้แต่หวังว่า จือ ซวนหยวน จะสามารถแสดงตัวออกมาและหยุดทุกอย่างอย่างทั่วถึงจะได้ไม่มีใครต้องมาตายโดยไม่จำเป็นแบบนี้



แต่ว่า จือ ซวนหยวน กลับยังไม่ได้ปรากฏตัวออกมามันทำให้ชูเฟิงจริงไม่เข้าใจเขา เขาไม่สามารถที่มองผ่านความคิดของ จือ ซวนหยวน ได้ว่าทำใมเขาถึงยังไม่ได้ปรากฏตัวออกมาช่วยชีวิตทุกคนเสียที



       "ไม่! อย่าฆ่าข้าอย่าฆ่าข้า! "



ราชาคางคกทมิฬได้ขยายมือออกไปอีกครั้งและดึงหญิงสาวผู้หนึ่งออกมาจากฝูงชน หญิงสาวผู้นี้ตกอยู่ในความกลัวอย่าสมบูรณ์และใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยน้ำตาและเต็มไปด้วยลักษณะการอ้อนวอน



       “ไม่ต้องกลัวข้าไม่ได้คิดที่จะเลือกเจ้าเพียงแต่ข้าต้องการที่จะสอบถาม…ว่าผู้ใดกันในหมู่พวกเจ้าที่ชื่อว่า จือ หลิง? เจ้าสามารถบอกข้าได้หรือไม่ว่านางคือคนไหนในหมู่พวกเจ้า?” ราชาคางคกทมิฬกล่าวถาม



        “หืม.” ในทันทีเส้นประสาทของชูเฟิงถึงกับกระตุกอย่างฉับพลันเขาอดไม่ได้ที่จะต้อง สาปแช่งในหัวใจของเขา แม้ว่าแต่ใบหน้าของ จือ หลิง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงและเกิดความไม่สบายใจประกายเข้ามาในดวงตาที่สวยงามของนาง



       “จริงหรือ? ตราบใดที่ข้าบอกว่าใครคือ จือ หลิง เจ้าจะปล่อยข้าไป?” หลังจากที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นดวงตาของหญิงสาวผู้นี้ถูกทำให้กว้างขึ้นอย่างรุนแรงราวกับว่ามันจะถลนออกมาจากดวงตาของนาง ในที่สุดนางก็เห็นความหวังที่จะมีชีวิตรอด



        “ข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่และสาบานได้เลยว่าจะไม่มีใครกล้าแต่ต้องเจ้า” ราชาคางคกพูดรับประกัน



        “ได้! จือ หลิง คือสาวที่สวมกระโปรงสีม่วงอยู่ตรงนั้นนางคือ จือ หลิง!” หลังจากที่ฟังเช่นนี้หญิงสาวผู้นี้ก็มีความสุขอย่างเหลือล้นแล้วไม่มีความลังเลใด ๆ ที่จะบอกว่าใครคือ จือ หลิง ในหมู่พวกเขา เพื่อปกป้องชีวิตของตัวเองนางจึงไม่มีทางเลือกที่จะต้องขาย จือ หลิง ให้แก่พวกมัน



        “โอ้? ฉะนั้นนี่คือแม่นาง จือ หลิง! นางชั่งเป็นความงามที่หาได้ยากยิ่งนัก! ดังนั้นนางจึงได้ถูกหลบซ่อนอยู่ตรงนี้ไม่น่าแปลกใจที่ข้ามองไม่เห็นนาง”



พอเห็น จือ หลิง ราชาคางคกทมิฬถึงกับโยนหญิงสาวที่อยู่ด้านข้างของเขากลับเข้าไปในกลุ่มของนางและด้วยความคิดที่ไม่มีที่สิ้นสุดราชาคางคกได้ดึงดูดนางให้ลอยขึ้นมาจากกลุ่มและมาปรากฏตัวอยู่ในด้านหน้าของเขา



         “ฮ่า ๆ สวยงามชั่งสวยงามอย่างแท้จริง! ในชีวิตของข้าข้าไม่เคยเจอใครที่สวยงามเท่านี้มาก่อน ไม่น่าแปลกใจที่มีคนต่อสู้แย่งชิงกันก็เพื่อเจ้า ฮ่า ๆ .”



        “แม่นาง จือ หลิง ข้ากล่าวตามตรงอย่างแท้จริงว่าข้าไม่ต้องการข้าความงามเช่นเจ้า ฉะนั้น….เจ้าจะกลายมาเป็นภรรยาของข้าได้หรือไม่?.” ราชาคางคกทมิฬมองไปที่ จือ หลิง ด้วยสายตาที่หื่นกามและเหมือนว่าหัวใจของมันนั้นได้ถูกสั่นจริงๆโดยนาง



        “ไม่ได้ห้ามสัมผัสนาง!.” พอเห็นเช่นนั้น หลิว จือซุน ตะโกนเสียงดังออกมา



        “หืม? เจ้าไม่ต้องการให้ข้าสัมผัสนาง? ก็ได้! งั้นเอาชีวิตของเจ้ามาแลกเปลี่ยน เจ้ากล้าทำมันหรือไม่ไอ้มนุษย์ขี้ขลาด!.” ราชาคางคกทมิฬยิ้มเยาะเย้ยถาม



        “ข้า…” หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้นใบหน้าของ หลิว จือซุน ก็ถึงกับเปลี่ยนไปในทันที เขามองไปยัง จือ หลิง และรู้สึกลังเลเล็กน้อย แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ลดหัวของเขาลงและเงียบซึม



        “ฮ่า ๆ ๆ ๆ แม่นาง จือ หลิง เจ้าได้เห็นแล้วหรือไม่ว่าเจ้ามนุษย์หน้าโง่นั้นมันไร้ประโยชน์มากแค่ มนุษย์เหล่านี้มันก็เป็นเพียงแค่ถังขยะไร้ค่าเท่านั้นพวกมันทั้งหมดไม่คู่ควรกับความงามเช่นเจ้า มันจะไม่เป็นทางเลือกที่ดีกว่าหรอกหรือที่เจ้าจะมาอยู่กับข้าข้าให้สัญญาเลยว่าเจ้าจะมีความสุขไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอนเจ้าคิดเช่นหรือไม่?” ราชาคางคกทมิฬกล่าวพร้อมหัวเราะเสียงดัง ในขณะที่มันพูดมันก็ได้เปิดแขนของมันออกไปและพยายามที่จะโอบกอดนาง



เห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีในร่างกายของนางก็เริ่มปล่อยกลิ่นอายออกมา จือ หลิง เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วชนิดพลังพิเศษของนางเริ่มที่จะพลุ่งพล่าน สีในดวงตาของนางก็เริ่มเห็นได้ชัดถึงการเปลี่ยนแปลง ควันสีม่วงที่น่ากลัวเริ่มปล่อยออกมาจากร่างกายของเธอ



เมื่อต้องเผชิญกับอันตรายที่กระทบต่อชีวิตของเธอ จือ หลิง จึงได้เตรียมการที่จะใช้ความแข็งแรงร่างกายศักดิ์สิทธิ์ของเธอ



         “ช้าก่อน” แต่เพียงในเวลานั้นเสียงก็ดังขึ้นและชัดเจน และยังดังออกมาจากเบื่องหลังของ จือหลิง



การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวถึงกับทำให้ราชาคางคกทมิฬต้อง ผงะ แม้แต่ผิวของ จือหลิง ยังมีการเปลี่ยนแปลงและต้องหยุดการใช้งานของพลังอำนาจร่างกายศักดิ์สิทธิ์ของเธอ เธอหันหัวของเธอย้อนกลับไปมองและในทันทีดวงตาที่สวยงามของเธอยังอดไม่ได้ที่จะต้องสั่นอย่างรุนแรง



เพราะร่างกายที่ยืนขึ้นในกลุ่มของผู้คนที่อยู่เบื่องหลังของเธอนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากชูเฟิง



ปัจจุบันชูเฟิงมีใบหน้าที่เงียบสงบและรอยยิ้มแขวนอยู่บนมุมปากของเขาและกล่าวอย่างใจเย็นกับราชาคางคกทมิฬว่า “ปล่อยคนรักของข้าไปซะ แล้วเอาข้าไปแทน.”



หลังจากได้ยินคำพูดนั้นไม่ต้องพุดถึง จือหลิง แม้แต่ กู่ โบ๋, ซู ซงหยู่ และคนอื่น ๆ ยังถึงกับต้องประหลาดใจและตกตะลึง พวกเขารีบจ้องสายตาของพวกเขาไปที่ชุเฟิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซู ซงหยู่ เขาส่งข้อความทางจิตไปยังชูเฟิงและพูดแนะนำว่า เขาไม่ควรที่จะเอาชีวิตของเขามาทิ้งเพียงเพราะผู้หญิงอนาคตของเขานั้นกล่าวได้ว่าจะเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังเขาไม่ควรที่จะมาฝังศพตัวเองเช่นนี้



แต่ชูเฟิงกลับไม่ได้ให้ความสนใจคำพูดเหล่านั้นเขาหันใบหน้าของเขามาและตอบด้วยรอยยิ้มและเพียงเวลานั้นเขาก็ได้ก้าวเท้าของเขาออกไปจากฝูงชนและท้ายที่สุดก็ได้มายืนอยู่ในด้านหน้าของราชาคางคกทมิฬและกล่าวว่า “ปล่อยนางไป หากเจ้าต้องการที่จะเอาชีวิตล่ะก็ให้มาเอาชีวิตที่ข้านี่.”



        “ชูเฟิงนี่เจ้า…” ในทันทีใบหน้าเล็กๆของ จือหลิง นั้นก็ยังคงอยู่ในความสงบแต่ในสายตาของนางนั้นก็ได้พลุ่งพล่านไปด้วยความไม่น่าเชื่อ เพราะเธอนั้นนับได้ว่าเป็นภัยคุกครามชีวิตของชูเฟิงแต่ผู้ที่ได้มาปกป้องเธอในตอนนี้กลับเป็นชูเฟิง



        “เด็กเหลือขอเช่นเจ้าจริงจะสละชีวิตตัวเองเพื่อช่วยนาง? เจ้าทราบใช่ไหมว่าชะตากรรมที่เจ้าจะได้พบนั้นมันน่าสังเวชมากแค่ไหน?” ราชาคางคกทมิฬจ้องมองไปที่ซากของชายที่ถูกทรมานจนตายก่อนหน้านี้ โดยสัตว์ยักษ์เม่นเขาจึงได้กล่าวเตือนกับชูเฟิงว่าจะได้มีชะตากรรมเช่นนั้นในเร็ว ๆนี้



       “ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพูดจาไร้ประโยชน์ ปล่อยนางไปซะ หรือว่าเจ้าไม่ต้องการที่จะเล่นเกมแล้ว? หากเจ้ายังต้องการที่จะเล่นเกมอยู่ก็มาเล่นกับข้าซะ แล้วข้าจะเป็นคนเล่นกับเจ้า” การแสดงออกของชูเฟิงนั้นเป็นที่เงียบสงบมากใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความไม่แยแส แม้กระทั่งคำพูดของเขาก็ยังซ่อนไปด้วยความดูหมิ่นและแขวนรอยยิ้มอยู่บนมุมปากของเขา



แม้ว่าใบหน้าของเขานั้นจะยังคงอยู่ในความสงบแต่ในใจของเขานั้นเต็มไปด้วยความเดิมพัน เขาได้รับการเดิมพันชีวิตของเขาทั้งหมดด้วยตัวของเขาเอง



เขาเดิมพันเอาไว้แล้วว่า จือ ซวนหยวน จะต้องมาช่วยเขาในขณะที่เขากำลังจะตาย หากเขาชนะการเดิมพันในครั้งนี้รางวัลของเขาคือรอดชีวิตและชนะใจของ จือหลิง แต่ถ้าหากแพ้เขาก็คงต้องยอมรับชะตากรรมของเขา



หาก จือ ซวนหยวน เป็นคนประเภทที่ไม่สนใจชีวิตของผู้อื่นจริง ๆ เขาก็คงเป็นคนที่ป่าเถื่อนและใจร้าย หากแม้ว่าชูเฟิงรอดพ้นจากเนื้อมือของสัตว์ยักษ์พวกนี้ไปได้เขาก็คงหนี้ไม่พ้นเงื้อมมือของ จือ ซวนหยวน อยู่ดี



หลังจากที่ร่างกายของชูเฟิงนั้นมีอยู่ถึงสองทักษะเร้นลับ! และถ้าหากมีใครได้รับรู้แล้วล่ะก็เขาก็มีทางเลือกแค่ความตายเท่านั้น



       “ฮ่า ๆ เด็กน้อย เจ้านี่ชั่งใจกล้าจริงๆ”



        “งั้นวันนี้ข้าจะตอบสนองความต้องการของเจ้าเอง ข้าจะให้เจ้าได้สัมผัสกับวิธีการทรมานของข้า.”



ในขณะที่มันกล่าวจบราชาคางคกทมิฬก็ได้โจมตีชูเฟิงในทันที ด้วยการสะบัดนิ้วมือของมันด้วยการโจมตีที่มองไม่เห็นมันได้อัดอากาศและยิงระเบิดเข้าไปแทงทะลุหน้าอกของชูเฟิง และเลือดของชูเฟิงนั้นก็ได้ไหลตามออกมา



แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าการโจมตีครั้งนี้จะมีความแข็งแกร่งมากแต่มันก็ทำให้ชุเฟิงถอยไปเพียงแค่เก้าเดียวเท่านั้น และเขาก็ยังไม่ได้ส่งเสียงใด ๆ ออกมาแต่ปรากฏรอยยิ้มเล็ก ๆ ขึ้นที่มุมปากของเขาเท่านั้นและก็กล่าวว่า



         “ เหอะเจ้าควรที่จะละอายใจนะเป็นถึงราชา แต่กลับโจมตีได้เพียงแค่นี้หรือไม่? ดูจากทรงแล้วข้าว่าเจ้ายังดูด่อนกว่าลูกน้องเม่นของเจ้าเสียอีกนะ”



        “ ไอ้เด็กเวรเจ้าต้องการความตื่นเต้นนักใช่ไหม? ได้เดี้ยวข้าจะจัดให้ตามที่ต้องการ “



เห็นเช่นนั้นราชาคางคกทมิฬก็เกิดรอยยิ้มขึ้นมา เขาได้นำชูเฟิงรอยขึ้นไปในอากาศด้วยพลังที่มองไม่เห็นและเหวี่ยงลงอย่างรวดเร็วกระแทกเข้ากับพื้นดินอย่างรุนแรงด้วยพลังอำนาจที่มองไม่เห็น



แรงที่เกิดจากการกระแทกนั้นได้ดังสนั่นออกไปทั่วพระราชวังหลังของชุเฟิงนั้นถึงกับหักเป็นท่อน ๆ ชูเฟิงในตอนนี้นั้นกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ชูเฟิงแสยะยิ้มของเขาด้วยความเจ็บปวดระดับนี้มันทำให้เขานั้นเกือบจะตะโกนร้องออกมา



ต่อไปราชาคางคกทมิฬได้พลิกฝ่ามือของเขาและปรากฏวัตถุประหลาดออกมาภายในมือ มันเหมือนกับตัวอะไรสักอย่าง



รูปร่างของมันนั้นคล้ายกับหนอนสีขาว(ดิลโด้) แต่มันมีกรงเล็บสีดำที่ดูน่าเกียจน่ากลัว แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเมื่อชูเฟิงได้เห็นมันแล้วถึงกับทำให้เขานั้นเสียวสันหลังวาบเพราะเขารู้สึกได้ถึงความคิดที่เป็นอันตรายของราชาคางคกทมิฬ



#################################################################################################



เอาละในช่วงท้ายก็มาพบกับเราเหล่าพี่น้อง 3B หัวดอที่จะมาเผาชูเฟิงไปพร้อมกลับคุณ



B1 : มันคืออะไรว่ะ

B2 : นั้นดิมันคืออะไร

B3 : จะอะไรก็ไม่รู้หรอกนะแต่บอกเลยขอหนักๆ พี่กบ

#################################################################################################

…..####เอาล่ะก็ขอจบสาระเร้าใจ BY: นายกระทิข้น ไว้เท่านี้ก่อนนะครับขอบคุณครับสำหรับผู้อ่านทุกท่าน####…..