วันจันทร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 407 - มอบของขวัญชิ้นใหญ่


ขณะนั้นได้มีมังกรฟ้าทะยานอยู่ ภายในหมู่เมฆาบนท้องนภา



ชูเฟิง ขี่มังกรฟ้าตัวน้อยในขณะที่มือซ้ายของเขาแบกศิษย์สำนัก หยวนกังเอาไว้ ขณะที่มุ่งหน้าไปตามที่เจ้าศิษย์คนนี้บอก ด้วยความรวดเร็ว



เจ้าศิษย์คนนี้หวาดกลัวอย่างมาก เขาไม่เคยคิดว่า ชูเฟิง ที่อยู่ในอาณาจักรแก่นแท้ ไม่เพียงแต่จะเหาะเหินได้เท่านั้น คว่ามเร็วของเขายังเหนือมนุษย์มนาอีกด้วย ความเร็วระดับนี้มีเพียงอาณาจักรเท่านั้นที่จะสามารถทำได้



เมื่อเขาเห็น ชูเฟิง เช่นนั้น เขาก็รู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนที่น่าหวาดกลัวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หากเป็นแบบนี้เขาก็ยิ่งไม่สบายใจ เพราะความแข็งแกร่งของ ชูเฟิง นั้นทำให้เขาดูตัวเล็กจ้อย แม้แต่การจะโจมตีชูเฟิงเพียงฝ่ามือเดียวไม่รู้เขาจะทำได้หรือเปล่า



       " นี้ชูเฟิง เจ้าคงไม่คิดที่จะจัดการ ถัง ยี่ซิ้ว และคนอื่นๆหรอกนะ พวกเขามีกันตั้ง 4 คน และพวกเขาเหล่านั้นยังได้ชื่อว่าเป็นยอดอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นของ 9 อาณาจักร พวกเขาคงไม่หมูเหมือนคนอื่นทั่วๆไป "



        " ตอนนี้เจ้าอยู่แค่ระดับ 5 แก่นแท้วิญญาณ แม้ว่าต่อให้เจ้าใช้พลังของสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ เจ้าก็เข้าสู่ระดับ 7 แก่นแท้เท่านั้น มันคงจะไม่เป็นไรหรอกหากเจ้าสู้กับคนที่อยู่ในอาณาจักรสวรรค์คนเดียว แต่ข้าเกรงว่าเจ้าจะได้รับอันตรายเพราะต้องรับมือพวกเขาทั้ง 4 พร้อมกัน " ต้านต้านรู้เจตนาของชูเฟิง นางจึงคิดที่จะเตือนเขา



        " สี่อัจฉริยะของสำนัก หยวนกัง, สำนักเทพอัคคี, นิกายไป๋, และที่ราบหุบเขาไร้ใจ ตอนนี้กับมาอยู่รวมกันช่างน่าสนใจยิ่งนัก ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องชดใช้หนี้เก่าที่เคยก้อ "



        " ในตอนนี้พวกเขาทั้ง 4 มารวมตัวกัน นี้ก็นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก ส่วนเรื่องที่ข้าจะสามารถเอาชนะพวกนั้นด้วยพลังปัจจุบันของข้าไม๊ ช้าเองก็ไม่แน่ใจ แต่อย่างน้อยก็ต้องพยายามทำอะไรบ้าง จริงไม๊ ? "



       " ถึงต่อให้ข้าเอาชนะพวกนั้นไม่ได้ ข้าก็มีหนทางหนีทีไล่ หากข้าคิดจะไปใครจะรั้งข้าไว้ได้ อย่าลืมสิว่าข้ายังมียันต์โจมตี ด้วยพลังของยันต์์นี้พวกเขาก็ไม่มีใครมีปัญญาเอาชนะข้าได้ ถึงเวลานั้นพวกเขาจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย " ชูเฟิงกล่าวด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม และตั้งใจที่เด็ดหัวคนพวกนั้นมาให้ได้



       " ดูเหมือนที่ข้าพูดมันจะไม่ทำให้เจ้าเปลี่ยนใจสินะ เมื่อน้ำกับไฟมันรวมกันไม่ได้นี้ก็เหมาะสมแล้ว ให้พวกมันได้ชดใช้ก็ดีเหมือนกัน " ต้านต้านส่ายหัวอย่างหมดหนทาง แต่ใบหน้าเล็กๆของนางกับยิ้มอย่างน่าดึงดูด



อาณาจักรฉินนั้นใหญ่มาก และขุมพลังอยู่่มากมาย แม้แต่สำนัก#2ก็ยังแข็งแกร่งกว่า สำนัก หลิงหยุน ของอาณาจักรมังกรฟ้า



และขุมพลังเหล่านั้น ก็มีขุมพลังอำนาจหนึ่งที่พิเศษกว่า จะเรียกว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่ทรงพลังอำนาจ นั้นคงหนีไปพ้นนครอันทรงเกียรติ และคฤหาสน์องค์ชายอันทรงเกียรติ ที่เลื่องลือภายในอาณาจักรฉิน



อย่างไรก็ตาม ยังคงมีขุมพลังจากทั่วทุกสารทิศที่ไม่ใช่แค่อาณาจักรฉินเพียงแห่งเดียว แต่ยังมีขุมพลังที่แข็งแกร่งอีกมากมายในอาณาจักรอื่นๆ นอกจากนี้พวกเขายังแสวงหาพลังอำนาจต้องการเป็นใหญ่และตเป็นที่เคารพของผู้เชี่ยวชาญทั้งหลาย และขุมพลังที่มีนามน่าสนใจที่สุดก็คือ " ผู้หลงไหลในความฝัน"

[ T/N ReadMGA อิ้งแปลมาคือ Like Drunk or Dreaming ทางฉนับจีน 醉生梦死 Zuìshēngmèngsǐ ผู้หลงไหลในความฝัน Zui แปลว่า เมา จะเรียก ผู้เมามายในความฝันหรือดื่มด่ำกับความฝัน ก็ได้ ]



ผู้นำ หอหลงไหลในความฝัน เป็นคนลึกลับ ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร และสาวกของพรรคผู้หลงไลในความฝันทั้งสวยและสง่างามอย่างมาก อีกทั้งพลังวิญญาณของพวกนางยังสูงลิ้ว พวกเขาเปิดประตูต้อนรับคนจากแขกจากทั่วทุกสารทิศแต่ต้องแลกกับรางวัลที่เหมาะสมสำหรับการบริการที่แสนน่าประทับใจ



จากจุดนั้น ทุกคนของพอเดาออกแล้ว ถึงสถานที่ที่เรียกว่า ผู้หลงไหลในความฝัน มันคือแหล่งทีเต็มไปด้วยราคะ ที่ไม่ค่อยจะถูกศีลธรรมเท่าไหร่ มันคือสำนักเริงรมณ์หรือหอนางโลมระดับสูงที่ขึ้นชื่อของ 9 อาณาจักร



        " อ้าาาา คุณชาย ท่านช่างซุกซนยิ่งนัก ถึงทำกับข้ารุนแรงแบบนี้ . . . . . "



        " ก็มันทำให้ข้ามีความสุขหนิ ข้าต้องการเจ้า ข้าต้องการเจ้า ร้องอีกสิ ร้องดังๆ แล้วพูดตามที่ข้าสั่ง "



        " อ้าาาา สุดยอด สุดยอดเลย ถัง ยี่ซิ้ว จื่อหลิงรักท่านที่สุด จนชูเฟิงไม่อาจเทียบท่านได้ อ้าาาา พูดเลย พูดสิ พูดตามทีข้าบอก อ้าาาา~ ~ ~ ~ ~ "


    
       " ฮ่าๆๆ ดีๆๆ พูดต่อไป ตะโกนดังๆเลย "



ภายในวังสีชมพู ถัง ยี่ซิ้วกำลังมีสัมพันธ์กับหญิงนางหนึ่งที่ยั่วยวนผู้ชายด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ร่างของพวกเขาทั้งคู่ต่างพันกับแน่น ขณะที่แสนจะมีความสุข



       " เห้อ พี่ถัง ท่านยังคงฝังใจเรื่อง จื่อหลิง จนลืมไม่ได้สินะ ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก บางทีจื่อหลิงอาจจะไปหาชูเฟิง ถึงป่านนี้พวกเขาทั้งคู่อาจมีความสัมพันธ์กันแล้ว "



       " หืม ไอเจ้าลูกสุนัข ชูเฟิงมันโชคดีจริงๆ ทีทำให้จื่อหลิงหลงรักได้ถึงขนาดนั้น หากมันกล้าโผล่หน้ามาให้ข้าเห็น ข้าจะฆ่ามันทิ้ง "



ใจกลางภายในวัง มีโต๊ะที่สวยงามตั้งอยู่ ขณะที่ ไป๋ หยวนเฟย และ ส้ง ฉิงเฟิง นั่งอยู่ตรงกันข้ามกับเตียง ในขณะที่กำลังกินดื่มกันอย่างสนุกสนาน พร้อมกับมีหญิงสาวที่งดงามนั่งอยู่ในอ้อมกอด และแต่ละคนล้วนแต่มีพลังวิญญาณที่ไม่ธรรมดา



นอกจากนั้น ผู้นั่งที่อยู่รอบๆตัวพวกเขา นางเหล่านั้นก็ยังไม่ได้สวมเสื้อผ้า บางคนก็เปิดนม เปิดหว่างขา ขณะที่ลินสุราหรือคีบอาหารด้วยตะเกียบป้อนชายหนุ่มทั้งสอง ผู้หญิงบางคนก็คอยนวดหลังนวดไหล่ บริการพวกเขาเป็นอย่างดี



       " ถัง ยี่ซิ้ว ตอนนี้จื่อหลิงเป็นเพียงแค่สาวน้อยกับมีน่าตางดงามถึงปานนั้น แล้วในแง่ความแข็งแกร่งของนางจะมีผู้หญิงที่นี้คนไหนบ้างที่เหนือไปกว่านาง ? "



ภายในวัง มีเตียงสีแดงขนาดใหญ่และมีผ้าบางๆปิดไว้ทั่วทุกมุม ในตอนนั้น หลิว เสียวเหยา กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับหญิง 2 คนขณะที่ร่างกายเปลื่อยเปล่า จู่ๆก็มีตะโกนเสียงดังไปยังเตียงของ ถัง ยี่ซิ้ว


  

      " คุณชาย หลิว ทำไมพวกท่านเอาแต่พูดถึงจื่อหลิงทั้งๆที่อยู่ทีนี่ หรือว่าพวกท่านเห็นจื่อหลิงนั้นดีกว่าพวกข้า " หญิงเปลือยกายที่อยู่ในอ้อมกอด หลิว เสียวเหยา ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวน



       " ฮ่าๆ นางไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง แล้วจะมาเทียบพวกเจ้าทั้งสองคนได้ยังไง " หลิว เสียวเหยาหัวเราะเสียงดัง ขณะที่ลุกขึ้นเอาตัวกดลงไปที่ร่างของผู้หญิงทั้งสอง



**** ตูมมม **** ในตอนนั้นประตูวังก็เปิดออกจากนั้นก็พังลงในทันที ประตูบานใหญ่ทำจากวัสดุพิเศษได้แตกออกเป็นชิ้นๆ



       " อ้า ! "



ทันดันใน ก็มีร่างของคนหลายคนถูกโยนเข้ามา พวกเขาทั้งหมดมีสัหน้าซีดเซียวเลือดไหลอาบไปทั่วร่าง พวกเขาเหล่านั้นก็คือศิษย์น่องจากสำนักเดียวกันกับ ถัง ยี่ซิ้วและคนอื่นๆที่มีหน้าที่เฝ้าประตูทางเข้า



      " ใครกัน ??? " ทันใดนั้นท่าทีของทั้งสี่คนในวังก็เปลี่ยนไป พวกเขาใช้สายตาที่น่ากลัวเพร่งมองไปยังทางเข้าของประตูวัง



       " โอ้ ไม่ได้เจอกันแปปเดียว พวกเจ้าก็จำข้าไม่ได้แล้วงั้นเหรอ " ขณะที่สิ้นเสียงคำถาม ชูเฟิงก็หัวเราะพร้อมกับเดินเข้ามาภายในวัง



       " ชูเฟิง ??? " หลังจากที่พวกเขาเห็น ชูเฟิงการแสดงออกของทั้งสี่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก จิตสังหารพวกเขาต่างพวยพุ่งออกจากดวงตาและปลดปล่อยพลังทีแข็งแกร่งออกมาทันที แล้วหนึ่งในพวกเขาจู่ๆก็กล่าวขึ้น " ชูเฟิง เจ้านี้มันสมองเยอะไปจริงๆ รู้ทั้งรู้ว่าเรากำลังตามหาเจ้า แต่เจ้ากล้ามาถึงประตูบ้านของเรา "



     " จริงๆแล้ว ข้ามีเหตุผลที่มาหาพวกเจ้า เพราะข้าอยากจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้กับพวกเจ้า "


      
     " โห้วว ของขวัญชิ้นใหญ่อะไร ? "



     " ส่งพวกเจ้าไปตาย!!! "


//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


A : อยากไปหอแห่งความฝันนั้นจริงจริ๊ง!!!

B : มึงจะไปวันไหนเรียกกูด้วยยย ตอนนี้เก็บเงินแปป

A : เงินไม่ต้อง!!!

B : ไม่ต้องแล้วเขาจะเข้าได้หรอ 

A : กูมีบัตรเครดิต!!!

B : เหรอ!!! มืงไปอาบอบนวดเหอะ หอนางโลมป้ามึงรับบัตรเครดิต

B : ถามหน่อยมึงจะเอาไปรูดตรงไหน . . . . ???

A : รูดตรงนั้น ตรงนี้ ตรงนู้นนนน !!! 

B : งั้นมึงก็ไปถึงแหละหอแห่งความฝัน!!! ฝันที่มืงมโนขึ้นมา