วันพุธที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 414 – ผู้เฒ่าร้อยหน้า


ข่าวของ ชูเฟิง ที่ได้สังหาร ถัง ยี่สุ่ย , หลิว เสี่ยวเหยา , ไป่ หยุนเฟย และ ซ่ง ฉิงเฟิง ได้แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว



เมื่อข่าวนี้ถูกแพร่กระจายออกมานั้น ผู้ที่ตกอยู่ภายใต้ความตกตะลึงมากที่สุดก็คือ ผู้นำของทั้งสี่มหาอำนาจนั่นคือ สำนักอัคคี , หุบเขาไร้ใจ , นิกายไป๋ และสำนักหยวนกัง



ในปัจจุบันนั้น ชูเฟิง ถูประกาศจับ แต่พวกเขาก็ไม่อาจจับกุม ชูเฟิง ได้ อีกทั้งศิษย์อันดับหนึ่งของพวกเขากลับถูกสังหารโดย ชูเฟิง มันเป็นความอัปยศอย่างยิ่ง



ซ่ง ฉิงเฟิง และคนอื่นๆ คือลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งของมหาอำนาจทั้งสี่ พวกเขาถูกฟูมฟักมาอย่างดี พวกเขาคือความหวังที่จะเป็นคนนำพาสำนักของพวกเขาขึ้รเป็นอันดับหนึ่ง



แต่ในขณะนี้ พวกเขาทั้งหมดกลับถูกฆ่าโดยคนๆ เดียวกัน มันเป็นความสูญเสียที่เหล่าผู้นำไม่อาจยอมรับได้



ในวันนั้น ผู้นำของทั้งสี่มหาอำนาจได้ออกจากนครอันทรงเกียรติ และได้มารวมตัวกันอีกครั้งที่หุบเขาไร้ใจ



      “ข้าคิดว่าเราควรจะขอร้องผู้เฒ่าร้อยหน้า” เจ้าสำนักหยวนกังกล่าว


 
      “ข้าคิดว่ามันยังไม่สมควรที่จะทำเช่นนั้น……การกระทำเช่นนั้น จะมีผลอย่างมากภายในเก้าอาณาจักร เพื่อฆ่าคนเพียงคนเดียวถึงกับต้องขอร้องผู้เฒ่าร้อยหน้าเช่นนั้น พวกเราได้กลายเป็นตัวตลกแน่” ผู้นำนิกายไป๋กล่าว



      “ถูกต้อง……พวกเราจะกลายเป็นตัวตลกจริงๆ เพราะในใบประกาศจับนั่น ระบุว่า ชูเฟิง มีพลังวิญญาณเพียงระดับสาม ขั้นแก่นวิญญาณ แต่นี่เขากลับมีพลังถึงระดับเจ็ด ขั้นแก่นวิญญาณ อีกทั้งเขายังสังหารลูกศิษย์ที่พวกเราคอยฟูมฟักมาอย่างดีอีก……เช่นนั้นพวกเราจะมีหน้าอยู่ต่อไปได้เยี่ยงไร” เจ้าสำนักอัคคีกล่าวพลางถอนหายใจ



      “เด็กๆ ทั้งสี่คนของพวกเราก็ได้จากไปแล้ว แม้ว่า หลิว เสี่ยวเหยา จะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกับข้า แต่ข้าก็เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เล็กๆ เขาก็เปรียบได้กับลูกชายของข้า ในเมื่อเขามาตายเช่นนี้ ข้าคงจะต้องทำอะไรสักอย่าง”



      “มันก็ไม่แน่หรอก ที่พวกเราจะต้องไปขอร้องผู้เฒ่าร้อยหน้า บางทีเขาอาจจะส่งยอดนักฆ่าออกมาเองก็ได้ ใครมันจะไม่สนใจประกาศจับที่มีมูลค่ากว่าล้านลูกแก้ววิญญาณล่ะ”



      “ดังนั้น ถึงแม้ว่าพวกเราจะไปขอร้องเขา จากมุมมองของคนนอก พวกเขาอาจเห็นเพียง ผู้เฒ่าร้อยหน้าไม่สามารถต้านทานแรงยั่วยุจากรางวัล และเสนอตัวออกมาเองก็เป็นได้”



      “นอกจากนี้ ผู้เฒ่าร้อยหน้าไม่ใช่คนธรรมดา แต่เขาเป็นถึงผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณระดับชุดคลุมฟ้า อีกทั้งเขายังมีพลังวิญญาณระดับสาม ขั้นแดนสวรรค์อีก ด้วยความสามารถของเขา ไม่มีผู้ใดที่เขาไม่สามารถค้นหาได้ ในตอนนี้พวกเราก็ต้องการตัวของ ชูเฟิง ดังนั้น การไปของร้องเขาย่อมเป็นทางออกที่ดีที่สุด” ผู้นำหุบเขาไร้ใจกล่าว



      “นั่นก็ใช่ !! แต่คำขอของเขา คือให้พวกเราจ่ายก่อนห้าแสนลูกแก้ววิญญาณ แล้วเขาจะจับ ชูเฟิง มาให้อย่างมีชีวิต แต่ถ้าเขาไม่ทำตามข้อตกลง แล้วโกงพวกเราล่ะ !?” เจ้าสำนักหยวนกังกล่าวด้วยความกังวล



      “ถูกต้อง !! แต่เดิมนั้น รางวัลของประกาศจับจะมาจากทั้งหกมหาอำนาจ แต่ในตอนนี้ มีเพียงพวกเราสี่คนเท่านั้น ที่จะต้องแบกรับความเสี่ยงกับลูกแก้ววิญญาณทั้งห้าแสนเม็ดที่ต้องจ่ายล่วงหน้า” ผู้นำหุบเขาไร้ใจกล่าวพลางครุ่นคิด



     “ผู้เฒ่าร้อยหน้าถือว่าเป็นยอดนักฆ่าอย่างแท้จริง เพราะไม่เคยมีใครที่เขาต้องฆ่า แล้วพวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่แม้แต่คนเดียว เขามีชื่อเสียงอย่างมาก เขามีชีวิตอยู่เพื่อรางวัลเท่านั้น”



      “อีกอย่าง คนที่ตายไปคือเด็กๆ ทั้งสี่คนของพวกเรา นี่ท่านยังลังเลอะอีกงั้นรึ หรือชีวิตของพวกเขาไม่มีค่าพอถึงลูกแก้ววิญญาณทั้งห้าแสนเม็ดนั่น”



      “ถ้าพวกท่านเห็นว่ามันไม่เหมาะสม ก็เชิญพวกท่านออกจากหุบเขาไร้ใจได้เลย ข้าจะเป็นคนจัดการทุกอย่างเอง” ผู้นำหุบเขาไร้ใจ กล่าวด้วยความโกรธเคือง



      “นี่…..” ผู้นำนิกายไป๋ เจ้าสำนักอัคคี และเจ้าสักหยวนกัง กล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง



      “สำนักอัคคีของข้ายินดีที่จ่ะจ่าย” เจ้าสำนักอัคคีกล่าว



     “แต่สำนักอัคคี กับหุบเขาไร้ใจของพวกท่านจะต้องแบกนับภาระถึงห้าแสนลูกแก้ววิญญาณ หากมีอะไรผิดพลาด พวกท่านจะได้ผลเสียอย่างรุนแรง ข้าคิดว่าพวกเราทั้งสี่คนควรร่วมมือกัน” เจ้าสำนักหยวนกัง กล่าวออกมาหลังจากขบคิดชั่วขณะ



     “ถูกต้อง มันจะดีกว่าหากพวกเราร่วมมือกันแก้ปัญหา พวกเราจะต้องแก้แค้นให้ลูกศิษย์ของพวกเรา และเอาขวานอสูรฟ้ามาให้ได้” ผู้นำนิกายไป๋ กล่าวพลางยิ้มออกมา



     “ในเมื่อทุกอย่างเป็นอันตกลงแล้ว ข้าจะนัดพบกับผู้เฒ่าร้อยหน้า” ผู้นำหุบเขาไร้ใจ กล่าว และเดินเขาไปหยิบกรงนกที่มีลักษณะพิเศษออกมาจากตำหนัก



ภายในกรงนั้น มีนักประหลาดอยู่ตัวหนึ่ง ขนาดตัวของมันประมาณนกฮูก แต่มีปีกถึงหกปีก



นกตัวนี้มีราคาสูงอย่างมาก ยิ่งขนาดตัวยิ่งใหญ่ ความรวดเร็วจะยิ่งเพิ่มขึ้น ความรวดเร็วของพวกมันรวดเร็วราวกับแสง และเกือบจะไม่มีสิ่งใดตามความเร็วของมันได้ พวกมันมีชื่อว่า นกส่งของ



อย่างไรก็ตาม นกขนส่งตัวนี้ไม่ใช่นกของผู้นำหุบเขาไร้ใจแต่อย่างใด มันเป็นนกของผู้เฒ่าร้อยหน้า จากการที่พวกเขาตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากผู้เฒ่าร้อยหน้า กลับกลายเป็นว่าผู้เฒ่าร้อยหน้าเป็นฝ่ายยื่นมือมาหาพวกเขาก่อนเอง



      “ทุกๆ ท่าน !! ข้าคิดว่าพวกท่านคงจะเตรียมลูกแก้ววิญญาณมาพร้อมแล้ว” ผู้นำหุบเขาไร้ใจกล่าวถาม ขณะที่เขาหยิบถุงจักรวาลของเขาออกมา ภายในนั้นเต็มไปด้วยลูกแก้วแก่นวิญญาณทั้ง หนึ่งแสนสองหมื่นห้าพันเม็ด



เมื่อเห็นเช่นนั้น คนอื่นๆ ก็ไม่รอช้า พวกเขารีบหยิบถุงจักรวาลของพวกเขาออกมา และหลังจากที่ตรวจสอบลูกแก้วแก่นวิญญาณทั้งห้าแสนเม็ดแล้วนั้น ผู้นำหุบเขาไร้ใจก็ผูกถุงจักรวาลไปที่ขาของนกขนส่ง



       “ท่านผู้นำหุบเขา ท่านแน่ใจนะว่านั่นเป็นนกขนส่งของผู้เฒ่าร้อยหน้า ไม่ใช่นกของผู้อื่นส่งมาหลอกพวกเราใช่ไหม” เจ้าสำนักหยวนกังกล่าวถามด้วยความกังวล



       “บอกตามตรง หุบเขาไร้ใจของข้า เคยทำการแลกเปลี่ยนกับผู้เฒ่าร้อยหน้ามาหลายครั้ง จึงคุ้นเคยกับนกขนส่งของเขาเป็นอย่างดี ดังนั้น ข้าจึงไม่ใจแน่นอนว่านั่นเป็นนกของเขา”



ในขณะที่ผู้นำของหุบเขาไร้ใจกล่าวนั้น เขาก็โบกมือไปที่นกขนส่ง จากนั้นนกขนส่งก็ออกบินไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวนกขนส่งก็หายไปสู่ขอบฟ้าไกล โดยไม่เหลือร่องรอยใดๆ แม้แต่น้อย



ในขณะนั้น ชูเฟิง ยังคงซ่อนตัวอยู่ภายในอาณาจักรฉิน และเขาก็ยังไม่ได้พบกับ จื่อ หลิง



ในช่วงเวลาสองสามวันที่ผ่านมานั้น เขาได้ฆ่าเหล่าลูกศิษย์ และผู้อาวุโสจากหกมหาอำจากไปมากมาย โดยที่คนส่วนใหญ่ที่เขาฆ่าไปนั้น มีพลังระดับหนึ่ง ขั้นแดนสวรรค์



ถึงแม้ว่าเหล่าผู้อาวุโสที่เขาฆ่าไปนั้น จะเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นแดนสวรรค์ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ ชูเฟิง ต้องลำบากในการฆ่าพวกเขา เหมือนตอนฆ่า ซ่ง ฉิงเฟง และคนอื่นๆมากนัก



เมื่อความแข็งแกร่งของ ชูเฟิง อยู่ในระดับเจ็ดนั้น เขาสามารถฆ่าผู้เชี่ยวชาญระดับหนึ่ง และระดับสอง ขั้นแดนสวรรค์ได้อย่างไม่มีปัญหา แต่หากเป็นรัดับสาม ขั้นแดนสวรรค์ เขาเลือกที่จะหนีมากกว่าเข้าต่อสู้

ReaDMGA
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////